Ψάχνοντας (δηλαδή βλέποντας) όχι και τόσο γνωστές ταινίες (κυρίως παλιές). Και ευκαιρία να θυμηθούμε (ή να γνωρίσουμε) κάποιες κλασικές!

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα RUS. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα RUS. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τρίτη 7 Ιουλίου 2009

Letyat zhuravli (Όταν περνούν οι γερανοί)

Η ταινία Όταν περνούν οι γερανοί ήταν η πρώτη σοβιετική παραγωγή που έδειξε με συγκινητικό τρόπο τον αντίκτυπο του πολέμου πάνω στους απλούς πολίτες. Η ελπίδα και ο χαμός των αγαπημένων προσώπων και τα βάσανα του απλού πολίτη μπαίνουν στο κινηματογραφικό παιχνίδι και το αποτέλεσμα ήταν μια από τις μεγαλύτερες επιτυχίες του σοβιετικού σινεμά. Ο Mikhail Kalatozov παραδίδει μαθήματα σκηνοθεσίας με τα εκπληκτικά πλάνα και τις ευρυματικές γωνίες λήψης. Όλη η συγκίνηση αιχμαλωτίζεται στο φακό μέσα από την εύθραυστη ερμηνεία της πανέμορφης Tatyana Samojlova. Η ταινία είχε τεράστια απήχηση και στη δύση, κερδίζοντας το Χρυσό Φοίνικα στο φεστιβάλ των Καννών.
Βρισκόμαστε στο Β' Παγκόσμιο Πόλεμο. Η Βερόνικα και ο αγαπημένος της Μπόρις ζούνε στιγμές ευτυχίας. Οι Γερμανοί εισβάλλουν και κηρύσσεται γενική επιστράτευση. Παρά τη θέληση όλης της οικογένειάς του και της Βερόνικα, ο Μπόρις κατατάσσεται εθελοντής και φεύγει για το μέτωπο. Ύστερα από ένα τρομερό βομβαρδισμό, η Βερόνικα χάνει τους δικούς της και καταφεύγει στην οικογένεια του Μπόρις. Ο αδερφός του όμως τη βιάζει και παντρεύονται. Τα γερμανικά στρατεύματα προελαύνουν, η οικογένεια μετακινείται στην Σιβηρία και ο Μπόρις σκοτώνεται στο μέτωπο. Αλλά κανείς δεν μπορεί να τους ενημερώσει για το τραγικό γεγονός.

Ολόκληρη η ταινία (σε μέτρια ποιότητα) στο βίδεον-γκούγκλι!

Παρασκευή 12 Ιουνίου 2009

Μπουκίτσες 3: Vareshka

Κλασικό, σοβετικής εποχής παιδικό ταινιάκι από κάποιον Roman Kachanov. Λογικά προφέρεται Βαρέσκα και σημαίνει "το γάντι". Το γάντι γίνεται σκυλάκι και κρατάει παρέα ένα μικρό κοριτσάκι επειδή η μάνα του δεν το αφήνει να έχει το δικό της αληθινό σκυλάκι μέσα στο σπίτι. Οι παλιοί μπορεί και να το έχουν δει κάπου, κάπως, κάποτε...

Δείτε ολόκληρο το ταινιάκι των δέκα λεπτών εδώ παρακάτ':

Πέμπτη 4 Ιουνίου 2009

Ballada o soldate (Μπαλάντα ενός στρατιώτη)

Ο Σοβιετικός νεαρός στρατιώτης και πρωταγωνιστής μας γίνεται ήρωας κατά λάθος και το μόνο που ζητάει είναι να πάρει μια ολιγοήμερη άδεια για να πάει να δει τη μητέρα του. Στον πηγαιμό συναντάει μια κοπελιά που κρύβεται στο ίδιο βαγόνι με αυτόν και μαζί περνάνε από διάφορες καταστάσεις που συνεχώς καθυστερούν τον φαντάρο και τον βγάζουν εκτός προγράμματος.

Η Μπαλάντα ενός στρατιώτη είναι μια ρεαλιστική, ανθρώπινη και συγκινητική ματιά για τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο μέσα από την απλή ιστορία του νεαρού, καλοκάγαθου φαντάρου. Παράλληλα βλέπουμε διάφορες ιστορίες από διάφορους μικρούς χαρακτήρες να εμπλουτίζουν το κοινωνικό παρασκήνιο. Συνολικά, έχουμε μια ανθρώπινη ταινία για τον πόλεμο, στον αντίποδα των ηρωικών αλλά ανούσιων ταινιών δράσης της εποχής. Αγαπημένη από το κοινό και πολυεπιτυχημένη ταινία με το σενάριο της να ήταν υποψήφιο για το αντίστοιχο όσκαρ στην απονομή του 1962.

