Ο William Holden υποδύεται έναν όχι-και-τόσο-νεαρό ρέμπελο που εμφανίζεται σε μια clean-cut αμερικανική κωμόπολη του νότου και αναστατώνει με την παρουσία του το γυναικείο πληθυσμό και όχι μόνο. Μέσα σε 24 ώρες και ένα πικ-νικ ενδιάμεσα θα μαλώσει με τον φίλο του από το κολλέγιο, θα ερωτευτεί την κοπέλα (Kim Novak) του φίλου του, θα χάσει τη θέση για δουλειά που έψαχνε, θα τον κυνηγήσει η αστυνομία. Όλα αυτά στην ταινία
Picnic του 1955, η οποία βασίστηκε στο ομώνυμο και βραβευμένο με Pulitzer θεατρικό του William Inge και φωτογραφήθηκε σε widescreen φορμάτ από τον James Wong Howe. Η ταινία σε βάζει σε σκέψεις γύρω από τη μοναξιά, τον έρωτα και τη συντροφικότητα. Αλλά, παρά τις καλές ερμηνείες από το διαλεγμένο καστ, σου αποπνέει μια αδιαφορία, γιατί -προσωπικά- δεν μπόρεσα να ταυτιστώ με αυτά τα προβλήματα των λευκών αμερικανών της δεκαετίας του '50. Τέτοια θέματα ταυτίστηκαν και αποτυπώθηκαν καλύτερα από τη νεαρή γενιά του James Dean και είναι δύσκολα να βρεις κοινό σημείο με ανήσυχους τριαντάρηδες (και βάλε) χαρακτήρες.
Από τις πιο γνωστές κωμωδίες της κλασικής εποχής του Χόλιγουντ είναι το His Girl Friday. Ο Howard Hawks πήρε το διάσημο θεατρικό "The Front Page", που είχε γυριστεί σε ταινία το 1931 (και ξανά το 1974), άλλαξε τους βασικούς ρόλους και αντί για δύο άνδρες έβαλε ένα προσφάτως χωρισμένο ζευγάρι οπότε όλες οι δημοσιογραφικές κόντρες των πρωταγωνιστών οδηγήθηκαν και σε πιο πιπεράτες κόντρες μεταξύ του πρώην ζευγαριού. Οι ατάκες πέφτουν σαν το χαλάζι, ο ρυθμός του έργου είναι φρενήρης, δεν καταλαβαίνεις πότε ξεκίνησε και πότε τελείωσε το έργο. Οι αντιδράσεις του Γκραντ σε συνδυασμό με τις γκριμάτσες του είναι το κερασάκι στην τούρτα. Και η χημεία, δε, του ζευγαριού είναι από τις καλύτερες που έχουμε δει στη μεγάλη οθόνη. Ίσως η καλύτερη screwball κωμωδία.
