The Stalking Moon (Στη σκιά του φεγγαριού)

Γουέστερν σε παραγωγή Alan J. Pakula και σκηνοθεσία Robert Mulligan δεν μπορεί να είναι ένα κλασικό έργο του είδους. Και πραγματικά, στο The Stalking Moon παρακολουθούμε την προσπάθεια διαφυγής του ιχνηλάτη Gregory Peck να σώσει τη (λευκή) Eva Marie Saint και το (μιγά) γιο της (που ζούσε για πολλά χρόνια με ινδιάνους) από τα χέρια του αιμοδιψούς ινδιάνου πατέρα. Ο οποίος ινδιάνος βεβαίως-βεβαίως τους ακολουθεί κατά πόδας (o stalker του τίτλου) και σκοτώνει τους πάντες στο πέρασμά του. Και όταν λέμε τους πάντες, εννοούμε τους πάντες. Πρόκειται στην ουσία για ένα θρίλερ καμουφλαρισμένο στην άγρια δύση. Δεν βλέπουμε ποτέ τις σφαγές του κακού, μόνο τα πτώματα που αφήνει πίσω του και τις περιγραφές. Δεν βλέπουμε το πρόσωπο του κακού, παρά μόνο στο αποκορύφωμα του τέλους. Όχι ότι έχει καμιά σημασία τότε.

Ένα ατμοσφαιρικό έργο, με έναν Peck που ψάχνει για την ηρεμία. Προσπαθεί να αποφύγει την υποχρέωση (να τους συνοδέψει και να διασχίσουν αρκετές πολιτείες), αλλά σιγά-σιγά αρχίζει να αρέσκεται στην περίεργη αυτή παρέα και κατά βάθος θα ήθελε να είναι δικιά του η οικογένεια.

Inside Daisy Clover (Έρωτες που σβήνουν την αυγή)

Παραγωγός ο νεαρός τότε Alan J. Pakula, πριν κάτσει στην καρέκλα του σκηνοθέτη ο ίδιος, τις λίγες χορογραφημένες σκηνές χορού επιμελήθηκε ο Herbert Ross, πριν κάτσει επίσης ο ίδιος στην καρέκλα του σκηνοθέτη και την υπόλοιπη σκηνοθεσία ανέλαβε ο Robert Mulligan. Η 27χρονη τότε Natalie Wood υποδύεται τη 16χρονη Daisy Clover που μέσα από την αφάνεια και τη φτώχεια θα γίνει κινηματογραφικό αστέρι και διάσημη τραγουδίστρια. Όλα αυτά τη δεκαετία του '30, στη χρυσή εποχή του Χόλιγουντ όπου ο μεγαλοπαραγωγός Christopher Plummer φτιάχνει αλλά και διαλύει καριέρες όπως και όποτε θέλει. Αυτή θα ερωτευτεί τον άλλο διάσημο αστέρα που υποδύεται ο νεαρότατος Robert Redford στη δεύτερη κινηματογραφική του εμφάνιση (και βραβείο χρυσής σφαίρας καλύτερου πρωτοεμφανιζόμενου). Άσχετο: μα πόσο τον έχει αντιγράψει ο Brad Pitt; Θα παντρευτούν αλλά από πολύ νωρίς θα καταλάβει η μικρή πρωταγωνίστρια ότι οι έρωτες σβήνουν την αυγή. Συσσωρευμένες πιέσεις από τη «φευγάτη» μάνα της Ruth Gordon με ψυχικά προβλήματα (και υποψήφια για όσκαρ β' γυναικείου ρόλου), από την προβληματική αδερφή της και από τον μεγαλοπαραγωγό θα την φέρουν σε απόγνωση. Inside Daisy Clover λέει ο τίτλος του έργου και ο Mulligan προσπαθεί να μας βάλει στον κόσμο ενός έφηβου κοριτσιού που κατά βάθος δεν ήθελε τίποτα από όλα αυτά. Πετυχημένες οι σεκάνς που χτίζει και προωθεί καριέρες το Χόλιγουντ. Την άνοδο και πτώση όμως των αστεριών την έχουμε δει καλύτερα σε αρκετά άλλα έργα. Τολμηρή όμως για την εποχή της η ανάδειξη του κρυφο-ομοφυλοφιλικού προβλήματος. Κάποια άλλα σημεία είναι αρκετά μελοδραματικά και ολίγο κουραστικά, αλλά στο σύνολό του είναι ένα αξιοπρόσεκτο έργο.

Sophie's Choice (Η εκλογή της Σόφι)

Με μαεστρία, ο Alan J. Pakula φέρνει το θέμα των ναζιστικών θηριωδών στα κρεματορία του Άουσβιτς και του Νταχάου μέσα στην καρδιά της Αμερικής. Και όλα αυτά μέσα από την ιστορία γνωριμίας της πρωταγωνιστικής τριάδας των Peter MacNicol, Meryl Streep και Kevin Kline. Ο πρώτος καταφθάνει από τον αμερικανικό νότο στο Μπρούκλιν το '47 και γνωρίζεται με το τρελαμένα ερωτευμένο και εξωστρεφές ζευγάρι του πάνω ορόφου. Ο άντρας δηλώνει καθηγητής βιολογίας και η γυναίκα είναι πολωνέζα μετανάστρια του πολέμου. Οι διηγήσεις μάς συστήνουν το παρελθόν της Meryl Streep και μέσα από τα φλάσμπακ με σέπια φωτογράφιση παρακολουθούμε την τραγική ιστορία της μητέρας που έχασε γονείς, σύζυγο και τελικά τα παιδιά της στα στρατόπεδα συγκέντρωσης. Το παρελθόν όμως επηρεάζει το παρόν και βάζει σε αμφισβήτηση το μέλλον. Οι σχέσεις αυτού του περίεργου τριγώνου με τον ιδιότροπο και εκκεντρικό Kline θα γίνουν τεταμένες και ο νεαρός MacNicol θα ερωτευθεί την Streep περιπλέκοντας τα πράματα.

