Man with the Gun

B-movie γουέστερν με τον Robert Mitchum να υποδύεται έναν town tamer, τον άνθρωπο δηλαδή που πληρώνει μια τοπική κοινωνία για να τη βάλει σε τάξη, να διώξει δηλαδή τα κακοποιά στοιχεία είτε με τον τσαμπουκά του είτε με τις σφαίρες. Αυτός είναι ο... Man with the Gun. Βέβαια, εμφανίστηκε εκεί για να βρει την πρώην γυναίκα του (Jan Sterling), η οποία είναι η... τσατσά του τοπικού καμπαρέ (πες το και οίκο ανοχής). Θα έχει να τα βάλει με ολόκληρη συμμορία που έχει με το μέρος του ο αρχικακός πλούσιος, ο οποίος όμως εμφανίζεται μόνο στο τέλος. Σαν να έχει να αντιμετωπίσει ο αντιήρωάς μας έναν αόρατο εχθρό. Γενικά πρόκειται για μια τυπική ιστορία, με γραφικούς χαρακτήρες, αλλά η μορφή του Mitchum και ο όχι και τόσο καλός χαρακτήρας (με όλα τα ψυχολογικά του προβλήματα) που υποδύεται επισκιάζει όλα τα αρνητικά της ταινίας και την ανεβάζει λίγο πιο πάνω από τη μετριότητα. Not bad...

Mystery Street (Κοσμικοί εγκληματίαι)

Ένα από τα πολλά b-movie που σκηνοθετούσε ο νεαρός John Sturges στην αρχή της επαγγελματικής του σταδιοδρομίας, αποτελεί η ταινία Mystery Street του 1950. Μικρή σε διάρκεια, «μικροί» σε εκτόπισμα ηθοποιοί, απλοϊκό σενάριο, παραλίγον αδιάφορη. Και λέω παραλίγο, επειδή κάτσαμε και την παρακολουθήσαμε ολόκληρη μόνο και μόνο για τις... CSI μεθόδους της εποχής. Μια νεαρή κοπέλα δολοφονείται από έναν άγνωστο και ανακαλύπτονται τα κόκκαλά της μετά από πολλούς μήνες. Η αστυνομία ζητάει τη βοήθεια από τους επιστήμονες του Χάρβαρντ και αυτοί ανακαλύπτουν πράματα που βοηθάνε στην επίλυση της υπόθεσης. Όμως, κάποιοι παράπλευροι χαρακτήρες που εμπλέκονται στην υπόθεση αποκρύπτουν κάποια στοιχεία και έτσι συλλαμβάνεται λάθος άνθρωπος. Εδώ είναι, κατά την άποψη μου, το λάθος της ταινίας, καθώς εμείς ξέρουμε ότι ο τύπος είναι αθώος και έτσι παρακολουθούμε απλά τους αστυνομικούς να βγάζουν λάθος συμπεράσματα με τα σωστά στοιχεία. Η δικαιοσύνη όμως δεν είναι πάντα τυφλή και στην ταινία μας θα κάνει το χατήρι στον αθώο συλληφθέντα. Η δίψα για πολλά χρήματα (από εκβιασμό) θα αναγκάσει μια τύπισσα (η Elsa Lanchester ξεχωρίζει από όλους στο μικρό ρόλο της αντιπαθητικής σπιτονοικοκυράς) να μπλέξει με τον αληθινό δολοφόνο και τον δεύτερο να φανερωθεί. Εν κατακλείδι, η ταινία έγινε μόνο και μόνο για να διαφημίσει τις μεθόδους του Χάρβαρντ και την χρήσιμη δουλειά των ιατροδικαστών, κάτι που φαίνεται και από το ειδικό ευχαριστήριο μήνυμα στα credit-έναρξης της ταινίας. Σημειώνουμε, τέλος, ότι το σενάριο επιμελήθηκε ο Richard Brooks, λίγο καιρό πριν πάρει θέση και πίσω από την κάμερα.

