Ψάχνοντας (δηλαδή βλέποντας) όχι και τόσο γνωστές ταινίες (κυρίως παλιές). Και ευκαιρία να θυμηθούμε (ή να γνωρίσουμε) κάποιες κλασικές!

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Herbert Ross. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Herbert Ross. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Σάββατο 3 Σεπτεμβρίου 2011

Inside Daisy Clover (Έρωτες που σβήνουν την αυγή)

Παραγωγός ο νεαρός τότε Alan J. Pakula, πριν κάτσει στην καρέκλα του σκηνοθέτη ο ίδιος, τις λίγες χορογραφημένες σκηνές χορού επιμελήθηκε ο Herbert Ross, πριν κάτσει επίσης ο ίδιος στην καρέκλα του σκηνοθέτη και την υπόλοιπη σκηνοθεσία ανέλαβε ο Robert Mulligan. Η 27χρονη τότε Natalie Wood υποδύεται τη 16χρονη Daisy Clover που μέσα από την αφάνεια και τη φτώχεια θα γίνει κινηματογραφικό αστέρι και διάσημη τραγουδίστρια. Όλα αυτά τη δεκαετία του '30, στη χρυσή εποχή του Χόλιγουντ όπου ο μεγαλοπαραγωγός Christopher Plummer φτιάχνει αλλά και διαλύει καριέρες όπως και όποτε θέλει. Αυτή θα ερωτευτεί τον άλλο διάσημο αστέρα που υποδύεται ο νεαρότατος Robert Redford στη δεύτερη κινηματογραφική του εμφάνιση (και βραβείο χρυσής σφαίρας καλύτερου πρωτοεμφανιζόμενου). Άσχετο: μα πόσο τον έχει αντιγράψει ο Brad Pitt; Θα παντρευτούν αλλά από πολύ νωρίς θα καταλάβει η μικρή πρωταγωνίστρια ότι οι έρωτες σβήνουν την αυγή. Συσσωρευμένες πιέσεις από τη «φευγάτη» μάνα της Ruth Gordon με ψυχικά προβλήματα (και υποψήφια για όσκαρ β' γυναικείου ρόλου), από την προβληματική αδερφή της και από τον μεγαλοπαραγωγό θα την φέρουν σε απόγνωση. Inside Daisy Clover λέει ο τίτλος του έργου και ο Mulligan προσπαθεί να μας βάλει στον κόσμο ενός έφηβου κοριτσιού που κατά βάθος δεν ήθελε τίποτα από όλα αυτά. Πετυχημένες οι σεκάνς που χτίζει και προωθεί καριέρες το Χόλιγουντ. Την άνοδο και πτώση όμως των αστεριών την έχουμε δει καλύτερα σε αρκετά άλλα έργα. Τολμηρή όμως για την εποχή της η ανάδειξη του κρυφο-ομοφυλοφιλικού προβλήματος. Κάποια άλλα σημεία είναι αρκετά μελοδραματικά και ολίγο κουραστικά, αλλά στο σύνολό του είναι ένα αξιοπρόσεκτο έργο.

Δευτέρα 25 Μαΐου 2009

The Sunshine Boys (Οι γκρινιάρηδες)

Πρώην επιτυχημένο και νυν γερασμένο κωμικό δίδυμο της επιθεώρησης που έχουν να δουλέψουν μαζί (αλλά και να μιλήσουν!) για πάνω από δέκα χρόνια, βρίσκει ευκαιρία για επανασύνδεση χάρη στον ανιψιό/μάνατζερ του ενός που κατάφερε να τους βάλει σε ένα σόου στην TV. Ο ένας όμως δεν χωνεύει τον άλλο και αυτό έχει σαν αποτέλεσμα απίστευτες σπαρταριστές ατάκες μέσα από το σενάριο του Neil Simon (και βασισμένο στο θεατρικό του ιδίου) και σε σκηνοθεσία Herbert Ross, στην πρώτη και καλύτερη (για τον υπογράφων) από τις πέντε συνολικά συνεργασίες τους. Το κύριο χαρακτηριστικό όμως της ταινίας The Sunshine Boys που σε κερδίζει είναι αυτό της νοσταλγίας και της συγκίνησης βλέποντας τους δύο... γκρινιάρηδες και αγύριστα κεφάλια να λογομαχούν ανελέητα.

