My Favorite Wife (Ποιαν απ' τις δυο;)

Ο δικηγόρος Κάρι Γκραντ αιτείται στο δικαστήριο και ανακυρήσσει τη γυναίκα του νεκρή, όντας αγνοούμενη εδώ και εφτά χρόνια σε ένα ερευνητικό ταξίδι που είχε πάει στην Ασία. Την επόμενη στιγμή, παντρεύεται μπροστά στον ίδιο απορημένο δικαστή την κοπέλα που του συμπαραστεκόταν αυτά τα χρόνια. Αλλά πάνω στο γαμήλιο ταξίδι, επιστρέφει η "νεκρή" (που υποδύεται η Irene Dunne) και καθώς θα πρέπει να εξηγήσει ο Γκραντ στη νυν-σύζυγο ότι ο γάμος τους θα ακυρωθεί, τα ευτράπελα ξεκινούν. Ο Γκραντ θα μάθει επίσης ότι η γυναίκα του (η πρώην) έζησε όλα αυτά τα εφτά χρόνια σε ένα απομονωμένο νησί μαζί με έναν καλογυμνασμένο και εμφανίσημο νεαρό (που υποδύεται ο Randolph Scott), και η ζήλεια του θα φουντώσει και τα ευτράπελα θα συνεχιστούν.

Σε αυτή την screwball κωμωδία της κλασικής εποχής του Χόλιγουντ, με τα υπονοούμενα να δίνουν και να παίρνουν, την παράσταση κλέβει ο καρατερίστας Granville Bates που υποδύεται το δικαστή. Ο ηθοποιός πέθανε λίγο καιρό μετά την κυκλοφορία της ταινίας στα 58. Το My Favorite Wife σκηνοθέτησε ο συνήθης σεναριογράφος Garson Kanin, που πήρε τη θέση του Leo McCarey, επειδή ο τελευταίος νοσηλεύτηκε σοβαρά μετά από αυτοκινητικό ατύχημα. Ο Γκραντ και η Νταν είχαν συνεργαστεί ξανά στην πετυχημένη κωμωδία The Awful Truth του 1937 και άλλη μία στο μελοδραματικό Penny Seranade του 1941. Είναι επίσης και μία από τις ελάχιστες φορές που είδαμε τον Ράντολφ Σκοτ σε ταινία που δεν είναι γουέστερν.

Buchanan Rides Alone (Στην πόλη των κεραυνών)

Ο πρωταγωνιστής μας (με ελάχιστα διαπιστευτήρια, κάτι σαν τον "Man with no name" του Ίστγουντ) είναι περαστικός από τη μικρή πόλη Agry Town, την οποία διοικούν και ορίζουν τα αδέρφια Agry, μπλέκεται στις υποθέσεις τους και βάζει σε κίνδυνο τη ζωή του ουκ ολίγες φορές. Είναι αυτές οι επιλογές στη ζωή του πρωταγωνιστή που καθορίζουν τελικά το ήθος του χαρακτήρα του, παρόλο που μπορεί να τον βάλουν σε περιπέτειες. Δε θα νοιαστεί αν θα τον βάλουν φυλακή (που θα τον βάλουν) ή αν θα μπει θηλειά γύρω από το λαιμό του (που θα μπει) ή αν θα τον πυροβολήσουν πισώπλατα (που θα τον πυροβολήσουν)! Πραγματικά, ο Μπουκάναν καλπάζει μόνος του, όπως λέει κι ο τίτλος Buchanan Rides Alone, κι όποιος θέλει (και έχει τα κότσια) ακολουθεί. Άλλο ένα γουέστερν του Budd Boetticher με τον Randolph Scott. Λοιπές πληροφορίες στις παλιότερες αναφορές (στα αντίστοιχα tags).

