Samurai Rebellion

Με την ταινία Samurai Rebellion (ελληνιστί: Επαναστάστης σαμουράι) του 1967 ολοκληρώνουμε μια άτυπη τριλογία στις ταινίες του μεγάλου Ιάπωνα δημιουργού Masaki Kobayashi από τη δεκαετία του '60, μετά δηλαδή τα Χαρακίρι και Κβάινταν. Μια ταινία για το σκληρό πρόσωπο και την αδιαλλαξία της εξουσίας, για την τιμή της οικογένειας, για την αγάπη δύο συζύγων, για την άβουλη πίστη στους κανόνες και τη σύγκρουση αυτών με τα συναισθήματα των ανθρώπων.

Ο τίτλος της ταινίας Jōi-uchi: Hairyō tsuma shimatsu σημαίνει κυριολεκτικά Επανάσταση: δέξου τη σύζυγο. Εκφράζει την τελική πράξη ενός δράματος που έφερε αντιπάλους τον άρχοντα της περιοχής με τον καλύτερο ξιφομάχο του και την οικογένειά του. Κι όλα αυτά για μια γυναίκα, την οποία πέταξε ο άρχοντας από το παλάτι και ανάγκασε να παντρευτεί το γιο τού ξιφομάχου. Λίγα χρόνια μετά, ο διάδοχος απεβιώνει οπότε ο άρχοντας ζητάει πίσω τη γυναίκα για να μεγαλώσει το νόθο παιδί τους. Ο γιος, ως αρχηγός πλέον της οικογένειας και με τη συμπαράσταση του πατέρα του (ένας Toshiro Mifune που βρίσκεται μέσα στο στοιχείο του), αρνείται να την επιστρέψει, γεγονός που βάζει σε κίνδυνο ολόκληρη την οικογένεια και τους συγγενείς τους και δημιουργεί προστριβές μέσα στους κύκλους της ίδιας της οικογένειας. Η στενοκεφαλιά των δύο πλευρών θα ωθήσει τις καταστάσεις στο σημείο όπου δεν θα υπάρχει επιστροφή.
Με ασπρόμαυρη φωτογραφία, ο Kobayashi αιχμαλωτίζει με το φακό του το δράμα της οικογένειας, χωρίς να αναλίσκεται σε φλύαρες και ανούσιες... ξιφασκίες. Αντ' αυτού επικεντρώνεται στην ίντριγκα, που όσο περνάει η ώρα τόσο αυτή εξυφαίνεται και περιπλέκεται και διεισδύει στους κόλπους της οικογένειας. Η εκτόνωση του δράματος θα έρθει κυριολεκτικά λίγο πριν το τέλος και ο σαμουράι πατέρας θα ξεσπαθώσει και... όποιον πάρει ο χάρος.

Στην αρχή της ταινίας, οι δύο καλύτεροι ξιφομάχοι αρνούνταν να μονομαχήσουν στο όνομα της φιλίας τους. Στο τέλος, οι συνθήκες (το πεπρωμένο ή το τυχαίο;) θα τους φέρουν αντιμέτωπους, μη μπορώντας να αποσοβήσουν τη μοιραία μεταξύ τους σύγκρουση.

