Teacher's Pet (Ο χαϊδεμένος της δασκάλας)

Αυτοδίδακτος διευθυντής εφημερίδας «βρίσκει το δάσκαλό» του από καθηγήτρια δημοσιογραφίας. Παρακολουθεί το μάθημά της με... ψευδώνυμο και αρχίζει σιγά-σιγά να δαγκώνει τη λαμαρίνα μαζί της. Αυτός είναι ο Clack Gable και αυτή είναι η Doris Day. Στη μέση θα βρεθεί και ο φίλος της και ψυχολόγος Gig Young, σε άλλη μια χαρακτηριστική δευτεραγωνιστική συμμετοχή, μετά το Desk Set με τους Τρέισι και Χέπμπορν και το That Touch of Mink με Κάρι Γκραντ και Ντόρις Ντέι, πάλι. Το σπαρταριστό σενάριο με τις έξυπνες ατάκες και την ενδιαφέρουσα εξέλιξη της πλοκής, της παρούσας ταινίας Teacher's Pet, έγραψε το παντρεμένο ζευγάρι των Michael και Fay Kanin, το οποίο εντυπωσίασε αρκετά στην εποχή του για να φτάσει μέχρι τις υποψηφιότητες των όσκαρ. Όπως επίσης και ο κύριος Gig Young για το όσκαρ β' ανδρικού ρόλου. Η ιστορία μας τα έχει (σχεδόν) όλα: κόντρα ζευγαριών, υπονοούμενα, κωμικές καταστάσεις αλλά και συγκίνηση και μια ενδελεχής ματιά στα ενδότερα των εφημερίδων της εποχής. Αν βάλετε στην άκρη το γεγονός της μεγάλης διαφοράς ηλικίας των δύο πρωταγωνιστών, τότε έχετε μια από τις καλύτερες κλασικότροπες ρομαντικές κομεντί της παλιάς εποχής του Χόλιγουντ, έτσι όπως δεν γυρίζονται πλέον.

Desk Set (Αυτή που σ'όλα απαντά)

Το ανθρώπινο μυαλό εναντίον του ηλεκτρονικού εγκεφάλου! Σε μια εταιρεία που δεν πολυ-καταλαβαίνουμε τι φτιάχνει, η Katharine Hepburn είναι η διευθύντρια του τμήματος πληροφοριών. Τις οποίες δίνει αυτή και η συνεργάτιδές της από το μυαλό τους και την έρευνα στην εκτενή βιβλιοθήκη τους. Και μιλάμε για ό,τι πληροφορίες θέλετε. Η αναβάθμιση και η εκβιομηχάνιση όμως έρχεται με το πρόσωπο του Spencer Tracy που θα εγκαταστήσει ένα καινούριο μηχάνημα της IBM, που θα κάνει αυτή τη δουλειά πολύ πιο γρήγορα. Ή έτσι θέλανε να πιστεύουνε πίσω στα 1957. Η ταινία Desk Set (ακριβέστατος ο ελληνικός τίτλος «Αυτή που σ'όλα απαντά») είναι άλλη μια συνεργασία του ζεύγους, το οποίο άρχισε να μεγαλώνει μεν, χωρίς να έχει χάσει τη χημεία του δε. Έχει κάποιες καλές στιγμές, συμπρωταγωνιστούν οι Gig Young και Joan Blondell και γυρίστηκε σε σινεμασκόπ με όλες τις σκηνές να είναι εσωτερικές σε στούντιο, χωρίς να κρύβει τη θεατρική της καταγωγή. Βασίστηκε στο έργο του William Marchant, ενώ το σενάριο έγραψαν οι Phoebe και Henry Ephron, οι γονείς της σκηνοθέτιδος Νόρα Έφρον.

That Touch of Mink (Η ωραία και ο εκατομμυριούχος)

Ο σεφ που δημιούργησε την πετυχημένη συνταγή των ρομαντικών κομεντί της Doris Day, ο (βραβευμένος και με όσκαρ σεναρίου) σεναριογράφος Stanley Shapiro, δημιούργησε άλλη μια ταινία που φυσικά μοιάζει λίγο-πολύ με τις προηγούμενες επιτυχίες (βλ. Pillow Talk και Lover Come Back). Δίπλα στην ξανθιά σταρ αυτή τη φορά ο παλαίμαχος Cary Grant, ενώ άνετα θα μπορούσε να είναι πάλι ο πολύ πιο νεαρός τότε Rock Hudson, συμπρωταγωνιστής της σε άλλες τρεις πετυχημένες ταινίες. Στην περίπτωσή μας εδώ, στο έργο That Touch of Mink έχουμε (όπως λέει και ο ελληνικός τίτλος) έναν πολυεκατομμυριούχο, ο οποίος μια βροχερή μέρα κάνει μπλιόντα με το αμάξι του την άνεργη (αλλά ωραία) Day. Αυτή πηγαίνει να του ζητήσει το λόγο αλλά τελικά τον ερωτεύεται με την πρώτη ματιά. Η έλξη είναι αμοιβαία κι αυτός την παίρνει μαζί του σε ταξίδι με το ιδιωτικό του τζετ. Η ιστορία έχει αρκετά μπλεξίματα, ερωτικά μπερδέματα του τύπου «άλλο σκέφτομαι και θέλω αλλά άλλο λέω και πράττω» και ούτω καθεξής. Όπως και στις άλλες ταινίες, κι εδώ υπάρχει ο δευτεραγωνιστής χαρακτήρας, ο φίλος του πρωταγωνιστή που λέει την αλήθεια καθαρά και ξάστερα και είναι αυτός που πετάει τις καλύτερες ατάκες. Ο πολύ καλός ηθοποιός Gig Young έχει αυτόν τον καθαρό κωμικό ρόλο που βοηθάει την ταινία να αναπνεύσει, επειδή κατά τ'άλλα κυλάει σε ήρεμα, χαλαρά νερά. Σε γενικές γραμμές, θα την ευχαριστηθείτε αν την παρακολουθήσετε χωρίς απαιτήσεις, βλέποντας το στυλ και τη φινέτσα μιας άλλης εποχής. Ειδικότερα, το γυναικείο φύλο δε θα χορταίνει να βλέπει τα φορέματα και τις γούνες που θα αλλάζει η Day!