Hangman's Knot (Εθελονταί της ερήμου)

Σ'αυτό το b-movie ουέστερν, στρατιώτες του Νότου στήνουν ενέδρα σε ένα φορτίο χρυσού που μεταφέρουν οι Βόρειοι. Σκοτώνουν όλους τους αντίπαλους στρατιώτες και ετοιμάζονται να παραδόσουν το φορτίο. Δεν ξέρουν όμως ότι ο πόλεμος έχει τελειώσει πριν λίγο καιρό. Οι πράξεις αυτές, που «δικαιολογούνταν» εν καιρώ πολέμου, τώρα κρίνονται παράνομες. Θα βρεθούν κυνηγημένοι και θα καταφύγουν σε έναν σταθμό στη μέση του πουθενά, όπου θα τους περικυκλώσουν οι κυνηγοί κεφαλών. Εκεί θα πάρουν όμηρους τον ηλικιωμένο ιδιοκτήτη μαζί με την κόρη του και ένα ζευγάρι που ταξίδευε στην περιοχή. Η περισσότερη δράση λοιπόν στο Hangman's Knot θα λάβει εντός των τειχών. Ο πρώην λοχαγός (πλέον) Randolph Scott θα αποδείξει ότι είναι πιο καλός από ό,τι νομίζαμε, ο υπαρχηγός Lee Marvin θα αποδείξει με όλους τους τρόπους την έμφυτη κακία του, οι κυνηγοί κεφαλών τελικά θα τους στήσουν καρτέρι για το χρυσάφι και όχι για την απονομή δικαιοσύνης. Θυμίζει λίγο Ρίο Μπράβο, αλλά ουσιαστικά δεν έχει καμία σχέση. Το πώς τώρα η Donna Reed θα ερωτευτεί τον Scott, το πώς θα έρθει η λύτρωση για όλους και το πώς θα τακτοποιηθούν όλοι οι κακοί (ένθεν κι ένθεν), αυτά μόνο στον κινηματογράφο. Απευθύνεται αποκλειστικά στους φίλους του είδους.

Virginia City (Ο δρόμος των ηρώων)

Γουέστερν της κλασικής εποχής του Χόλιγουντ, ενώ ο πόλεμος μαινόταν στην Ευρώπη, ένα χρόνο πριν μπει και η Αμερική στο... παιχνίδι. Έτσι οι ηρωισμοί, το καθήκον, η πίστη στα ιδανικά (που εκφράζει η κάθε πλευρά) και ο πατριωτισμός δίνουν και παίρνουν σ'αυτό το παραδοσιακά στημένα γουέστερν, που δεν έχει να προσφέρει τίποτα καινούριο, αλλά είναι ευπρόσωπο και τίμιο στις προθέσεις του. Μεγάλη για την εποχή παραγωγή της Warner, με τον Michael Curtiz (πάλι) στην καρέκλα του σκηνοθέτη και ένα πλήθος από σταρ να σκονίζονται στους δρόμους της δύσης. Πρώτο βιολί ο Errol Flynn που είναι φυλακισμένος βόρειος, δραπετεύει και πηγαίνει στη Virginia City σε μυστική αποστολή να ξετρυπώσει ένα φορτίο χρυσού που θέλουν να μεταφέρουν οι Νότιοι για να μπορέσουν να συνεχίσουν τον εμφύλιο πόλεμο. Αντίπαλος του ο Randolph Scott και η τραγουδίστρια Miriam Hopkins, που θα παίζει διπλό παιχνίδι. Μικρό ρόλο κακού (φυσικά) έχει και ο Humphrey Bogart, σε μια δεύτερη και τελευταία (νομίζω) εμφάνιση σε ταινία του είδους, αν και εδώ νομίζω ότι δεν είναι τόσο αταίριαστος όπως στο Oklahoma Kid. Συνολικά είναι ένα ενδιαφέρον εργάκι μέσα στην απλοϊκότητά του.

A Lawless Street (Παράνομος δρόμος)

Ηλικιωμένος σερίφης με πολλά σημάδια στο... περίστροφό του έχει βάλει σε τάξη την μικρή πόλη με τη συμπαράσταση των κατοίκων του. Δύο όχι και τόσο καλοί κύριοι όμως προσλαμβάνουν συνέχεια πιστολέρο από το παρελθόν του σερίφη για να τον βγάλουν απ'τη μέση και να φανεί ότι πρόκειται για ξεκαθάρισμα λογαριασμών. Σ'αυτήν την πόλη θα εμφανιστεί και η γυναίκα του σερίφη, η οποία τον είχε εγκαταλείψει πριν πολλά χρόνια. Σε μια μονομαχία αυτός θα τραυματιστεί πολύ άσχημα, θα τον πιστέψουν για νεκρό οπότε η πόλη θα παραδοθεί στους κακούς της ταινίας μας με τους κατοίκους να μην μπορούν να αντιδράσουν πλέον. Αυτός όμως θα ανακάμψει και θα ξαναβάλει τα πράματα στη θέση τους με τη βοήθεια των όπλων.

Τυπικότατο b-movie γουέστερν του 1955, το A Lawless Street έχει τον Randolph Scott πρωταγωνιστή, την εποχή που η καριέρα του οδηγούνταν προς το τέλος της παίζοντας σχεδόν αποκλειστικά σε καουμπόικα. Ο σκηνοθέτης Joseph H. Lewis δεν προσθέτει τίποτα καινούριο στο είδος, παρόλο που είχε κυκλοφορήσει την ίδια χρονιά το The Big Combo, ένα ενδιαφέρον φιλμ νουάρ και πριν λίγα χρόνια το Gun Crazy, ένα από τα καλύτερα νουάρ της χρονιάς του '50. Συμπρωταγωνίστρια η Angela Lansbury, οπότε καταλαβαίνετε ότι αυτή η ταινία απευθύνεται αποκλειστικά στους φίλους του είδους.

Decision at Sundown (Η ώρα της εκδικήσεως)

Θα μπορούσαμε να μιλήσουμε για άλλο ένα γουέστερν της σειράς αλλά, για τους γνώστες, εδώ έχουμε άλλο ένα γουέστερν από τη σειρά-συνεργασιών του σκηνοθέτη Budd Boetticher (πατήστε το αντίστοιχο label για να θυμηθείτε και τα υπόλοιπα) και τον βετεράνο ηθοποιό Randolph Scott. Ναι μεν αποτελεί μία b-movie ταινία του είδους αλλά αυτό που βλέπουμε τελικά είναι η πικραμένη ιστορία ενός χήρου που διψάει για τυφλή εκδίκηση. Μια ιστορία με σφιχτοδεμένη δράση, χωρίς περιττά λόγια και με εκπληκτική λακωνικότητα στο όλο σύνολο. Όλα τα χαρακτηριστικά που έχουμε δει και στις άλλες ταινίες είναι εδώ: ο μοναχικός ήρωας που έχει ένα σκοπό να εκτελέσει χωρίς να λογαριάζει τίποτα και κανέναν. Πηγαίνει στην πόλη Sundown να βρει τον «κακό» της υπόθεσης και τον πετυχαίνει τη μέρα του γάμου του. Εκεί βλέπει ότι ο τυπάς ελέγχει με το φόβο και τη βοήθεια του διεφθαρμένου σερίφη ολόκληρη την πόλη. Ο φίλος μας έχει πολλά κιλά... κότσια και μέσα στην εκκλησία θα του δώσει το τελεσίγραφο: μέχρι τη δύση του ηλίου θα τον έχει σκοτώσει. Λογοπαίγνιο με τον τίτλο της ταινίας Decision at Sundown, καλό ε; Πολλά και διάφορα συμβαίνουν, όπως προείπαμε, μέσα σε 75 λεπτά. Όταν σκοτωθεί πισώπλατα από το σερίφη ο φίλος του Scott, τότε η φοβισμένη πόλη θα ξυπνήσει, θα σηκώσει κεφάλι εναντίον του τυράννου της και θα βοηθήσει τον Scott.

Ride the High Country

Η δεύτερη ταινία του νεαρού Sam Peckinpah το 1962 είχε τίτλο Ride the High Country (ελληνικός τίτλος: «Το χρυσάφι δε φτάνει για όλους») και φιλοξενούσε στους πρωταγωνιστικούς ρόλους δύο παλαίμαχους σταρ του είδους: τον Joel McCrea και τον Randolph Scott. Όλη η ταινία ξεχωρίζει για τη χημεία των δύο αντρών και για τις ατάκες που ανταλλάσουν. Στον ελεύθερο χρόνο (όταν δεν έχουν να αντιμετωπίσουν καμιά... επικίνδυνη κατάσταση) αναλώνονται σε αναμνήσεις από το ένδοξο παρελθόν, καθώς μόνο αυτό τους έμεινε τώρα που οι αλλαγές στην άγρια δύση είναι ραγδαίες, αυτοί γερασμένοι κάνοντας ό,τι να 'ναι δουλειές για να επιζήσουν. Η ταινία ακολουθεί τα κλασικά μονοπάτια του είδους αλλά η σκηνή της τελικής μονομαχίας με τους δύο γέρους εναντίον τριών νεαρών «θυμίζει» έντονα Peckinpah του κοντινού μέλλοντος, ξέρετε, Άγρια συμμορία κλπ. Check it out...

