Ψάχνοντας (δηλαδή βλέποντας) όχι και τόσο γνωστές ταινίες (κυρίως παλιές). Και ευκαιρία να θυμηθούμε (ή να γνωρίσουμε) κάποιες κλασικές!

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα John Le Carré. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα John Le Carré. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τρίτη 1 Μαρτίου 2011

Tinker Tailor Soldier Spy

Το διάσημο κατασκοπευτικό βιβλίο του John le Carré μεταφέρθηκε στη μικρή οθόνη το 1979 με πρωταγωνιστή τον μεγάλο (σε ερμηνευτικό εκτόπισμα, αλλά και σε ηλικία) Alec Guinness και μια πλειάδα άλλων βρετανών ηθοποιών στους υπόλοιπους ρόλους. Ήταν μια μίνι τηλεοπτική σειρά εφτά επεισοδίων (με μ.ο. διάρκεια τα 45 λεπτά) που σκηνοθετήθηκε από τον John Irvin, έμπειρο σε τηλεοπτικές παραγωγές, λίγα χρόνια πριν πάει στο Χόλιγουντ και αρχίσει να γυρίζει χαζομάρες, ως επί τω πλείστον. Το σενάριο επιμελήθηκε ο ίδιος ο συγγραφέας, ακολουθώντας κατά γράμμα την πυκνή πλοκή του βιβλίου, αποκλίνοντας λίγο με το θερμό επεισόδιο στην Τσεχία, το οποίο παρουσίασε στο πρώτο επεισόδιο για να μας ενημερώσει εξαρχής για τον τίτλο του έργου και το τι σημαίνουν οι όροι από το παιδικό τραγουδάκι Tinker Tailor Soldier Spy. Από κει και έπειτα θα παρακολουθήσετε την εγκεφαλική προσπάθεια του Guinness να βρει και να ξετρυπώσει τον «τυφλοπόντικα», τον διπλό πράκτορα δηλαδή που βρίσκεται κοντά στην κορυφή της βρετανικής Μυστικής Υπηρεσίας. Αυτό θα γίνει συλλέγοντας πληροφορίες από όλες μα όλες τις πλευρές, συνθέτοντας δύο φαινομενικά άσχετες ιστορίες, βρίσκοντας το κοινό σημείο μεταξύ τους. Δηλαδή, να είστε έτοιμοι για πολύ διάλογο, σε γραφεία, σε μπαράκια, σε αυτοκίνητα, εστιατόρια και σπίτια. Η αγωνία και η ένταση θα αυξάνεται όχι με ανούσια δράση, αλλά με απλές αλλά ζωτικές πληροφορίες. Αποτελεί και μια πρώτης τάξης ευκαιρία να δούμε τον τρόπο δράσης αυτών των υπηρεσιών την ψυχροπολεμική εποχή. Το μόνο που μένει να αναρωτηθούμε είναι πώς θα καταφέρει να συμπυκνώσει μέσα σε δύο-δυόμιση μόλις ώρες όλη αυτή την πλοκή η κινηματογραφική εκδοχή, που προγραμματίζεται να κυκλοφορήσει αργότερα μέσα στο 2011, με τον Gary Oldman στο ρόλο του Guinness και τον Colin Firth, πολύ φρέσκο και... hot ερμηνευτή (sic) μετά το προχθεσινό του όσκαρ.

Σάββατο 6 Ιουνίου 2009

The Looking Glass War (Η ώρα των κατασκόπων)

