Night Train to Munich (Νυχτερινό τρένο)

Διεκπεραιωτική, προπαγανδιστική περιπέτεια, με πολλές ανατροπές, σεναριακές ευκολίες, δύο βρετανούς που εμφανίζονται από το πουθενά και βοηθάνε σαν «από μηχανής θεός» και εικόνες από τα γερμανικά στρατόπεδα συγκέντρωσης. Όλα απλοϊκά και επιπόλαια, βέβαια, στην αυγή του πολέμου, λίγα χρόνια πριν γίνει γνωστή η πραγματική κτηνωδία! Ο σκηνοθέτης Carol Reed ανέλαβε και διεκπεραίωσε εντελώς τυπικά αυτή την περιπέτεια κατασκοπίας με τον τίτλο Night Train to Munich, με τον νεαρό Rex Harisson να υποδύεται (και να ξεχωρίζει φυσικά) τον βρετανό πράκτορα που μεταμφιεσμένος ως γερμανός ταγματάρχης προσπαθεί να φυγαδεύσει έναν καθηγητή και την κόρη του από τα κατεχόμενα εδάφη και να τους οδηγήσει στη Βρετανία. Για σινε-εγκυκλοπαιδικούς λόγους και μόνο! Δύο ενδιαφέροντα στοιχεία: α) όλα τα σπίτια, εργοστάσια, στρατόπεδα, τρένα που εμφανίζονται σε όλα τα εναέρια πλάνα είναι από... καλοφτιαγμένες μακέτες και β) το δίδυμο των Basil Radford και Naunton Wayne που βοηθάνε τον Rex Harrison και δίνουν κάποιες κωμικές νότες στο έργο είχε ξαναεμφανιστεί στη χιτσκοκική Κυρία που εξαφανίζεται, υποδυόμενοι τους ίδιους χαρακτήρες.

Blithe Spirit (Πονηρό πνεύμα)

Ο Rex Harrison είναι χήρος από την πρώτη του γυναίκα και ξαναπαντρεμένος. Διοργανώνει ένα περίεργο σουαρέ με ένα φιλικό ζευγάρι και μία μέντιουμ, την οποία θέλουν να διακωμωδήσουν και να πάρει ιδέες για να γράψει ένα αστυνομικό μυθιστόρημα. Μόνο που τελικά θα έρθει από το υπερπέραν η πρώην του γυναίκα, την οποία θα βλέπει μόνο αυτός και θα κάνει τη ζωή του ζευγαριού άνω-κάτω. Αυτό είναι εν ολίγοις το έργο Blithe Spirit που σκηνοθέτησε ο David Lean το 1945 και ήταν βασισμένο στο ομώνυμο θεατρικό του Noel Coward. Πρόκειται για μια κωμωδία της οποίας το φανταστικό στοιχείο δίνει την ευκαιρία στον Coward να παίξει με τις συζυγικές σχέσεις και να γράψει απίστευτους διαλόγους και ατάκες. Οι παρεξηγήσεις και οι συζυγικές ζήλιες δίνουν και παίρνουν και οι λίγες πινελιές μαύρου χιούμορ εμπλουτίζουν περισσότερο το κλασικό αυτό έργο. Ο μετέπειται σκηνοθέτης Ronald Neame βοήθησε τον Lean στη συγγραφή του σεναρίου, ο Coward έδωσε και τη φωνή του για μια μικρή αφήγηση, ο Rex Harrison έχει το τυπικό βρετανικό στυλ, αλλά η Margaret Rutherford είναι αυτή που ξεχωρίζει ως μέντιουμ με την ανεπανάληπτη σπιρτόζικη ερμηνεία της. Η ταινία κέρδισε ένα όσκαρ για τα ειδικά εφέ.

The Ghost and Mrs. Muir (Ψυχές στην ομίχλη)

Κλασικό Χόλιγουντ, μίξη ιστορίας με φαντάσματα και ρομαντισμού εν έτη 1947 στην ταινία The Ghost and Mrs. Muir. Μια φανταστική ιστορία που δίνεται με ωραίο (πλην παλιομοδίτικο) τρόπο από τον καλό σκηνοθέτη (και πολύ καλό σεναριογράφο) Joseph L. Mankiewicz. Με εκλεκτό καστ το οποίο περιλαμβάνει την πανέμορφη Gene Tierney και τον Rex Harrison, η ταινία αφηγείται την ιστορία της χήρας κυρίας Muir, η οποία αγοράζει ένα παραθαλάσσιο εξοχικό σπίτι που είναι στοιχειωμένο από τον προηγούμενο ιδιοκτήτη του, έναν κατεργάρη καπετάνιο. Αφού συνηθίσει την παρουσία του και αρχίσουν να κάνει ο ένας συντροφιά στη μοναξιά του άλλου, θα γράψει και θα εκδόσει με επιτυχία τα απομνημονεύματά του. Κάποια στιγμή θα μπει στο παιχνίδι και ο έρωτας, που θα τους οδηγήσει σε περίεργες καταστάσεις.

Unfaithfully Yours (Το φιλί της άπιστης)

Είχα διαβάσει κάποτε για τον σεναριογράφο και μετέπειτα σκηνοθέτη Preston Sturges ότι στις ταινίες του οι ατάκες πέφτουν σαν το χαλάζι. Να προσθέσω εγώ και με ρυθμούς πυροβόλου όπλου! Αυτό θυμήθηκα με το που είδα την φοβερή, σκοτεινά κωμική ταινία, παραγωγής 1948, με τον τίτλο Unfaithfully Yours.

Θα μπορούσαμε να χωρίσουμε την ταινία σε τρία μέρη. Στο πρώτο γνωρίζουμε φυσικά τους χαρακτήρες και μαθαίνουμε (όπως και ο ίδιος) ότι η γυναίκα του μαέστρου Rex Harrison τον απατάει. Στο δεύτερο μέρος, ο μαέστρος παρουσιάζει με την ορχήστρα του τρία έργα των Rossini, Wagner και Tchaikowsky και τον βλέπουμε με την αντίστοιχη μουσική υπόκρουση να φαντάζεται τρεις διαφορετικούς τρόπους για να την εκδικηθεί ή ακόμα και να τη δολοφονήσει. Ειδικά η πρώτη προσπάθεια είναι... μαεστρικά ενορχηστρωμένη! Προς στιγμήν, θα σας φέρει στο μυαλό τη Μέρα της μαρμότας. Στο τρίτο μέρος της ταινίας αναλαμβάνει να πραγματοποιήσει τα σχέδια του, μόνο που η ζωή είναι αρκετά διαφορετική απ' ό,τι η φαντασία με αποτέλεσμα να αποτυχαίνει συνεχώς, με τέτοιο τρόπο που θα ζήλευε ακόμα και ο Jerry Lewis! Το happy-end είναι φυσικά δεδομένο αλλά η ταινία είναι απολαυστικότατη και για τα 100 λεπτά της. Η εμπορική της αποτυχία όμως και το γεγονός ότι το θέμα της ήταν αρκετά μακάβριο για τα γούστα πολλών κριτικών της εποχής αποτέλεσαν βαρύ πλήγμα στο Sturges που λέγεται ότι δεν μπόρεσε να ανακάμψει ουσιαστικά και η καριέρα του έληξε λίγα χρόνια αργότερα. Το ομώνυμο ριμέικ, τέλος, του 1984 με τους Dudley Moore και Nastassja Kinski φυσικά και δεν συγκρίνεται.