Johnny Eager

Ένα από τα πρώτα φιλμ-νουάρ έργα, με τον αντι-ήρωα πρωταγωνιστή που υποδύεται ο Robert Taylor με τον ονοματεπώνυμο Johnny Eager να παρουσιάζεται ως ταξιτζής στον αστυνομικό που τον επιτηρεί μετά την αποφυλάκιση του, αλλά παρασκηνιακά συνεχίζει να εξουσιάζει το κομμάτι του υπόκοσμου που είχε και πριν μπει φυλακή. Στην προσπάθεια του να ανοίξει το δικό του νόμιμο κυνοδρομείο, θα παγιδεύσει τον εισαγγελέα που τον κυνηγάει, χρησιμοποιώντας την κόρη του Lana Turner, η οποία "δάγκωσε τη λαμαρίνα" για τον Eager. Οι σύμμαχοι του Eager θα αποκτήσουν δικές τους φιλοδοξίες και οι αντίπαλοί του θα προσπαθήσουν να το χρησιμοποιήσουν αυτό. Οι ανατροπές θα είναι συνεχόμενες και θα οδηγήσουν τον Eager να πάρει τις αποφάσεις του. Αλλά έχοντας τελικά ερωτευτεί και αυτός την κόρη του εισαγγελέα, θα πάρει εκείνες τις αποφάσεις για να σώσει την Lana Turner, γνωρίζοντας ότι θα τον οδηγήσουν στο μοιραίο τέλος.

Από τα πιο ενδιαφέροντα έργα της εποχής, που έχει συμπρωταγωνιστή τον απίστευτο Van Heflin, στο ρόλο του αλκοολικού φίλου του Eager με τις φιλοσοφικές & λογοτεχνικές του ατάκες. Για αυτή την ερμηνεία κέρδισε το όσκαρ β' ανδρικού ρόλου.

Three on a Match (Οι τρεις δρόμοι)

Θεωρητικά, στο Three on a Match θα βλέπαμε τις ιστορίες τριών κοριτσιών μετά το σχολείο. Αλλά τελικά βλέπουμε μόνο τις ιστορίες των δύο, των οποίων οι ζωές θα διασταυρωθούν. Και βλέπουμε πώς τα φέρνει η ζωή στα κορίτσια, και με τις επιλογές τους πώς τα καταφέρνει η μία και πώς καταστρέφεται η άλλη.

Πρόκειται για μία παλιομοδίτικη ταινία, ακόμα και για μένα που βλέπω παλιές ταινίες. Ο Χάμφρεϊ φυσικά σε ρόλο κακού (είμαστε ακόμα στα 1932) και η προ-κώδικα Χέιζ ταινία του Μέλβιν Λερόι βλέπεται για ιστορικούς λόγους και για τη συμμετοχή των Joan Blondell και Bette Davis.

Random Harvest

Λοχαγός με αμνησία από τον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο, το σκάει από το άσυλο, γνωρίζει νεαρά τραγουδιάρα, ερωτεύονται, παντρεύονται και ζουν ευτυχισμένα τρία χρόνια μαζί. Όταν θα πάει στο Λίβερπουλ για μια δουλειά, θα έχει ένα ατύχημα, το οποίο θα τον συνεφέρει από την αμνησία αλλά ταυτόχρονα θα ξεχάσει τα τελευταία τρία χρόνια! Το μόνο που θα έχει πάνω του την ώρα του ατυχήματος θα είναι το κλειδί του σπιτιού του, για το οποίο όμως δεν θυμάται τίποτα και κανέναν. Ο αγνοούμενος λοχαγός θα επιστρέψει στην οικογένειά του και θα επανέλθει στην «κανονική» ζωή και μεις μένουμε καθηλωμένοι στη θέση μας για να δούμε πώς θα εξελιχθεί η ιστορία. Τα χρόνια περνάνε και τίποτα δεν προϊδεάζει ότι θα αλλάξει κάτι. Μόνο που ο σκηνοθέτης κρατάει άλλη μια ανατροπή για το τέλος, για να μας εξιτάρει αλλά και να οδηγήσει σιγά-σιγά την πλοκή προς την τελική επανασύνδεση. Το αν η πρώτη ανατροπή σας θυμίσει λίγο το An affair to remember, έτσι όπως συμβαίνει εξίσου αναπάντεχα και χωρίζει τους δύο πρωταγωνιστές, είναι προς συζήτηση. Ή μπορεί να σας θυμήσει το πιο κωμικό I Love You Again, στο οποίο ο William Powell ξυπνάει κι αυτός από αμνησία και γίνεται... ο προηγούμενος εαυτός του!

