You're Never too Young

Μπαρμπέρης της κακιάς ώρας, ανακατεύεται σε μία ληστεία ενός διαμαντιού, και για να μην τον πιάσει ο αρχικακοποιός ντύνεται και υποδύεται τον 12χρονο και κρύβεται σε σχολείο θηλέων. Στο You're Never too Young του 1955 περισσότερο κομμάτι φαίνεται να έχει ο Λιούις (με τα αστεία και τα γκαγκς) παρά ο Μάρτιν (με τα τραγούδια) και τα φλερταρίσματα. Διεκπεραιωτική παραγωγή, οι προστριβές μεταξύ των δύο σταρ είχαν φτάσει στα άκρα και λίγο μετά τελείωσε μια για πάντα η χρόνια συνεργασία τους.

Artists and Models (Λόρδοι, λόρδα και φιλότιμο)

Άλλη μια ταινία που είδαμε με το αγαπημένο κωμικό ντουέτο Μάρτιν και Λιούις, η οποία τυγχάνει να είναι και μια από αυτές που είχα δει σε μικρή ηλικία και τις είχα ψηλά σε εκτίμηση, κυρίως λόγω νοσταλγίας. Στο ντουέτο μας προστίθενται δύο νεαρές κοπέλες: η Shirley MacLaine (άλλη μια εμφάνιση στη break-through χρονιά της) και Dorothy Malone. Σε χαρακτηριστικό ρόλο, εμφανίζεται και η Anita Ekberg, πριν την κάνει παγκοσμίως διάσημη ο Φελίνι στα σιντριβάνια της Φοντάνα ντι Τρέβι! Ο τίτλος Artists and Models αναφέρεται στους δύο αρτίστες: στον σχεδιαστή/καλλιτέχνη διαφημιστικών Μάρτιν που θέλει να γίνει διάσημος μέσα από τη δουλειά του αλλά ακόμα δεν τα καταφέρνει, ενώ ο φίλος του Λιούις γράφει παιδικά βιβλία και είναι μανιώδης με τα κόμικ σούπερ ηρώων. Τόσο μανιώδης, που στον ύπνο του παραμιλάει βλέποντας περίεργα όνειρα. Αυτά τα όνειρα θα τα μετατρέψει ο Μάρτιν σε κόμικ και θα τα μοσχοπουλήσει. Και η συνέχεια έχει πολύ μπλέξιμο: με τις όμορφες γειτόνισσες (τα μοντέλα του τίτλου), με μυστικούς πράκτορες, μοιραίες γυναίκες και άλλα πολλά με πολλά (εννοείται) γκαγκς και τραγούδι.

All in a Night's Work (Για ένα μισόγυμνο κορίτσι)

Χαριτωμένη κομεντί της δεκαετίας του '60, που παρακολουθείται ευχάριστα και μετά... ξεχνιέται αμέσως. Η υπόθεση; Απλή και ολίγον τετριμμένη. Ο γόης Dean Martin αναλαμβάνει την εταιρεία του πλούσιου θείου του αμέσως μετά το θάνατό του σε ένα ξενοδοχείο. Από του οποίου το δωμάτιο μάρτυρες είδαν να βγαίνει με... ελαφρά ενδυμασία η Shirley MacLaine. Η οποία είναι υπάλληλος της εταιρείας. Τα μπερδέματα και οι παρεξηγήσεις ξεκινάνε αμέσως, καθώς το Δ.Σ. νομίζει ότι η Shirley θα τους ζητήσει λεφτά για να μην ξεσκεπάσει το ερωτικό σκάνδαλο του θείου. Και ο νεαρός Martin θα κληθεί να αναλάβει την υπόθεση. Τυποποιημένη και ολίγον βαρετή κωμωδία. Το All In a Night's Work σώζεται (λίγο) από τη μικρή διάρκεια και από το πρωταγωνιστικό δίδυμο. Σκηνοθέτης ήταν ο Joseph Anthony, ο οποίος είχε συνεργαστεί ξανά με τη νεαρή MacLaine στο πολύ καλύτερο The Matchmaker.