Αν όχι για οτιδήποτε άλλο, η Εκλογή της Σόφι περιλαμβάνει την καλύτερη ερμηνεία της Meryl Streep, σημείο αναφοράς πλέον για κάθε νέο ηθοποιό. Δικαίως κέρδισε το όσκαρ α' γυναικείου ρόλου, με την ταινία να είναι υποψήφια για άλλα τέσσερα: φωτογραφίας, μουσικής, κουστουμιών και σεναρίου για τον Pakula. Σκληρή και συγκινητική η ταινία, έχει αυτήν την τελική σκηνή που έχει μείνει στην ιστορία και έχει εντυπωθεί ανεξίτηλα πλέον και στο δικό μας εγκέφαλο.

Comes a Horseman (Ελεύθερος καβαλάρης)

Ο σκηνοθέτης Alan J. Pakula μάς έδωσε μερικές από τις καλύτερες ταινίες του τη δεκαετία του '70. Μια από αυτές είναι και η παραγωγή του 1978 που λεγόταν Comes a Horseman. Η Jane Fonda προσπαθεί να διατηρήσει ένα ολάκερο ράντσο μόνη της, παρά τις πιέσεις από τους πλούσιους της περιοχής που θέλουν να το αγοράσουν για να τρυπήσουν τη γη ώστε να βγάλουν πετρέλαιο. Ένας από αυτούς είναι ο Jason Robards, ο οποίος θέλει να την κάνει «δικιά» του, με γλοιώδεις όμως απόπειρες προσέγγισης. Αυτή δεν θα ενδώσει. Κάποια στιγμή θα περιθάλψει τον James Caan που δουλεύει στο διπλανό κτήμα, αλλά ως ξένος στην περιοχή θα δεχτεί επίθεση από έναν τραμπούκο του Robards. Το ζευγάρι θα αποφασίσει να δουλέψουν μαζί και θα τα βγάλουν πέρα, κόντρα στο νέο ρεύμα που κυνηγάει το εύκολο χρήμα του πετρελαίου. Το τελευταίο χαρτί του Robards θα είναι η βία και τα όπλα. Ελεγειακό, θα λέγαμε, γουέστερν που αποτύει φόρο τιμής στο τέλος της άγριας δύσης και στον ερχομό του «πολιτισμού». Η Fonda ξανασυνεργάζεται με το σκηνοθέτη μετά το Klute που της έδωσε το πρώτο της όσκαρ. Θα κερδίσει και αυτή τη χρονιά το όσκαρ α' γυναικείου ρόλου, αλλά για την άλλη ταινία που γύρισε, το Coming Home/Ο γυρισμός. Μια υποψηφιότητα θα κερδίσει τελικά η ταινία μας, κι αυτή θα είναι για β' ανδρικό ρόλο για την ερμηνεία του Richard Farnsworth. Για όσους δεν θυμούνται, πρόκειται για τον γέρο που πρωταγωνίστησε στο The Straight Story του David Lynch.

The Parallax View (Υπόθεση πάραλαξ)

Ο κύριος Pakula πήρε φόρα τη δεκαετία του '70 και γύριζε τη μία φοβερή ταινία μετά την άλλη. Στην Υπόθεση Πάραλαξ του 1974, ο Warren Beatty γίνεται μάρτυρας της δολοφονίας ενός πολιτικού μαζί με άλλους επτά δημοσιογράφους. Όταν οι υπόλοιποι δημοσιογράφοι αρχίζουν να πεθαίνουν από μυστηριώδη «ατυχήματα», ο φίλος μας θα αρχίσει να αμφισβητεί την επίσημη εκδοχή της αστυνομίας για αυτά τα ατυχήματα. Έτσι θα αρχίσει να ερευνά βάζοντας σε κίνδυνο τον εαυτό του. Η έρευνα αυτή θα τον οδηγήσει στην τρομακτική αλήθεια που ούτε μια παρανοϊκή φαντασία δεν θα μπορούσε να υποψιαστεί...

Η ταινία αποτελεί μία από τις πρώτες και καλύτερες ιστορίες που ασχολείται με το αγαπημένο σπορ των αμερικανών (και όχι μόνο, όπως βλέπουμε και δω στις μέρες μας), τις θεωρίες συνωμοσίας. Και καθώς βρισκόμαστε μέσα στη δεκαετία του '70, ο πεσιμισμός, η απαισιοδοξία και η αμφισβήτηση είναι τα κύρια χαρακτηριστικά που απορρέουν μέσα από αυτό το εκπληκτικό πολιτικό θρίλερ. Μια must-see ταινία, θα έλεγα...