3:10 to Yuma (Οι γίγαντες συγκρούονται/Το τελευταίο τρένο για τη Γιούμα)

Η ιστορία μας απλή: ο οικογενειάρχης ραντσέρης Van Heflin που έχει πολλά οικονομικά προβλήματα, αναλαμβάνει να συνοδεύσει μέσα στα άγρια τοπία έναντι μεγάλης αμοιβής τον αιχμάλωτο και διάσημο κακοποιό Glenn Ford για να τον παραλάβουν οι σερίφηδες στο σιδηροδρομικό σταθμό και να πάρει το τρένο των 3:10 για τη Γιούμα. Ταυτόχρονα η συμμορία του Ford θα προσπαθεί διαρκώς να τον ελευθερώσει. Διάσημη ταινία που σκηνοθέτησε ο Delmer Daves, το 3:10 to Yuma βασίστηκε στην ομότιτλη νουβέλα του Elmore Leonard. Ενδιαφέρον έχει η επιλογή του Ford σε ρόλο κακού. Αλλά αυτό ίσως οδήγησε και στο μόνο μειονέκτημα της ταινίας που ήταν το τέλος της και το τελικό ξεκαθάρισμα. Δεν ήταν εύκολο να παρουσιάσεις τη δεκαετία του '50 ότι ο κακός θα εξοντώσει τον καλό και θα τη βγάλει καθαρή. Επίσης, οι διάσημοι πρωταγωνιστές παρουσιάζουν την κόντρα μεταξύ του ηθικού, εργατικού οικογενειάρχη με τον κυνικό και αριβίστα κακοποιό. Πολύ πιθανό να έχετε δει το remake που βγήκε 50 χρόνια μετά την πρώτη ταινία με τους Christian Bale και Russell Crowe στους αντίστοιχους πρωταγωνιστικούς ρόλους. Εδώ σε ασπρόμαυρη φωτογραφία ένα από τα καλύτερα γουέστερν της δεκαετίας του '50.

Get Shorty (Πιάστε τον κοντό)

Μια τόσο διάσημη (και πολυπαιγμένη από την τηλεόραση) ταινία, που μάλλον εγώ ήμουν ο τελευταίος που την είδε. Το βιβλίο του Elmore Leonard μεταφέρεται με ανάλαφρο και «ταραντίνικο» τρόπο στο πανί, όντας απόλαυση να βλέπεις αγαπημένους ηθοποιούς αλλά και γνωστούς καρατερίστες σε... «φευγάτους» ρόλους. Όπως τον Gene Hackman στο ρόλο του παραγωγού ταινιών τρόμου, τον Danny DeVito σε ρόλο διάσημου ηθοποιού, τον Dennis Farina σε σκληροτράχηλο ρόλο μαφιόζου με όχι και τόσο μεγάλο IQ, τον Delroy Lindo με τον James Gandolfini και τον Miguel Sandoval σε γραφικούς μαφιόζικους, επίσης, ρόλους, τη Rene Russo σε ατάλαντη ηθοποιό των ταινιών του Hackman και, φυσικά, ως πρωταγωνιστή τον John Travolta, φρέσκο μετά την ανάσταση της καριέρας του από το Pulp Fiction.

Πολλές κινηματογραφικές αναφορές (από Νονό, Σέρπικο, Σωφέρ της κυρίας Ντέιζι μεταξύ άλλων), σκηνές από Rio Bravo στην τηλεόραση και Touch of Evil στο σινεμά, μια μετα-μοντέρνα δημιουργία ταινίας στο κλείσιμο, καλογραμμένοι διάλογοι και πολλά inside jokes, τι παραπάνω θέλουμε από μια διασκεδαστική αμερικανική παραγωγή; Το Get Shorty είναι μια ταινία που σίγουρα θα κάτσω να δω, όταν ξαναπαίξει στην TV.

