Ψάχνοντας (δηλαδή βλέποντας) όχι και τόσο γνωστές ταινίες (κυρίως παλιές). Και ευκαιρία να θυμηθούμε (ή να γνωρίσουμε) κάποιες κλασικές!

Σάββατο, 18 Δεκεμβρίου 2010

The Killer Elite

Ο James Caan εναντίον του Robert Duvall. Για χρόνια δούλευαν μαζί σε μια ανώνυμη ομάδα επιλέκτων που αναλάμβανε επικίνδυνες αποστολές (προστασία, βόμβες, δολοφονίες κ.λ.π. στο όνομα της πατρίδος) μέχρι που ο Duvall πληρώθηκε παραπάνω από τους αντιπάλους. Δεν σκοτώνει τον Caan· απλά τον στέλνει στην εντατική (πυροβολώντας τον στο γόνατο και στον αγκώνα) και από κει στη σύνταξη. Αυτός όμως θα επανέλθει. Αργά, κουραστικά, βασανιστικά, θα μάθει να ζει με το μπαστούνι του και να ρίχνει ξύλο ακόμα και μ'αυτό. Θα έρθει η ώρα που οι αρχηγοί θα του ξαναδώσουν δουλειά (να προστατεύσει έναν κινέζο πολιτικό), μόνο και μόνο επειδή η ομάδα που θέλει να σκοτώσει τον κινέζο έχει αρχηγό τον Duvall.

Βρισκόμαστε στα μέσα της δεκαετίας του '70, με την άνθιση των ασιατικών ταινιών καράτε, και έτσι δεν θα μπορούσαν να λείπουν και από δω αντίστοιχες σκηνές. Πριν βγάλετε όμως γρήγορα συμπεράσματα, να πούμε ότι η ταινία The Killer Elite έχει σκηνοθέτη τον Sam Peckinpah. Οπότε να ξέρετε ότι θα δείτε μια τουλάχιστον ενδιαφέρουσα και καλοφτιαγμένη ταινία, με το γνωστό κοφτό μοντάζ και τη γραφική αναπαράσταση της βίας, στοιχεία που έκαναν διάσημο τον σκηνοθέτη. Και, ευτυχώς, οι σκηνές με το ασιατικό «ξύλο» είναι λίγες και πέφτουν προς το τέλος του έργου. Παλιομοδίτικη περιπέτεια για τους φίλους του είδους με ωραία κινηματογράφιση του Σαν Φρανσίσκο της εποχής.

Δεν υπάρχουν σχόλια: