High Plains Drifter (Περιπλανώμενος πιστολέρο)

Σε μια "σάπια" μικρή πόλη, οι κάτοικοι προσλαμβάνουν τον άγνωστο πιστολέρο Κλιντ Ίστγουντ (που εμφανίστηκε από το πουθενά) να τους βοηθήσει να αντιμετωπίσουν 3 κακοποιούς. Με τη σειρά του, αυτός θα τους βάλει τους κατοίκους στην υπηρεσία του: θα βάψει όλα τα σπίτια κόκκινα, θα τους εκπαιδεύσει να χειρίζονται τα όπλα και θα ετοιμάσει ένα μεγάλο γεύμα για την ώρα πριν την τελική αναμέτρηση. Οι κάτοικοι όμως έχουν ένα αμαρτωλό παρελθόν που δεν θέλουν να θυμούνται, αλλά ο Άγνωστος πιστολέρο θα το ανασύρει και στο τέλος θα τιμωρήσει και την ίδια την πόλη. Η φωτιά στο τέλος θα έρθει ως λύτρωση, αν και ο συνδυασμός της φωτιάς με τα βαμμένα κόκκινα σπίτια θα θυμίζει κάτι από την Κόλαση. Το High Plains Drifter είναι η δεύτερη σκηνοθετική δουλειά του Ίστγουντ και μας παρουσιάζει έναν λιγομίλητο, σκληροτράχηλο χαρακτήρα χωρίς όνομα, βγαλμένο από τα σπαγγέτι γουέστερν (όπου και είχε μαθητεύσει δίπλα στο Σέρτζιο Λεόνε), που θα προσπαθήσει να αποδώσει δικαιοσύνη για εγκλήματα του παρελθόντος χωρίς ηθικούς φραγμούς ή άλλες έγνοιες, κατά το στυλ της άγριας δύσης: το μαστίγιο.

Σε μία σκηνή, στο νεκροταφείο της μικρής πόλης, βλέπουμε σε δύο ταφόπλακες τα ονόματα των Sergio Leone και Donald Siegel, ένα είδος μακάβριου φόρου τιμής στους δύο σκηνοθετες που ανέδειξαν τον Ίστγουντ!

Two Mules for Sister Sara (Οι γύπες πετούν χαμηλά)

Κωμικό και σατυρικό, περιπετειώδες και δυναμικό, το γουέστερν του Don Siegel Two Mules for Sister Sara αναμιγνύει κλασικά στοιχεία με σπαγγέτι επιρροές, αποτελώντας τελικά μία από τις ελάχιστες ταινίες του είδους που ξεχωρίζουν μέσα στη δεκαετία του '70. Το αταίριαστο ζευγάρι του σκληροτράχηλου καιροσκόπου Clint Eastwood και της μοναχής(;) Shirley MacLaine, με τις απίστευτες ατάκες και τις ατελείωτες κόντρες, αποτελεί την ουσία όλης της ταινίας. Η συνεργασία τους για να βοηθήσουν στην απελευθέρωση κάποιων επαναστατών από μια φυλακή του Μεξικού αποτελεί απλώς το πρόσχημα για τη δημιουργία του γουέστερν. Ο Don Siegel επικεντρώνεται στο πρωταγωνιστικό ζευγάρι και κερδίζει με αυτή του την κίνηση. Δεν ξεχνάει όμως και τους λάτρεις της περιπέτειας, προσθέτοντας στο τέλος τη μεγάλη και βίαιη σεκάνς της απελευθέρωσης και της πολεμικής σύρραξης. Τώρα, ποια είναι τα δύο μουλάρια της αδερφής Σάρα (που λέει ο τίτλος); Όταν δείτε την ταινία (ή έστω μια άλλη αφίσα της), θα καταλάβετε.

