Born to be Bad (Γεννημένη για το κακό)

Η νεαρή Joan Fontaine έρχεται από την επαρχία και συγκατοικεί με το ζευγάρι των Zachary Scott (ο ζωγράφος) και Joan Leslie (η πλούσια αραβωνιαστικιά). Γοητεύεται από το συγγραφέα Robert Ryan και συνάπτουν σχέση. Εξ αρχής όμως φαίνεται πως έχει κάτι άλλο στο μυαλό της και σιγά-σιγά με ύπουλα δολοπλόκα μέσα καταφέρνει να φέρει το αρραβωνιασμένο ζευγάρι σε προστριβή και τελικά καταφέρνει να τους χωρίσει. Έτσι θα κερδίσει αυτή τον Scott και θα παντρευτούν για να ανέβει το κύρος της στους κοσμικούς κύκλους και θα αφήσει στα κρύα του λουτρού τον Ryan. Με τον καιρό όμως και επειδή ο χαρακτήρας της δεν αλλάζει, θα επιθυμήσει ξανά τη συντροφιά του Ryan, αφήνοντας το σύζυγό της σε... “αδιαφορία” και γεμίζοντας με ψέματα αυτόν και τους κοντινούς συγγενείς. Όταν αποκαλυφθούν τα ψέματα της και αποκαλυφθεί ο πραγματικός της χαρακτήρας, θα γευτεί την τιμωρία όλων: την απαξίωση από όλους, μένοντας τελικά μόνη.

Κλασικό μελόδραμα της δεκαετίας του '50 με την σκηνοθετική πινελιά του Nicholas Ray, το Born to Be Bad έχει ένα καλό καστ ηθοποιών, συμπυκνωμενή πλοκή σε 90 λεπτά, τι παραπάνω να ζητήσει κάποιος που θέλει να δει μια ταινία της κλασικής εποχής του Χόλιγουντ; Ίσως θα μπορούσε να πει κάποιος πως το μείον της ταινίας είναι το ότι οι πανουργίες της πρωταγωνίστριας δεν είχαν πιο αιματυρό (έστω πιο δυσάρεστο) αντίκτυπο. Η τιμωρία της για την Ύβρη θα έπρεπε να είναι... αιματηρή; Το τέλος μάς θύμισε συνηθισμένες καταστάσεις, όπως τις αντιμετωπίζει συνήθως ο μέσος καθημερινός άνθρωπος. Αλλά πάλι, ο κινηματογράφος απευθύνεται σε μας, τους συνηθισμένους ανθρώπους, έτσι δεν είναι;

Beyond a Reasonable Doubt (Τα ίχνη ήταν ψεύτικα)

Ο Dana Andrews με τον μέλλοντα πεθερό του και διευθυντή εφημερίδας, αποφασίζουν να τοποθετήσουν ψεύτικα στοιχεία σε μια υπόθεση φόνου, ώστε να παραπλανήσουν την αστυνομία, να συλληφθεί και να καταδικαστεί εις θάνατον ο Dana πέρα από κάθε αμφιβολία, δηλ. Beyond a Reasonable Doubt, έτσι ώστε να "χτυπήσουν" το δικαστικό σύστημα και κυρίως τον εισαγγελέα που στέλνει αδιακρίτως τους ενόχους στην ηλεκτρική καρέκλα. Φυσικά, η εμπλοκή του στην υπόθεση θα θέσει σε κίνδυνο τη σχέση του με την αρραβωνιαστικιά του Joan Fontaine που δεν θα γνωρίζει τίποτα από το σχέδιο των δύο αντρών. Και εννοείται πως κάτι θα πάει στραβά προς το τέλος και ο πρωταγωνιστής μας θα βρεθεί άσχημα μπλεγμένος.