Comanche Station

Εδώ έχουμε να κάνουμε με άλλο ένα γουέστερν του Budd Boetticher, σε σενάριο του Burt Kennedy και με πρωταγωνιστή τον Randolph Scott. Πρόκειται για την τελευταία κινηματογραφική δουλειά του Boetticher για εννιά χρόνια οπότε και γύρισε τις τελευταίες του ταινίες. Όλα τα στοιχεία πάντως που έχουμε δει στις προηγούμενες δουλειές του υπάρχουν και εδώ. Μοναχικός, σκληροτράχηλος πρωταγωνιστής με σκοτεινό και άγνωστο παρελθόν, αναγκάζεται να συμμαχήσει με πρώην φίλους και νυν εχθρούς για να επιζήσουν από επιθέσεις των ινδιάνων Comanche. Comanche Station είναι το όνομα του σταθμού στο οποίο γίνεται η συνάντηση όλων των χαρακτήρων του έργου και η εκκίνηση της περιπέτειας μας. Ο ήρωάς μας έχει μόλις ανταλλάξει από τους ινδιάνους μια λευκή γυναίκα που είχαν απαγάγει και την επιστρέφει στο σπίτι της. Ο άντρας της όμως έβαλε 5.000 δολάρια αμοιβή για όποιον τη φέρει πίσω ζωντανή ή νεκρή. Με την απληστία που διακρύνει τον κόσμο, η κατάσταση θα περιπλακεί επικίνδυνα. Αν έχετε δει ταινίες του Boetticher, ξέρετε τι πρόκειται να δείτε. Όσοι δεν ξέρουν, μπορούν να ξεκινήσουν με τα έργα των προηγούμενων χρόνων του.

Seven Men from Now (Η συμμορία των επτά δολοφόνων)

Η ταινία που έδωσε νέα ώθηση στην καριέρα του Randolph Scott (κι αυτό χάρη στον John Wayne που δεν μπορούσε να συμμετάσχει επειδή ήταν ήδη απασχολημένος με τα γυρίσματα της Αιχμάλωτης της ερήμου). Μια ταινία που παρήγαγε ο ίδιος ο Duke (αν και το όνομά του δε φαίνεται στα credits). Η πρώτη ταινία (ίσως και η καλύτερη) της σειράς ταινιών του Scott με σκηνοθέτη των Budd Boetticher και σεναριογράφο τον Burt Kennedy. Για τα γουέστερν του Budd Boetticher έχουμε ξαναμιλήσει και παλιότερα. Άγνωστα στο ευρύ κοινό, αποτέλεσαν τομή για το είδος παρουσιάζοντας αρκετά πιο ρεαλιστικά (ή/και κυνικά;) πρόσωπα και καταστάσεις γύρω από την Άγρια Δύση. Ο μοναχικός και λιγομίλητος πρώην σερίφης που αναζητά τους εφτά ληστές που σκότωσαν τη γυναίκα του, ο όχι και τόσο κακός Lee Marvin (σε έξοχο δευτεραγωνιστικό ρόλο) που τον ακολουθεί αναζητώντας τη λεία των ληστών να την πάρει για την πάρτη του. Μικρή σε διάρκεια (μόλις 75 λεπτά) αλλά πλήθος λεκτικών συγκρούσεων και υπονοουμένων τα οποία θα μας οδηγήσουν στην τελική σύγκρουση. Η Seven Men from Now αποτέλεσε μια από τις μεγαλύτερες επιρροές για τα spaghetti και τον Sergio Leone.

Αλλά μετά την αρχική της προβολή και για 40 χρόνια, ο Wayne και οι κληρονόμοι απαγόρευσαν την προβολή της (για άγνωστους λόγους). Μέχρι που το 2000 το πανεπιστήμιο του UCLA αποκατέστησε την κόπια και την ξαναπρόβαλε σε διάφορες πόλεις των ΗΠΑ παρουσία πάντα του 84χρονου τότε Boetticher. Ένα χρόνο πριν αφήσει την τελευταία του πνοή.

