Rosemary's Baby

Πέρα από την (γελοία;) ταινία Πειρατές και αυτές που έπαιζαν στην τηλεόραση πού και πού (Φράντικ και Ο θάνατος και η κόρη), δεν είχαμε δει άλλη ταινία από τον Ρόμαν Πολάνσκι. Είχαμε διαβάσει για τις κλασικές του ταινίες των δεκαετιών '60 και '70, αλλά εκείνη την εποχή (το 1999) δεν μπορούσες να τις βρεις εύκολα. Ίσως να πετύχαινες καμιά μισοχαλασμένη, χιλιοπαιγμένη, «μασημένη» βιντεοκασέτα! Και μια ανοιξιάτικη, νύχτα Παρασκευής με γεμάτο φεγγάρι, το Ολύμπιον έφερε την κλασική ταινία Rosemary's Baby, με αποκατεστημένη κόπια. Μια εκπληκτική μεταμεσονύχτια προβολή που απολαύσαμε μαζί με τον συνάδελφο μηχανικό, κιθαρίστα του γκρουπ και μελλοντικό μου κουμπάρο.

Τον επόμενο μήνα, μια δεύτερη εβδομάδα σινε-αναμνήσεων.

Cul-de-sac (Η νύχτα των δολοφόνων)

Ο όρος Cul-de-sac σημαίνει αδιέξοδο. Σε ένα τέτοιο βρίσκονται όλοι οι χαρακτήρες της ταινίας του Ρόμαν Πολάνσκι. Δύο ψιλο-αποτυχημένοι γκάνγκστερ (ο ένας με μια σφαίρα στην κοιλιά) ξεμένουν από αμάξι και αναζητούν βοήθεια με την απειλή των όπλων σε έναν πύργο στη Βόρεια Αγγλία, όπου εκεί ζουν απομονωμένοι ένας φαλακρός βιομήχανος με τη γαλλίδα σύντροφό του. Ο γκάνγκστερ εγκλωβίζεται εκεί και δεν μπορεί να φύγει αν δεν έρθει η βοήθεια από τους δικούς του. Η γαλλίδα ασφυκτιά στην... μινιμαλιστική ζωή του πύργου, όντας εκεί για πάνω από δέκα μήνες, μη έχοντας να κάνει και πολλά. Και ο αρκετά εσωστρεφής βιομήχανος είναι εγκλωβισμένος εκεί κατά βούληση. Όταν σκάσει μύτη μια ομάδα επισκεπτών, τα πράματα θα περιπλακούν και οι ρόλοι θύτη-θύματος θα αντιστραφούν. Αυτό που ακολουθεί είναι ένα σύνολο από σουρεαλιστικές καταστάσεις. Το υποδόριο και σαρδόνιο μαύρο χιούμορ παίζει πρωτεύοντα ρόλο σ' αυτή την χαμηλού προφίλ, σινεφίλ ταινία του πολωνού σκηνοθέτη. Εδώ στη δεύτερη βρετανική του παραγωγή η οποία απέσπασε και τη Χρυσή Άρκτο στο φεστιβάλ του Βερολίνου το 1966. Ο Donald Pleasance στην καλύτερη ίσως ερμηνεία της καριέρας του με παρτενέρ την Françoise Dorléac, αδερφή της Κατρίν Ντενέβ, που πέθανε σε αυτοκινητικό ατύχημα ένα χρόνο μετά.

Repulsion (Αποστροφή)

Η πρώτη αγγλόφωνη δημιουργία του πολωνού σκηνοθέτη Roman Polanski με πρωταγωνίστρια τη νεαρή και πανέμορφη γαλλίδα Catherine Deneuve. Η Αποστροφή του 1965 μας παρουσιάζει τη βαθμιαία τάση προς την παράνοια μιας νεαρής κοπέλας που φοβάται τις σχέσεις με τους άντρες, αποστρέφεται —για την ακρίβεια— την επαφή μαζί τους και έχει μια παράξενη εμμονή με τις... ρωγμές στους τοίχους. Σταδιακά, θα παρατήσει τη δουλειά της, θα κλειστεί στο σπίτι και θα αρχίσει να φαντάζεται ότι τη βιάζουν. Η επαφή της όμως με... ρεαλιστικούς άντρες θα αποφέρει αιματηρά αποτελέσματα.

Μετά την υποψηφιότητα για το ξενόγλωσσο όσκαρ της ταινίας του Μαχαίρι στο νερό, ο Polanski δημιουργεί ένα ψυχολογικό θρίλερ μέσα σε... εκκωφαντική σιωπή. Μας βάζει στην ψυχοσύνθεση της ηρωίδας αργά αλλά σταθερά, με ανάλογο τρόπο που θα δούμε ξανά στα περισσότερο πετυχημένα Μωρό της Ρόζμαρι και στον Ένοικο. Έντονα close-ups, περίεργες γωνίες λήψης, η απουσία της μουσικής που εντείνει την αγωνία και το έξυπνο «παιχνίδι» της κάμερας με τις σκιές, δείχνουν έναν σκηνοθέτη με όρεξη και ταλέντο. Αν τότε η ταινία έκανε περισσότερο αίσθηση ως ταινία τρόμου, σήμερα βλέπεται ως το δράμα και το ψυχολογικό αδιέξοδο μιας σεξουαλικά ψυχρής κοπέλας.