White Hunter, Black Heart

Ένας σκηνοθέτης, που θα μπορούσε να είναι ο John Huston. Ένας παραγωγός, που θα μπορούσε να είναι ο Sam Spiegel. Γυρίσματα στην Αφρική, για μια ταινία που θα μπορούσε να είναι η Βασίλισσα της Αφρικής. Ο λευκός κυνηγός με τη μαύρη καρδιά είναι ο Clint Eastwood, που υποδύεται τον δύστροπο (πες και αχώνευτο) σκηνοθέτη που ετοιμάζεται για τα γυρίσματα της νέας του ταινίας στην Αφρική. Αυτό για το οποίο αποσκοπεί όμως είναι να σκοτώσει σε σαφάρι έναν μεγαλοπρεπή ελέφαντα. Και όσο περνάει ο καιρός, παραμερεί τα πάντα και τους πάντες, και ο σκοπός γίνεται μανία. Βασίστηκε στο βιβλίο του Peter Viertel, ο οποίος συνέγραψε το σενάριο της ταινίας White Hunter, Black Heart μαζί με τους παλαίμαχους James Bridges και Burt Kennedy. Η ταινία αποτέλεσε έναν φόρο τιμής στον Huston, αλλά τη χρονιά που κυκλοφόρησε πέρασε σχεδόν απαρατήρητη. Ήταν λίγο δύσκολο να δουν οι οπαδοί του τον Eastwood σε έργο που δεν έχει πιστολίδια, κυνηγητά και φονικά. Εσείς δείτε αυτό το πιο προσωπικό έργο του κυρίου Clint (με την εμβάθυνση στα πιο σκοτεινά μονοπάτια της ανθρώπινης ύπαρξης) για να δείτε πώς μας «κλείνει το μάτι» και μας δείχνει το σκηνοθετικό του μέλλον· ένα μέλλον που έφερε μερικές από τις καλύτερες ταινίες των τελευταίων είκοσι χρόνων.

The Eiger Sanction (Ο δολοφόνος των Άλπεων)

Η τέταρτη σκηνοθετική δουλειά του Clint Eastwood ήταν η μεταφορά ενός κατασκοπευτικού βιβλίου του μπεστ-σέλλερ συγγραφέα Trevanian. Η ταινία τιτλοφορήθηκε The Eiger Sanction, όπως το βιβλίο. Στο πρώτο μισάωρο της ταινίας νομίζεις ότι παρακολουθείς μια ταινία της σειράς Τζέιμς Μποντ, με τον κουλ (όπως πάντα) κατάσκοπο που υποδύεται ο Κλιντ να εξολοθρεύει τους αντιπάλους για πλάκα, να πετάει τις απίστευτες ατάκες (κάποιος θα μπορούσε να πει και αντιαμερικανικές) και να ρίχνει τις γυναίκες. Στην πορεία αναγκάζεται να συμμετάσχει σε μια ορειβατική αποστολή και το ύφος της ταινίας αλλάζει άρδην. Η προετοιμασία γίνεται στην έρημο της Αριζόνα, σε γνωστά τοπία και ο Κλιντ προπονείται στους βράχους που άλλοτε έβλεπε στα γουέστερν του Τζον Φορντ. Και μετά οδηγείται στην Ελβετία και προσπαθεί να ανεβεί στην κορυφή του όρους Άιγκερ, από τη βορινή και πιο δύσκολη πλευρά, έχοντας στην άκρη του μυαλού ότι πρέπει να «καθαρίσει» έναν από τους συνοδοιπόρους του χωρίς να ξέρει ποιος είναι πριν τον καθαρίσει αυτός. Σ'αυτές τις ορειβατικές σεκάνς αποκτά ενδιαφέρον και θριλερική υπόσταση η ταινία. Σ'αυτό το κομμάτι της ταινίας βοήθησαν επαγγελματίες ορειβάτες και παρόλο αυτά είχαμε και ένα θανατηφόρο ατύχημα, με τον ίδιο τον Κλιντ να αποφεύγει το ατύχημα για πολύ λίγο. Σημειώστε ότι μετά το πέρας των γυρισμάτων στο Totem Pole, οι αρχές απαγόρεψαν διά παντός να χρησιμοποιείται για αναρρίχησεις. Και όσον αφορά την έγχρωμη ηθοποιό Vonetta McGee, αυτή ήταν ήδη διάσημη από blaxploitation ταινίες.

Paint Your Wagon (Ο δρόμος της ευτυχίας)

Πήραμε φόρα με ταινίες του Lee Marvin και είπαμε να δούμε το Paint Your Wagon, παραγωγής 1969. Και ενώ έχει όλα τα καλά συστατικά μιας καλοφτιαγμένης παραγωγής, έχει τον Clint Eastwood φρέσκο μετά τις σπαγγέτι επιτυχίες, την όμορφη Jean Seberg, έναν έμπειρο σκηνοθέτη, δεν ήξερα ότι πρόκειται για... μιούζικαλ! Και πέρα από το αρχικό τραγούδι (ίσως και κάποιο ακόμα), τα υπόλοιπα τραγούδια είναι βαρετά, δεν προσφέρουν τίποτα στην πλοκή και θέλεις να τα περνάς στο fast-forward. Ωραίος ο Clint, αλλά όχι και να τον ακούμε να τραγουδάει... Πάντως, υπάρχουν μερικά στοιχεία στο έργο άξια θέασης, όπως η πετυχημένη σάτιρα για την τρέλα της ανεύρεσης του χρυσού, η δημιουργία της πόλης Χωρίς Όνομα, ο τρόπος να την κάνουνε δημοφιλή και η δημιουργία του ερωτικού συζυγικού τρίο (!). Ο Marvin βρίσκεται σε κέφια, παρόλο που θυμίζει έντονα τον οσκαρικό του ρόλο στην Λησταρχίνα. Εν τέλει, δείτε την αν έχετε υπομονή, γιατί τα 158 λεπτά είναι πολλά.

