The Little Foxes (Μικρές αλεπούδες)

Στο αμερικανικό νότο, η Μπέτι Ντέιβις και τα δύο της αδέρφια προσπαθούν να συνάψουν επαγγελματική σχέση με έναν βιομήχανο από το Σικάγο. Χρειάζονται το αρχικό κεφάλαιο αλλά ο άρρωστος, σχεδόν ετοιμοθάνατος, σύζυγος της Ντέιβις δεν θέλει να βάλει λεφτά. Αυτό θα επιφέρει την τελική κρίση στη συζυγική τους σχέση (που είχε ήδη προβλήματα). Αυτή θέλει να ζήσει στα λούσα και τη χλιδή, αυτός βλέπει τα πράματα πιο ρεαλιστικά. Ο γιος του ενός αδερφού δουλεύει στην τράπεζα και έχει τα κλειδιά από τις θυρίδες. Τα δύο αδέρφια θα τον πείσουν να "σηκώσει" τα χρήματα του κουνιάδου τους, για να προχωρήσει το σχέδιο τους. Μόνο που στο τέλος η αποκάλυψη των δολοπλοκιών τους θα φανερώσει και τα αληθινά ενδόμυχα πάθη τους.

Ο William Wyler σκηνοθετεί άλλο ένα εκπληκτικό έργο και παρουσιάζει τα πάθη της οικογένειας για χρήμα, εξουσία και τις δολοπλοκίες μέσα στην οικογένεια για να πετύχουν το σκοπό τους. Στον αντίποδα η νεαρή κόρη με τον άρρωστο πατέρα και το φίλο της, το δημοσιογράφο της πόλης, εκφράζουν πιο φιλελεύθερες απόψεις, πάντα για την εποχή που περιγράφει το έργο.
Το σενάριο έγραψε η συγγραφέας Lilian Hellman, της οποίας αρκετά θεατρικά έργα σκηνοθέτησε ο Wyler. Οι Μικρές αλεπούδες είχαν εννιά υποψηφιότητες για όσκαρ αλλά δεν κέρδισαν κανένα.

Blonde Venus

Η διάσημη ταινία της Marlene Dietrich στο ρόλο τραγουδίστριας από τη Γερμανία που θα παντρευτεί τον επιστήμονα Herbert Marshall και θα ζήσουν μαζί στη Νέα Υόρκη. Όταν αρρωστήσει ο Marshall και θα πρέπει να βρει λεφτά για να πάει σε νοσοκομεία της Ευρώπης, η Dietrich θα αναλάβει να βγάλει τα κάστανα από τη φωτιά δουλεύοντας ξανά στα καμπαρέ αποκτώντας το καλλιτεχνικό όνομα Blonde Venus. Η επιτυχία της θα είναι μεγάλη, θα βρει τα λεφτά για να φύγει ο σύζυγος στην Ευρώπη και αυτή με το γιο τους θα γνωρίσουν τη ζωή μέσα στη χλιδή από τον εκατομμυριούχο Cary Grant που την... κορτάρει. Όταν επιστρέψει υγιής ο Marshall, θα έρθουν τα πάνω-κάτω! Και η ζωή για τη μητέρα με το γιο της θα γίνει ένα μεγάλο ταξίδι διαφυγής από όλα κι όλους στην αμερικανική ενδοχώρα.

