The Tall Target

Αστυνομική περιπέτεια που εκτελίσσεται εξ ολοκλήρου μέσα σε ένα τρένο (και τους ενδιάμεσους σταθμούς) εν έτη 1885, λίγο πριν την ορκομωσία του Λίνκολν ως πρόεδρου των ΗΠΑ. Ο αστυνομικός Dick Powell έχει μάθει για μία συνομωσία κατά της ζωής του Λίνκολν, αλλά δεν έχει χειροπιαστά στοιχεία και κανείς δεν τον πιστεύει. Θα προσπαθήσει να ξεδιαλύνει μόνος του την υπόθεση και κάπως έτσι ξεκινάει το έργο. Noir ατμόσφαιρα, ύποπτοι όλοι οι δεύτεροι χαρακτήρες, ανατροπές, αρκετή φυσικά αγωνία χιτσκοκικού τύπου, δράση σε μικρούς χώρους (πολύ καλή σκηνοθεσία από τον Anthony Mann), χολιγουντιανός σχολιασμός κατά της δουλείας και υπέρ της ελευθερίας. Ένα πολύ καλό "μικρό" έργο από το 1951 το The Tall Target. Η Ruby Dee σε έναν από τους πρώτους της κινηματογραφικούς ρόλους. Σημείωστε επίσης ότι οι τίτλοι αρχής θυμίζουν... Star Wars.

Pitfall (Ματωμένο ρομάντζο)

Πετυχημένος επαγγελματίας, οικογενειάρχης, που έχει υλοποιήσει το "αμερικανικό όνειρο" οδηγείτε στην καταστροφή μέσω της σαγηνευτικής Lizabeth Scott. Οι τύψεις θα τον φέρουν πίσω στην οικογένειά του, και για να διατηρήσει τη συνοχή της οικογένειας θα προβεί σε αλλεπάλληλα ψέματα ακόμα και σε φόνο. Το απαισιόδοξο, υποκριτικό, μαύρο φινάλε στο film-noir Pitfall είναι που κερδίζει πόντους και αξίζει η θέασή του μία ευκαιρία. Η πτώση μέσα στο λάκκο, όπως λέει ο τίτλος, θα είναι αναπόφευκτη. Κατ’ τα άλλα, ο Dick Powell είναι τόσο ψυχρός στην οθόνη που νομίζεις ότι κάνει αγγαρία. Από την άλλη, η Lizabeth Scott υποδύεται τη femme fatale, όπως και σε τόσα άλλα έργα εκείνης της περιόδου, αλλά και με κάποιες δόσεις τύψης για το μπλέξιμο του Powell. Στη σκηνοθεσία αυτού του μικρού b-movie βρίσκουμε τον ουγγρικής καταγωγής Andre De Toth.

The Enemy Below (Μονομαχία στον Ατλαντικό)

Αμερικανική πολεμική ταινία που το θέμα της είναι όλο κι όλο το κυνηγητό ενός γερμανικού υποβρυχίου από αμερικανικό πλοίο κατά τη διάρκεια του Β' ΠΠ. Το The Enemy Below έχει εντυπωσιακές σκηνές εκρήξεων (με τη συνδρομή του αμερικανικού ναυτικού), κυνηγητό σαν τη γάτα με το ποντίκι, κόλπα για να μην αντιληφθεί ο ένας την παρουσία του άλλου, σχετική αγωνία και δόσεις θρίλερ, και ένα κάπως σαν happy-για-όλους-ending. Αυτό που κάνει την ταινία να ξεχωρίζει όμως είναι η απεικόνιση του γερμανού καπετάνιου (που υποδύεται ο Curd Jurgens) ως έναν απλό σκεπτόμενο άνθρωπο, που κατακρίνει τον Χίτλερ, πολεμά όμως για το καθήκον και την πατρίδα του, χωρίς δηλαδή να μας τον παρουσιάζει ως άλλον έναν σκληροπυρηνικό σαδιστή ναζιστή, όπως έχουμε δει σε τόσα και τόσα έργα. Νομίζω ήταν και η πρώτη φορά μετά τον πόλεμο που αμερικανική ταινία παρουσίασε έτσι τον εχθρό. Πρωταγωνιστής και αντίπαλός του ο all american Robert Mitchum. Η σκηνοθεσία υπογράφεται από τον ηθοποιό Dick Powell.

