The Silent Partner (Ένας δολοφόνος πέρασε)

Καναδέζικο έργο, ένα μίγμα νεο-νουάρ και χιτσκοκικού θρίλερ, ένα παιχνίδι γάτας-ποντικιού ανάμεσα στον βαριεστημένο από τη ζωή ταμία Elliot Gould και τον αδίστακτο ληστή Christopher Plummer. Ο πρώτος αντιλαμβάνεται ότι ο δεύτερος θα επιχειρήσει ληστεία στην τράπεζά του και καταφέρνει να ξεγελάσει και τον ληστή και την τράπεζα, κρατώντας αυτός τα λεφτά. Ο Plummer θα του γινεί στενός κορσές για να πάρει τα λεφτά. Ουσιαστικά, έχει γίνει ο συνεργός του, εξ ου και ο τίτλος The Silent Partner.
Πρωτότυπο σενάριο από τον Curtis Hanson, που θα ασχοληθεί αργότερα και με άλλα θρίλερ (βλέπε The bedroom window, The river wild, The hand that rocks the cradle, LA Confidential). Μία βίαιη δολοφονία προς το τέλος του έργου θα οδηγήσει τους πρωταγωνιστές στην τελική αναμέτρηση. Σκηνοθεσία από τον Daryl Duke, που ασχολήθηκε περισσότερο με τηλεοπτικές δουλειές. Αποτέλεσε την ταινία της χρονιάς του 1978 στον Καναδά. Ένα άγνωστο πλέον έργο που αξίζει να ανακαλύψετε.

Harry and Walter Go to New York (Δύο εντιμότατοι αετονύχηδες)

Κωμική περιπέτεια εποχής, με πρωταγωνιστές μερικά από τα πιο διάσημα πρόσωπα της εποχής: οι James Caan και Elliott Gould είναι ο Χάρι και ο Γουόλτερ αντίστοιχα, οι δύο ατζαμήδες μικροκακοποιοί και ατάλαντοι θεατράνθρωποι που μέσα στη φυλακή έρχονται σε επαφή με τον διάσημο, κοσμοπολίτη κλέφτη Michael Caine, απ'τον οποίο αποσπούν το σχέδιο διάρρηξης μιας τράπεζας. Στο πλευρό τους θα σταθεί και η φεμινίστρια, ιδιοκτήτρια εφημερίδας Diane Keaton που δεν χωνεύει τον Caine. Με το μεγάλο κόλπο, ονειρεύονται να βρεθούν στα μεγάλα σαλόνια της Νέας Υόρκης του 19ου αιώνα, εξ ου και ο τίτλος Harry and Walter Go to New York. Ήταν μία από τις πιο φιλόδοξες ταινίες της χρονιάς της, αλλά σύμφωνα με τα λεγόμενα του σκηνοθέτη Mark Rydell, η Columbia έκοψε μεγάλο μέρος του έργου με κύριο θύμα τα αστεία. Κάτι που τελικά δικαιολογεί την κάπως μέτρια συνοχή του έργου. Παρόλο που δεν το λες κακό το έργο και παρά τις μερικές καλοστημένες σκηνές, νιώθεις ότι τα αστεία θα μπορούσαν να είναι καλύτερα.

Contagion

Από τις πιο ρεαλιστικές καταγραφές των πιθανών επιπτώσεων μιας επιδημίας. Δεν μιλάμε για μικρής κλίμακας πράματα, όπως το Outbreak (Το ξέσπασμα). Full scale, παγκόσμια επιδημία, ο θάνατος μπορεί να επέλθει με το παραμικρό. Καλοφτιαγμένο, μεν, το Contagion, όχι και τόσο πρωτότυπο, δε. Το πολυπληθέστατο καστ (Matt Damon, Gwyneth Paltrow, Marion Cotillard, Laurence Fishburne, Jude Law, Kate Winslet, John Hawkes, Elliott Gould μεταξύ άλλων) που «σκοτώνεται» δίχως σκέψη, μας θύμισε παλιές ταινίες καταστροφής με μεγάλους σταρ που εξολοθρεύονταν στο πατ-κιουτ! Το μειονέκτημα του έργου είναι ότι νιώθεις όλη την ώρα... αποστασιοποιημένος. Ωραίο το κλείσιμο με τα γεγονότα της 1ης μέρας, την αφετηρία δηλαδή του ολέθρου.