Εδώ έχουμε να κάνουμε με ένα βαρύγδουπο ρομαντικό δράμα. Το Random Harvest έχει γενναίες δόσεις μελοδράματος, αλλά και δύο αγαπημένους πρωταγωνιστές, τον παλαίμαχο Ronald Colman (σταρ από την εποχή του βωβού που η έλευση του ήχου δεν πτόησε την καριέρα του χάρη στην πανέμορφη χροιά της φωνής του) και το νέο αστέρι που άκουγε στο όνομα Greer Garson. Πολλές υποψηφιότητες για όσκαρ, η μοναδική του σκηνοθέτη Mervyn LeRoy, αλλά δεν απέσπασε κανένα. Πιστεύω ότι αν δεν υπήρχε το αντίπαλο Mrs. Miniver του William Wyler, αυτή θα ήταν η νικήτρια ταινία της χρονιάς. Η Greer Garson κέρδισε το όσκαρ α’ γυναικείας ερμηνείας για την ταινία του Wyler. Σημειωτέον, είχε έξι υποψηφιότητες μέσα στην εφταετία 1939–1945, οι πέντες συνεχόμενες την πενταετία '41–'45.

Madame Curie

Η ταινία μας εδώ δεν αποτελεί μια βιογραφία της Madame Curie. Έχει ως αφετηρία το Πανεπιστήμιο της Σορβόνης, όπου η πολωνέζα φοιτήτρια Marie Skłodowska δείχνει το ταλέντο της, γνωρίζεται με τον Pierre Curie, δουλεύει στο εργαστήριό του και αναπτύσσεται μεταξύ τους ένα ιδιόμορφο ειδύλλιο. Η ταινία που σκηνοθέτησε ο Mervyn LeRoy βασίστηκε στο βιβλίο της δεύτερης κόρης του ζευγαριού Ève Curie, αλλά αρκετές σκηνές λείπουν και πολλές άλλες δραματοποιήθηκαν έτσι ώστε να πιάσει τα... στάνταρ του Χόλιγουντ! Το ενδιαφέρον επικεντρώνεται φυσικά στην ανακάλυψη του ράδιου και στην επίπονη προσπάθεια απομόνωσής του. Η πολύ καλή ηθοποιός Greer Garson με τις εκλεκτικές επιλογές της ανέλαβε τον πρωταγωνιστικό ρόλο έχοντας στο πλευρό της τον Walter Pidgeon, αποτελώντας ένα πετυχημένο κινηματογραφικό ζευγάρι για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά, μετά την Κυρία Μίνιβερ του '42. Εφτά υποψηφιότητες για όσκαρ κέρδισε η ταινία, κανένα βραβείο όμως.

Little Caesar (Ο άρχων του εγκλήματος/Μικρός καίσαρ)

Mother of mercy, is this the end of Rico?

