Δεν είχα ξαναδεί τον (αμερικανό, γιο διπλωμάτη και μεγαλωμένο στην Ελβετία) Christopher Lambert σε γαλλική ταινία κι αυτή που είδα ήταν η
Subway, η δεύτερη μεγάλου μήκους ταινία του Luc Besson. Με συμπρωταγωνίστρια την Isabelle Adjani, η ταινία εκτυλίσσεται σχεδόν εξ ολοκλήρου στο μετρό του Παρισιού· στις πλατφόρμες, στα καφέ και στα γκισέ, στις υπόγειες εγκαταστάσεις που δεν βλέπει ο κόσμος, στα υπόγεια εργοτάξια. Εκεί κρύβεται ο Lambert, μπλεγμένος σε μια ιστορία εκβιασμού, με τους αστυνομικούς να τον κυνηγάνε και τους μπράβους της γυναίκας πλούσιου επιχειρηματία, της Adjani, να καραδωκούν. Ως τη στιγμή που φυσικά το πρωταγωνιστικό ζευγάρι θα ερωτευτεί και θα αλλάξουν τα δεδομένα. Αυτή είναι η ταινία που έκανε γνωστό τον Besson στο ευρύ κοινό. Παρόλο που από κάποιο σημείο και μετά αρχίζεις λίγο να βαριέσαι την υπόθεση, οι δευτερεύοντες εκκεντρικοί χαρακτήρες που ζούνε κάτω από την πόλη έχουν το δικό τους ενδιαφέρον, με τον Jean Reno να ξεχωρίζει ως drummer και ο συνθέτης Eric Serra σε ρόλο αμίλητου μπασίστα. Ιδιαίτερη ταινία μέσα από την χαρακτηριστική ματιά του Besson που δεν έχει να πει και πολλά.
Είμαστε στην εποχή που ο Ryan O'Neal είναι μεγάλο όνομα (να 'ναι καλά και ο Κιούμπρικ), η γαλλίδα Isabelle Adjani εντυπωσιάζει με την ομορφιά της και ο Bruce Dern θεωρείται (ακόμα) υπολογίσιμος ηθοποιός. Τι κάνει τότε το Χόλιγουντ; Τους μαζεύει όλους σε μια ταινία δράσης. Όλα αυτά έγιναν στο 1978, κάτι που γινόταν από παλιά και δεν σταμάτησε ποτέ να συμβαίνει, δηλαδή, μέχρι και σήμερα. Ο Driver του τίτλου είναι ο O'Neal, λιγομίλητος επαγγελματίας οδηγός διαφυγής που κάνει δουλειές με όλον τον υπόκοσμο και παραμένει ασύλληπτος. Ο Bruce Dern ως αστυνομικός το έχει βάλει σκοπό να τον συλλάβει και βρίσκει τον τρόπο οργανώνοντας αυτός μία ληστεία τραπέζης για να τον παγιδεύσει. Η Adjani θα είναι αυτή που θα δείνει άλλοθι στον οδηγό με χρηματικό αντάλλαγμα. Κανένα όνομα από κανένα χαρακτήρα δεν ακούμε στο έργο· ο ένας είναι ο "the driver", η άλλη είναι "the player", ο άλλος "the detective" κ.ο.κ.. Ο Walter Hill θα ενορχηστρώσει μια πολύ καλή ταινία δράσης, στη δεύτερη κιόλας σκηνοθετική του δουλειά, στην οποία υπογράφει και το σενάριο. Η προσέγγιση των χαρακτήρων είναι πολύ καλή και οι σκηνές καταδίωξης φοβερές (για τα αμάξια της εποχής). Η ταινία λέγεται ότι προοριζόταν για τον Steve McQueen, οπότε κάλλιστα θα μπορούσαμε να πούμε ότι μοιάζει πολύ με το Μπούλιτ.
