Ψάχνοντας (δηλαδή βλέποντας) όχι και τόσο γνωστές ταινίες (κυρίως παλιές). Και ευκαιρία να θυμηθούμε (ή να γνωρίσουμε) κάποιες κλασικές!

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα 1997. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα 1997. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Κυριακή 26 Οκτωβρίου 2025

Cure

Γιαπωνέζικη ταινία του 1997 από τον Kiyoshi Kurosawa, που δεν έχει καμία σχέση με τον γνωστό Akira. Η ταινία Cure πραγματεύεται την αναζήτηση του ηθικού αυτουργού από μαζικές δολοφονίες που διενεργούν άσχετοι, καθημερινοί τύποι, των οποίων οι ενέργειες έχουν κοινό χαρακτηριστικό. Ο ερευνητής ντετέκτιβ της υπόθεσης έχει τα δικά του οικογενειακά προβλήματα και επηρεάζουν την κρίση του, και ο κύριος ύποπτος φαίνεται να έχει αμνησία. Ή μήπως όχι;

Ταινία που "παίζει" με το θεατή, με αρκετά μεταφυσικά στοιχεία, με εμβόλιμες σκηνές ονείρων (ή μήπως εφιάλτων μέσα στην πραγματικότητα), και ένα αμφίσιμο τέλος που σε κάνει να αναρωτιέσαι (α) αν τελικά νίκησε όντως ο καλός και (β) τι σημαίνει τελικά η τελική σκηνή στην καφετέρια. Λεπτομέρειες που δίνουν πόντους στην ταινία και κάθεσαι και τη γυροφέρνεις στο μυαλό σου αργότερα. Θεωρείται ο προπομπός των γιαπωνέζικων ταινιών τρόμου που ήρθαν από το 2000 μετά.

Παρασκευή 3 Απριλίου 2020

Suicide Kings (Συμφωνία με το διάβολο)

Να κάνεις συμφωνία με το διάβολο, αρκεί να μην τον προδώσεις.

Ο Christopher Walken υποδύεται έναν γνωστό μαφιόζο της περιοχής. Κάτι πλουσιόπαιδα (νεαροί φοιτητές) τον απαγάγουν για να τους βοηθήσει να βρούνε την αδελφή του ενός, που έχει μόλις απαχθεί από κάποιους άσχετους: να τους δώσει τα λύτρα που χρειάζονται και με τις γνωριμίες του να τους βοηθήσει να τη βρούνε. Φυσικά, θα υπάρξουν οι ανατροπές που θα φέρουν τα πάνω-κάτω και θα φέρουν την ομάδα των φοιτητών στα όρια της διάλυσης.

Την περισσότερη ώρα του έργου, ο Walken είναι δεμένος σε μια καρέκλα αλλά και πάλι αυτό από μόνο του αρκεί για να είναι απειλητικός για τους νεαρούς και απολαυστικός για εμάς τους θεατές. Ο Dennis Leary, γνωστός μας ήδη από την εποχή του MTV, υποδύεται το βοηθό του και όλοι του οι διάλογοι ήταν αυτοσχεδιασμοί. Οι φάτσες των νεαρών φοιτητών είναι γνωστές και τους έχουμε ξαναδεί σε άλλα έργα (ή σειρές) με τον Johnny Galecki να είναι ο πιο διάσημος τελικά από τη συμμετοχή του στο The Big Bang Theory. Η ταινία Suicide Kings του Peter O'Fallon έχει μία μικρή θεατρικότητα, ελάχιστη δράση, διαλόγους και κάποιους χαρακτήρες βγαλμένους από τον κόσμο του Ταραντίνο, αλλά κυρίως κερδίζει το ενδιαφέρον από τον καθιστό και ακίνητο Γουόλκεν.