The Caddy (Δατς αμόρε)

Άλλη μια ταινία του κωμικού διδύμου Μάρτιν και Λιούις, από τη χρονιά του 1953, με ασπρόμαυρη φωτογραφία. Θα λέγαμε ότι το The Caddy είναι από τις καλές ταινιές τους, με μια, κάποια, ενδιαφέρουσα πλοκή. Περιέχει φυσικά αρκετά γκαγκς του Τζέρι Λιούις (μέσα στην υπερβολή πάντα αλλά όχι «υπερβολικά») και αρκετά τραγούδια του Ντιν Μάρτιν, με το πασίγνωστο πλέον That's amore να ξεχωρίζει και να είναι αυτό που σου μένει στο μυαλό στο τέλος. Ως και οι μεταφραστές της εποχής ψιλιάστηκαν την απήχηση του τραγουδιού και τιτλοφόρησαν το έργο στα ελληνικά... Δατς αμόρε!

Μας στεναχώρησε λίγο (στο έργο) η υπεροψία του Μάρτιν και το ότι δεν μετανιώνει ούτε ζητάει συγγνώμη από το φίλο του για τα καψόνια που του κάνει. Σε αντίθεση δηλαδή με τα υπόλοιπα εργά του κωμικού ζευγαριού... Εν συντομία: βλέπουμε πώς δημιουργήθηκε το διάσημο κωμικό δίδυμο των Τζο Άντονι και Χάρβεϊ Μίλερ (με τις εικόνες του πλήθους στην αρχή του έργου να είναι πραγματικές). Η επιτυχία των οποίων προήλθε μέσα από το... γκολφ! Τα υπόλοιπα... επί της οθόνης!

5 Card Stud (Πέντε σημαδεμένα τραπουλόχαρτα)

Εφτά παίκτες σε ένα παιχνίδι πόκερ, ένας (ο Dean Martin) κάνει τη «μάνα», ένας άγνωστος μεταξύ τους θα κλέψει και οι υπόλοιποι πέντε θα τον τιμωρήσουν με κρέμασμα. Λίγο καιρό μετά, θα αρχίσουν ένας-ένας οι παίκτες εκείνου του τραπεζιού να σκοτώνονται. Ποιος είναι ο δολοφόνος που παίρνει εκδίκηση για το θάνατο εκείνου του άγνωστου; Και τι δουλειά έχει στη μικρή τους πόλη ένας νεοφερμένος ιερέας (Robert Mitchum) που κουβαλάει πιστόλι; Εμπορικό γουέστερν της εποχής, με την υπογραφή του Henry Hathaway, ο οποίος προσπαθεί να προσδώσει και ολίγον θριλερικές πινελιές με όχι μεγάλη επιτυχία. Οι δύο σταρ πρωταγωνιστούν στην ταινία 5 Card Stud, όντας πιο ηλικιωμένοι και προσπαθώντας να κρατηθούν στο χολιγουντιανό στερέωμα. Ο δεύτερος δεν το είχε ανάγκη. Ο πρώτος λίγα χρόνια μετά σταμάτησε να παίζει σε ταινίες. Η εκνευριστική φάτσα του Roddy McDowall αρκεί από μόνη της για να δημιουργήσει το προφίλ του κακομαθημένου πλουσιόπαιδου της πόλης.

Pardners

Το δίδυμο Martin και Lewis πηγαίνει αυτή τη φορά για τα καλά στην άγρια δύση! Και οι δύο ορφανοί, με τους πατεράδες τους φιλαράκια που σκοτώθηκαν μαζί στο πόλεμο με άλλους κτηματίες. Οι γιοι τώρα προσπαθούν είκοσι πέντε χρόνια μετά να φτιάξουν ξανά το ράντσο μεγάλο και τρανό. Ο ένας είναι σκληροτράχηλος ραντσέρης (με καλή φωνή!), ο άλλος φυσικά είναι... να μην το συζητώ! Μαζί φτιάχνουν ένα αλλόκοτο δίδυμο. Από τα ρόντεο της ανατολής, με τρένο στη δύση, γίνονται συνέταιροι, δηλαδή Pardners και, όπως αντιλαμβάνεστε, θα προκαλέσουν ουκ ολίγες καταστροφές. Το χάπι-εντ είναι εγγυημένο, τα αστεία γκανγκς του Τζέρι είναι «έτσι κι έτσι», φτιάχνοντας μια απλοϊκή, κωμική ταινία για όλη την οικογένεια. Λίγο πριν πέσει το "The End" κάθονται και μιλούν στο κοινό ως Τζέρι και Μάρτιν και λένε πόσο χαίρονται να φτιάχνουν ταινίες για το κοινό που τους αγαπούσε τότε. Κι όλα αυτά επειδή είχαν αρχίσει οι φήμες ότι η επαγγελματική τους σχέση δεν πηγαίνει καλά. Πού να ήξεραν ότι αυτή η ταινία αποτέλεσε την προτελευταία τους δουλειά. Ελληνικοί τίτλοι που δόθηκαν στο έργο: «Τα συνετεράκια» και «Καουμπόιδες για δέσιμο».