Για το κερασάκι στην τούρτα, σας παραθέτω τις δηλώσεις του Γάλλου κριτικού Αντρέ Μπαζέν: «Αν θαυμάζω πριν απ' όλα το Seven Men from Now, είναι για την τελειότητα ενός σεναρίου που κατορθώνει να μας εκπλήσσει κάθε στιγμή, ξεκινώντας από ένα τελείως κλασικό αφηγηματικό ιστό. Δεν υπάρχουν σύμβολα, ούτε φιλοσοφικό υπόβαθρο, τέλος, ούτε ίχνος ψυχολογίας, μόνο υπερσυμβατικοί ήρωες σε υπεργνωστούς ρόλους, αλλά και μια εκπληκτικά επινοητική σκηνοθεσία που εφευρίσκει συνέχεια μικρολεπτομέρειες ικανές να ανανεώσουν το ενδιαφέρον των καταστάσεων. ... Να, το πιο έξυπνο ουέστερν που γνωρίζω αλλά επίσης και το λιγότερο διανοουμενίστικο, το πιο εκλεπτυσμένο αλλά και το λιγότερο αισθητιστικό, το πιο απλό αλλά και το πιο ωραίο.»

The Tall T (Λύτρα του τρόμου)

Άλλη μια συνεργασία του σκηνοθέτη Budd Boetticher με τους σεναριογράφο Burt Kennedy, φωτογράφο Charles Lawton, μουσικό Heinz Roemheld και ηθοποιό-πρωταγωνιστή Randolph Scott, φυσικά. Μαζί συνεργάστηκαν σε αρκετές ταινίες γουέστερν. Έφεραν στο είδος έναν αέρα ανανέωσης μεταφέροντας καταστάσεις και διαλόγους της δεκαετίας του '50 σε υπόβαθρο western, δείχνοντας το δρόμο για τους μετέπειτα σκηνοθέτες (βλ. Peckinpah, Leone). Λιτή σκηνοθεσία, λίγα σκηνικά, λίγοι χαρακτήρες και απλή πλοκή είναι τα συστατικά των ταινιών που γύρισαν και το ίδιο συμβαίνει στο The Tall T του 1957. Γυρισμένο εξ ολοκλήρου στην περιοχή Lone Pine (όπως και οι άλλες ταινίες τους), έχει μόνο μία εσωτερική σκηνή. Μεταφέροντας αυτούσιο όλους τους διαλόγους της ιστορίας The Captives του Elmore Leonard, η ιστορία μας περιστρέφεται γύρω από μια υπόθεση ομηρίας και το χρόνο που περνάνε οι τρεις αδίστακτοι κακοποιοί με τους ομήρους τους, μέχρι να πάρουν τα λύτρα και να τους καθαρίσουν, ενώ ο πρωταγωνιστής μας ψάχνει συνεχώς τον τρόπο για να τους την φέρει, όχι σαν το πιο γρήγορο πιστόλι αλλά με μυαλό και πονηράδα. Κι όλα αυτά σε 77 λεπτά.

Ride Lonesome (Ο δρόμος βάφτηκε με αίμα)

Η ταινία Ride Lonesome πρόκειται για ένα b-movie western παραγωγής 1959 με πρωταγωνιστή τον βετεράνο των ταινιών γουέστερν Randolph Scott και με σκηνοθέτη τον μπι-μουβά Budd Boetticher. Ένας άγνωστος στο ευρύ κοινό σκηνοθέτης, ο οποίος με το λιτό του στυλ επηρέασε πολλούς μεταγενέστερους, όπως τον Sergio Leone και τους λοιπούς δημιουργούς ταινιών... «σπαγγέτι». Ο ήρωάς μας στην προκειμένη ταινία δεν είναι καθόλου καλός χαρακτήρας αλλά ούτε και ο κακός της υπόθεσης. Το μόνο που τον ενδιαφέρει είναι να βρει το δολοφόνο της γυναίκας του και για να πετύχει το σκοπό του δε διστάζει να χρησιμοποιήσει ως δόλωμα τον αδερφό τού δολοφόνου. Ο Boetticher ασχολείται κυρίως με την εσωτερική πάλη των πρωταγωνιστών που βρίσκονται αντιμέτωποι με ηθικά διλήμματα. Το καλό και το κακό, τοποθετημένα στην αφιλόξενη ερημιά της άγριας δύσης, μπερδεύονται οπότε η αιματηρή εκδίκηση φαντάζει ως η μόνη λύση.