The Big Country (Ματωμένοι ορίζοντες)

Αγαπημένη ταινία του υπογράφοντα, αυτό το δράμα χαρακτήρων που τοποθετείται στην αχανή άγρια δύση με την «αιώνια» κόντρα δύο πλούσιων ραντσέρηδων και στη μέση να βρίσκεται ο νεόφερτος από την ανατολή Gregory Peck, ο οποίος λειτουργεί με το μυαλό και το ήθος του και όχι με τα όπλα και τον ψευτοτσαμπουκά. Η σκηνοθεσία του Wyler μεγαλειώδης, η έγχρωμη φωτογραφία πανέμορφη, το καστ πλουσιότατο: η δασκάλα Jean Simmons θα γοητεύσει τον Πεκ και θα τον βάλει σε μπλεξίματα με την αρραβωνιαστικιά του Carroll Baker, ο Charlton Heston επιστάτης του ενός ραντσέρη Charles Bickford και ο Burl Ives στο ρόλο του μονόχνωτου και απομονωμένου αντιπάλου. Το The Big Country αποτελεί κατ' εμέ ένα από τα καλύτερα γουέστερν ever.

The Spiral Road (Ο αμαρτωλός των νότιων θαλασσών)

Μέσα στην ίδια χρονιά που μας έδωσε ο Robert Mulligan το πιο γνωστό του έργο To kill a mockingbird, σκηνοθέτησε άλλη μια ταινία κι αυτή βασισμένη σε γνωστό βιβλίο. Ήταν το The Spiral Road, μια επική ιστορία του πραγματιστή, άθεου γιατρού Rock Hudson, που βάζει το καθήκον πάνω κι απ'τη γυναίκα του Gena Rowlands (σε μια από τις πρώτες της κινηματογραφικές εμφανίσεις), και που μέσα στις ζούγκλες της Ινδονησίας τελικά θα αγαπήσει το Θεό. Σκηνοθέτης και ηθοποιός ξανασυνεργάζονται ένα χρόνο μετά το κωμικό Come September. Συμπρωταγωνιστής ο μεγάλος σε εκτόπισμα (ερμηνείας αλλά και βάρους) ηθοποιός Burl Ives που ξεχωρίζει και ενίοτε κλέβει την παράσταση. Μετά τα μελοδράματα του Ντάγκλας Σερκ, μπορείτε να δείτε τον Rock Hudson σε άλλη μια δραματική ταινία με αξιώσεις. Μια μεταφορά ενός βιβλίου στη μεγάλη οθόνη έχει πάντα κάποια μειονεκτήματα και η μεγάλη διάρκεια αυτής εδώ της ταινίας μπορεί να σας αποθαρρύνουν, αλλά τελικά είναι ένα ενδιαφέρον έργο που δεν το βαριέσαι εύκολα.

White Dog

Μετά από μια δεκαετία και βάλε αποχής από τα κινηματογραφικά πλατώ, ο Samuel Fuller ξαναέκατσε στην καρέκλα του σκηνοθέτη. Η δεύτερη ταινία που γύρισε τη δεκαετία του '80 λεγόταν White Dog. Μια ταινία λίγο θρίλερ, λίγο b-movie, λίγο... ντοκιμαντέρ με ζώα, αλλά πάντα με την υπογραφή του Fuller και με προκλητικό θέμα. Αυτό το θέμα φοβήθηκε και η Paramount και, παρά τα αντιρατσιστικά μηνύματα της ταινίας, πίστεψε ότι ο τυπικός αμερικανός δεν θα «δεχόταν» την ταινία και θα πάτωνε στα ταμεία. Μ' αυτά και μ' αυτά, η ταινία δεν κυκλοφόρησε ποτέ στο σινεμά στην Αμερική, αλλά ευτυχώς βρήκε την απήχηση που της άξιζε στην Ευρώπη.

Και περί τίνος πρόκειται; Αφορά ένα άγρια εκπαιδευμένο λυκόσκυλο, το οποίο βρίσκει αδέσποτο και χτυπημένο κατά τύχη μια νεαρή κοπέλα. Το θεραπεύει και το φροντίζει αλλά παρατηρεί ότι είναι αρκετά επιθετικό με τους ξένους. Το πηγαίνει σε ειδικούς εκπαιδευτές άγριων ζώων και εκεί μαθαίνει ότι πρόκειται για ένα white dog, έναν σκύλο που έμαθε να επιτίθεται στους μαύρους! Η υπόλοιπη ταινία αφορά την αντίστροφη εκπαίδευση του σκύλου, την προσπάθεια να αποβάλει τα δολοφονικά ένστικτα. Ο μαύρος εκπαιδευτής ζώων, που υποδύεται ο γνωστός ηθοποιός Paul Winfield, αναλαμβάνει το όλο εγχείρημα με κίνδυνο τη ζωή του.

