Mildred Pierce (Θύελλα σε μητρική καρδιά)

(και λίγα spoilers)
Νουάρ και ψυχολογικό μελόδραμα μεγατόνων από την Warner! Όλες οι αναποδιές και όλα τα βάσανα σε μια μητέρα: νοικοκυρά που χωρίζει από τον σύζυγό της, αναλαμβάνει να συντηρήσει τα δύο της κορίτσια εκ των οποίων το ένα κάνει όνειρα για πλούτη και μεγαλεία, αναλαμβάνει δουλειά ως σερβιτόρα, στήνει αργότερα δικιά της επιχείρηση, γνωρίζεται με πλούσιο γόη και συνάπτει σχέση μόνο και μόνο για να συντηρεί μετά κι αυτόν, πεθαίνει το μικρό της παιδί, πιάνει τη μεγάλη κόρη «στα πράσα» με τον πλούσιο! Αυτός βρίσκεται νεκρός από την αρχή της ταινίας και μεις βλέπουμε την ανάκριση της Κρόφορντ. Μέσω των φλάσμπακ μαθαίνουμε όλη την ιστορία τού πώς φτάσαμε ως εδώ, τη σχέση της με τους άντρες της ζωής, με το μυστήριο του ποιος είναι ο δολοφόνος (whodunit) να πλανάται από την αρχή μέχρι το τέλος.

Στην καρέκλα του σκηνοθέτη ο (σχεδόν μόνιμος στα έργα της Warner) Michael Curtiz και σε πρώτο ρόλο η ντίβα με τα μεγάλα μάτια Joan Crawford στον ρόλο του τίτλο, της κυρίας Mildred Pierce, αμέσως μετά το διωγμό της από την MGM. Μ’ αυτή την ταινία διέσωσε (για λίγα ακόμα χρόνια) την πτωτική της καριέρα και πήρε το πολυπόθητο όσκαρ α’ γυναικείου ρόλου. Η ταινία απέσπασε άλλες πέντε υποψηφιότητες: καλύτερης ταινίας, σεναρίου και φωτογραφίας και δύο για δεύτερους γυναικείους ρόλους. Μια παρατήρηση, σ'αυτήν την κατά τ' άλλα καλή ταινία: πώς γίνεται να «ξεχνάει» η πρωταγωνίστρια τόσο γρήγορα το θάνατο ενός μικρού παιδιού; Αν κάποιος δει το τελευταίο μισό έργο δεν θα μάθει ποτέ για την ύπαρξή του.

Possessed (Τα λύτρα του πόνου)

Η Joan Crawford πρωταγωνίστησε το 1931 σε μια άλλη ταινία που λεγόταν Possessed. Εδώ αναφερόμαστε στην ομότιτλη παραγωγή του 1947, η οποία αποδόθηκε στα ελληνικά με τον τίτλο... Τα λύτρα του πόνου. Και όπως αντιλαμβάνεστε από τον ελληνικό τίτλο, η ταινία αγγίζει κυρίως το μελόδραμα και λιγότερο το νουάρ και μας περιγράφει την ιστορία μιας ιδιωτικής νοσοκόμας (Joan Crawford) η οποία κουράρει την άρρωστη γυναίκα ενός πλουσίου επιχειρηματία (Raymond Massey) και είναι ερωτευμένη μέχρι τελικής πτώσεως με έναν μηχανικό (Van Heflin). Ο τύπος όμως την κλάνει για να δουλέψει στα εργοτάξια του επιχειρηματία και την αφήνει στα κρύα του λουτρού. Στην πορεία η άρρωστη γυναίκα αυτοκτονεί (ενώ εμείς δεν την έχουμε δει ούτε μια φορά!), τα χρόνια περνάνε και παντρεύεται τον επιχειρηματία, ύστερα από την δικιά του προτροπή. Αργότερα εμφανίζεται ο μηχανικός και κορτάρει την νεαρή κόρη του Massey από τον πρώτο γάμο και φυσικά η πρωταγωνίστριά μας δεν το αντέχει αυτό καθώτι είναι ακόμα τρελά ερωτευμένη μαζί του. Όλα αυτά θα πειράξουν τα νεύρα της και θα την οδηγήσουν στα όρια της σχιζοφρένειας. Όλα αυτά, μαζί με το σκοτεινό τέλος, τα παρακολουθούμε ως flash-back ενώ η Crawford έχει εισαχθεί σε κλινική, ύστερα από μια μεγάλη κρίση.

Μετριότατη ταινία, με κούρασε υπερβολικά το... υπερβολικό σενάριο με την νευρωτικιά πρωταγωνίστρια και την παρακολούθησα κυρίως για την (ίσως και λίγο υπερβολική) ερμηνεία της Crawford.

What Ever Happened to Baby Jane? (Τι απέγινε η Μπέιμπι Τζέιν;)

Η ερώτηση είναι Τι απέγινε η Μπέιμπι Τζέιν; Η απάντηση βρίσκεται στην εκπληκτική ταινία παραγωγής 1962 του Robert Aldrich. Οι μεγάλες ντίβες της κλασικής εποχής του Χόλιγουντ Bette Davis και Joan Crawford υποδύονται τις πάλαι ποτέ διάσημες αδερφές Hudson. Η Jane που υποδύεται η Davis ήταν ένα παιδί-θαύμα το οποίο όμως δεν έκανε τίποτα από τη στιγμή που μεγάλωσε. Η Crawford υποδύεται την Blanche, μια διάσημη ηθοποιό των '30's, που η καριέρα της σταμάτησε όταν τη χτύπησε (κατά λάθος;) το αυτοκίνητο της αδερφής της και έμεινε ανάπηρη. Για όσους δεν έχουν δει την ταινία, γίνεται ευνόητο το γεγονός ότι η Jane ζηλεύει παθολογικά την αδερφή της, ακόμα και τώρα που είναι ανάπηρη. Η παράνοια θα αρχίσει σιγά-σιγά να την επηρεάζει και θα την οδηγεί όλο και πιο βαθιά στην τρέλα με τραγικά αποτελέσματα.

Θαυμάσιες ερμηνείες από τις δύο ηλικιωμένες ντίβες του σινεμά, οι οποίες είχαν τις αντιζηλίες τους και εκτός πλατό. Ο Aldrich, ως σκηνοθέτης, μεγαλούργησε δημιουργώντας ένα εντυπωσιακό ψυχολογικό θρίλερ —μια σπουδή στην τρέλα, θα λέγαμε— με τη βοήθεια των ψυχολογικών καταστάσεων της ηλεκτρισμένης σχέσης των δύο αυτών γυναικών. Μία must-see ταινία...