The Sons of Katie Elder (Οι τέσσερις γενναίοι)

Είχαν χαρακτηρίσει τον Henry Hathaway ως τον σκηνοθέτη του εμπορικού ουέστερν, και μ'αυτή την ταινία, The Sons of Katie Elder, μπορούμε να πούμε ότι έχουν απόλυτο δίκιο! Η απλοϊκή ιστορία της προσπάθειας των τεσσάρων γιων της Κάτι Έλντερ να πάρουν πίσω το ράντσο της μητέρας τους και να εκδικηθούν τον πρόωρο θάνατό της, είναι απλά η αφορμή για να αρχίσει μια ατελείωτη περιπέτεια με μπόλικο πιστολίδι, σκοτωμούς, τσαμπουκαλέματα και ψευτοπαλικαρισμούς. Τα δύο μεγαλύτερα παιδιά υποδύονται οι σταρ John Wayne και Dean Martin, οι οποίο βρίσκονται ξανά μαζί στην οθόνη μετά το Ρίο Μπράβο. Χαρακτηριστικές είναι οι εμφανίσεις των George Kennedy και Dennis Hopper και πολλών άλλων ακόμα. Ένα έγχρωμο φωτογραφημένο γουέστερν, γυρισμένο σε σινεμασκόπ, επαγγελματικά σκηνοθετημένο απο τον Hathaway, μπολιασμένο με λίγο δραματικό στοιχείο και οικογενεικές ενοχές, για να γίνει πιο σοβαρό. Συνολικά, ό,τι πρέπει για τους θαυμαστές του είδους και όχι μόνο. Μπορεί να ρωτήσετε: τι να κάτσουμε να δούμε, άσκοπη και αλόγιστη βία; Μα, πάνω σ'αυτή τη βία χτίστηκε η σημερινή αυτοκρατορία των ΗΠΑ. Δείτε το ως ένα καλό μάθημα ιστορίας!

Scared Stiff (Ο φόβος φιλάει τα έρμα)

Αυτή η όγδοη ταινία του κωμικού ζευγαριού Martin και Lewis προσπάθησε να έχει περισσότερη πλοκή, αλλά εν τέλει κατάντησε λίγο περισσότερη φλύαρη από ό,τι θα θέλαμε. Αναγκαστικά προστέθηκαν πολλά κωμικά γκανγκς αλλά και πολλά τραγούδια για να γεμίσει ο χρόνος. Σ'αυτή την ταινία με τίτλο Scared Stiff ήθελαν να βγάλουν γέλιο βάζοντας τους ήρωές μας να μπλέξουν με γκάνγκστερς αλλά και... φαντάσματα! Τρέχουν να ξεφύγουν από τα μπλεξίματα που τους δημιούργησαν οι πρώτοι, προσπαθούν να βοηθήσουν μια ελκυστική, αινιγματική κυρία με μπάσα φωνή, μπαίνουν όλοι μαζί σε ένα πλοίο για τα νησιά της Καραϊβικής και καταλήγουν σε έναν ερειπωμένο πύργο ενός απομονωμένου νησιού. Η συμμετοχή της Lizabeth Scott, γνωστή κυρίως από νουάρ έργα, ήταν μια έξυπνη πινελιά, σε ένα κατά τ'άλλα προβλεπόμενο έργο, που θα ενδιαφέρει κυρίως τους φαν παλιών κωμικών ταινιών αλλά και τους φαν του Τζέρι Λιούις.