Δεν ενδιαφέρεται ο σκηνοθέτης Josef von Sternberg για τις λεπτομέρειες γύρω από την εξέλιξη της πλοκής. Γι’ αυτό και πολλά γεγονότα περνούν επί τροχάδην. Αυτό που τον ενδιαφέρει και αυτό που αξίζει να παρακολουθήσουμε είναι το πώς αντιμετωπίζουν οι πρωταγωνιστές (και κυρίως η Dietrich) τις επιλογές τους, πώς τα βγάζουν πέρα με τις ανατροπές στη ζωής τους και κυρίως τις ψυχολογικές τους διακυμάνσεις. Μεγάλη και κλασική ταινία, από έναν μεγάλο δημιουργό που έχει στο πλευρό του την αγαπημένη του μούσα. Μια γυναικεία ταινία από την κλασική εποχή του Χόλιγουντ, τότε που φτιάχνανε κατά δεκάδες έργα με επίκεντρο το γυναικείο φύλο. Στη συγκεκριμένη περίπτωση, προσθέστε επίσης το πόσο αντίθετη ήταν με τον κώδικα Χέιζ, που λειτούργησε λίγα χρόνια μετά και που ήθελε τις γυναίκες χειραγωγημένες και την οικογένεια αγαπημένη και μονιασμένη!

High Wall (Εσκότωσα τη γυναίκα μου)

Η μόδα της ψυχανάλυσης μετά τον Β' Παγκόσμιο πόλεμο «χτύπησε» τις ΗΠΑ και αυτό φαίνεται και από τον κινηματογράφο. Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί η ταινία του '47 με τίτλο High Wall, που θα έπρεπε καλύτερα να τιτλοφορηθεί ως homicidal. Αφού αυτός είναι ο χαρακτηρισμός που δίνουν στον πρωταγωνιστή Robert Taylor επειδή τον συνέλαβαν για το φόνο της γυναίκας του, μέσα στο σπίτι του εργοδότη της Herbert Marshall, χωρίς να θυμάται πώς και τι έκανε. Θα κλειστεί σε ίδρυμα για παρακολούθηση και με τη βοήθεια μιας όμορφης, νεαρής, αλλά και καπάτσας γιατρού θα προσπαθήσει να βρει την αλήθεια και, κυρίως, να αποδείξει την αθωώτητά του για να μπορέσει να αντικρύσει ξανά το μικρό του παιδί. Οι περιπέτειες που θα ακολουθήσουν είναι λίγο-πολύ προβλεπόμενες, η χρήση της ύπνωσης θα αποτελέσει το εργαλείο του σκηνοθέτη για να παίξει με τα φλάσμπακ, προσθέτουμε λίγα στοιχεία και από ταινίες φυλακών αλλά στο σύνολό της ακολουθεί τις επιταγές των λοιπών νουάρ ταινιών με τον παγιδευμένο ήρωα. Μοιάζει λίγο με το Spellbound του Χίτσκοκ, και χωρίς να πρόκειται για κάποιο σπουδαίο έργο, τουλάχιστον δεν είναι κακό και παρακολουθείται άνετα.

The Razor's Edge (Στην κόψη του ξυραφιού)

Μια φορά και έναν καιρό, οι παραγωγοί θέλανε να φτιάξουν επικές ταινίες που θα αντέξουν στο χρόνο με larger-than-life χαρακτήρες. Ο Daryl Zanuck αγόρασε το 1945 τα κινηματογραφικά δικαιώματα του βιβλίου του Σόμερσετ Μομ και την επόμενη χρονιά μάς παρουσίασε την ταινία The Razor's Edge. Μια ενδιαφέρουσα ιστορία για τα ανθρώπινα πάθη, τον έρωτα και την ανολοκλήρωτη αγάπη. Γνωρίζουμε δύο ζευγάρια που είναι αγαπημένα πέρα από κάθε συροπιαστή φαντασία. Το ένα είναι λίγο φτωχικό αλλά ξέρει τι θέλει και (νομίζει ότι) είναι έτοιμο να αντιμετωπίσει κάθε εμπόδιο της ζωής. Το άλλο, ο βασικός κορμός της ιστορίας μας, αποτελείται από την πλούσια κόρη που υποδύεται η Gene Tierney και έναν φαινομενικά άεργο νεαρό, τον Tyrone Power. Μια σχέση που ο σνομπ αριστοκράτης θείος δεν επιθυμεί. Ο πρωταγωνιστής μας είναι ένας άνθρωπος που προσπαθεί να βρει το νόημα της ζωής αλλά η κοπελιά δεν φαίνεται πρόθυμη να τον ακολουθήσει χωρίς τα λούσα και την οικονομική άνεση. Θα χωρίσουν τελικά αλλά η ιστορία θα έχει πολλές ανατροπές μέχρι το τέλος.