Capricorn One

Η μανία των αμερικανών (και όχι μόνο) με τις θεωρίες συνωμοσίας είναι αδιαμφισβήτητα μεγάλη. Έτσι ο Peter Hyams βρήκε ευκαιρία να «παίξει» με την θεωρία ότι η προσελήνωση δεν έγινε ποτέ και όλα έγιναν σε ένα στούντιο του Χόλιγουντ, αλλάζοντας απλά τον... στόχο. Ο οποίος είναι ο πλανήτης Άρης. Η πρώτη επανδρωμένη πτήση έχει το όνομα Capricorn One και το τριμελές πλήρωμα φυγαδέται λίγα λεπτά πριν την εκτόξευση. Αυτό που ακολουθεί είναι σενάριο (όχι τόσο) επιστημονικής φαντασίας. Υπό την απειλή ότι θα σκοτώσουν τις οικογένειες τους, συμμετέχουν στο μεγαλύτερο ψέμα, κινηματογραφόντας τις σκηνές από την προσεδάφιση στον Άρη και άλλα σκηνικά από τη δήθεν αποστολή σε μια εγκαταλειμένη στρατιωτική βάση. Όλα θα πάνε στραβά στο τέλος και για να επιβιώσουν τρέχουν στην έρημο να ξεφύγουν. Παράλληλα, ένας δημοσιογράφος (Elliott Gould) συνθέτει κάποια περίεργα στοιχεία και με τις επίσης περίεργες ερωτήσεις που κάνει, θα θέσει τον εαυτό του σε κίνδυνο. Αυτό το μεγάλο εύρος της διαπλοκής θα μας θυμήσει λίγο την Υπόθεση Πάραλλαξ, αλλά το σχετικά ευτυχές τέλος δεν θα μας αφήσει τις καλύτερες των εντυπώσεων. Κατά τα άλλα, παρακολουθείται ευχάριστα. Συμμετέχουν επίσης οι χαρακτηριστικές φιγούρες του Hal Halbrook και του διάσημου αθλητή O.J. Simpson, πολλά χρόνια πριν την πασίγνωστη δίκη του για φόνο. Γκεστ εμφανίσεις από αρκετούς ηθοποιούς, όπως ο Τέλι Σαβάλας και η Κάρεν Μπλακ. Ο ελληνικός τίτλος της ταινίας ήταν αρχικά «Ακρωτήριο Κένεντι, πτήση Αιγόκερως 1» αλλά στο βίντεο κυκλοφόρησε ως «Νάσα - Επιχείρηση Άρης».

The Long Goodbye (Μια σφαίρα, ένα αντίο)

Μετά την επιτυχία του MASH, ο Robert Altman γυρνούσε τη μια ταινία μετά την άλλη τη δεκαετία του '70 και ενεπλακόταν με όλα τα κινηματογραφικά είδη. Μια από αυτές ήταν το The Long Goodbye του 1973 το οποίο βασίστηκε στην ομότιτλη νουβέλα του Raymond Chandler. Αλλά όπως και στις άλλες ταινίες του σκηνοθέτη, έτσι και δω ο Altman δεν δίνει σημασία στις κινηματογραφικές ταμπέλες. Το αποτέλεσμα δηλαδή απέχει από το να χαρακτηριστεί ένα καθαρόαιμο νουάρ και καλύτερα να πούμε ότι είναι απλά μια ταινία του Altman. Δηλαδή, με τα χαρακτηριστικά του ατμοσφαιρικά πλάνα και την καλή σκιαγράφηση των χαρακτήρων. Αλλά επειδή είναι και ένα νεονουάρ, το μπλέξιμο του πρωταγωνιστή αλλά και του θεατή που δεν καταλαβαίνει πολλά είναι δεδομένο. Στο ρόλο του Φίλιπ Μάρλοου μην περιμένετε κάτι σε Μπόγκαρτ. Εδώ ο Elliot Gould φέρνει την κουλ περσόνα του και σε κερδίζει με την ηρεμία του, για να μην πω απάθεια. Σε χαρακτηριστικό ρόλο βρίσκουμε και τον παλαίμαχο τότε Sterling Hayden και ένα πέρασμα κάνει ο τωρινός... κυβερνήτης της Καλιφόρνια. (Άμα το λέγαμε αυτό τότε, θα μας πέρνανε με τις ντομάτες.) Και στο σύνολό της η ταινία τι λέει; Παρακολουθείται αλλά δεν τρελαίνεσαι κιόλας. Πάντως είναι ό,τι πρέπει για να παρακολουθήσετε την μετά-χίπις εποχή στην Καλιφόρνια του '70.