52 Pick-Up (Η τέλεια παγίδα/52 τολμηρές στάσεις)

Ο John Frankenheimer μάς έδωσε μερικές από τις καλύτερες ταινίες της δεκαετίας του '60. Μετά ήρθε η... κατιούσα. Μια από τις ελάχιστες αναλαμπές του, αποτέλεσε η νεο-νουάρ ταινία παραγωγής 1986 52 Pick-Up, βασισμένη στο ομότιτλο μυθιστόρημα του Elmore Leonard. Ο Roy Scheider είναι πετυχημένος μηχανικός, με τη βίλα του και την όμορφη σύζυγό του, που υποδέται η Ann-Margret. Έχει όμως και μια περιπέτεια με μια νεαρά που είναι μπλεγμένη στο ροζ κύκλωμα. Οι τρεις «φίλοι» και «εργοδότες» τής οποίας, όμως, θα εκμεταλλευτούν την απιστία του, ζητώντας του λεφτά για να σβήσουν όλες τις αποδείξεις που έχουν καταγράψει σε βίντεο. Όταν δεν υπακούσει την πρώτη φορά, θα του στείλουν ένα δεύτερο βίντεο με τον αληθινό φόνο (snuff βίντεο;)της κοπελιάς και θα μπουν στο σπίτι του απειλώντας τη γυναίκα του. Η οικογενειακή ευτυχία θα καταρρεύσει και ο ίδιος θα αναγκαστεί να πέσει στο επίπεδό τους για να καταφέρει να τους αντιμετωπίσει. Μπορεί να σας φανεί πολύ εύκολο το ότι τους ανακαλύπτει αμέσως. Ο σκηνοθέτης όμως θέλει να ασχοληθεί με το έξυπνο παιχνίδι που θα αρχίζει να παίζει ο Scheider βάζοντας λόγια και φέρνοντάς τους αντιμέτωπους μεταξύ τους. Και αφού έχει χωθεί τόσο, θα πρέπει να κάνει και το βήμα παραπάνω και να γίνει ένα με τους εγκληματίες. Και ο τίτλος, πού κολλάει; 52 χιλιάρικα μόνο είναι το ποσό που μπόρεσε να μαζέψει ο Scheider για να ξεπληρώσει τους κακοποιούς.

Σκοτεινό εργάκι μέσα στο ηλιόλουστο Λος Άντζελες. Σίγουρα δεν αποτελεί καμιά επιτομή στο είδος, αλλά έχει τις στιγμές του. Η απορία μου πάντως είναι πώς η ελευθερία του να δείχνεις περισσότερο γυμνό και περισσότερη βία, αποτέλεσε τροχοπέδη σε κάποιους δημιουργούς, όταν στο παρελθόν με τη λογοκρισία πάνω από τα κεφάλια τους δημιουργούσανε πιο στιβαρά δραματικά έργα.

Cat Chaser (Οι συνένοχοι)

O Peter Weller θέλησε μάλλον να ξεφύγει από τη σκιά του Ρομποκόπ και γι'αυτό ίσως βρέθηκε στα ηλιόλουστα σετ του Μαϊάμι. Στην καρέκλα του σκηνοθέτη, ο ανεξάρτητος Abel Ferrara μεταφέρει στο πανί το νεο-νουάρ μυθιστόρημα του Elmore Leonard. Η υπόθεση έχει όλα τα χαρακτηριστικά του είδους: πάθος και απιστίες, εξαπάτηση και κομπίνες και φυσικά πολλά χρήματα. Η πλοκή εξελίσσεται γρήγορα, κάποια κομμάτια της ιστορίας στον Άγιο Δομίνικο εξαφανίζονται και η voice-over αφήγηση προσπαθεί να μας βάλει στο μυαλό του πρωταγωνιστή, επειδή η εικόνα μόνο δεν πείθει. Έμπλεξε ο Φεράρα με μεγαλύτερο προϋπολογισμό και μάλλον έχασε τη μπάλα. Αν το όλο κλίμα σας θυμίζει και Miami Vice, δεν πέφτετε και πολύ έξω, καθώς ο Φεράρα είχε αναλάβει να σκηνοθετήσει και μερικά επεισόδια της σειράς. Ο Cat Chaser του τίτλου πάντως είναι η κωδική ονομασία που είχε η ομάδα κρούσης του Weller όταν εισέβαλλαν στον Άγιο Δομίνικο. Τώρα διοικεί ήσυχα και ωραία το δικό του ξενοδοχείο, μέχρι τη στιγμή που το παρελθόν που άφησε πίσω του θα επιστρέψει δυναμικά στη ζωή του. Αυτό που ακολουθεί είναι ένα τεράστιο μπλέξιμο που αξίζει να διαβάσετε καλύτερα παρά να δείτε, εκτός κι αν δεν τα πάτε καλά με τα βιβλία, οπότε πάω πάσο. Το γυναικείο ρόλο στην ιστορία μας έχει η Kelly McGillis (Τοπ Γκαν, Κατηγορούμενοι) σε μια από τις πιο σεξουαλικές εμφανίσεις της αλλά και σε μια από τις τελευταίες της πρωταγωνιστικές εμφανίσεις. Μετά ακολούθησε η τηλεόραση και το supporting cast.