Κυριακή 8 Μαρτίου 2020

Ξαναβλέποντας: Gattaca

Με λιτά εφέ, η πρώτη ταινία του Andrew Niccol (ένα χρόνο πριν δώσει το σενάριο για το Truman Show) καταφέρνει και μας κάνει να πιστέψουμε ότι υπάρχει η τεχνολογία που παρουσιάζει και δεν κάθεται να μας την πετάξει στα μούτρα. Κερδίζει, για τον υπογράφοντα, πολλούς πόντους από την 50's ενδυματολογία, κάτι που ενισχύει τη νουάρ ατμόσφαιρα του έργου και την προσπάθεια του πρωταγωνιστή να μην αποκαλυφθεί το ψέμα που ζει. Έντονο σέπια χρώμα στη φωτογραφία, ωραίοι δευτεραγωνιστές (ο παλαίμαχος Ernest Borgnine και Alan Arkin, o συγγραφέας Gore Vidal) και φυσικά οι νεαροί (τότε) πρωταγωνιστές Ethan Hawk, Uma Thurman, Jude Law και Loren Dean στα καλύτερά τους.

Το Gattaca είναι ίσως η καλύτερη ταινία του Andrew Niccol, και μια από τις καλύτερες sci-fi των τελευταίων χρόνων.

Δευτέρα 30 Δεκεμβρίου 2019

The Rainmaker (Ο βροχοποιός)

Στη δεκαετία του '90, πολλά μπεστ σέλερ δικαστικού- νομικού περιεχομένου του John Grisham μεταφέρθηκαν στον κινηματογράφο. Ενδεικτικά να θυμηθούμε τη Φίρμα (με Tom Cruise, Gene Hackman), The client (με τους Susan Sarandon, Tommy Lee Jones) και το A Time to Kill (με το νεαρό Matthew McConaughey, Sandra Bullock και Samuel L. Jackson). Το 1997 ο Francis Ford Coppola αποφάσισε και μετέφερε στο πανί το The Rainmaker.

Νεαρός δικηγόρος (Matt Damon) που μόλις τελείωσε τη σχολή, βρίσκει δουλειά σε δικηγορικό γραφείο ενός περίεργου τύπου (Mickey Rourke) που έχει περίεργες/παράνομες συναλλαγές με άτομα του υπόκοσμου. Όταν ο Ρουρκ βρεθεί στο μάτι του FBI, ο Damon μαζί με τον βοηθό που υποδύεται ο Danny Devito, θα ανοίξουν δικό τους γραφείο και θα ασχοληθούν με τις δύο μόνο υποθέσεις που έχουν. Η κυριότερη υπόθεση είναι η μήνυση κατά μεγάλης ασφαλιστικής εταιρείας που απέρριψε αιτήσεις μίας οικογένειας για να κάνει εγχείρηση μυελού οστών ο γιος τους, που έπασχε από λευχαιμία. Ο Damon θα βρεθεί ξαφνικά μόνος του στο δικαστήριο για πρώτη φορά εναντίον ολόκληρης ομάδας μεγαλο-δικηγόρων με τον Jon Voight να προΐσταται. Και μέσα σε όλα αυτά, θα γνωρίσει μία κοπελιά (Claire Danes) που τρώει ξύλο από το σύζυγό της και θα θελήσει να τη βοηθήσει.

Συμπυκνωμένη πλοκή, καλογραμμένοι χαρακτήρες, θα μπορούσε να είναι χαρακτηριστικό παράδειγμα ταινίας που μπορεί πολύ εύκολα να ξεχειλώσει αλλά εδώ κρατάει τα ηνία ο Francis Ford Coppola και η ταινία δεν κουράζει ούτε βαραίνει πολύ ακόμα και στα πιο μελό της σημεία. Σε μικρούς ρόλους εμφανίζονται οι Dean Stockwell, Roy Scheider, ενώ ο δικαστής Danny Glover δεν αναφέρεται στα credits της ταινίας. Η νοικάρισσα γιαγιάκα του Damon είναι η Teresa Wright, εδώ στον τελευταίο της κινηματογραφικό ρόλο, γνωστή από διάφορα έργα στις δεκαετίας του '40 και του '50.