Σάββατο 21 Μαρτίου 2009

Τα παιδικά χρόνια του Ιβάν

Ένα από τα καλύτερα κινηματογραφικά ντεμπούτα (μιλάμε για ταινία μεγάλου μήκους) και η ταινία που έκανε παγκοσμίως γνωστό το όνομα του Andrei Tarkovsky. Τα παιδικά χρόνια του Ιβάν που κυκλοφόρησαν το 1962 αποτελούσαν μέρος του δόγματος του Χρουστσόφ για μια παρουσίαση του Β' Παγκοσμίου πολέμου μέσα από μια πιο ανθρώπινη και πιο προσωπική ματιά. Η ταινία απέσπασε τον Χρυσό Λέοντα στο φεστιβάλ της Βενετίας, όπως και το βραβείο σκηνοθεσίας. Από αυτήν την ταινία φαίνεται το ταλέντο του νεαρού Tarkovsky· εκπληκτικά πλάνα, ευρυματικές γωνίες λήψεις, θαρρείς και η κάμερα... αιωρείται. Και φυσικά βλέπουμε κάποια από τα γνωστά μοτίβα των ταινιών αυτού του Ρώσου δημιουργού, όπως π.χ. το υγρό στοιχείο που και εδώ παίζει σημαντικό ρόλο. Παρακολουθούμε την ιστορία του Ιβάν, ενός μικρού αγοριού που ζει όλη τη φρίκη και το δράμα του πολέμου. Χωρίς να έχει κανένα άλλο συγγενικό πρόσωπο εν ζωή, ακολουθεί το στρατό και προσπαθεί με τον τρόπο του να βοηθήσει και να εκδικηθεί τους Ναζί. Τα παιδικά χρόνια του Ιβάν είναι ο πόλεμος, οι σκοτωμοί, οι βόμβες και οι σφαίρες αντί να είναι παιχνίδι, ξεγνοιασιά και αγάπη.

Κυριακή 15 Φεβρουαρίου 2009

Ubijtsi (The Killers)

Η ταινία Ubijtsi πρόκειται ια την πρώτη ταινία που σκηνοθέτησε ο Andrei Tarkovsky, που στην ουσία είναι μια πρακτική άσκηση που γύρισε το 1956 στην κινηματογραφική σχολή μαζί με άλλα δύο άτομα. Αποτελεί τη μεταφορά του διηγήματος Killers του Ernest Hemingway. Όλες κι όλες οι σκηνές του έργου είναι τρεις και η συνολική διάρκεια είναι 20 λεπτά. Αυτή η μικρού μήκους ταινία έχει ενδιαφέρον ρυθμό, αλλά πάνω που θέλεις να μάθεις τι πρόκειται να συμβεί, τελειώνει. Αν θέλετε να μάθετε τη συνέχεια, θα χρειαστεί να δείτε την πρώτη αμερικάνικη εκδοχή με τον Burt Lancaster. Η ταινία εδώ είναι ό,τι πρέπει για σινε-εγκυκλοπαιδικούς σκοπούς.

— Διαβάστε επιπλέον για την ταινία και τα φοιτητικά χρόνια του Tarkovsky και του συν-σκηνοθέτη (και μελλοντικού γαμπρού του) Alexander Gordon.

Τρίτη 23 Δεκεμβρίου 2008

Stalker

Η ταινία του Αντρέι Ταρκόφσκι Stalker περιγράφει την πορεία τριών ατόμων μέσα σε ένα φανταστικό τοπίο που ονομάζεται Ζώνη όπου οι συνηθισμένοι νόμοι της φύσης αναιρούνται. Αναζητούν το Δωμάτιο, εκεί που λένε ότι εκπληρώνονται οι επιθυμίες του Ανθρώπου. Ο οδηγός λέγεται Στάλκερ και, όπως εννοεί η μετάφραση του ονόματός του, κινείται με αργό, προσεκτικό τρόπο, έτσι όπως ο κυνηγός ψάχνει το θήραμά του. Είναι αυτός που ξέρει πώς να περάσει μέσα από όλα τα εμπόδια και τις παγίδες της Ζώνης για να φτάσει στο Δωμάτιο. Εκεί οδηγεί τον Συγγραφέα και τον Επιστήμονα μόνο που όταν φτάσουν μπροστά από την είσοδο, ο Φόβος, η Αμφιβολία και η Αμφισβήτηση θα τους εμποδίσει να περάσουν το κατώφλι του.