Με ένα απλό, σχεδόν ντοκυμενταρίστικο ύφος, ο Fritz Lang σκηνοθέτησε την τελευταία του ταινία στην Αμερική, πριν γυρίσει οριστικά πίσω στη Γερμανία. Ήταν μάλιστα και η δεύτερη συνεργασία του με τον Andrews μέσα στην ίδια χρονιά, μετά το While the City Sleeps. Κάποια στοιχεία σε κάνουν να στρέψεις αλλού το βλέμμα σου, ψάχνοντας για τον αληθινό δολοφόνο, αλλά στο τέλος σου πετάει μια πανέξυπνη ανατροπή και τελικά λες ότι δεν πήγε χαμένος o χρόνος από τη θέαση του έργου. Έγινε και ριμέικ πριν 2-3 χρόνια με τον Michael Douglas, αλλά δεν το είδαμε και ούτε πρόκειται.

You Gotta Stay Happy (Η πλούσια κι ο φτωχός)

Η γλυκιά φατσούλα με το όνομα Joan Fontaine υποδύεται ένα κακομαθημένο πλουσιοκόριτσο που δεν ξέρει τι να κάνει στη ζωή της. Παντρεύεται με το ζόρι αλλά το ίδιο κιόλας βράδυ θα το σκάσει από το δωμάτιο του ξενοδοχείου και θα κρυφτεί σε αυτό του James Stewart. Ο οποίος είναι βετεράνος αεροπόρος του πολέμου που έχει αγοράσει μερικές σακαράκες και έχει φτιάξει τη δικιά του εταιρεία αερομεταφορών. Η συνέχεια της ιστορίας με τη δημιουργία του ειδυλλίου μεταξύ τους φυσικά και άλλων πολλών καταστάσεων θα γίνει... στους ουρανούς.

Χαλαρή ρομαντική κομεντί, παλιάς αισθητικής και... ηθικής, όπου η γυναίκα πρέπει να είναι αγνή, οικονόμα, νοικοκυρά στο σπίτι και ο άντρας αυτός που θα φέρει τα προς το ζην στο σπίτι. Τώρα γιατί λέει ο τίτλος You Gotta Stay Happy; Αυτό είναι το σλόγκαν του βοηθού αεροπόρου προς το αφεντικό του τον Stewart, που δεν χαλαρώνει ποτέ, διασκεδάζει σχεδόν ποτέ και έχει φτιάξει για τη ζωή του πλάνο επταετίας! Λίγα χρόνια μετά τον πόλεμο και η Αμερική που παρουσιάζει η ταινία έχει μπει σε ρυθμούς ανάπτυξης και έχει αφήσει πίσω όλες τις δυσκολίες. Μια νότα απαισιοδοξίας υπάρχει κι αυτή μόνο όταν δεν μπορεί η αεροπορική εταιρεία να ξεπληρώσει τα χρέη της. Στον αμερικανικό κόσμο των κομεντί όμως δεν μπορείς να κάνεις άλλη ανάλυση πέρα από τη χημεία του ζευγαριού, που εδώ είναι πάρα πολύ καλή. Για τους πρωταγωνιστές και μόνο αξίζει η ταινία να της αφιερώσετε το χρόνο σας.

Letter from an Unknown Woman (Το γράμμα μιας άγνωστης)