Christmas in July

Φτωχός υπαλληλάκος (Dick Powell) κάνει όνειρα και ελπίζει να κερδίσει το ραδιοφωνικό διαγωνισμό για το καλύτερο σλόγκαν για μια εταιρεία παραγωγής καφέ! Όταν κάποιοι συνάδελφοι του κάνουν πλάκα με ένα ψεύτικο τηλεγράφημα που του ανακοινώνει πως αυτός είναι ο νικητής και να προσέλθει να πάρει την επιταγή, τα πράματα θα πάρουν ανεξέλεγκτη τροπή! Αυτή η ταινία με τίτλο Christmas in July αποτελεί τη δεύτερη σκηνοθετική απόπειρα του κατ'εξοχήν σεναριογράφου Preston Sturges, διάρκειας μόλις 67 λεπτών! Η μπόλικη σατιρική διάθεση γύρω από το επάγγελμα των διαφημιστών αλλά και οι διάφορες κωμικές πινελιές, προσδίνουν στο έργο μία κωμική αύρα. Η οποία με το τέλος της παρεξήγησης θα δώσει τη θέση της σε ένα γλυκόπικρο αποχαιρετισμό. Τα πολλά ηθικοπλαστικά μηνύματα, το ουμανιστικό πνεύμα του έργου και το ακέραιον του ήθους του πρωταγωνιστή θα θυμίσουν σε πολλούς το κινηματογραφικό σύμπαν του Φρανκ Κάπρα. Το οποίο αποτελεί άλλον έναν καλό λόγο για να δείτε αυτό το ενδιαφέρον εργάκι. Βασίστηκε στο θεατρικό με τίτλο "A Cup of Coffee" του ίδιου του Sturges, το οποίο είχε ανεβάσει στο Μπροντγουέι το 1931, πολύ πριν μετακομίσει στο Χόλιγουντ, την εποχή δηλαδή που έγραφε θεατρικά.

It Happened Tomorrow

Τι θα γινόταν αν έπεφτε σήμερα στα χέρια σας εφημερίδα με τα... αυριανά νέα; Σας θυμίζει κάτι από την τηλεοπτική σειρά «Πρωινή έκδοση»; Δεν έχετε και άδικο. Εμείς αναφερόμαστε όμως στην ταινία φαντασίας It Happened Tomorrow σε σκηνοθεσία του μεγάλου Γάλλου δημιουργού René Clair, στην καλύτερη ίσως ταινία που μας έδωσε από την αμερικανική περίοδό του. Τοποθετημένη στα τέλη του 19ου αιώνα παρακολουθούμε την περιπέτεια, ή καλύτερα, το μπλέξιμο ενός νεαρού δημοσιογράφου (Dick Powell) από τη στιγμή που θα πέσει στα χέρια του η εν λόγω εφημερίδα μέσω ενός ηλικιωμένου (χμ...) συναδέλφου του. Από τη μία, θα προσπαθήσει να χτίσει τη δημοσιογραφική του καριέρα και, από την άλλη, θα προσπαθεί να φλερτάρει ένα... μέντιουμ, μια πανέμορφη κοπελιά (Linda Darnell) που δεν την αφήνει ο θείος της να έχει πάρε-δώσε με άντρες. Όταν μάλιστα διαβάσει σε ένα φύλλο ότι την επόμενη μέρα... σκοτώνεται, όλα του τα όνειρα θα γκρεμιστούν! Θα μπορέσει να αλλάξει τα προδιεγραμμένα της μοίρας ή άσκοπες θα είναι οι προσπάθειές του;

Τι να πρωτοπούμε για αυτή την φοβερή screwball κωμωδία από τη χρονιά του 1944; Να πούμε για το εκπληκτικό δευτεραγωνιστικό καστ; Ή για το πολύ καλό σενάριο με τις ενδιαφέρουσες ανατροπές; Ή για την απίστευτη σκηνοθεσία του μεσιέ Clair; Να πούμε ότι αξίζει να την αναζητήσετε; Δυστυχώς, ήταν υποψήφια για όσκαρ μόνο στις κατηγορίες καλύτερης μουσικής και καλύτερου ήχου. Τρισήμιση χρόνια μετά τη δημιουργία αυτού του μπλογκ, ανακαλύπτουμε ακόμα ταινίες που μας εντυπωσιάζουν, που αξίζει να ανακαλύψετε.

