Ψάχνοντας (δηλαδή βλέποντας) όχι και τόσο γνωστές ταινίες (κυρίως παλιές). Και ευκαιρία να θυμηθούμε (ή να γνωρίσουμε) κάποιες κλασικές!

Κυριακή, 16 Ιουνίου 2019

Mother

Όπως αρκετές Νοτιο-Κορεάτικες ταινίες, έτσι και εδώ έχουμε κοντινά πλάνα εστιασμένα στα πρόσωπα και στα βλέματα, μικρές δόσεις ανατριχίλας & αγωνίας, και μία διαφορετική διευκάλυνση της υπόθεσης ενός μυστήριου φόνου, για τον οποίο κατηγορήθηκε ο πνευματικά αδύναμος γιος της πρωταγωνίστριας Μητέρας. Μιας και το έργο είναι στην ουσία ένα whodunit, τα φλάσμπακ είναι αναμενόμενα. Στο τέλος όμως σε κερδίζουν οι μικρές λεπτομέρειες δραματικού υπόβαθρου που παρουσιάζονται κατά τη διάρκεια του έργου και παίζουν κάποιο σημαντικό ρόλο, όπως η ζωή του σχολικόριτσου που δολοφονήθηκε, οι αναμνήσεις ενός 5χρονου, ο βελονισμός. Έμπειρος ο σκηνοθέτης Joon-ho Bong, με μία ενδιαφέρουσα ιστορία, έφτιαξε ένα πολύ καλό έργο για την κάθε μητέρα και το μέχρι πού μπορεί να φτάσει για να αθωώσει το παιδί της. Λίγα χρόνια πριν ο σκηνοθέτης είχε φτιάξει την επιτυχία The Host (που έγινε και αμερικανικό ριμέικ) και τα επόμενα έργα του ήταν η αγγλόφωνη ταινία φαντασίας Snowpiercer και η Okja. Φέτος, κέρδισε το Χρυσό Φοίνικα για το νέο του έργο με τίτλο Parasite, η πρώτη κορεάτικη ταινία που κερδίζει το μεγάλο αυτό βραβείο.

Κυριακή, 2 Ιουνίου 2019

Kiss Them for Me (Ένα κορίτσι σε κάθε λιμάνι)

Τρεις στρατιωτικοί παίρνουν άδεια από το μέτωπο του Ειρηνικού (κατά το Β' ΠΠ) μετά από 3 χρόνια(!) συνεχής θητείας! Και πηγαίνουν στο Σαν Φρανσίσκο για 4 μέρες. Και κλείνουν ένα μεγάλο δωμάτιο σε κεντρικό ξενοδοχείο. Και καλούν όλους τους γνωστούς για πάρτι. Και θέλουν να ρίξουν και γυναίκες. Και να αποφύγουν πολιτικάντιδες που θέλουν να τους χρησιμοποιήσουν ως πρότυπα. Αλλά μετά από το αλκοόλ, τις βόλτες, τα φλερτ, θα αποδεχτούν ότι ο πόλεμος τους έχει σημαδέψει.

"Χαλαρή" ταινία του Stanley Donen για τον πόλεμο υπό άλλο πρίσμα, λίγο κομεντί, λίγο "δραμεντί". Το Kiss Them For Me έχει τη σεξοβόμβα Jayne Masnfield σε δεύτερο ρόλο (για να ανέβουν οι μετοχές της ταινίας) και τον (λίγο πιο ηλικιωμένο απ'ότι θα έπρεπε) Κάρι Γκραντ που φλερτάρει με στυλ τη Suzy Parker. Δεν με ενθουσίασε η ταινία, αλλά δεν με άφησε και παντελώς αδιάφορο. Η χρονιά του 1957 είχε πολλές κορυφαίες ταινίες και ακόμα περισσότερες καλές, για να θυμόμαστε αυτήν εδώ.