Κυριακή 22 Δεκεμβρίου 2019

Ξαναβλέποντας: Contact

Ξαναείδα το Contact μετά από 20 και βάλε χρόνια. Η κυρίαρχη θεματική του έργου φαίνεται ότι δεν είναι η επαφή, αλλά η πίστη. Πίστη στην επιστήμη και στις έρευνες από την πλευρά της Jodie Foster, πίστη στο Θεό από το θεολόγο Matthew McConaughey, μη πίστη στο Θεό από την πρώτη και στο τέλος η προσπάθειά της να κάνει τον κόσμο να πιστέψει σε κάτι που είδε μόνο αυτή, σε πλήρη αντιστοίχιση με την πίστη στο Θείο για τους λοιπούς ανθρώπους.

Η καλύτερη ηλικιακά εποχή της Jodie Foster και ένα από τα καλύτερα έργα του Robert Zemeckis για τον υπογράφοντα.

Δευτέρα 9 Απριλίου 2012

Lawn Dogs (Σκυλιά στη χλόη)

Στον μικρό, εξωτερικά ειδυλλιακό οικισμό (κάτι αντίστοιχο του Ψαλιδοχέρη θα έλεγα) μένει ένα 11χρονο κοριτσάκι, διαφορετικό από τα υπόλοιπα παιδιά. Περιφραγμένος με τείχη, ο οικισμός κρατάει μέσα τους πλούσιους «δήθεν» και εκεί φωλιάζουν η υποκρισία, ο φαρισαϊσμός και η σαπίλα του νεοπλουτισμού. Απ’ έξω... ο υπόλοιπος φυσιολογικός κόσμος με τις δικές τους έγνοιες και προβλήματα. Η περίεργη φιλία που θα αναπτυχθεί μεταξύ του κοριτσιού και του νεαρού κηπουρού (τον υποδύεται ο νεαρότατος Sam Rockwell) που κουρεύει τα γκαζόν θα έχει τις ρίζες της, κατ’αρχάς, στα σωματικά τραύματα που έχουν και οι δύο αλλά, κατά δεύτερον, θα είναι πιο ουσιαστική και πιο βαθειά. Σε κάθε σκηνή που θα περνάει, όμως, θα αρχίσεις να παρατηρείς ότι η ατμόσφαιρα γίνεται όλο και πιο... εκρηκτική. Λίγο οι ταξικές διαφορές, η υποκρισία και η μισαλλοδοξία, θα εμπλακούν με την παιδική αθωώτητα και οι παρεξηγήσεις θα έχουν πυροδοτήσει το φιτίλι. Και φυσικά, η τελική «έκρηξη» δεν θα αργήσει να έρθει. Και εκεί που νόμιζες ότι το έργο θα σου μαυρίσει την ψυχή, έρχεται το παραμυθένιο τέλος που θα γλυκάνει λίγο την κατάσταση και θα προσθέσει λίγες νότες "happy" στο "end". Έτσι, αυτό το μοντέρνο παραμύθι του John Duigan με τίτλο Σκυλιά στη Χλόη μπορεί να σας συγκινήσει αν αφήσετε τη φαντασία σας να πλανευτεί όπως όταν ήσασταν παιδιά.

Τετάρτη 14 Δεκεμβρίου 2011

Princess Mononoke

Η μεγαλύτερη εμπορική επιτυχία στην Ιαπωνία (μέχρι να έρθει ο Τιτανικός λίγο καιρό μετά) και το δεύτερο μεγαλύτερο σε διάρκεια (2 ώρες και 14 λεπτά!) κινούμενο σχέδιο όλων των εποχών: είναι η Πριγκίπισσα Μονονόκε, παραγωγής 1997, με την χαρακτηριστικότατη υπογραφή του Hayao Miyazaki. Ουσιαστικά, δεν έχω ιδέα για το γιαπωνέζικο ανίμε, αλλά ούτε έχω πολλή διάθεση να σχοληθώ με το είδος. Ο Miyazaki όμως είναι «σχολή» από μόνος του. Και η αχαλίνωτη φαντασία του, το χαρακτηριστικό του σχέδιο και η οικολογικών προεκτάσεων ιστορία, δεν μας άφησε ασυγκίνητους. Και για τη μεγάλη διάρκεια; Δεν κατάλαβα πότε πέρασε η ώρα.

