Ψάχνοντας (δηλαδή βλέποντας) όχι και τόσο γνωστές ταινίες (κυρίως παλιές). Και ευκαιρία να θυμηθούμε (ή να γνωρίσουμε) κάποιες κλασικές!

Δευτέρα, 24 Ιανουαρίου 2011

Golden Boy

Ο εικοσάχρονος William Holden στην πρώτη του ταινία υποδύεται το νεαρό μουσικό ταλέντο στο βιολί που αποφασίζει να ασχοληθεί επαγγελματικά με το μποξ για να βγάλει γρήγορα εύκολο χρήμα. Αυτό το γεγόνος θα τον φέρει σε κόντρα με τον μεσήλικα πατέρα του, που υποδύεται εκπληκτικά ο Lee J. Cobb όντας τότε μόλις 27 χρονών! Ο μάνατζερ (Adolphe Menjou) και η κοπέλα των δημοσίων σχέσεων και ερωμένη του (Barbara Stanwyck) θα τον ανέβασουν σκαλί-σκαλί και θα τον φέρουν στην επιτυχία. Μια επιτυχία που θα έρθει κυρίως από το πείσμα του μικρού, ένα πείσμα που θα δημιουργηθεί εξαιτίας του ανεκπλήρωτου έρωτά του για την Stanwyck. Το περίεργο αυτό τρίγωνο θα διαλυθεί όταν στη μέση μπει ένας γκάνγκστερ και αναλάβει το μάνατζμεντ. Ο πρωταγωνιστής μας θα πιέζεται ψυχολογικά από όλες τις μεριές και η λύτρωση θα έρθει από ένα τραγικό γεγονός που θα προκύψει από την τελευταία του νίκη στο ριγνκ.

Σκηνοθετημένη με επαγγελματισμό από τον Rouben Mamoulian, η ταινία Golden Boy βασίστηκε στο ομότιτλο θεατρικό του Clifford Odets και θέλει εμμέσως πλην σαφώς να τονίσει όλα τα αρνητικά αυτού του αθλήματος όπως τους μάνατζερ που εκμεταλλεύονται και ξεζουμίζουν τους αθλητές, τη δίψα των θεατών για βία και αίμα. Ο σκηνοθέτης προσθέτει κάποιες κωμικές πινελιές στο έργο και η ροή του κυλάει αβίαστα, αλλά το υπερβολικό μελό στο τέλος της ταινίας περισσότερο τη μειώνει παρά της δίνει... κύρος. Η σεκάνς πάντως του αγώνα στο ρινγκ είναι καλοστημένη, με τους αθλητές να χτυπιούνται ρεαλιστικά και με τους θεατές να αντιδράνε ίσως και παραπάνω από γραφικά! Ο Holden και η Stanwyck θα ξανασυνεργάζονταν αρκετά χρόνια μετά στο Executive Suite.

Δεν υπάρχουν σχόλια: