Ψάχνοντας (δηλαδή βλέποντας) όχι και τόσο γνωστές ταινίες (κυρίως παλιές). Και ευκαιρία να θυμηθούμε (ή να γνωρίσουμε) κάποιες κλασικές!

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Henri Verneuil. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Henri Verneuil. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Σάββατο 14 Μαρτίου 2009

Le Clan des Siciliens (Η συμμορία των Σικελών)

Η συμμορία των Σικελών θα μπορούσε να τιτλοφορηθεί και ως η οικογένεια των Σικελών. Αφού ο Jean Gabin υποδύεται έναν Σικελό που ζει στο Παρίσι και ετοιμάζει μία μεγάλη ληστεία, στην οποία θα συμμετάσχει η μισή οικογένειά του και ο Alain Delon, ένας νεαρός Γάλλος κακοποιός που τον κυνηγάει ολόκληρη η αστυνομία μετά την απόδραση. Εμμονή με αυτόν έχει ο επιθεωρητής που υποδύεται ο Lino Ventura. Αυτό το τρίο των μεγάλων ηθοποιών κρατάνε στους ώμους τους την ταινία του Henri Verneuil, την καλύτερη ίσως που υπέγραψε στην πολύχρονη καριέρα του. Δράση, κυνηγητό, ο μικρόκοσμος των κακοποιών εναντίων των αστυνομικών, πανικός στον αέρα και οι κώδικες τιμής είναι μερικά από τα χαρακτηριστικά της ταινίας, όπως ακριβώς προστάζει το συγκεκριμένο κινηματογραφικό είδος. Η πανέμορφη μουσική του Ennio Morricone ολοκληρώνει αυτήν την καλοφτιαγμένη παραγωγή.

Δευτέρα 2 Φεβρουαρίου 2009

Mélodie en sous-sol (Η μεγάλη ληστεία του καζίνο)

Παλιομοδίτικη, αλλά κοσμοπολίτικη περιπέτεια, με την υπογραφή του έμπειρου γάλλου σκηνοθέτη Henri Verneuil, τον οποίο έχουν χαρακτηρίσει ως τον πιο... «αμερικανό» γάλλο σκηνοθέτη. Η παρούσα ταινία Η μεγάλη ληστεία του καζίνο (που κυκλοφόρησε και με δεύτερο, πάντα άκυρο, τίτλο: Ληστεία στο Μόντε Κάρλο) μοιάζει σε πολλά με τη προσπάθεια των Rat Packers να κλέψουν τα αμερικάνικα καζίνο. Η διαφορά εδώ είναι ότι έχουμε όλους κι όλους δύο άτομα που θα προσπαθήσουν να κλέψουν ένα καζίνο στις Κάννες! Ολόκληρη η ταινία είναι οι δύο πρωταγωνιστές της: ο ώριμος Jean Gabin που ετοιμάζει το τελευταίο, μεγάλο κόλπο της καριέρας του με το που βγαίνει από τη φυλακή και παίρνει για συνεργάτη του τον νεαρό Alain Delon. Ο δεύτερος είναι που θα σκαρφαλώσει τοίχους, θα περάσει μέσα από συστήματα εξαερισμών και θα κατέβει φρεάτια από ασανσέρ (κάτι από Clooney μου θύμισε εδώ). Ο πρώτος δηλαδή είναι το μυαλό και ο δεύτερος η γοητεία και η δύναμη. Ήρεμοι είναι ως επί τω πλείστων οι ρυθμοί της ταινίας και αρκετά χαλαρή η σκηνοθεσία, με πινελιές αγωνίας και θρίλερ κατά τη διάρκεια εκτέλεσης του μεγάλου κόλπου, έτσι όπως επιβάλει το είδος. Το γλυκόπικρο τέλος όμως είναι αυτό που δίνει επιπλέον αξία στο παραλίγο μέτριο εργάκι.