The Outlaw Josey Wales (Εκδικητής εκτός νόμου)

Το 1976 ο Clint Eastwood επιστρέφει στο κινηματογραφικό είδος που τον ανέδειξε και με βάση το βιβλίο Gone to Texas μάς παρουσιάζει άλλον έναν σκοτεινό, κυνικό και εκδικητικό χαρακτήρα. Η ταινία The Outlaw Josey Wales αναθεωρεί τους κανόνες του γουέστερν και παρουσιάζει μία βίαιη, αιματηρή, «βρώμικη» και απαισιόδοξη Αμερική.

Τις τελευταίες ημέρες του Εμφυλίου Πολέμου στην Αμερική, ο Τζόσεϊ Γουέιλς είναι ένας φιλήσυχος αγρότης που ζει με την οικογένεια του σε μια φάρμα. Όταν όμως κάψουν το σπίτι του και σκοτώσουν την οικογένεια του, το μίσος τον τυφλώνει και το μόνο που θέλει πλέον είναι να πάρει εκδίκηση απ' αυτούς που του κατέστρεψαν τη ζωή. Αυτό είναι σε γενικές γραμμές το story, μόνο που κατά τη διάρκειά της ο Ίστγουντ σχολιάζει πολλά περισσότερα· την άτυχη μοίρα των Ινδιάνων, τους λευκούς καταπατητές, τους αντάρτες του εμφυλίου. Όπως είπε κάποιος, με αυτήν την ταινία, ο αμερικανός ηθοποιός άρχισε να βαδίζει σταθερά πλέον στα σκοτεινά μονοπάτια της ηθικής της Άγριας Δύσης.

Η ταινία αποτέλεσε αφορμή να δημιουργήσει η Αμερικανική Ένωση Σκηνοθετών τον «Κανόνα Ίστγουντ», που απαγορεύει οποιοδήποτε μέλος της παραγωγής να απολήσει τον σκηνοθέτη κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων. Κι αυτό επειδή κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων του Εκδικητή..., ο Ίστγουντ απέλεισε τον Philip Kaufman και έκατσε ο ίδιος στην καρέκλα του σκηνοθέτη. Ο Kaufman αρκέστηκε σε ένα credit για το σενάριο.

Thunderbolt and Lightfoot (Η μεγάλη ληστεία της Μοντάνα)

Πρώτη ταινία του σκηνοθέτη Michael Cimino που ήθελε να δείξει από τα 1974 τα διαπιστευτήριά του, για να μας δώσει λίγα χρόνια μετά τον πολυβραβευμένο Ελαφοκυνηγό και λίγο πιο μετά τη καταστροφική (για την United Artists που τη χρηματοδότησε και φαλίρησε) Πύλη της Δύσης. Ο ελληνικός τίτλος βέβαια Η μεγάλη ληστεία της Μοντάνα ορίζει το περιεχόμενό της, αλλά ο αγγλικός τονίζει την περίεργη φιλία των Thunderbolt (ο Clint Eastwood ως βετεράνος του πολέμου της Κορέας και δεινός κλέφτης) και Lightfoot (ο Jeff Bridges ως ατίθασος νεαρός που τον ακολουθεί). Χαριτωμένη περιπέτεια, η οποία δεν προσθέτει τίποτα περισσότερα στο είδος (των... heist-film) αλλά παρακολουθείται για το (όσο δεν πάει περισσότερο) κουλ ύφος του Eastwood, τα νεύρα του George Kennedy και τον αλλοπρόσαλλο νεαρό Jeff Bridges (πέρα από την drag αμφίεση!) που με αυτήν την ερμηνεία τσίμπησε τη δεύτερη (μέχρι τότε) υποψηφιότητά του για βραβείο όσκαρ β' ανδρικού ρόλου.