Παρά την τροπή που παίρνει η ταινία, δεν την βαριέσαι καθόλου· αντιθέτως, βρίσκεσαι στην τσίτα. Οι έχοντες φοβία με τα σκυλιά, καλά θα κάνουν να απέχουν. Να σημειώσουμε ότι η ιστορία βασίζεται σε αληθινό γεγονός που έζησε ο σεναριογράφος Romain Gary με ένα σκυλί που βρήκε αδέσποτο η διάσημη ηθοποιός και σύζυγός του Jean Seberg. Όταν το βγάζανε βόλτα, παρατήρησαν ότι ορμούσε μόνο σε μαύρα άτομα. Η ιδέα έγινε το στόρι που διάβασε ο Fuller και θέλησε να την κάνει ταινία. Ο Έννιο Μορικόνε συμπλήρωσε το πολύ καλό αποτέλεσμα με την, όπως πάντα φοβερή, μουσική του.

Cat on a Hot Tin Roof (Λυσσασμένη γάτα)

Το βραβευμένο με Πούλιτζερ θεατρικό έργο του Τένεσι Ουίλλιαμς έγινε κινηματογραφική ταινία το 1958. Το σενάριο έγραψε και σκηνοθέτησε ο Richard Brooks, παρόλο που το έργο είχε ανέβει στο Μπρόντγουεϊ με σκηνοθέτη τον Elia Kazan. Το αποτέλεσμα ήταν μια εκρηκτική ταινία, μεγάλη εμπορική επιτυχία που «τσίμπησε» και έξι υποψηφιότητες για βραβεία όσκαρ. Η Λυσσασμένη γάτα αναφέρεται στην πρωταγωνίστρια Elizabeth Taylor, η οποία είναι νύφη σε μια πλούσια οικογένεια του αμερικανικού νότου. Η οικογένεια όμως μόνο μονιασμένη και αγαπημένη δεν είναι. Τη μέρα των γενεθλίων του φάδερ μαθαίνουν όλοι πλην του ιδίου ότι βρίσκεται προ του τέλους. Και ευτυχώς η ταινία εστιάζεται περισσότερο στον σύζυγο της Taylor, τον Paul Newman και τη σχέση του με τον τρανό, τον Burl Ives. Ο νεαρός γόης είχε αρχίσει να γίνεται διάσημος εκείνη την εποχή και ύστερα από αυτήν την ταινία και από την υποψηφιότητα για όσκαρ έγινε υπολογίσιμος και ως ηθοποιός. Οι ομοφυλοφιλικές αναφορές από το πρωτότυπο κείμενο για τον πρωταγωνιστή αφαιρέθηκαν και το τέλος οδηγήθηκε σε πιο αισιόδοξο δρόμο, αφού ο κινηματογράφος αποτελεί λαϊκό κατ' εξοχήν θέαμα. Να μην στεναχωρήσουμε τις μάζες! Έτσι, οι θαυμαστές του θεατρικού ας μην δυσανασχετήσουν.

Διαβάστε μια πλήρη ανάλυση για την ταινία εδώ και διφορούμενες γνώμες εδώ.

Our Man In Havana

Στην προ-επαναστατική Κούβα, ένας βρετανός εμποράκος ηλεκτρικών σκούπων στρατολογείται από τις βρετανικές Μυστικές Υπηρεσίες για να τους δίνει όποιες πληροφορίες βρίσκει. Η ανάγκη όμως να ικανοποιήσει την έφηβη κόρη του (δηλαδή να βρει χρήματα για να σπαταλάει) τον αναγκάζει να επινοήσει πράκτορες και να κατασκευάσει πληροφορίες. Και όλα πάνε καλά, μέχρι που οι αναφορές του γίνονται πιστευτές από το γραφείο στο Λονδίνο, η πραγματικότητα μπλέκεται με τα δημιουργήματα της φαντασίας του και η ζωή του αρχίζει να κινδυνεύει... πραγματικά.

Αυτός είναι ο Άνθρωπός μας στην Αβάνα (παραγωγής 1959). Μια ταινία που βασίστηκε στο ομώνυμο (και πάρα πολύ καλό) μυθιστόρημα του Graham Greene. Ο ίδιος ο συγγραφέας ανέλαβε τη συγγραφή του σεναρίου και με τη βοήθεια του πολύ καλού σκηνοθέτη Carol Reed και του φοβερού επιτελείου ηθοποιών (με προεξέχοντα φυσικά τον Alec Guinness) ανάμειξαν με ενδιαφέρον τρόπο το δράμα και την κωμωδία και δημιουργήσαν μια απίστευτη σατιρική ταινία γύρω από τους κατασκόπους και τις μυστικές υπηρεσίες. Σίγουρα αποτελεί μια από τις αρκετά καλές μεταφορές βιβλίων στη μεγάλη οθόνη.