La Ciociara (Η ατιμασμένη/Δύο γυναίκες)

Το σκληρό πρόσωπο του πολέμου μέσα από την απλή ιστορία των ανθρώπων που προσπαθούσαν να επιβιώσουν στο βομβαρδισμένο τοπίο. Μη σας ξεγελάει η ομορφιά της Σοφία Λώρεν (che bellezza!). Όλα θα κυλάνε υπερβολικά ήρεμα και αρκετά εύκολα για τη μάνα και την κόρη, οι Δύο γυναίκες που θα αφήσουν τη Ρώμη και θα πάρουν κυριολεκτικά τα βουνά για να επιβιώσουν. Το τέλος θα έρθει σα γροθιά στο στομάχι και θα σας αφήσει σύξυλους. Αυτός ήταν εξάλλου και ο σκοπός του Vittorio de Sica. Επειδή ο πόλεμος δεν είναι καθόλου όμορφος και έχει θύματα από όλες τις μεριές. Χαρακτηριστική εμφάνιση από τον νεαρό Jean-Paul Belmondo, σε μια από τις οχτώ(!) ταινίες στις οποίες εμφανίστηκε εκείνη τη χρονιά και έγινε αμέσως σταρ πανευρωπαϊκής εμβέλειας. Η Λώρεν κέρδισε επάξια όλα τα βραβεία που βρήκε μπροστά της: το βραβείο ερμηνείας στις Κάννες, στην Αγγλία το BAFTA, στην Ιταλία φυσικά, αλλά και το όσκαρ α' γυναικείου ρόλου, που δόθηκε για πρώτη φορά σε γυναίκα σε μη αγγλόφωνη ταινία. Classico!

Borsalino

Αφού είδαμε πρώτα τη συνέχεια, κάτσαμε να δούμε και το πρώτο έργο. Ο Alain Delon βγαίνει από τη φυλακή, πλακώνεται στο ξύλο με τον Jean-Paul Belmondo και κάπως έτσι ξεκινάει η κοινή τους καριέρα στον υπόκοσμο της Μασσαλίας, στη δεκαετία του '20. Όταν αρχίσει να ρέει το παραδάκι, θα μπορέσουν κι αυτοί να φορέσουν το καπέλο Μπορσαλίνο και να δείχνουν ότι είναι πετυχημένοι, μεγάλοι και τρανοί! Με μεθοδικά βήματα (και αρκετές σφαίρες) θα ανέβουν κατηγορία. Αυτό δεν θα αρέσει στους μεγαλομαφιόζους, οι οποίοι θα προσπαθήσουν να τους «βγάλουν» απ'το παιχνίδι. Η ταινία είναι σίγουρα πολύ καλύτερη από την μετριότατη συνέχειά της, αλλά πάλι δεν είναι τίποτα σπουδαίο. Πολλά κλισέ στοιχεία που έχουμε δει σε πολλές ταινίες, και παλιότερες και νεότερες. Μόνο για τους θαυμαστές των Ντελόν και Μπελμοντό, το κουλ ύφος του πρώτου και το παιχνιδιάρικο του δεύτερου.

Για το διάσημο καπέλο, κοιτάξτε εδώ.

Hold-Up (Επικίνδυνος διαρρήκτης)

Γαλλο-καναδέζικη περιπέτεια παραγωγής 1985 με τον πενηντάχρονο τότε Jean-Paul Belmondo να είναι ο... Επικίνδυνος διαρρήκτης! Ντυμένος ως κλόουν, εισβάλλει στην τράπεζα και μαζί με τον συνεργό του παίζουν ένα πανέξυπνο παιχνίδι στους αστυνομικούς και καταφέρνουν να το σκάσουν με τα κλοπιμαία. Μετά αρχίζει το κυνηγητό καθώς προσπαθούν να ξεφύγουν από έναν θυμωμένο πρώην συγκρατούμενο του Belmondo, τον οποίο δεν πήρε στο «κόλπο» και προσπαθούν επίσης να μην κάνουν κάποιο λάθος και τους τσακώσει η αστυνομία. Χαριτωμένη, παλιομοδίτικη περιπέτεια, εντελώς δεκαετίας του '80, την οποία θα μπορούσαμε να χαρακτηρίσουμε και... οικογενειακή ταινία, καθώς η βία είναι σχεδόν ανύπαρκτη και καθ'όλα κωμική! Ό,τι πρέπει για να περάσετε ένα ευχάριστο απογευματάκι και για να δείτε πού έπαιζε η (τότε άσημη—τώρα πασίγνωστη "sex and the city") Kim Cattrall.

