The 'Maggie'

Σκοτζέζικη ταινία για το μικρό πλοιάριο που λέγεται The Maggie. Αλλά και για έναν αμερικανό (ο Paul Douglas στον εν λόγω ρόλο) που θέλει να μεταφέρει έπιπλα και εξοπλισμό στο νέο του εξοχικό (κάπου στην Σκωτία) αλλά ξεμένει από επιλογές. Και από μικρό μπέρδεμα νοικιάζει, χωρίς να το ξέρει(!), το Maggie με το Σκωτσέζο καπετάνιο και πλήρωμα. Αλλά από τα νεύρα του, το κυνηγάει για να σταματήσει τη μεταφορά. Και μπλέξιμο με το μπλέξιμο, τελικά θα το συνοδεύσει στη διαδρομή μέχρι τέλους. Κλασική ταινία των βρετανικών στούντιο Ealing, που παρακολουθείται ευχάριστα, με το γνωστό βρετανικό χιούμορ και τη "σφραγίδα" των Ealing studios. Στην καρέκλα του σκηνοθέτη βρίσκουμε τον Alexander Mackendrick, που μας έχει δώσει το γνωστότερο έργο Sweet Smell of Success, made in Χολιγούντ, αλλά εσείς αναζητήστε το επίσης βρετανικό Άνθρωπο με το λευκό κουστούμι.

Whisky Galore!

Η πρώτη ταινία του καλύτερου ίσως σκηνοθέτη που ανέδειξαν τα βρετανικά Ealing Studios. Η ταινία Whisky Galore! διαδραματίζεται σε ένα νησί βόρεια της Σκωτίας και μας δείχνει τη ζωή των κατοίκων του εν έτη 1943, όπου η χειρότερη καταστροφή που υπέστεισαν δεν ήταν οι βόμβες των Γερμανών, ούτε η πείνα, αλλά το άδειασμα των μπουκαλιών ουίσκι! Ο ανεφοδιασμός αργούσε να έρθει και οι κάτοικοι βρέθηκαν σε πρωτοφανή... μιζέρια. Όταν όμως ναυαγήσει σε μια ξέρα ένα μεγάλο εμπορικό, το οποίο έχει στα αμπάρια του χιλιάδες κάσες από ουίσκι, το νησί βρίσκει πάλι την ενέργειά του και οι κάτοικοί του καταστρώνουν το σχέδιο τους ώστε να αρπάξουν ό,τι προλάβουν προτού αυτό βυθιστεί. Κόντρα στις... επιθυμίες του νησιού βρίσκεται ένας άγγλος που εκτελεί χρέη πολιτοφύλακα και θα προσπαθήσει να επιβάλλει την τάξη! Χωρίς να είναι τίποτα σπουδαίο, η ταινία του Alexander Mackendrick που κυκλοφόρησε το 1949 είναι αρκετά διασκεδαστική και γνήσια στις προθέσεις της, αποτελώντας ίσως την καλύτερη περίπτωση σινε-θέασης για τους λάτρεις του σκωτσέζικου ποτού.

Sweet Smell of Success (Σκοτεινοί δολοφόνοι)

Ο ελληνικός τίτλος προϊδεάζει για φόνους και αίματα, αλλά ο μεταφορικός τίτλος της ταινίας Σκοτεινοί δολοφόνοι του 1957 αναφέρεται στο επάγγελμα του δημοσιογράφου, το οποίο παρουσιάζεται εδώ σε όλη την στυγνή και κυνική του μορφή. Ο Burt Lancaster είναι για άλλη μια φορά εκπληκτικός στο ρόλο του «βασιλιά» της δημοσιογραφίας της Νέας Υόρκης που ελέγχει το κοινωνικό και επαγγελματικό του περιβάλλον με τη δύναμη της πένας του, ή πιο ρεαλιστικά, με τη δύναμη των μυστικών που γνωρίζει και απειλεί να δημοσιεύσει. Ο Tony Curtis είναι ο δημοσιοσχετίστας που τον θαυμάζει και χρειάζεται τη βοήθειά του, μέχρι τη στιγμή που μπλέκουν τις επαγγελματικές τους σχέσεις με τις οικογενειακές και τα αληθινά τους πρόσωπα βγαίνουν στη φόρα. Το σενάριο βασίστηκε στο διήγημα του Ernsest Lehman και λέγεται ότι είναι εμπνευσμένο από τον δημοσιογράφο Walter Winchell, τον «δημιουργό» της δημοσιογραφίας του κουτσομπολιού και του κίτρινου τύπου. Άλλη μια δυνατή παραγωγή των Hecht-Hill-Lancaster, με τον βρετανό Alexander Mackendrick στην καρέκλα του σκηνοθέτη. Η διαστρέβλωση της αλήθειας, τα κατασκευασμένα ψέματα, οι ανήθικες μέθοδοι αποτυπώνται εκπληκτικά. Μια ταινία που —για προφανείς λόγους— δεν χάνει τη φρεσκάδα της.

The Man in the White Suit (Ο άνθρωπος με το λευκό κοστούμι)

Ο σκηνοθέτης Alexander Mackendrick που μας έδωσε τη γνωστή κωμωδία της Συμμορίας των 5, υπογράφει το 1951 την πρώτη του συνεργασία με τον Alec Guinness στην ταινία The Man in the White Suit. Ο οποίος Guinness υποδύεται έναν χημικό που δουλεύει στη βιομηχανία ρούχων και προσπαθεί με όλες του τις δυνάμεις να ανακαλύψει το απίθανο: ένα ύφασμα τόσο ανθεκτικό που δεν θα χρειάζεται αντικατάσταση και που επίσης δεν θα λερώνεται οπότε δε θα χρειάζεται και πλύσιμο. Επειδή όμως δεν τον καταλαβαίνει κανείς, απολύεται από πολλές δουλειές. Αυτός όμως επιμένει και προσπαθεί να υλοποιήσει το όραμά του, εισβάλλοντας στα εργαστήρια και κάνοντας μυστικά τα πειράματά του. Όταν έρθει η στιγμή της επιτυχίας όμως, τα πράγματα δεν θα εξελιχθούν τόσο ρόδινα όσο τα φαντάστηκε. Γιατί, για πρώτη ίσως φορά, το κεφάλαιο και το προλεταριάτο θα ενώσουν τις δυνάμεις τους ώστε να μην διαρρεύσει προς τα έξω αυτή η εφεύρεση, η οποία θα είχε αρνητικές επιπτώσεις σε πάρα πολλούς τομείς της οικονομίας (κλείσιμο εργοστασίων, χάσιμο δουλειών κ.λ.π.).

Τελικά, οι παλιές ταινίες των βρετανικών Ealing Studios δεν χρειάζονται συστάσεις για την ποιότητά τους. Εδώ, η πολιτική σάτιρα αναμειγνύεται με το δράμα ενός ανθρώπου που είχε πάθος για δημιουργία. Προσθέστε και το απαραίτητο βρετανικό χιούμορ και έχετε μια πολύ καλή ταινία.