Ψάχνοντας (δηλαδή βλέποντας) όχι και τόσο γνωστές ταινίες (κυρίως παλιές). Και ευκαιρία να θυμηθούμε (ή να γνωρίσουμε) κάποιες κλασικές!

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Roger Corman. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Roger Corman. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τετάρτη 10 Αυγούστου 2011

Pit and the Pendulum

Η δεύτερη σειρά ταινιών του Roger Corman με τον Vincent Price που ήταν, όχι βασισμένες, αλλά επηρεασμένες από τα έργα του Edgar Allan Poe. Το μεσαιωνικό βασανιστήριο του τίτλου Pit and the Pendulum εμφανίζεται μόνο στην τελική σκηνή της κορύφωσης στο τέλος, ενώ το υπόλοιπο έργο είναι βγαλμένο από τη φαντασία του Richard Matheson. Στο οποίο ο Price δεν μπορεί να αντέξει το χαμό της γυναίκας του, έχει κάποιες υπόνοιες ότι τον περιτριγυρίζει το φάντασμά της, έχει και κάποια παιδικά τραύματα, οπότε οδηγείται σταδιακά στην παράνοια. Η αδερφή του, ο κουνιάδος του και ο γιατρός του είναι μάρτυρες στην πορεία του προς την τρέλα, αλλά δεν μπορούν να κάνουν τίποτα. Ή μήπως δεν θέλουν; Επειδή ο γιατρός συμπεριφέρεται αρκετά ύποπτα...

Έχουμε ξανα-αναλύσει το θέμα Roger Corman και Edgar Allan Poe, οπότε δεν θα το γράψουμε κι εδώ. Πατήστε τις ετικέτες για να περιηγηθείτε σε αντίστοιχες αναρτήσεις. Το μόνο που θα προσθέσω είναι ότι η τελική σεκάνς μέσα στο πηγάδι με το εκκρεμές ήταν εντυπωσιακά ανατριχιαστική και επηρέασε πλήθος δημιουργούς του genre τρόμος.

Πέμπτη 20 Ιανουαρίου 2011

House of Usher (Ο πύργος των καταραμένων)

Η διασκευή του κλασικού μυθιστορήματος του Edgar Allan Poe γίνεται ταινία από τον Roger Corman και έχει όλη την ατμόσφαιρα, το μυστήριο και τον υπαινεκτικό τρόμο που αρμόζει σε ένα τέτοιο έργο. Έχει τον επιβλητικό Vincent Price, «απόκοσμη» μουσική και πολύ καλή φωτογραφία για ταινία τόσο χαμηλού προϋπολογισμού. Τώρα, αν δεν αρέσει σε κάποιους ή το βρίσκουν «παιδικό», μπορούν να πάνε να δούνε το... Saw 11, με τις ευλογίες μας. Το House of Usher γυρίστηκε σε δέκα πέντε μέρες μόνο, αξιοποιώντας τα πάντα όπως το γεγονός ότι ο Croman άκουσε για μια επικείμενη κατεδάφιση μιας παράγκας, οπότε πήγε και έκλεισε συμφωνία να βάλει φωτιά και να την κινηματογραφήσει τη νύχτα. Ακόμα και τις ομιχλώδες εικόνες με την καμένη γη όπου βρίσκεται ο Πύργος, τις έφτιαξε στους λόφους του Χόλιγουντ ύστερα από μια πυρκαγιά! Η ταινία αποτέλεσε την αφετηρία της δεύτερης σκηνοθετικής περιόδου του Corman. Αντί να βγάζει δύο μικρά b-movies τη φορά(!) για προβολή ως double feature, άρχισε να φτιάχνει μία έγχρωμη, cinemascope ταινία με μεγαλύτερο προϋπολογισμό, συνήθως διασκευή των έργων του Edgar Allan Poe.

Κυριακή 22 Μαρτίου 2009

The St. Valentine's Day Massacre (Η σφαγή του Σικάγου)

Αν όχι η καλύτερη ταινία του Roger Corman, σίγουρα η καλύτερη και μεγαλύτερη παραγωγή που ανέλαβε ο μπι-μουβάς σκηνοθέτης. Η ταινία του 1967 The St. Valentine's Day Massacre είναι ακριβώς αυτό που λέει ο τίτλος της: η αναπαράσταση των γεγονότων που οδήγησαν στη ονομαστή πλέον σφαγή 7 ανθρώπων του υποκόσμου την ημέρα του Αγίου Βαλεντίνου το 1929 στο Σικάγο. Έτσι παρακολουθούμε διάσπαρτες σκηνές από βασικούς χαρακτήρες της εποχής με τον Jason Robards να υποδύεται τον Al Capone και ο George Segal τον Peter Gusenberg, το πρωτοπαλίκαρο της αντίπαλης συμμορίας του Capone. Το σενάριο έγραψε ο Howard Browne, ιστορικός που είχε «κόλλημα» με τον υπόκοσμο της εποχής εκείνης και είναι ως επί τω πλείστο ακριβέστατο σε γεγονότα και πρόσωπα. Έτσι νιώθεις ότι παρακολουθείς ένα είδος... ντοκιμαντέρ. Αυτή η αποστασιοποίηση του θεατή είναι το μειονέκτημα της ταινίας. Κατά τα άλλα, αποτελεί μια κλασική γκανγκστερική ταινία που επισκιάστηκε από τα χρόνια που περάσανε, τους Νονούς, τους Αδιάφθορους και τους Σημαδεμένους.

Πολλοί κριτικοί της εποχής κατηγόρησαν τον σκηνοθέτη για την υπερβολική απεικόνιση της βίας στην ταινία. Πώς να το κάνουμε όμως όταν η τέχνη απλώς αντιγράφει τη ζωή, και η ζωή στο συγκεκριμένο θέμα έχει δείξει ότι είναι απείρως πιο βίαιη και σκληρή.