Το ομότιτλο βιβλίο του John Le Carré μεταφέρθηκε στο πανί το 1969 σε σενάριο και σκηνοθεσία από τον Frank Pierson, περισσότερο γνωστός για τα σενάρια των ταινιών Cool Hand Luke και Cat Ballou και βραβευμένος με όσκαρ για το σενάριο της Σκυλίσιας Μέρας. Ουσιαστικά η ταινία The Looking Glass War μάς παρουσιάζει άλλη μια ιστορία κατασκοπίας στα χρόνια του ψυχρού πολέμου. Οι βρετανικές υπηρεσίες βρίσκουν έναν νεαρό Πολωνό λιποτάκτη και τον πείθουν να μπει παρανόμως στην Ανατολική Γερμανία για να ερευνήσει κάτι βάσεις με πυραύλους. Το εντελώς ρεαλιστικό βιβλίο του Le Carre που εξαιτίας αυτού του λόγου απέτυχε εμπορικά, γίνεται μια επίσης ρεαλιστική ταινία, η οποία όμως στο πρώτο της μισό αναλώνεται σε πολύ μπλα-μπλα κουράζοντας το θεατή. Όταν όμως, στο δεύτερο μισό, έρχεται η ώρα του αντι-ήρωα να περάσει τα σύνορα, η ταινία αποκτάει ενδιαφέρον. Συνάμα αφήνει τα εσωτερικά πλάνα που μονοπωλούσαν το πρώτο μισό και φωτογραφίζει θαυμάσια τα τοπία και την αχανή φύση. Και όταν έρθει το τέλος δεν ξέρεις τι να πεις και σχολιάσεις, αφού σου έχει αφήσει ανάμικτα συναισθήματα.

Το καστ αποτελείται από την ελίτ του βρετανικού σινεμά με το νεαρό Anthony Hopkins να κάνει αισθητή παρουσία δίπλα στους βετεράνους Ralph Richardson και Paul Rogers. Στον πρωταγωνιστικό ρόλο του Πολωνού βρίσκουμε την καλτ φυσιογνωμία που ακούει στο όνομα Christopher Jones, ενός τυπά που χαρακτηρίστηκε ο νέος James Dean, έπαιξε σε 4-5 ταινίες και μετά εξαφανίστηκε και ασχολήθηκε με τη ζωγραφική!

Πέμπτη 18 Δεκεμβρίου 2008

The Spy Who Came In From The Cold

Έχουν περάσει κάποια χρόνια από τότε που διάβασα το βιβλίο του John Le Carre, αλλά από τότε δεν σταμάτησα να αναζητώ την ομώνυμη ταινία, The Spy Who Came In From The Cold με τον Richard Burton. Και τώρα, μετά τη θέασή της, μπορώ να πω ότι άξιζε η αναμονή. Αποτελεί μία από τις καλύτερες μεταφορές βιβλίων στη μεγάλη οθόνη. Γήινοι, ανθρώπινοι χαρακτήρες (και όχι «πολεμικές μηχανές») μπλέκονται σε ένα μεγάλο και επικίνδυνο «παιχνίδι» δολοπλοκιών και συνωμοσίας, όπου το είναι και το φαίνεσθαι μπερδεύει ακόμα και το θεατή. Να πούμε βεβαίως πως η ταινία δεν έχει καμία σχέση με τις σύγχρονες ταινίες κατασκοπίας. Σε αντίθεση με όσα έχουμε δει και βλέπουμε τελευταίως, εδώ κυριαρχεί η δύναμη του μυαλού και της πειθούς. Ζωές διακυβεύονται από παιχνίδια μυαλού σκακιστικής ακρίβειας. Η γρήγορη δράση και η σωματική βία είναι στοιχεία (σχεδόν) ανύπαρκτα. Ήρεμα πλάνα, μειλήχια(!) σκηνοθεσία από τον έμπειρο Martin Ritt, χαλαροί τόνοι και η ελάχιστη μουσική συμβάλλουν στην αύξηση της αγωνίας.

Σας συμβουλεύω: α) να δείτε την ταινία οπωσδήποτε, αφού β) έχετε αδιάσει το κεφάλι σας από ταινίες όπως Spy Game, Bourne και λοιπών. Έτσι, και παρόλο τα 40+ χρόνια που μας χωρίζουν από την ταινία και τα γεγονότα εκείνης της ψυχροπολεμικής εποχής, θα απολαύσετε την εγκεφαλική σύγκρουση Ανατολής-Δύσης και την εσωτερική πάλη του ήρωάς μας, που βλέπει τον εαυτό του να μάχεται σε έναν κόσμο που η ηθική έχει χαθεί προ πολλού.