Ξαναβλέποντας: Zero Effect (Το κουτί της πανδώρας)

Ταινία που είχαμε ανακαλύψει στα βιντεοκλαμπ της εποχής και την είχαμε δει ως φοιτητές, πίσω στο μακρινό 1998 (ή μπορεί και το '99), με τον κορυφαίο μεταφρασμένο τίτλο Το κουτί της πανδώρας! O Bill Pullman ένα χρόνο μετά το αγαπημένο Lost Highway του Λιντς, πρωταγωνιστεί στην παρθενική σκηνοθετική δουλειά του Jake Kasdan (του γιου του πιο γνωστού και επίσης σκηνοθέτη Lawrence Kasdan), έχοντας δίπλα του τον Ryan O'Neill και το νεαρό -και όχι τόσο γνωστό τότε- Ben Stiller (λίγους μήνες πριν γίνει μεγάλο όνομα με το Κάτι τρέχει με τη Μαίρη). Ο Pullman υποδύεται τον Ντάριλ Ζίρο, έναν ιδιοφυή και πανέξυπνο ιδιωτικό ντετέκτιβ, που μπορεί και λύνει μυστήρια χωρίς να βγει από το σπίτι του, αλλά έχοντας και έναν εντελώς αντικοινωνικό, παλαβό χαρακτήρα. Έχει για υπάλληλο τον Stiller που τον εκπροσωπεί στους πελάτες και ταυτόχρονα τον "βασανίζει" με τις ιδιορυθμίες του. Μπορεί να σας φέρει στο μυαλό έναν σύγχρονο Σέρλοκ Χολμς (μεταμφιέσεις, μουσικό όργανο), έχοντας την (πολύ νέα τότε) ιντερνετική τεχνολογία με το μέρος του. Στην υπόθεση που θα αναλάβει, για να βρει ποιος εκβιάζει τον Ράιαν Ο'Νιλ, θα αναγκαστεί να βγει από το σπίτι και να μπλέξει με ύποπτη γένους θηλυκού. Η ταινία αναμιγνύει δόσεις κωμωδίας, καταστάσεων νουάρ, μυστηρίου αλλά και δράματος, το οποίο δράμα θα οδηγήσει τους χαρακτήρες να θυμηθούν/ξεθάψουν πάθη και εγκλήματα παρελθοντικών χρόνων. Η παραγωγή όλου του έργου έχει μία αύρα βγαλμένη εντελώς μέσα από τη δεκαετία του '90, και αποτελεί μία ξεχασμένη πλέον, άγνωστη σε πολλούς, αλλά πολύ ωραία ταινία, που παρακολουθείται παρά πάνω από ευχάριστα!

Paper Moon (Χάρτινο φεγγάρι)

Νοσταλγική ματιά του Peter Bogdanovich στην εποχή του κραχ, αλλά και μια συγκινητική ιστορία γύρω από τη σχέση ενός μικρού ορφανού κοριτσιού και του τυχοδιώκτη απατεώνα φίλου της μητέρας του. Δεν μας διευκρινίζει ποτέ αν είναι ο αληθινός της πατέρας, αλλά μέσα από τις περιπέτειες που αντιμετωπίζουν μαζί στην αμερικανική ύπαιθρο, η σχέση τους θα περάσει από χίλια κύματα, καταλήγοντας να είναι περισσότερο πατέρας και κόρη και απ' ό,τι αν ήταν αληθινός πατέρας της. Κωμική και συγκινητική, με ασπρόμαυρη φωτογραφία, ο Bogdanovich με το Paper Moon υπογράφει μια από τις καλύτερες ταινίες του, κερδίζει τρεις υποψηφιότητες για όσκαρ (β' γυναικείου ρόλου για την Madeline Kahn, ήχου και σεναρίου) αλλά η ταινία κερδίζει ένα όσκαρ, αυτό του β' γυναικείου ρόλου για τη 10χρονη Tatum O'Neal. Απορίας άξιο το ότι τη βάλανε στην κατηγορία β' ρόλου, μιας και εμφανίζεται στο φιλμ σχεδόν σε όλη τη διάρκειά του. Αυτή πάντως είναι ο λόγος που πρέπει να δείτε την ταινία. Τον υποτιθέμενο πατέρα, υποδύεται ο αληθινός της μπαμπάς Ryan O'Neal, ο οποίος ξανασυνεργάζεται με τον σκηνοθέτη και την κυρία Kahn, ένα χρόνο μετά το επίσης καταπληκτικό What's Up Doc? !

What's Up, Doc? (Μια τρελή, τρελή καταδίωξη)

Τέσσερις πανομοιότυπες βαλίτσες (με κυβερνητικά έγγραφα, διαμάντια, απολιθωμένες πέτρες και εσώρουχα ως περιεχόμενο, αντίστοιχα) θα αποτελέσουν την αφετηρία των κωμικών καταστάσεων που θα λάβουν χώρα για 90 λεπτά στις οθόνες σας. Η Barbra Streisand θα γίνει κολλιτσίδα στον μουσικολόγο Ryan O'Neal και θα του κάνει τη ζωή ποδήλατο! Η αρραβωνιαστικιά Madeline Kahn (στην πρώτη της κινηματογραφική εμφάνιση) θα τραβήξει τα πάνδεινα, οι πράκτορες και οι ληστές θα μπλέξουν τα μπούτια τους μαζί με τα δωμάτια του ξενοδοχείου, όπου λαμβάνει χώρα το πρώτο κομμάτι της ταινίας What's Up, Doc?. Στη συνέχεια οι πρωταγωνιστές θα βγουν στους ανηφορο-κατηφορικούς δρόμους του Σαν Φρανσίσκο, θα αρχίσει το κυνηγητό, επιβεβαιώνοντας και τον ελληνικό τίτλο. Τότε είναι που ο σκηνοθέτης Peter Bogdanovich βρίσκει την ευκαιρία για να αποδώσει φόρο τιμής στα παλιά καρτούν, στο Μπούλιτ, στον Μπάστερ Κίτον και στο σύνολο των screwball κωμωδιών της κλασικής εποχής του Χόλιγουντ, ειδικότερα στο Bringing Up Baby (ίσως τα γυαλιά του O'Neal έπαιξαν κάποιο ρόλο). Φρενήρεις ρυθμοί με απολαυστικότατες ατάκες σ'αυτή την τρομερή κωμωδία, που παραμένει φρέσκια ακόμα και σήμερα. Τρίτη μεγαλύτερη εμπορική επιτυχία της χρονιάς της.