The Bad and the Beautiful (Η ωραία και το κτήνος)

Δεν ξέρω αν συμβαίνει και σε σας, αλλά όταν δεν ξέρω και πολλά πράματα για μια ταινία τόσο περισσότερο θα μ'αρέσει, αν είναι έστω και καλή. Κάτι τέτοιο συνέβη και με το The Bad and the Beautiful. Το θέμα της ταινίας αφορά τα παρασκήνια του κινηματογράφου, την άνοδο και πτώση ενός μισητού παραγωγού που υποδύεται ο Kirk Douglas. Μέσα από φλάσμπακ και τις αφηγήσεις των τριών χαρακτήρων που έπαιξαν το σημαντικότερο ρόλο στην καριέρα του, παρακολουθούμε όλη την ιστορία. Ο πρώτος είναι ένας σκηνοθέτης με τον οποίο ξεκίνησαν μαζί την καριέρα τους σε ταινίες β' διαλογής, η δεύτερη είναι μια νεαρή, άσημη, μπεκρού κόρη ενός παλιού αστέρα του σινεμά που τις μαθαίνει τα πάντα και την κάνει σταρ και ο τρίτος είναι ένας βραβευμένος συγγραφέας που τον παίρνει υπό τη δούλεψή του για να γράφουν μαζί τα σενάρια. Και οι τρεις όμως νιώθουν ότι τους εκμεταλλεύτηκε, ότι πήρε από αυτούς αυτό που ήθελε και μετά τους πέταξε. Μόνο που και οι τρεις, μετά την επαγγελματική σχέση μαζί του, γίνανε διάσημοι και πετυχημένοι, ο καθένας στον τομέα του.

Η ταινία είναι εθιστική και παρακολουθείται με ενδιαφέρον μέχρι τέλους, αλλά υποπτεύομαι ότι στα χέρια ενός άλλου σκηνοθέτη (αντί για τον μιουζικαλίστα Vincente Minnelli) θα μιλούσαμε για κάτι παραπάνω από αριστούργημα. Παρόμοιο θέμα και εντελώς ίδια σεναριακή εξέλιξη (τρεις αφηγήσεις και φλάσμπακ) είδαμε επίσης στην Ξυπόλητη κόμισσα του Mankiewicz. Σημειώστε ότι η ταινία κατέχει ένα αξιομνημόνευτο ρεκόρ: έχει τα περισσότερα βραβεία όσκαρ (πέντε) από ταινίες που δεν ήταν υποψήφιες για το βραβείο καλύτερης ταινίας. Τώρα, το σε ποιους υποτίθεται ότι είναι βασισμένοι οι χαρακτήρες του έργου είναι μια μεγάλη ιστορία που δεν έχει επιβεβαιωθεί, αλλά οι περισσότεροι συμφωνούν ότι ο χαρακτήρας του παραγωγού βασίστηκε στον David O. Selznick.

Murder, My Sweet

Το σκληρό και κυνικό σύμπαν το Raymond Chandler αποτυπώνεται και στην ταινία Murder, My Sweet παραγωγής 1944 σε σκηνοθεσία Edward Dmytryk. Αν και βασίστηκε στο διήγημα Farewell, My Lovely, οι παραγωγοί αποφάσισαν να αλλάξουν τον τίτλο ώστε να μην νομίσει το κοινό ότι πρόκειται για μιούζικαλ! Κι αυτό επειδή ο πρωταγωνιστής Dick Powell ήταν γνωστότερος για τις κωμικές και ανάλαφρες ταινίες που είχε κάνει κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του '30. Στο ρόλο του Philip Marlowe πάντως δεν τα πηγαίνει και άσχημα. Μην περιμένετε φυσικά κάτι αντίστοιχο του κυρίου Bogart. Διατηρεί πάντως όλα τα χαρακτηριστικά του χαρακτήρα που δημιούργησεο Chandler, έχοντας και την απαραίτητη κωμική δόση. Όσον αφορά την υπόθεση της ταινίας, καλύτερα δείτε την από μόνοι σας γιατί το μπέρδεμα είναι εγγυημένο· στο σύμπαν του Chandler βρισκόμαστε άλλωστε.