Classe Tous Risques (Προσοχή! Δημόσιος κίνδυνος!)

Αρκετά βίαιος κακοποιός ο Lino Ventura ξεκινάει μαζί με τη γυναίκα του, τα δυο του παιδιά και τον συνεργό του από το Μιλάνο και προσπαθούν να το σκάσουν προς Γαλλία. Όλα βαίνουν καλώς, μέχρι τη στιγμή που θα αποβιβαστούν στη Μασσαλία και θα τους επιτεθούν οι λιμενοφύλακες. Το αποτέλεσμα θα είναι να σκοτωθούν η γυναίκα του και ο φίλος του και να μείνει αυτός μόνος με τα δύο παιδιά, κυνηγημένος από όλη την αστυνομία. Τότε θα ζητήσει τη βοήθεια των παλιών φίλων και πρώην «συναδέλφων» από το Παρίσι αλλά αυτοί, μη θέλοντας να μπλέξουν, του στέλνουν έναν άγνωστο νεαρό, τον (new kid on the block του γαλλικού σινεμά τότε) Jean-Paul Belmondo. Μεταξύ των δυο αντρών θα δημιουργηθεί μια ιδότυπη φιλία, που θα αποδειχθεί πιο δυνατή και πιο αληθινή από αυτή των παλιόφιλων που θα προσπαθήσουν να αντιμετωπίσουν τον... θυμωμένο Ventura με πισωμαχαιρώματα.

Γκανγκστερική γαλλική ταινία παραγωγής 1960, η Classe Tous Risques χωρίς να έχει αφήσει εποχή, συνδυάζει ευπρεπώς το γαλλικό νουάρ της προηγούμενης δεκαετίας με τη δράση των αστυνομικών ταινιών του Melville. Έχει και δυο άξιους πρωταγωνιστές που βοηθάνε στην καλύτερη θέασή της, έτσι;

Le Doulos (Ο χαφιές)

Με την έξοδό του από τη φυλακή, ο Μορίς (Serge Reggiani) σχεδιάζει μια καινούρια «δουλειά» και ζητάει βοήθεια —μεταξύ άλλων— από το φίλο του Σιλιάν (Jean-Paul Belmondo). Δεν γνωρίζει όμως ότι αυτός είναι πληροφοριοδότης της αστυνομίας, ότι είναι δηλαδή ο Χαφιές.

Η αποτύπωση του γαλλικού υπόκοσμου γίνεται με μαεστρία από τον κορυφαίο σκηνοθέτη του γαλλικού film-noir, Jean-Pierre Melville. Κλέφτες και αστυνόμοι σε λεπτές ισορροπίες και ανάμεσά τους ο ρυθμιστικός παράγοντας είναι ένας, ο πληροφοριοδότης. Κάτι που φαίνεται ότι θα συγκινεί γενεές και γενεές, αν αναλογιστούμε τις ταινίες που έχουν γυριστεί μέχρι σήμερα. Αρκεί να θυμηθείτε και τον οσκαρικό Scorsese! Η ηθική του σήμερα όμως δεν ταιριάζει καθόλου στην ιστορία μας που έρχεται από το μακρινό 1962, όπου γνωρίζεις ποιες είναι οι θέσεις και τα πιστεύω των αντι-ηρώων μας, εκτός ίσως από αυτές του Belmondo, οι πράξεις του οποίου σε αφήνουν μέσα σε μια σύγχυση και δεν ξέρεις προς ποια πλευρά κλίνει. Ωσότου έρθει το τέλος...

Δείτε/κρύψτε το τρέιλερ.