The Harder They Fall (Έπεσαν σκληρά)

Ο ιμπρεσάριος αγώνων μποξ Rod Steiger βρίσκει από την Νότια Αμερική έναν αγαθό γίγαντα που εντυπωσιάζει με την εμφάνισή του, αλλά είναι σχεδόν άσχετος με το άθλημα. Πείθει τον άνεργο δημοσιογράφο Humphrey Bogart να αναλάβει τις δημόσιες σχέσεις για να τον κάνει σταρ. Κι όλα αυτά με σικέ αγώνες χωρίς να ξέρει τίποτα ο γίγαντας. Όταν όμως έρθει η ώρα να αντιμετωπίσει τον παγκόσμιο πρωταθλητή, αφήνεται στην τύχη του καθώς πλέον τα έχει βγάλει τα λεφτά του.

Η ταινία The Harder They Fall είναι μια απίστευτα κυνική και σκληρή ταινία για τον κόσμο του μποξ. Μέσα από τα παρασκήνια βλέπουμε όλα τα ψέματα, τις δωροδοκίες, τους στημένους αγώνες, την εκμετάλλευση γενικά του αθώου από ένα διεφθαρμένο σύστημα. Οι χαρακτήρες του έργου δεν έχουν κανέναν ηθικό φραγμό και δεν σταματούν πουθενά, δεν έχουν επίσης καθόλου τύψεις, εκτός ίσως από τον Bogey που στο τέλος αντιλαμβάνεται το μέγεθος της σαπίλας στην οποία έχει περιέλθει. Θα λέγαμε ότι είναι ένα «κατηγορώ» που απευθύνεται σε όλον τον κόσμο και όχι μόνο στο χώρο του αθλητισμού. Θα πρόσθετα ότι είναι πάντα επίκαιρη σε αυτό το κράτος που λέγεται Ελλαδιστάν. Απολαύστε, επίσης, δύο μεγάλους ηθοποιούς· τον ερμηνευτικό ογκόλιθο Steiger και τον Bogey στην τελευταία του ταινία, όπου φαίνεται ότι προσπαθεί σκληρά να κρύψει την αρρώστια του. Δυναμική σκηνοθεσία από τον Mark Robson με αρκετά σκληρές σκηνές πυγμαχίας για την εποχή (είμαστε στο 1956, έτσι). Ο σκηνοθέτης εξάλλου βρίσκεται σε γνωστά λημέρια, καθώς το 1949 είχε πάλι ασχοληθεί με το συγκεκριμένο άθλημα στην ταινία Champion και πρωταγωνιστή εκεί τον Kirk Douglas.

Ace In The Hole (Το τελευταίο ατού)

Μιας και είναι της μόδας τα δημοσιογραφικά θέματα, σας προτείνουμε την ταινία του Billy Wilder, παραγωγής 1951, με τίτλο Ace in the Hole (Το τελευταίο ατού). Ένας κυνικός, ξεπεσμένος και άφραγκος δημοσιογράφος βρίσκει δουλειά στη μικρή πόλη της Αλμπουκέρκης. Εκεί, κάνοντας υπομονή, περιμένει να του σκάσει το μεγάλο θέμα για να μπορέσει να ξαναγυρίσει στις μεγάλες εφημερίδες της Νέας Υόρκης. Και όταν προκύψει η καταπλάκωση ενός καημένου ανθρώπου σε μια σπηλιά, ο δημοσιογράφος θα αψηφήσει τα πάντα για να «φτιάξει» μια πρωτοκλασάτη ιστορία.

Ένα χρόνο μετά την επιτυχία της Λεωφόρου της Δύσης και την κριτική ματιά στα ενδότερα του Χόλιγουντ, ο Wilder αποφασίζει να κατακρίνει τα δημοσιογραφικά ανομήματα πολλά χρόνια μπροστά από την εποχή του. Έχοντας για πρώτο βιολί τον Kirk Douglas (μαζί με το δυναμισμό του), σκιαγράφησε με άνεση το πορτρέτο του κυνικού, σκληρού, αδίστακτου και αμοραλιστή δημοσιογράφου. Η ταινία στην εποχή της δεν άρεσε ούτε στο κοινό ούτε στους κριτικούς, έτσι η εταιρεία την ξαναπροώθησε με διαφορετικό όνομα, The Big Carnival, μήπως και περπατήσει καλύτερα στις αίθουσες αλλά μπα... Με τα χρόνια πάντως άρχισε να θεωρείται —και όχι άδικα— μία από τις καλύτερες δημιουργίες του Wilder με μία από τις καλύτερες ερμηνείες του Douglas.