Μια ιστορία της οποίας το ενδιαφέρον στοιχείο είναι η χρησιμοποίηση του ίδιου του συγγραφέα (που υποδύεται ο Herbert Marshall) ως φίλος της όλης παρέας αλλά έχοντας ουσιαστικά το ρόλο του παρατηρητή/σχολιαστή της ταινίας. Μια ταινία που, παρά τις δυόμιση ώρες διάρκεια, δεν με κούρασε. Οι παράπλευρες ιστορίες με το ενδιαφέρον δευτεραγωνιστικό καστ ίσως βοήθησαν σ' αυτό. Η ταινία αποτέλεσε τη μεγαλύτερη εμπορική επιτυχία της χρονιάς για τη Fox και κέρδισε τέσσερις υποψηφιότητες για βραβεία όσκαρ. Η Anne Baxter ήταν η μοναδική που κέρδισε, στην κατηγορία β' γυναικείου ρόλου. Πάντως, η ταινία μάς γοήτευσε (για άλλη μια φορά) εξαιτίας της πρωταγωνίστριας, για την οποία ο Ζανούκ είχε πει: "undeniably the most beautiful actress in movie history", και μεις δεν έχουμε λόγο να διαφωνήσουμε, μόνο να πούμε ότι στο πρώτο κομμάτι της ταινίας οι κινήσεις και το στυλάκι της μάς έφερε έντονα στο μυαλό την Katharine Hepburn! Τέλος, να σημειώσουμε ότι η ταινία ξαναγυρίστηκε το 1984 με πρωταγωνιστή το νεαρό Bill Murray.

The Letter (Η έχιδνα/Το γράμμα)

Η Bette Davis συνεργάζεται για άλλη μια φορά με τον William Wyler και μαζί μεγαλουργούν. Βρισκόμαστε σε μια φυτεία καουτσούκ στην Μαλαισία. Η ταινία ξεκινάει με το σκληρό φόνο που διαπράττει μπροστά στα μάτια μας μια αλλοπρόσαλλη Davis. Όλο το περιεχόμενο από το περίστροφο διοχετεύεται πάνω σε έναν άτυχο άντρα. Αφηγείται η ίδια στο σύζυγο και στο δικηγόρο τους ότι ο εν λόγω κύριος και παλιός φίλος της οικογένειας προσπάθησε να τη βιάσει. Χωρίς να υπάρχουν άλλα στοιχεία, ο δικηγόρος πιστεύει ότι θα αθωωθεί πανηγυρικά. Λίγο πριν τη δίκη όμως εμφανίζεται μια απειλή που μπορεί να ανατρέψει όλα τα δεδομένα και αυτή είναι ένα γράμμα· ένα γράμμα που έγραψε η ίδια η Davis προς τον επίδοξο βιαστή το πρωινό πριν το φονικό. Η ταινία παραγωγής 1940 Το γράμμα, βασισμένη στο θεατρικό του Somerset Maugham, μας παρουσιάζει μια γυναίκα χωρίς ηθικούς κανόνες που καταφέρνει να επηρεάσει ακόμα και τον δικηγόρο της, κάνοντάς τον να παραβεί τις δικές του αξίες. Όσον αφορά το σύζυγο, αυτός θα είναι ο μόνος ηττημένος, είτε αθωωθεί η γυναίκα του είτε όχι. Παρεπιμπτόντως, ο «σύζυγος» Herbert Marshall έπαιξε και στην παλιότερη κινηματογραφική μεταφορά του 1929 στο ρόλο του... πεθαμένου.