Η τριλογία των αρχετυπικών γκανγκστερικών χολιγουντιανών ταινιών (μετά τον Σημαδεμένο) συνεχίζεται με τον Μικρό Καίσαρα. Ο πολύπειρος θεατρικός ηθοποιός Edward G. Robinson (15 χρόνια στο σανίδι) κάνει την μεγάλη αλλαγή με τον ρόλο του ως Rico και στα 38 του χρόνια εγκαθίσταται μόνιμα στα χολιγουντιανά πλατώ. Η επιτυχία της ταινίας είναι πολύ μεγάλη και ο ίδιος γυρίζει τα επόμενα δύο χρόνια 14 ταινίες, οι περισσότερες απ' αυτές σε ρόλο σκληρού άντρα. Και έτσι τυποποποιήθηκε σε τέτοιους ρόλους. Η ταινία ακολουθεί την πορεία δύο φίλων που αναζητούν την επιτυχία μέσω της όχι και τόσο νόμιμης οδού. Ο Rico έχει βλέψεις για μεγάλα πράματα ενώ ο Joe έχει μια κλίση προς τον καλλιτεχνικό χώρο και πιο συγκεκριμένα το χορό. Ενώ όμως ο δεύτερος θέλει να αφήσει τον κόσμο της βίας και να αφοσιωθεί στο χορό, ο Rico ανεβαίνει όλο και περισσότερο στην ιεραρχία του οργανωμένου εγκλήματος. Και, ως συνήθως, θα έρθει η στιγμή που θα τα βάλει με το νόμο αλλά και με τον ίδιο του το φίλο. Και φυσικά, μετά την κορυφή ακολουθεί η πτώση. Ήταν η πρώτη γκανγκστερική ταινία που κυκλοφόρησε (μιλάμε για το σωτήριον έτος 1931) και όρισε τους κανόνες ολόκληρου του κινηματογραφικού αυτού είδους.

I Am a Fugitive from a Chain Gang (Είμαι ένας δραπέτης)

Η ταινία του 1932 Είμαι ένας δραπέτης ήθελε περισσότερο να είναι μια ταινία καταγγελίας για τα κακώς κείμενα της εποχής των απάνθρωπων συνθηκών διαβίωσης των φυλακισμένων και της βίας και κακομεταχείρησης από τους αδίστακτους δεσμοφύλακες. Μια ταινία που είναι στην ουσία (άλλο) ένα one-man-show του ηθοποιού Paul Muni. Υποδύεται ένα φερέλπη νεαρό που το όνειρό του είναι να γίνει μηχανικός. Επιστρέφει από τον πόλεμο και αφήνει το σπίτι του και μια σίγουρη δουλειά λογιστηρίου για να αναζητήσει το όνειρό του. Θα μπλέξει όμως κατά λάθος με έναν λωποδύτη και θα οδηγηθεί στα κάτεργα με ποινή κάθειρξης 11 χρόνων. Ένα χρόνο και πολύ... ξύλο μετά, θα καταφέρει να αποδράσει και να διαφύγει απ' την πολιτεία για να καταλήξει στο Σικάγο. Εκεί με νέα ταυτότητα θα δουλέψει, θα σπουδάσει, θα παντρευτεί και με τα χρόνια θα γίνει ένας μεγάλος μηχανικός που θα έχει κερδίσει το σεβασμό της κοινωνίας. Η στραβή όμως δεν θα αργήσει να γίνει και θα ξαναβρεθεί πίσω από τα σίδερα για δεύτερη φορά. Η πουριτανική κοινωνία του Νότου όμως θα τον κρατήσει μέσα και αυτός δε θα έχει άλλη λύση πέρα από το να ξανα-αποδράσει και να ζήσει ως φυγάς.

Βασισμένη στην αυτοβιογραφία κάποιου Robert Elliott Burns, αυτή η απίστευτης δυναμικότητας ταινία απαγορεύτηκε στην πολιτεία της Τζώρτζια (την οποία κατέκρινε φανερά) αλλά έπαιξε το ρόλο της ώστε να ευαισθητοποιηθεί η κοινή γνώμη για να καταργηθούν τα καταναγκαστικά έργα από το ποινικό σύστημα των Η.Π.Α.