Bugsy

Η ταινία Bugsy του 1991 αποτελεί μια σχεδόν βιογραφική ταινία για τον περιβόητο γκάνγκστερ Benjamin "Bugsy" Siegel. Ο λίγο-πολύ τρελούτσικος κύριος Siegel αδιαφορεί για το χρήμα αλλά όχι για τον γυναικείο ποδόγυρο. Η ταινία ξεκινάει από τη στιγμή που πηγαίνει στο Λος Άντζελες για δουλειές ολιγών ημερών και καταλήγει να δαγκώνει τη λαμαρίνα για μία γκόμενα που δουλεύει στο Χόλιγουντ. Αυτή είναι η Virginia Hill που δεν θα του κάτσει εύκολα και θα του κάνει τη ζωή δύσκολη, για πρώτη ίσως φορά στη ζωή του. Και αντί να επιστρέψει στη Νέα Υόρκη, στρογγυλοκάθεται στο Χόλιγουντ, αναλαμβάνει την εκεί διαχείριση του οργανωμένου εγκλήματος και ετοιμάζει ένα μεγαλεπίβολο σχέδιο: να χτίσει ένα ξενοδοχείο/καζίνο στη μέση της ερημιάς που λέγεται... Λας Βέγκας.

Μια γκανγκστερική ταινία που επικεντρώνεται περισσότερο στη σχέση ανάμεσα στο πρωταγωνιστικό ζεύγος των Warren Beatty και Annette Bening, οι οποίοι γνωρίστηκαν μέσα από τα γυρίσματα αυτής της ταινίας, παντρεύτηκαν και έχουν αποκτήσει τέσσερα παιδιά μέχρι σήμερα. Εγώ αναρωτιέμαι πώς δεν έτυχε τόσο καιρό να δω το φιλμ (ούτε στην TV δεν έχει παίξει τα τελευταία 11 χρόνια αν δεν απατώμαι), με τέτοια προ-ιστορία, αρκετές υποψηφιότητες για όσκαρ και φοβερό δευτεραγωνιστικό καστ: Harvey Keitel, Ben Kingsley, Elliott Gould και Joe Mantegna. Ίσως η καλύτερη ταινία του χολιγουντιανού σκηνοθέτη Barry Levinson, αν και έχω τις υποψίες μου ότι ο και παραγωγός Beatty έπαιξε μεγαλύτερο ρόλο από ό,τι φαίνεται.

California Split (Ζάρια, πόκερ και... κάτι άλλο!)

Μέρες που είναι, ο τζόγος δίνει και παίρνει. Τι πιο κατάλληλο από μια ταινία με θέμα το χαρτοπαίγνιο και τα τυχερά παιχνίδια. Η ταινία California Split παραγωγής 1974 βρίσκει τον διάσημο σκηνοθέτη να εντρυφεί στον κόσμο των τζογαδόρων και ειδικότερα στους απελπισμένους αμερικανούς που δεν έχουν στον ήλιο μοίρα αλλά παρόλο αυτά ζουν και αναπνέουν για το τζόγο. Ο George Segal γνωρίζεται με τον Elliott Gould σε μία λέσχη πόκερ και καταλαβαίνει ότι η μεταξύ τους χημεία φέρνει επιτυχημένα αποτελέσματα. Ο ένας είναι σωστός επαγγελματίας που θέλει να χρησιμοποιήσει τον τζόγο για το εύκολο κέρδος που θα τον βοηθήσει να εξελιχθεί, ο άλλος παίζει σαν να μην υπάρχει αύριο. Μαζί θα ταξιδέψουν και θα πάνε στο Ρίνο για να κάνουν τη μεγάλη δουλειά.

Φυσικά και δεν πρόκειται για ταινία δράσης. Πάνω από όλα χαρακτηρίζεται ως μια ταινία του Altman. Ρεαλιστική κινηματογράφιση (αν μπορούμε να πούμε) για τον εθισμό στα τυχερά παιχνίδια. Χαρακτηριστική η σκηνή όπου οι δύο πρωταγωνιστές στοιχηματίζουν ποιος θα θυμηθεί και τα εφτά ονόματα των νάνων της Χιονάτης!