Ο Walter Matthau, τότε 55 χρονών, υποδύεται τον σχεδόν 80χρονο κωμικό που συνεχίζει να ψάχνει για δουλειές. Ο George Burns (ο χαρακτηριστικός παππούς με το πούρο στο στόμα), τότε 80 χρονών, υποδύεται με... σχετική ευκολία τον 80χρονο που βγήκε νωρίς στη σύνταξη αλλά πείθεται να ξαναδουλέψει για ένα τελευταίο σόου. Και οι δύο ηθοποιοί είναι απολαυστικότατοι με τον Burns να κερδίζει το όσκαρ β' ανδρικού ρόλου (ο Matthau έμεινε στην υποψηφιότητα), κάτι που οδήγησε στην αναγέννηση της καριέρας του! Έπαιξε σε μερικές κωμωδίες και έφυγε (υπερ)πλήρης ημερών το 1996 αφού πάτησε τα 100 χρόνια! Τον ανιψιό υποδύεται ο Richard Benjamin, ένας ηθοποιός που μεταπήδησε στη σκηνοθεσία και υπέγραψε μερικές γνωστές (και αδιάφορες πλέον) κωμωδίες της δεκαετίας του '80, όπως τα Δύο καθάρματα στην ίδια πόλη (με τους Clint Eastwood, Burt Reynolds), Το κελεπούρι με τον Tom Hanks και η... Σεξογήινη!

Σάββατο 17 Ιανουαρίου 2009

California Suite (Καλιφόρνια Οτέλ)

Τέσσερις ομάδες διαφορετικών επισκεπτών καταφθάνουν στο Καλιφόρνια οτέλ! Η πρώτη είναι από το Λονδίνο και πρόκειται για τους Maggie Smith και Michael Caine, ένα τυπικό ζευγάρι Βρετανών, που έρχονται στο Λος Άντζελες για την απονομή των βραβείων όσκαρ, καθώτι η ίδια η Smith είναι υποψήφια για το βραβείο καλύτερης ερμηνείας. Η Jane Fonda έρχεται στην Καλιφόρνια από τη Νέα Υόρκη για να επισκεφθεί τον πρώην σύζυγό της Alan Alda ύστερα από 9 χρόνια, για να αποφασίσουν σχετικά με την επιμέλεια της κόρης τους. Οι συνάδελφοι γιατροί από το Σικάγο Bill Cosby και Richard Pryor καταφθάνουν στο ίδιο ξενοδοχείο με τις συζύγους τους για να ολοκληρώσουν τις διακοπές στην Καλιφόρνια. Εκεί μαθαίνουν πως μόνο ένα δωμάτιο υπάρχει διαθέσιμο, ενώ ο Walter Matthau προσπαθεί να κρύψει από τη γυναίκα του το αναπάντεχο δώρο του αδερφού του: μια πόρνη πολυτελείας στο δωμάτιο του!

Ο Neil Simon γράφει το σενάριο από το δικό του θεατρικό έργο και ο Herbert Ross αναλαμβάνει για άλλη μια φορά (από τις πέντε συνολικά) τη σκηνοθεσία. Ο πρώην χορογράφος και νυν σκηνοθέτης σχολιάζει τις σχέσεις μεταξύ παντρεμένων και χωρισμένων ζευγαριών καθώς και ενός παντρεμένου στην πρώτη του απιστία! Πρόκειται για μια ταινία με τέσσερα ξεχωριστά επεισόδια, όμορφα ανακατεμένα αλλά όχι της ίδιας δυναμικότητας. Ξεχωρίζει φυσικά το κομμάτι με το ζευγάρι των Caine-Smith, με τον σκηνοθέτη να βρίσκει την αφορμή να καυτηριάσει ολόκληρη τη χολιγουντιανή βιομηχανία, βγάζοντας τη δικιά του πίκρα για το χαμό των όσκαρ την προηγούμενη χρονιά με την (καλύτερη;) ταινία του Η κρίσιμη καμπή. Το επεισόδιο με την Fonda περιέχει ατάκες-δηλητήριο, αυτό με τον Matthau είναι ψιλοαδιάφορο, ενώ αυτό με τα δύο μαύρα ζευγάρια των Cosby και Pryor είναι το πιο καθαρά κωμικό. Αξίζει τη θέασή της η ταινία και, μιας και πλησιάζουν τα όσκαρ, μπορείτε να τη δείτε επειδή γι'αυτήν κέρδισε το δεύτερο όσκαρ στην καριέρα της η Maggie Smith, υποδυόμενη μία ηθοποιό που το χάνει!