The Stooge (Το κορόιδο/Ψιλό γαζί)

Η πρώτη ταινία (από τις πολλές που ακολούθησαν) που το κωμικό δίδυμο σκηνοθετεί ο Norman Taurog. Η πλοκή είναι πιο ολοκληρωμένη και για πρώτη φορά το δίδυμο «δεν γνωρίζεται από τα παιδικά τους χρόνια», ώστε να δικαιολογήσει γιατί κάνει παρέα ένας όμορφος τραγουδιστής (Martin) με τον γκαφατζή (Lewis). Ο πρώτος θέλει να κάνει σόλο καριέρα (single) αλλά χρειάζεται έναν βοηθό για τις κωμικές σκηνές. Ο όρος στο χώρο είναι The Stooge (ανδρείκελο) και προσλαμβάνει τον άμοιρο, άβγαλτο, αθώο και ατζαμή Lewis. Η επιτυχία του ντουέτου είναι μεγάλη, μόνο που ο Μάρτιν δεν του δίνει τα απαραίτητα εύσημα: να μπει δηλαδή το όνομά του μαζί στη μαρκίζα. Η ματαιοδοξία του θα τον φέρει σε κόντρα με τον ατζέντη του, με τη γυναίκα του και με τον συνάδελφό του. Όταν βγει μόνος του στη σκηνή και ζήσει από πρώτο χέρι την αποτυχία ως single, τότε θα καταλάβει το λάθος του. Αλλά μην αγχώνεστε• το χάπι-εντ είναι εγγυημένο σ’αυτή την απλοϊκή ταινιούλα, που έχει μεν πολλά (γλυκανάλατα και παλαιομοδίτικα) τραγούδια, περισσότερα από κάθε άλλη φορά, έχει δε και σπαρταριστές κωμικές καταστάσεις, με τον αεικίνητο Lewis (που δεν χορταίνεις να βλέπεις και να ξαναβλέπεις) να δίνει ρέστα.

Sailor Beware (2 ναύτες και 1 κορίτσι)

Αυτή είναι η πετυχημένη συνταγή των ταινιών του ζεύγους Martin & Lewis: να βρίσκονται σε κάποιο χώρο έξω απ'τα νερά τους και, προσπαθώντας να προσαρμοστούν, να τα κάνει ο ένας λίμπα και ο άλλος να τους βγάζει ασπροπρόσωπους με το τραγούδι. Με στρατιωτικό θέμα πάλι, αλλά στο ναυτικό αυτή τη φορά, βρίσκουν πολλούς τρόπους να βγάλουν γέλιο, χάρη στο νευρόσπαστο που ακούει στο όνομα Jerry Lewis. Sailor Beware φωνάζει ο τίτλος της ταινίας, επειδή έρχεται ο Λιούις και θα τα φέρει όλα άνω-κάτω! Απλοϊκή κωμωδία για να περάσετε ευχάριστα το απόγευμά σας. Περιλαμβάνει και μια σκηνή με μποξ, βάζοντάς μας σε σκέψεις: για να γίνεις διάσημος κωμικός πρέπει έχεις μια ταινία (ή μια σεκάνς) στο ενεργητικό σου με θέμα το μποξ; Βλέπε Τσάπλιν, Βέγγος κ.λ.π. Τέλος, όσοι είναι παρατηρητηκοί ίσως δουν και το νεαρό James Dean σε πολύ μικρό ρόλο.

That's My Boy (Πρωταθληταί της γκάφας)

Ίσως η πιο μέτρια και αδιάφορη ταινία του ντουέτου Martin και Lewis. Είναι και η μόνη ταινία που κυκλοφόρησαν μέσα στη χρονιά του 1951. Ίσως φταίει το ότι το That's My Boy επικεντρώνεται στον Λιούις και αφήνει σε δεύτερη μοίρα τον Μάρτιν. Έτσι το ντουέτο έχει λίγες σκηνές μαζί, ο Μάρτιν πετάει δύο τραγουδάκια στα γρήγορα κι αυτό ήταν όλο. Προσπαθούν να έχουν και λίγη παραπάνω υπόθεση αντί να έχουν σκέτα αστεία σκηνικά, αλλά με άνευρη σκηνοθεσία καταλήγει τελικά σε ένα μέτριο αποτέλεσμα.

Το θέμα μας: ο φιλάσθενος και υποχόνδριος Λιούις πάει στο ίδιο κολλέγιο που ήταν και ο δυναμικός, πρωταθλητής πατέρας του και προσπαθεί να του μοιάσει, με μηδενική επιτυχία. Ο πατέρας θα βάλει τον κορυφαίο αθλητή Μάρτιν να συγκατοικήσει μαζί του για να τον βοηθάει. Και τι παρακολουθούμε; Πολύ ράγκμπι, ερωτικά μπερδέματα με συμφοιτήτριες και ξανά ράγκμπι. Το περίεργο είναι ότι δεν βλέπουμε καθόλου να διαβάζουν. Προβλέψιμο το εργάκι και, όπως προείπα, αδιάφορα μέτριο.