Hombre

Δεν θα είμαι και πολύ αντικειμενικός με την ταινία Hombre, καθώς πρόκειται για μια αγαπημένη ταινία που είχα δει όταν ήμουν πιτσιρίκος και την έψαχνα τα τελευταία δύο χρόνια. Την ξαναείδα τώρα (μπορεί και εικοσιφεύγα χρόνια μετά), όντας σίγουρα διαφορετικός άνθρωπος (όμπρε!) από τότε.

Ο Paul Newman υποδύεται τον Τζον Ράσελ, ένα λευκό που έχει μεγαλώσει με τους Απάτσι. Όταν κληρονομήσει από το λευκό θετό του πατέρα ένα πανδοχείο, θα επιστρέψει για λίγο στον κόσμο των λευκών, ίσα-ίσα όμως για να το πουλήσει και να ξαναγυρίσει πίσω. Συνταξιδιώτες του στην άμαξα που θα ταξιδέψει θα είναι ένα νεαρό και φτωχικό αντρόγυνο, ένα ηλικιωμένο αντρόγυνο αριστοκρατών, ένας νταής και η γυναίκα που φρόντιζε μέχρι πρότινος το ξενοδοχείο. Με ένα στυλ που θυμίζει την κλασική Ταχυδρομική άμαξα, γνωρίζουμε τους στενόμυαλους χαρακτήρες του έργου και κυρίως βλέπουμε την απέχθειά τους για τους Ινδιάνους. Όταν η άμαξα όμως γίνει στόχος ληστών και όλοι οι επιβάτες εγκαταληφθούν στην έρημο χωρίς εφόδια και με ελάχιστο νερό, ο Ράσελ θα αποτελέσει τη μόνη τους ελπίδα για σωτηρία. Επειδή, τελικά, ο άνθρωπος της φύσης θα φανεί πιο δυνατός από τον άνθρωπο της πόλης.

Για πολλοστή φορά συνεργάστηκε ο σκηνοθέτης Martin Ritt με τον Paul Newman και τον διευθυντή φωτογραφίας James Wong Howe και το αποτέλεσμα είναι απλά εξαίσιο. Βασισμένη στο ομώνυμο βιβλίο του Elmore Leonard (και ένα από τα πρώτα του), η ιστορία είναι λιτή, οι διάλογοι κοφτοί και κοφτεροί και η ουσία δεν είναι αυτό που φαίνεται.

The Tall T (Λύτρα του τρόμου)

Άλλη μια συνεργασία του σκηνοθέτη Budd Boetticher με τους σεναριογράφο Burt Kennedy, φωτογράφο Charles Lawton, μουσικό Heinz Roemheld και ηθοποιό-πρωταγωνιστή Randolph Scott, φυσικά. Μαζί συνεργάστηκαν σε αρκετές ταινίες γουέστερν. Έφεραν στο είδος έναν αέρα ανανέωσης μεταφέροντας καταστάσεις και διαλόγους της δεκαετίας του '50 σε υπόβαθρο western, δείχνοντας το δρόμο για τους μετέπειτα σκηνοθέτες (βλ. Peckinpah, Leone). Λιτή σκηνοθεσία, λίγα σκηνικά, λίγοι χαρακτήρες και απλή πλοκή είναι τα συστατικά των ταινιών που γύρισαν και το ίδιο συμβαίνει στο The Tall T του 1957. Γυρισμένο εξ ολοκλήρου στην περιοχή Lone Pine (όπως και οι άλλες ταινίες τους), έχει μόνο μία εσωτερική σκηνή. Μεταφέροντας αυτούσιο όλους τους διαλόγους της ιστορίας The Captives του Elmore Leonard, η ιστορία μας περιστρέφεται γύρω από μια υπόθεση ομηρίας και το χρόνο που περνάνε οι τρεις αδίστακτοι κακοποιοί με τους ομήρους τους, μέχρι να πάρουν τα λύτρα και να τους καθαρίσουν, ενώ ο πρωταγωνιστής μας ψάχνει συνεχώς τον τρόπο για να τους την φέρει, όχι σαν το πιο γρήγορο πιστόλι αλλά με μυαλό και πονηράδα. Κι όλα αυτά σε 77 λεπτά.