Σάββατο 23 Οκτωβρίου 2010

Ta’m e guilass (Η γεύση του κερασιού)

Δυστυχισμένος άνθρωπος, οδηγάει το αυτοκίνητό του σε μια ερημική περιοχή και ψάχνει πρόθυμο άνθρωπο να τον βοηθήσει σε μια μακάβρια επιθυμία του: να τον σκεπάσει με χώμα όταν αυτός αυτοκτονήσει! Χωρίς να γνωρίζουμε το παρελθόν του αλλά ούτε και τους λόγους που τον οδήγησαν σ' αυτή την αποφάση, παρατηρούμε την έκκλησή του για βοήθεια από ορισμένους ανθρώπους που φαίνεται τελικά να έχουν μεγαλύτερα προβλήματα απ’αυτόν. Όλοι θα αρνηθούν και θα το σκάσουν μακριά του. Στο τέλος θα βρεθεί ένας ηλικιωμένος, ο οποίος όμως θα του διηγηθεί μια ιστορία από μια ανάλογη περίπτωση που είχε στα νιάτα του και θα τον βάλει σε σκέψεις. Θα μπορέσει ξανά να δει το ηλιοβασίλεμα, να δοκιμάει τη Γεύση του κερασιού, να νιώσει τις απλές χαρές της ζωής; Και μετά τους τίτλους τέλους θα μείνετε με την απορία. Ο διασημότερος ιρανός σκηνοθέτης Abbas Kiarostami υπογράφει μία από τις καλύτερες ταινίες του και κερδίζει το Χρυσό Φοίνικα. Ανθρώπινη, ρεαλιστική και συγκινητική, η ταινία σε κερδίζει με την απλότητα της και τα πλούσια μηνύματά της. Μεγάλα, πανέμορφα, σε διάρκεια πλάνα που επικεντρώνεται στα πρόσωπα, στους χαρακτήρες και στα αισθήματα. Ένα road-movie διαφορετικό απ'τα άλλα...

Τετάρτη 19 Μαΐου 2010

The Butcher Boy (Ο μικρός χασάπης)

Μια όχι και τόσο διάσημη ταινία του μεγάλου σκηνοθέτη Neil Jordan αποτελεί η The Butcher Boy, η οποία θαρρώ ότι πέρασε ψιλο-απαρατήρητη στην εποχή της, παρόλο που βραβεύτηκε και με το βραβείο σκηνοθεσίας στο φεστιβάλ του Βερολίνου το '97. Και πρόκειται για ένα έργο που ήθελα να δω εδώ και καιρό, αλλά όλο το ανέβαλα. Ταινία με μικρά παιδιά (σχεδόν) πάντα μας αρέσει, και έτσι έκατσα να την παρακολουθήσω. Εδώ όμως μας προκύπτει ένα... διαολάκι το οποίο προσπαθεί να ξεφύγει από το δύσμοιρο οικογενειακό του περιβάλλον (τον μέθυσο πατέρα και την ψυχασθενή μητέρα) καταφεύγοντας σε κάτι απλό: την παιδική ξεγνοιασιά και το παιχνίδι. Η κοινωνική, θρησκευτική και οικογενειακή καταπίεση, μαζί με το γεγονός της απόπειρας αυτοκτονίας της μητέρας του θα τον οδηγήσει σε βίαιες αντιδράσεις και... παρανοϊκές αντιλήψεις, που κύριο στόχο θα έχουν τη γειτόνισσά του. Ο μόνιμος συνεργάτης του Jordan, ο Stephen Rea υποδύεται τον πατέρα και μικρός Eamonn Owens εντυπωσιάζει με την ερμηνεία του, τόσο που του δόθηκε ειδικό βραβείο στο φεστιβάλ του Βερολίνου για την ερμηνεία του.