Ο Μαξ Οφίλς υπογράφει την ταινία Letter from an Unknown Woman. Είναι μια παραγωγή του 1948, την εποχή δηλαδή που ο σκηνοθέτης βρισκόταν ακόμα στην Αμερική. Η ταινία παρουσιάζει τον έρωτα χωρίς ανταπόκριση της Joan Fontaine για έναν πιανίστα στη Βιέννη (αγαπημένη τοποθεσία του σκηνοθέτη) στις αρχές του 20ου αιώνα. Η ταινία ήταν βασισμένη στο βιβλίο του Stefan Zweig και είναι —όπως μπορούν να υποψιαστούν οι ψιλιασμένοι— άλλη μια ρομαντική ταινία της εποχής, η οποία όμως ξεχωρίζει από το μαεστρικό άγγιγμα του σκηνοθέτη με τις «αέρινες» λήψεις. Όσοι δεν είναι εξοικειωμένοι με το είδος, πάντως, καλά θα κάνουν να προσέξουν, για να μην πω να απέχουν. Οι ευαίσθητες, ρομαντικές ψυχές όμως θα καταγουστάρουν. Η ιστορία αφορά το πάθος της έφηβης Fontaine για τον νεαρό, ταλαντούχο πιανίστα που ζει στο ίδιο κτίριο με αυτήν. Για αυτόν που έχει ιδιαίτερη αδυναμία στο γυναικείο φύλο, όμως, είναι αόρατη. Όλη της η ζωή περιστρέφεται γύρω από την ύπαρξή του και τις επιπόλαιες, εφήμερες σχέσεις του. Όταν περάσουν κάποια χρόνια, θα γνωριστούν κατά τύχη, θα καταφέρει να μπει στη ζωή του και για λίγο να πάρει τη θέση της ερωμένης στο πλευρό του. Κάθε φορά που θα την ξαναβλέπει όμως δεν θα τη θυμάται. Κάποια στιγμή, μετά από αρκετά χρόνια, θα του στείλει ένα γράμμα (για αυτόν, ένα γράμμα από μια άγνωστη) και θα του περιγράφει ολόκληρη την κοινή τους ιστορία...

Gunga Din

Βασισμένη στο ομότιτλο και πιο διάσημο ποίημα του Rudyard Kipling, η ταινία Gunga Din ήταν μια παραγωγή του George Stevens, η οποία εν έτη 1939 μάς παρουσιάζει μια επική και εξωτική περιπέτεια που θυμίζει έντονα τις ταινίες προηγούμενων χρόνων και πιο συγκεκριμένα της βουβής εποχής. Βρισκόμαστε στην Ινδία της αποικιοκρατικής εποχής και παρακολουθούμε την αστεία (πάνω απ' όλα) ιστορία τριών φίλων και λοχαγών που μπλέκουν σε μια επικίνδυνη περιπέτεια με μια αιμοβόρα ομάδα Ινδών. Ο ένας (Cary Grant) είναι ο μεγαλύτερος πλακατζής και ευκολόπιστος σε θέματα... κρυμμένων θησαυρών. Ο δεύτερος (Victor McLaglen) είναι λίγο πιο αγαθός αλλά έχει εκπληκτικά διαυγείς ιδέες. Ο τρίτος (Douglas Fairbanks Jr., ο γιος του διάσημου ηθοποιού του βωβού) προσπαθεί να... επιβιώσει για να περάσουν οι λίγες μέρες που απομένουν ώστε να απολυθεί από το στράτευμα και να παντρευτεί την αγαπημένη του (Joan Fontaine). Οι άλλοι δυο όμως θα κάνουν το παν για να τον κρατήσουν στην παρέα τους. Μέσα σ' όλα αυτά, υπάρχει και ο τέταρτος της παρέας, ο ινδός που κουβαλάει νερό (ο Γκούνγκα Ντιν) και θέλει να τους μοιάσει. Χωρίς να τον δίνει κανείς σημασία, στο τέλος αυτός θα είναι που θα καταφέρει να σώσει όχι μόνο την παλιοπαρέα, αλλά και ολόκληρο το στράτευμα.

Η ταινία σήμερα φαντάζει αρκετά... αρχαϊκή! Έχει κάποιες καλές κωμικές στιγμές που οφείλονται περισσότερο στην περσόνα του Cary Grant και στις πλάκες που κάνουν αναμεταξύ τους αλλά σε έναν σημερινό θεατή θα φανεί κουραστική και αδιάφορη. Πάντως, εμένα μου φάνηκε πολύ καλύτερη από το (ολόιδιο σχεδόν) ριμέικ της Rat Pack παρέας που είχαμε δει λίγο καιρό πριν.
Υ.Γ.: Να συμπληρώσω ότι: α) αυτόν τον ρόλο του Γκούνγκα Ντιν υποδύεται ο Peter Sellers στην αρχή της ταινίας Το πάρτι και β) αυτή η ταινία αποτέλεσε τη μεγαλύτερη επιρροή/αντιγραφή του Spielberg για τη δημιουργία του δεύτερου Ιντιάνα Τζόουνς.