Η ταινία
Przypadek του μεγάλου πολωνού σκηνοθέτη γυρίστηκε το 1981 αλλά απαγορεύτηκε από την Λογοκρισία των Αρχών της Πολωνίας. Κυκλοφόρησε τελικά επισήμως το Μάιο του 1987 στο φεστιβάλ των Καννών. Γνωστός στο ευρύ κοινό ο Kieslowksi από την τριλογία των χρωμάτων και τη διπλή ζωή της Βερονίκ, εδώ έχουμε να κάνουμε με μια σχετικά άγνωστη ταινία αλλά μια από τις καλύτερες ταινίες του μέσα από την δεκαετία του '80. Όπως βλέπουμε και στην αφίσα, ο πρωταγωνιστής Βίτεκ τρέχει για να προλάβει το τρένο. Από αυτό το απλό περιστατικό θα δημιουργηθούν τρεις διαφορετικές ιστορίες. Τρεις ιστορίες που η κάθε μία θα διαμορφώσει εντελώς διαφορετικά την εξέλιξη της ζωής του πρωταγωνιστή. Στην πρώτη εκδοχή ο Βίτεκ καταφέρνει να ανέβει στο τρένο. Εκεί γνωρίζει κάποιον κομμουνιστή που τον παροτρύνει να γραφτεί στο κόμμα... Στη δεύτερη εκδοχή δεν προλαβαίνει το τρένο και έρχεται σε σύγκρουση με έναν ελεγκτή εισιτηρίων, γεγονός που οδηγεί στη σύλληψή του... Στην τρίτη εκδοχή ο Βίτεκ αφού έχει χάσει το τρένο συναντά τυχαία μια συμφοιτήτριά του. Αυτή η συνάντηση στέκεται αφορμή για να συνεχίσει τις σπουδές που είχε παρατήσει...
Μέσα στην ταραχώδη περίοδο της Πολωνίας κατά τη δεκαετία του '70, ο Κισλόφκσι ασχολείται με το αγαπημένο του θέμα της τύχης/μοίρας και πώς αυτό επηρεάζει τον άνθρωπο, τις επιλογές που παίρνει στην πορεία της ζωής του και τις διαδρομές που θα ακολουθήσει. Οι τρεις ιστορίες όμως συγκλίνουν προς ένα κοινό τέλος κι αυτό είναι ένα ταξίδι στο Παρίσι. Το τέλος μας αφήνει με το στόμα ανοιχτό και το μυαλό σε εγρήγορση. Φυσικά, υπάρχει έντονα η καυστική κριτική ματιά για την πολωνική κοινωνία σε όλα τα επίπεδα, όπως υπάρχει έντονα και η εξερευνητική ματιά του σκηνοθέτη στην ψυχολογία του πρωταγωνιστή. Μπορεί να σας φέρει στο μυαλό το
Sliding Doors και
Τρέξε, Λόλα Τρέξε, αλλά εδώ τα πράματα είναι πιο.... σινεφίλ.
Η Μικρή ιστορία για ένα φόνο είναι στην ουσία η ιστορία δύο φόνων. Ο πρώτος είναι του νεαρού δολοφόνου και ο δεύτερος του κράτους. Με μεθυστική σκηνοθεσία και πανέξυπνη χρήση των φακών και των φωτοσκιάσεων, ο Κισλόφκσι μάς παρασύρει στην καθημερινότητα τριών διαφορετικών ανθρώπων: ενός ταξιτζή, ενός φοιτητή που παίρνει το πτυχίο του στη δικηγορική και ενός ρέμπελου νεαρού που τριγυρνάει στους δρόμους. Ο τρίτος θα μπει στο ταξί του πρώτου και σε κάποια ερημιά θα τον σκοτώσει. Ένας φόνος τόσο σοκαριστικά ρεαλιστικός, που πήρε πάρα πολύ ώρα να ολοκληρωθεί και με άφησε μουδιασμένο στην καρέκλα μου. Ο νεαρός όμως θα συλληφθεί και θα καταδικαστεί σε θάνατο. Πανέξυπνα, δεν βλέπουμε τη διαδικασία της δίκης. Δικηγόρος του νεαρού είναι ο δεύτερος της ιστορίας μας, πρωτάρης στο επάγγελμα. Λίγη ώρα πριν την εκτέλεση, θα συναντηθούν στο κελί. Τότε είναι που θα ακούσουμε την ιστορία του νεαρού, θα μάθουμε για το παρελθόν του και θα βγάλουμε τα συμπεράσματά μας. Αλλά το Κράτος δεν μπορεί να περιμένει. Και σε αντίθεση με τον πρώτο φόνο, ο δεύτερος θα γίνει πολύ πιο γρήγορα και πολύ πιο αποτελεσματικά! Η ταινία αποτελεί το επεισόδιο «Ου φονεύσεις» από την τηλεοπτική παραγωγή Δεκάλογος του Κισλόφσκι, η οποία επιμηκύνθηκε έτσι ώστε να μεγαλώσει λίγο η συνολική της διάρκεια. Λέγεται ότι σόκαρε τόσο τους πολωνούς αξιωματούχους που τους έκανε να σταματήσουν την εκτέλεση της θανατικής ποινής για πέντε χρόνια!