Πρόκειται για ένα ταξίδι που αμφισβητεί την έννοια της Ελπίδας; Ή μια ταινία για την Πίστη; Ένα φιλοσοφικό έργο με εκπληκτική σκηνοθεσία που θέτει ερωτήματα και ψάχνει απαντήσεις. Βασισμένη στο βιβλίο «Ένα πικ-νικ στην άκρη του δρόμου» των αδερφών Στρουγκάτσκι, η ταινία αφορά σινεφίλ, απαιτητικούς θεατές. Ταινία φαντασίας χωρίς καθόλου εφέ. Λίγο παραπάνω υγρασία μόνο...

Σάββατο 25 Οκτωβρίου 2008

Сорок первый (Ο 41ος)

Μία από τις λίγες ρώσικες ταινίες που έχουμε δει, αποτελεί η ταινία του 1956 Ο 41ος του Γκριγκόρι Τσουχράι, του σκηνοθέτη της πιο γνωστής Μπαλάντας για έναν στρατιώτη. Με λίγα λόγια, εδώ παρακολουθούμε μια νεαρή αγωνίστρια του Κόκκινου Στρατού που βρίσκεται με μια ομάδα συντρόφων της αποκομμένη σε μια ερημική περιοχή κοντά στη λίμνη Αράλη. Αυτή αναλαμβάνει να οδηγήσει στο στρατηγείο έναν νεαρό αξιωματικό που έχουν πιάσει αιχμάλωτο, αλλά μια κακοκαιρία αφήνει το ζευγάρι μόνο του σε ένα έρημο νησί της λίμνης. Μέσα σ' αυτό το φυσικό πλαίσιο, οι ταξικές, ιδεολογικές και πολιτιστικές διαφορές σιγά-σιγά παραμερίζονται, ο καταπιεσμένος ερωτισμός βρίσκει πρόσφορο έδαφος να αναπτυχθεί και οι δύο νέοι γίνονται εραστές. Μέχρι τη στιγμή που θα έρθει η ομάδα διάσωσης και η νεαρή αγωνίστρια θα πρέπει να διαλέξει ανάμεσα στο καθήκον ή στον έρωτα. Εκπληκτικές εικόνες από τον πρωτοεμφανιζόμενο -τότε- σκηνοθέτη αγκαλιάζουν το δυνατό σενάριο, προσφέροντάς μας μια εκπληκτικά δυναμική ταινία που παραμένει φρέσκια ύστερα από τόσα χρόνια.

Τετάρτη 27 Αυγούστου 2008

The Man with a Movie Camera

Ο Άνθρωπος με την κινηματογραφική μηχανή είναι μια από τις πιο επιδραστικές ταινίες «όχι μόνο του βωβού» αλλά ολόκληρου του κινηματογράφου. Αν δεν σας γεμίζει το μάτι η παραπάνω δήλωση, τότε πρέπει οπωσδήποτε να δείτε την ταινία. Όπως έχει γραφεί κι αλλού: ο σκηνοθέτης χρησιμοποιεί πρωτοποριακές για την εποχή του τεχνικές (όπως slow motion, freeze frames, extreme close-ups) για να καταγράψει μια συνηθισμένη ημέρα στις τότε σοβιετικές μεγαλουπόλεις (Μόσχα, Κίεβο, Οδησσός). Ουσιαστικά πρόκειται για ένα ντοκιμαντέρ που μιλάει για τον ίδιο τον πυρήνα της κινηματογραφικής δημιουργίας. Τη διαδικασία του γυρίσματος, το μοντάζ αλλά και τη σχέση της ταινίας με το κοινό και όλα αυτά δεμένα άρρηκτα μεταξύ τους, τόσο που σε κάνει να αναρωτιέσαι τι είναι αληθινά μοντέρνο στο σημερινό κινηματογραφικό τοπίο. Ο σκηνοθέτης υμνεί την καθημερινότητα μέσα από το βιζέρ της κάμερας αλλά συγχρόνως «αφιερώνει» στο ίδιο το σινεμά, μέσω του ματιού του ήρωα. Η κάμερα στα χέρια του δεν μένει ποτέ στατική, ταξιδεύει ακόμη και σε σημεία αδιόρατα. Διαβάστε και το σχόλιο του dunno.

Εμείς την είχαμε προλάβει πριν λίγο καιρό στην ΕΤ-1. Όσοι θέλουν να τη δουν μπορούν:
→ να κατεβάσουν ολόκληρη την ταινία μέσω του ίντερνετ αρκάιβ ή
→ να τη δουν (πατήστε για να την ξανακρύψετε) παρακάτω. Ξεκινάει αυτόματα.