H παρέα των Frank Sinatra, Dean Martin και Sammy Davis Jr, που «βαφτήστηκε» από τη Lauren Bacall ως Rat Pack (έχοντας για αρχηγό τον Bogart που απεβίωσε όμως νωρίς), έπαιξαν μαζί σε αρκετές κινηματογραφικές ταινίες. Μία από αυτές αποτελεί η γκανγκστερική παρωδία του 1964
Robin and the 7 Hoods. Πρόκειται για την ιστορία της συμμορίας από γκάνγκστερς του Robbo (Sinatra) την εποχή της ποτοαπαγόρευσης που μένουν χωρίς αρχηγό, όταν όλες οι αντίπαλες συμμορίες ενώνονται και καθαρίζουν το παλιό αφεντικό (σε ρόλο-έκπληξη ο Edward G. Robinson). Ο Peter Falk προσπαθεί να τους ενώσει όλους κάτω από την αρχηγία του, αλλά ο Sinatra διαφωνεί. Αυτό σημαίνει την εκκίνηση του πόλεμου μεταξύ των συμμορίων. Στο παιχνίδι όμως θα εμφανιστεί και η κόρη του παλιού αφεντικού, η οποία θα προσπαθήσει να εκδικηθεί το θάνατο του πατέρα της και ταυτόχρονα να «βγει» πάνω και από τις συμμορίες. Μέσα σ'όλα αυτά εμφανίζεται και ο Bing Crosby, ο οποίος αναλαμβάνει τη «βιτρίνα» των επιχειρήσεων του Sinatra, κάνοντας πολλές αγαθοεργίες αποκτώντας έτσι το προσωνύμιο Robin Hood (εξ ου και ο τίτλος/λογοπαίγνιο της ταινίας).
Ενώ η ταινία μας έχει μια ενδιαφέρουσα και διασκεδαστική ιστορία, μπλέκει αρκετά μουσικοχορευτικά κομμάτια μέσα στην πλοκή της, που ούτε άξια λόγου είναι ως προς το χορευτικό τους κομμάτι και ούτε έχουν αρκετό ενδιαφέρον τα τραγούδια· με εξαίρεση την σκηνή στο καζίνο που μετατράπηκε σε εκκλησιαστική αίθουσα και τραγουδάνε όλοι μαζί για να ξορκίσουν το κακό... του αλκοόλ (booze)! Η ταινία είναι όντως λίγο βαρετή σε κάποια σημεία, αλλά εν τέλη παρακολουθείται ολόκληρη χάρη στο λαμπερό καστ.
Οι προσπάθειες ενός σκηνοθέτη να ανεβάσει ένα θεατρικό μιούζικαλ έχοντας για πρωταγωνιστή έναν πάλαι ποτέ σταρ, νυν αλκοολικό και εξαρτημένο από τη φροντίδα της «επαρχιώτισσας» γυναίκας του είναι η βασική υπόθεση του The Country Girl. Η Grace Kelly είναι η χωριατοπούλα του τίτλου. Ο William Holden υποδύεται τον σκηνοθέτη, σε άλλη μία πολύ καλή κινηματογραφική επιλογή από την πιο καλή παραγωγικά επταετία της ζωής του (1950-1957). Τον αλκοολικό υποδύεται ο Bing Crosby σε έναν από τους καλύτερους ρόλους του. Γιατί αυτό; Επειδή έχει λιγότερο τραγούδι και περισσότερο... ερμηνεία. Το θεατρικό του Clifford Odets που μετέφερε στο πανί ο George Seaton δεν είναι ακριβώς μιούζικαλ. Είναι ένα δράμα χαρακτήρων που στο παρασκήνιο υπάρχει το ανέβασμα της παράστασης, αλλά στο προσκήνιο παρατηρούμε τα ψυχολογικά προβλήματα του πρωταγωνιστή, τον εθισμό του στο αλκοόλ μετά το χαμό του πεντάχρονου γιου του (μέσα από λίγα φλασμπάκ) και το ερωτικό τρίγωνο που δημιουργείται. Δύο όσκαρ κέρδισε η ταινία (α' γυναικείου για την Grace Kelly και σεναρίου) ενώ είχε άλλες επτά υποψηφιότητες (ταινίας, σκηνοθεσίας, α' ανδρικού, κουστουμιών για ασπρόμαυρη ταινία, φωτογραφία για ασπρόμαυρη ταινία). Μία από τις καλύτερες χολιγουντιανές ταινίες της χρονιάς του 1954. 
