Ψάχνοντας (δηλαδή βλέποντας) όχι και τόσο γνωστές ταινίες (κυρίως παλιές). Και ευκαιρία να θυμηθούμε (ή να γνωρίσουμε) κάποιες κλασικές!

Δευτέρα, 5 Δεκεμβρίου 2011

Paper Moon (Χάρτινο φεγγάρι)

Νοσταλγική ματιά του Peter Bogdanovich στην εποχή του κραχ, αλλά και μια συγκινητική ιστορία γύρω από τη σχέση ενός μικρού ορφανού κοριτσιού και του τυχοδιώκτη απατεώνα φίλου της μητέρας του. Δεν μας διευκρινίζει ποτέ αν είναι ο αληθινός της πατέρας, αλλά μέσα από τις περιπέτειες που αντιμετωπίζουν μαζί στην αμερικανική ύπαιθρο, η σχέση τους θα περάσει από χίλια κύματα, καταλήγοντας να είναι περισσότερο πατέρας και κόρη και απ' ό,τι αν ήταν αληθινός πατέρας της. Κωμική και συγκινητική, με ασπρόμαυρη φωτογραφία, ο Bogdanovich με το Paper Moon υπογράφει μια από τις καλύτερες ταινίες του, κερδίζει τρεις υποψηφιότητες για όσκαρ (β' γυναικείου ρόλου για την Madeline Kahn, ήχου και σεναρίου) αλλά η ταινία κερδίζει ένα όσκαρ, αυτό του β' γυναικείου ρόλου για τη 10χρονη Tatum O'Neal. Απορίας άξιο το ότι τη βάλανε στην κατηγορία β' ρόλου, μιας και εμφανίζεται στο φιλμ σχεδόν σε όλη τη διάρκειά του. Αυτή πάντως είναι ο λόγος που πρέπει να δείτε την ταινία. Τον υποτιθέμενο πατέρα, υποδύεται ο αληθινός της μπαμπάς Ryan O'Neal, ο οποίος ξανασυνεργάζεται με τον σκηνοθέτη και την κυρία Kahn, ένα χρόνο μετά το επίσης καταπληκτικό What's Up Doc? !

2 σχόλια:

moody είπε...

Τρομερή σύμπτωση! Κι εγώ χθες έβλεπα Bogdanovich με Kahn και O'Neal. Αλλά το "What's up, doc?".

zisis είπε...

What's up doc? = Θεϊκό!

:-)