Kwaidan

Το σινεμά του Masaki Kobayashi σε όλο του το μεγαλείο! Τέσσερις ιστορίες του φανταστικού παρμένες μέσα από το ομώνυμο βιβλίο του Ιρλανδού πολιτογραφημένου στην Ιαπωνία Koizumi Yakumo, ο οποίος γεννήθηκε στη Λευκάδα το 1850 και το αγγλικό του όνομα —πριν το αλλάξει— ήταν Patrick Lafcadio Hearn. Η ταινία λοιπόν Kwaidan του 1964 περιλαμβάνει τέσσερις ξεχωριστές ιστορίες που τιτλοφορούνται (επιτρέψτε μου την ελεύθερη απόδοση) Η μαύρη κόμη, Η γυναίκα του χιονιού, Ο Χοΐτσι δίχως αυτιά και Μέσα στο φλιτζάνι του τσαγιού. Στα χέρια οποιουδήποτε άλλου σκηνοθέτη, το κάθε κομμάτι θα αποτελούσε ξεχωριστή ταινία. Με μέσο όρο διάρκειας της κάθε ιστορίας τα 45 λεπτά, η ταινία αγγίζει στο σύνολο τις τρεις ώρες. Το σίγουρο όμως είναι ότι δεν θα βαρεθείτε καθόλου. Κι αυτό διότι η σκηνοθετική μαεστρία του Kobayashi αιχμαλωτίζει στο φακό του (βοηθούμενος από την εκπληκτική δουλειά στα σκηνικά και τη φωτογραφία) εικόνες απίστευτης ομορφιάς, δημιουργώντας ένα κινηματογραφικό, ατμοσφαιρικό ποίημα.
Όλες οι ιστορίες έχουν σαν θέμα τη σχέση απλών ανθρώπων με τον άλλο κόσμο και τα φαντάσματα, περιέχοντας και με μια μικρή ανατροπή στο τέλος που θα μπορούσαμε να πούμε ότι... κλείνει το μάτι στον κύριο Shyamalan. Τέλος, παρατηρήστε προσεκτικά την πρώτη ιστορία (αυτή με το μαλλί) για να δείτε από πού έχει αντλήσει τις επιρροές του ο ασιατικός τρόμος της τρέχουσας δεκαετίας!

Seppuku (Χαρακίρι)

Επειδή γιαπωνέζικο σινεμά δεν είναι μόνο ο Kurosawa, ανακαλύψαμε (λίγο καθυστερημένα) τον Masaki Kobayashi. Συγκεκριμένα, είδαμε την ταινία Χαρακίρι του 1962, η οποία βραβεύτηκε και με το Ειδικό βραβείο της επιτροπής στο φεστιβάλ των Καννών της επόμενης χρονιάς. Μια ταινία που, όπως υποδηλώνει ο τίτλος της, ασχολείται με το έθιμο της αυτοκτονίας των σαμουράι, το γνωστό στο δυτικό πολιτισμό ως χαρακίρι (σεπούκου στα γιαπωνέζικα).

Στη φεδουαρχική Ιαπωνία του 17ου αιώνα, ένας περιπλανώμενος σαμουράι πηγαίνει στον οίκο ενός μεγάλου αφέντη της περιοχής για βρει κατάλληλο μέρος ώστε να πράξει το τελετουργικό για το χαρακίρι. Εκεί μαθαίνει την ιστορία του γαμπρού του που οδηγήθηκε από τρεις πολεμιστές σε ατιμωτική αυτοκτονία με σπαθί φτιαγμένο από μπαμπού. Λίγο πριν πράξει αυτός χαρακίρι, διηγείται την ιστορία από τη δικιά του πλευρά φωτίζοντας τις απαραίτητες λεπτομέρειες και συμπληρώνει την ιστορία με την εκδίκηση που έχει ήδη πάρει το δρόμο της. Με συνεχή φλας-μπακ, με απίστευτες ερμηνείες από όλους τους ηθοποιούς, με εκπληκτική ασπρόμαυρη φωτογραφία και υποβλητική ατμόσφαιρα, ο σκηνοθέτης δημιουργεί ένα εκπληκτικό φιλμ, στο οποίο κατακρίνει την υποκρισία των φεουδαρχών και την κατάπτωση των ηθικών αξιών, που μοναδικό στόχο έχουν να διατηρήσουν την άρχουσα τάξη ως έχει. Να κλείσω λέγοντας ότι η ποιότητα εικόνας και ήχου του DVD από τις εκδόσεις Criterion είναι φανταστική.

Δείτε/κρύψτε ένα τρίλεπτο τρέιλερ για το Χαρακίρι.