At War with the Army

Η τρίτη ταινία του ντουέτου λέγεται At War with the Army και είναι επικεντρωμένη αποκλειστικά στο μουσικό-κωμικό μας ντουέτο το οποίο σ'αυτό το έργο τοποθετήθηκε σε μια στρατιωτική μονάδα στις ΗΠΑ. Ο Dean είναι φυσικά ο αρχιλοχίας που είναι ολίγον τι προβλεπόμενος και θέλει να πάει στο μέτωπο να πολεμήσει ενώ ο Jerry είναι ο φαντάρος που τραβάει τα πάνδεινα για να πάρει μια άδεια να δει τη γυναίκα του που γέννησε. Υπάρχουν κάποιες καλούτσικες κωμικές πινελιές, κάποια τραγούδια που περνάνε ως επί τω πλείστον αδιάφορα και ίσως απευθύνεται περισσότερο στους φαν του κυρίου Λιούις αλλά και στο ανδρικό κοινό που θέλει να διασκεδάσει με το θέμα του στρατού. Στα ελληνικά... βαφτίστηκε τρεις(!) φορές: «Ήρωες της... καραβάνας», «Φωτιά στα μπατζάκια του» και τέλος «Το κορόιδο του συντάγματος ».

Για την ιστορία, είναι η δεύτερη ταινία που γύρισε το κωμικό ντουέτο, αλλά κυκλοφόρησε μετά τη συνέχεια της Ίρμας. Όταν υπέγραψαν στην Paramount, είχαν προσθέσει τον όρο να φτιάχνουν και μία ταινία το χρόνο από τη δικιά τους εταιρεία. Έτσι το πρώτο αποτέλεσμα αποτελεί αυτή η ταινία. Ύστερα από κάποια χρόνια όμως και κάποια οικονομικά προβλήματα, το ντουέτο υποχώρησε από τα οικονομικά δικαιώματα της ταινίας με αντάλλαγμα να μην κάνουν άλλη ταινία έξω από την Paramount. Με τα χρόνια, κανείς δεν ανανέωσε τα δικαιώματα του έργου και κυκλοφορεί πλέον χωρίς πνευματικά δικαιώματα. Μπορείτε να τη βρείτε σε δεκάδες DVD.

My Friend Irma Goes West (Γλυκιά μου Ίρμα)

Όταν κυκλοφόρησε το πρώτο τους έργο, οι Μάρτιν και Λιούις ήταν γνωστοί σε μικρό κύκλο. Η επιτυχία όμως της ταινίας ώθησε τους παραγωγούς στο πρώτο και τελευταίο ριμέικ τους. Η διαφορά είναι πλέον μεγάλη: στο My Friend Irma Goes West μπορεί το ντουέτο να έχει δεύτερο billing, είναι όμως αναβαθισμένος ο ρόλος τους και των υπόλοιπων χαρακτήρων λιγουλάκι μειωμένος ο χρόνος τους. Εξαρχής η πρώτη μεγάλη σεκάνς είναι αφιερωμένη σ'αυτούς και την προσπάθειά τους να γίνουν διάσημοι στο κοινό. Θα μπορούσαμε να πούμε ότι η κωμική σκηνή της τηλεοπτικής τους παρουσίας αποτελεί σκηνή ανθολογίας. Στη συνέχεια όλη η παρέα οδεύει προς το Χόλιγουντ για να καταλήξουν στο Λας Βέγκας, να μπλέξουν με μαφιόζους και να τα κάνουν άνω κάτω. Απλοϊκό σενάριο, ψεύτικα σκηνικά, μέτριες ερμηνείες, τέσσερα τραγούδια (ξεχωρίσαμε το "Baby, Obey Me"), κωμικές χαζομάρες από τον Lewis, ό,τι πρέπει δηλαδή για ένα χαλαρό απόγευμα!

My Friend Irma

Σε οποιαδήποτε άλλη περίπτωση, αυτήν την ταινία δεν πρόκειται να καθόμουνα να τη δω. Ο λόγος ήταν ένας: το ότι πρόκειται για το κινηματογραφικό ντεμπούτο των Dean Martin και Jerry Lewis, εν έτη 1949. Το My Friend Irma πρόκειται για ένα εντελώς διασκεδαστικό έργο, με την ξανθιά Τζέιν να έχει βάλει στόχο να γίνει γραμματέας εκατομμυριούχου και μετά να τον παντρευτεί και την ξανθιά Ίρμα που είναι απλά... ξανθιά και καταστρέφει κατά λάθος τα σχέδια της φίλης της! Ο ορισμός της χαζής. Όλα τα αστεία σινε-καμώματα των χαζών ξανθιών από εδώ τα ξεσήκωσαν; Μπορεί. Ο τεμπελχανάς αρραβωνιαστικός της Ίρμα βρίσκει το ντουέτο να δουλεύει σε καντίνα στίβοντας πορτοκάλια, ακούει τη φωνή του Μάρτιν και αμέσως τους παίρνει για να τον φτιάξει διάσημο. Στη συνέχεια μπλέκονται όλοι μεταξύ τους, η Τζέιν ερωτεύεται τον Μάρτιν αλλά θέλει τον πλούσιο, οι άντρες πλακώνονται στο ξύλο, ο τεμπελχανάς θέλει να βγάλει φράγκα από όλους, η Ίρμα χαλάει τα σχέδια ολονών. Όλα αυτά με μπόλικο τραγούδι από τον Μάρτιν και κωμικά ξεσπάσματα από τον Λιούις.

Η ταινία βασίστηκε στο ομότιτλο, μακροχρόνιο, ραδιοφωνικό πρόγραμμα. Ενώ είχαν ξεκινήσει τα γυρίσματα, ο μεγαλοπαραγωγός Hal Wallis σκέφτηκε να ενσωματώσει στην ταινία το ντουέτο, το οποίο δούλευε από το '46 μαζί σε night-clubs. Αυτή η εμφάνιση όμως σηματοδότησε την έναρξη της μεγάλης τους κινηματογραφικής καριέρας. Η επιτυχία ήταν δεδομένη και η ιστορία από κει και έπειτα γνωστή.

Some Came Running (Το στίγμα του κολασμένου)

Ο Vincente Minnelli υπογραφεί τη σκηνοθεσία σε μια από τις καλύτερες ταινίες του. Ο Frank Sinatra είναι ο συγγραφέας που έχει εκδώσει μόνο ένα βιβλίο. Είναι επίσης το απολωλώς (μαύρο) πρόβατο της οικογένειας και επιστρέφει στη γενέτειρα πόλη του. Ο Arthur Kennedy είναι ο μεγάλος αδερφός που συνέχισε τη δουλειά του πατέρα τους και έζησε σύμφωνα με τους τύπους. Η Shirley MacLaine είναι μια μικρή που θα είναι στο ίδιο λεωφορείο με τον Frank όταν φθάσουν στην επαρχιακή πόλη. Ο Dean Martin θα φοράει σε όλη την ταινία το καπέλο του και θα είναι η «κακή» παρέα του Sinatra. Η Martha Hyer είναι η δασκάλα της πόλης που έχει διαβάσει το βιβλίο του και θα τον ερωτευτεί, με έναν περίεργο τρόπο όμως. Αυτά και άλλα πολλά θα συμβούν στο Some Came Running του 1958, το οποίο κέρδισε και πέντε υποψηφιότητες για βραβεία όσκαρ. Μια διατριβή στις μικρές καταπιεσμένες κοινωνίες, με τα μυστικά που όλοι γνωρίζουν αλλά κανένας δεν ομολογεί, με τους χειραφετημένους κατοίκους, τα ψεύτικα προσωπεία και την υποκρισία. Ο Σινάτρα θα ταράξει τα ήρεμα νερά επιζητώντας απλά την ελευθερία να κάνει αυτό που θέλει, είτε είναι σωστό (δηλαδή κοινωνικά αποδεκτό) είτε όχι. Κορυφαία ταινία που αξίζει να αναζητήσετε.

Sergeants 3 (Οι 3 λοχίες)

Μια ακόμα παραγωγή του Frank Sinatra στην οποία ξαναμαζεύεται η rat-pack παλιοπαρέα. Μετά την γκανγκστερική κωμωδία και τη ληστεία των καζίνο, ήρθε η ώρα του γουέστερν. Οι Sinatra, Martin, Peter Lawford είναι Οι 3 λοχίες και o Sammy Davis Jr. ο περίεργος τυπάς που τους ακολουθεί συνεχώς. Μπλέκονται σε μια περιπέτεια με μια πολεμοχαρή φυλή Ινδιάνων που λέγονται Ghost Dancers και αυτό που ακολουθεί είναι μια γραφική, βαρετή, φασαριόζικη ταινία. Οι σκηνές της ιστορίας είναι τόσο τυπικές και συνδέονται εντελώς τυπικά, που πιο πολύ μοιάζουν με αυτοτελή σκετς τα οποία ενώθηκαν όπως-όπως! Κάτω του μετρίου...