Lust for Gold

Μετά την επιτυχία του Θησαυρού της Σιέρα Μάντρε το 1948, κυκλοφόρησε άλλη μια ταινία παρόμοιας θεματολογίας την επόμενη χρονιά. Πρόκειται για την Lust for Gold. Ο τίτλος (λαχτάρα για το χρυσό) τα λέει όλα. Μπορεί να την κατηγοριοποιήσουμε στο είδος του γουέστερν, αλλά θα λέγαμε ότι στην ουσία είναι ένα φιλμ-νουάρ γυρισμένο κάτω από τον εκτυφλωτικό ήλιο στην έρημο της άγριας δύσης. Βασισμένη στο βιβλίο "Thunder God's Gold" κάποιου Barry Storm, η ιστορία μας έχει μυστήριο, έναν άγνωστο δολοφόνο, φλας-μπακ και την απαραίτητη μοιραία γυναίκα· όλα τα βασικά χαρακτηριστικά του είδους. Ο νεαρός πρωταγωνιστής υποδύεται τον συγγραφέα (που έγραψε το βιβλίο βασισμένος σε δικά του πραγματικά γεγονότα) και αναζητεί το κρυφό ορυχείο του παππού του, το οποίο φημολογείται ότι είναι τιγκαρισμένο στο χρυσό! Όποιος πηγαίνει να το ψάξει όμως δεν επιστρέφει πίσω ζωντανός. Ο ίδιος γίνεται μάρτυρας της εν ψυχρώ δολοφονίας ενός τυχοδιώκτη από τον άγνωστο δολοφόνο. Στο αστυνομικό τμήμα της περιοχής μαθαίνει την σύντομη ιστορία για το ορυχείο και αργότερα πηγαίνει στο ΚΑΠΗ της πόλης και μαθαίνει περισσότερες λεπτομέρειες από ανθρώπους που ζήσανε τα γεγονότα. Έτσι ξεκινάει το μεγάλο φλας-μπακ και γνωρίζουμε τους βασικούς παίχτες του έργου μας: ο Glenn Ford είναι ο πρόγονος που βρίσκει κατά λάθος το ορυχείο, «καθαρίζει» στην ψύχρα όσους βρίσκονται εκεί γύρω, σημαδεύει το μέρος και πηγαίνει στην πόλη με... λίγο χρυσό. Αμέσως γίνεται διάσημος και όλοι πέφτουν πάνω του σαν αρπακτικά. Εκτός από μία, την κυρία Ida Lupino, η οποία αν και παντρεμένη, οργανώνει ένα καλό σχέδιο έτσι ώστε να μάθει την τοποθεσία του χρυσωρυχείου. Χωρίς να είναι καμία σπουδαία, η ταινία σε κρατάει σε ενδιαφέρον και περιμένεις να μάθεις την εξέλιξη της ιστορίας, η οποία δεν τελειώνει στο παρελθόν, αφού ο εγγονός έχει τα δικά του μπλεξίματα στο παρόν. Η δίψα για χρυσό δεν έχει χρονολογικά όρια. Μπορεί να σε οδηγήσει πολύ εύκολα ακόμα και στο φόνο.

The Desperate Hours (Σκληροί άντρες)

Μια σκληρή δημιουργία από τον William Wyler εν έτη 1955 με τον... αρχι-σκληρό Humphrey Bogart στον πρωταγωνιστικό ρόλο ενός δραπέτη, ο οποίος μαζί τον αδερφό του και έναν άλλον δραπέτη εισβάλλουν σε ένα τυχαίο, καλοκαμωμένο σπίτι των προαστίων με σκοπό να μείνουν μακριά από τις έρευνες της αστυνομίας, μέχρι τη στιγμή που θα έρθει να τους πάρει το μεταφορικό τους μέσο που θα τους βοηθήσει να το σκάσουν από την πολιτεία. Το αποτέλεσμα είναι να κρατήσουν την οικογένεια του σπιτιού φυλακισμένη στο ίδιο της το σπίτι. Και για να μην κινήσουν υπόψιες, επιτρέπουν στον πατέρα (Fredric March) να πάει στη δουλειά του, γνωρίζοντας ότι οποιοδήποτε «λάθος» θα έχει τραγικά αποτέλεσμα.

Η ταινία The Desperate Hours κρατάει τον θεατή σε αγωνία από την αρχή μέχρι το τέλος της χωρίς να τον αφήσει να πάρει κάποια ανάσα ελπίδας. Το ιδιαίτερο στην όλη υπόθεση είναι ότι ο Wyler βάζει την (αμερικάνικη) βία καταμεσής των ειδυλλιακών προαστίων, εκεί που οι καλοβαλμένοι «λευκοί» πίστευαν ότι είναι ανέγγυχτοι! Ακολούθησε το 1990 ένα ριμέικ με τον Anthony Hopkins και τον Mickey Rourke, το οποίο επικεντρώνεται περισσότερο στις ταραγμένες οικογενειακές σχέσεις και πώς αυτές επηρεάζονται από την ομηρία (αν θυμάμαι καλά).