What a Way to Go! (Η κυρία και οι άνδρες της)

Η κυρία είναι η Shirley MacLaine· σέξι και πολύ «ανεβασμένη» τη δεκαετία του '60. Οι άντρες της είναι (κατά σειρά) οι Dick Van Dyke (πιο γνωστός στο ρόλο του στην Μαίρη Πόπινς), ο Paul Newman, ο Robert Mitchum, ο Gene Kelly και ο Dean Martin. Η What a Way to Go πρόκειται φυσικά για μια απλή, διασκεδαστική και με ολίγον μαύρο χιούμορ ταινία στην οποία η καημένη MacLaine δεν μπορεί να σταυρώσει άντρα τής προκοπής αφού όλοι τους καταλήγουν στον άλλο κόσμο. Η ταινία ξεχωρίζει για τα πλούσια χρώματα και τα υπερβολικά φορέματα και κουρέματα που αλλάζει η πρωταγωνίστρια σχεδόν σε κάθε σκηνή. Με την συνεισφορά φυσικά της μεγάλης σχεδιάστριας Edith Head. Δεν αποτελεί καμιά αριστουργηματική ταινία αν και ξεχωρίζει από το σωρό για μερικούς λόγους, όπως την τρελαμένη ερμηνεία του Newman σε ρόλο ζωγράφου και τα εμβόλιμα σατιρικά ταινιάκια/φόρο τιμής σε διάφορα κινηματογραφικά είδη, όπως του βωβού, του γαλλικού νέου κύματος, του κλασικού χολιγουντιανού υπερθεάματος και χλιδής και του μελοδράματος α λα Douglas Sirk. Σε γενικές γραμμές, πρόκειται για ένα one woman show!

The Young Lions (Ο χορός των καταραμένων)

Άλλη μια αντιπολεμική ταινία με θέμα —τι άλλο φυσικά;— τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο. H ταινία The Young Lions έχει αν μη τι άλλο ένα εντυπωσιακό τρίο πρωταγωνιστών: τον Μάρλον Μπράντο με κατάξανθη κόμη σε ρόλο Ναζί (αλλά ανθρωπιστή) υπολοχαγού, τον Montgomery Clift σε ρόλο αμερικανού φαντάρου που τα βρίσκει σκούρα από τους μάγκες στο λόχο του και τον Dean Martin σε σοβαρό ρόλο (μετά την διάλυση της επαγγελματικής σχέσης με τον Jerry Lewis) αμερικανού επίσης φαντάρου και φίλου του δεύτερου, αλλά και ολίγον τι δειλού, με πολλά μέσα τα οποία καταφέρνουν να τον κρατήσουν στη χώρα και να μην τον στείλουν στο μέτωπο. Βασικά, το συμπέρασμα που βγαίνει από την σχεδόν τρίωρη (παρά 15 λεπτά) ταινία είναι ότι κανένας από τους τρεις ήρωές μας δεν θέλει ουσιαστικά να πολεμήσει. Κι αυτό ίσως είναι το πιο ενδιαφέρον στοιχείο αυτής της πολύ καλά φροντισμένης παραγωγής (μην ξεχνάτε ότι βρισκόμαστε στο 1958 σε μια καθ'όλα πατριωτική Αμερική), διότι κατά τα άλλα υπήρχαν μεγάλα διαστήματα βαρεμάρας και μια αίσθηση ότι βλέπεις αποσπάσματα από δύο διαφορετικές ταινίες που μόνο στόχο είχαν να μας δείξουν τα αντιπολεμικά τους μηνύματα. Επίσης βλέπουμε τον Clift να θυμίζει Sinatra στο Όσο Υπάρχουν Άνθρωποι· αλλά γνωρίζουμε και τον Maximilian Schell στον πρώτο χολιγουντιανό του ρόλο να δίνει μια ξεχωριστή ερμηνεία· και βλέπουμε τέλος και τον αρκετά νεαρό Lee Van Cleef σε μικρό ρόλο.

Ocean's Eleven

Ο πολύπειρος σκηνοθέτης Lewis Milestone ανέλαβε το 1960 να σκηνοθετήσει την Rat Pack ομάδα του Sinatra και των λοιπών. Τι καλύτερο από την ιστορία των παλαίμαχων αλεξιπτωτιστών που οργανώνουν το μεγαλύτερο κόλπο της τότε εποχής; Να ληστέψουν ταυτόχρονα 5 καζίνο στο Λας Βέγκας την παραμονή της Πρωτοχρονιάς, ή για την ακρίβεια, ακριβώς την ώρα που θα μπει το νέο έτος. Η ταινία Ocean's Eleven του 1960 έχει λιγοστή σχέση με το ριμέικ του 2001. Πέρα από τον αριθμό 11, τον Danny Ocean και το θέμα της ληστείας των καζίνο, δεν υπάρχει τίποτα κοινό με τις νέες ταινίες. Άλλες εποχές τότε, άλλες τώρα. Ήταν μια ευκαιρία μάλλον να μαζευτεί η παλιοπαρέα και να διασκεδάσει παίζοντας... τους κουλ εαυτούς τους. Χωρίς να είναι τίποτα ιδιαίτερο πάντως, η ταινία είναι, καταρχάς, μια επίδειξη στυλ. Είναι επίσης κωμική εκεί που πρέπει, ο Dean Martin και ο Sammy Davis Jr. πετάνε κανά-δυο τραγουδάκια μέσα στην πλοκή που δεν κουράζουν και όλα πάνε δεξιά για την πιο μεγάλη και πιο πετυχημένη ληστεία που είδαμε στην οθόνη (για την εποχή εκείνη, λέμε). Μόνο που την τελευταία λέξη, στο τέλος, την έχουν ένα πτώμα και η χήρα γυναίκα του...

Robin and the 7 Hoods

H παρέα των Frank Sinatra, Dean Martin και Sammy Davis Jr, που «βαφτήστηκε» από τη Lauren Bacall ως Rat Pack (έχοντας για αρχηγό τον Bogart που απεβίωσε όμως νωρίς), έπαιξαν μαζί σε αρκετές κινηματογραφικές ταινίες. Μία από αυτές αποτελεί η γκανγκστερική παρωδία του 1964 Robin and the 7 Hoods. Πρόκειται για την ιστορία της συμμορίας από γκάνγκστερς του Robbo (Sinatra) την εποχή της ποτοαπαγόρευσης που μένουν χωρίς αρχηγό, όταν όλες οι αντίπαλες συμμορίες ενώνονται και καθαρίζουν το παλιό αφεντικό (σε ρόλο-έκπληξη ο Edward G. Robinson). Ο Peter Falk προσπαθεί να τους ενώσει όλους κάτω από την αρχηγία του, αλλά ο Sinatra διαφωνεί. Αυτό σημαίνει την εκκίνηση του πόλεμου μεταξύ των συμμορίων. Στο παιχνίδι όμως θα εμφανιστεί και η κόρη του παλιού αφεντικού, η οποία θα προσπαθήσει να εκδικηθεί το θάνατο του πατέρα της και ταυτόχρονα να «βγει» πάνω και από τις συμμορίες. Μέσα σ'όλα αυτά εμφανίζεται και ο Bing Crosby, ο οποίος αναλαμβάνει τη «βιτρίνα» των επιχειρήσεων του Sinatra, κάνοντας πολλές αγαθοεργίες αποκτώντας έτσι το προσωνύμιο Robin Hood (εξ ου και ο τίτλος/λογοπαίγνιο της ταινίας).

Ενώ η ταινία μας έχει μια ενδιαφέρουσα και διασκεδαστική ιστορία, μπλέκει αρκετά μουσικοχορευτικά κομμάτια μέσα στην πλοκή της, που ούτε άξια λόγου είναι ως προς το χορευτικό τους κομμάτι και ούτε έχουν αρκετό ενδιαφέρον τα τραγούδια· με εξαίρεση την σκηνή στο καζίνο που μετατράπηκε σε εκκλησιαστική αίθουσα και τραγουδάνε όλοι μαζί για να ξορκίσουν το κακό... του αλκοόλ (booze)! Η ταινία είναι όντως λίγο βαρετή σε κάποια σημεία, αλλά εν τέλη παρακολουθείται ολόκληρη χάρη στο λαμπερό καστ.