The Virginian

Η ιστορία έχει γυριστεί αρκετές φορές από το Χόλιγουντ, εμείς είδαμε την b-movie έκδοση του 1946 με πρωταγωνιστή τον Joel McCrea. Με την επιτυχία του The Virginian, ο McCrea επικέντρωσε την καριέρα του στο είδος του γουέστερν. Μέτρια ως επί τω πλείστον η ταινία, με καρικατούρες-ηθοποιούς, ολίγον κωμική στην αρχή αλλά η δραματική κατάληξη της ιστορίας προς το τέλος, κάνει έντονη την αντίθεση της σε σχέση με το πώς ξεκίνησε το έργο και σου αφήνει μία αίσθηση ότι τελικά είδαμε κάτι που δεν ήταν ανάξιο λόγου.

Και τι αφορά το έργο: μία δασκάλα που έρχεται στη Δύση από τον πολιτισμό της ανατολικής ακτής και μπλέκει συναισθηματικά με τον Βιρτζίνιαν. Αυτός αρχηγός των καουμπόι της περιοχής θα μπλέξει σε διάφορες περιπέτειες και θα καταλήξει να πρέπει να συλλάβει και να οδηγήσει στη δικαιοσύνη (δηλ. στην κρεμάλα) το φίλο του (ο συνήθως δευτεραγωνιστής Brian Donlevy). Και όλη αυτή η "συνηθισμένη" βία της Άγριας Δύσης θα φέρει τη δασκάλα σε δύσκολη θέση.

Wichita (Μονομαχία χωρίς τέλος)

Απλοϊκή καταγραφή της δράσης του Wyatt Erp και το πώς κατέληξε να γίνει ο σερίφης στην πόλη της Wichita, σε ένα έγχρωμο cinemascop b-movie εργάκι της 20th Century Fox. Υπερβολικά απλή ταινία του είδους, ένα έγο μονοδιάστατο, με γραφικούς χαρακτήρες, κάτω του μετρίου το τελικό αποτέλεσμα. Παρ'ολίγον θεοποίηση του ήρωα που τα βάζει με όλους, έχοντας το Νόμο πάνω απ' όλα και πάνω απ' όλους. Ένα περίεργο πράμα: στο έργο πεθαίνουν από διασταυρούμενα πυρά μόνο αθώοι (γυναίκες, παιδιά!) κάτι το οποίο δίνει μεγαλύτερη βαρύτητα στην αξία της δράσης του Erp. Ο Joel McCrea στον πρωταγωνιστικό ρόλο μαζί με τη Vera Miles που υποδύεται τη σύζυγό του. Σε δεύτερους ρόλους ο Lloyd Bridges και ο Peter Graves (ο μετέπειτα πρωταγωνιστής στη σειρά "Επικίνδυνη αποστολή").

Colorado Territory

Ο Raoul Walsh αντιγράφει τον εαυτό του και παίρνει το σενάριο της ταινίας του High Sierra και το τοποθετεί στην άγρια Δύση. Στο Colorado Territory, ο Joel McCrea έχει το ρόλο του Humphrey Bogart και προσπαθεί να κάνει μία τελευταία ληστεία και να αποσυρθεί. Στους γυναικείους ρόλους η Virginia Mayo υποδύεται τη γυναίκα που θα τον ακολουθήσει μέχρι τέλους και η Dorothy Malone υποδύεται τη γυναίκα που θα κάνει πίσω μόλις μάθει την αλήθεια γύρω από τον McCrea. Συνεχής δράση, πιστολίδια, ίντριγγα, πισώπλατα μαχαιρώματα αλλά εντελώς "χάρτινοι" οι δεύτεροι χαρακτήρες και γραφικές ανατροπές οδηγούν στην τελική κλιμάκωση, με αποτέλεσμα να θεωρήσουμε μέτριο το τελικό αποτέλεσμα. Στα ελληνικά βγήκε με δύο τίτλους: «Ματωμένοι βράχοι» και «Ο εκδικητής του κόκκινου βράχου».

Ramrod (Ο ουλαμός των γενναίων)

Άλλη μία συνεργασία του McCrea με την Veronica Lake λίγα χρόνια μετά το Sullivan's Travel, αλλά εδώ δεν θα υπάρξει έρωτας, καθώς η κα. Lake είναι η γυναίκα-αράχνη που παίζει με τους άντρες και τους βάζει να μπλέκονται για χάρη της, μέχρι να υλοποιηθεί ο σκοπός της. Ο σκοπός της είναι να ανοίξει ένα δικό της ράντσο και να πάει κόντρα στη βούληση του μεγαλο-γελαδάρη πατέρα της. Θα χρειασθεί έναν επιστάτη-προϊστάμενο για το ράντσο και θα προσλάβει τον McCrea. Στο Ramrod λοιπόν παρακολουθούμε μία ακολουθία γεγονότων, για την ακρίβεια τις αλυσιδωτές αντιδράσεις στα αμέσως προηγούμενα γεγονότα, τη συσσωρευμένη καταπίεση και το μίσος που οδηγούν την πλοκή, φυσικά, σε αιματηρά συμβάντα και ξεκαθαρίσματα. Στο σύνολό του, είναι ένα απλοϊκό γουέστερν β' διαλογής, το οποίο όμως κρατάει το ενδιαφέρον σου. Ήταν το πρώτο γουέστερν που σκηνοθέτησε ο Andre de Toth.

Come and Get It

Η ταινία Come and Get It έχει περισσότερα πράματα να πούμε για το παρασκήνιο παρά για την ίδια την ταινία. Από τους αρχικούς τίτλους αρχής βλέπουμε: δύο σεναριογράφους, δύο κινηματογραφιστές, δύο σκηνοθέτες, αλλά έναν παραγωγό (Samuel Goldwyn). Ο οποίος ήθελε να μεταφέρει το μυθιστόρημα της Edna Ferber (που μας έδωσε επίσης τα Dinner at Eight, Giant, Cimarron) στο πανί. Προσέλαβε τον Howard Hawks (και τους συνεργάτες του) ο οποίος γύρισε το μεγαλύτερο μέρος του έργου χωρίς την επίβλεψή του. Όταν ο Goldwyn είδε τα πρώτα αποτελέσματα (που επικεντρώνονταν περισσότερο στη φιλία των ξυλοκόπων Edward Arnold και Walter Brennan και στο ερωτικό τρίγωνο με την Frances Farmer), απέλυσε το σκηνοθέτη επειδή δεν ήθελε να αλλάξει ρότα. Ο William Wyler δεν ήθελε να αναλάβει έργο κάποιου άλλου και συγκατάνευσε μόνο υπό την απειλή του παραγωγού που του είπε ότι, αν αρνηθεί, δεν θα του δώσει ξανά σοβαρή δουλειά. Και έτσι το έργο ολοκληρώθηκε, μετατοπίζοντας το αρχικό τρίγωνο σε ένα άλλο, χρόνια μετά. Ο Arnold θα αφήσει την αγάπη του για τη Frances για να πάει να παντρευτεί την κόρη του πλούσιου αφεντικού του, έτσι ώστε να φτιάξει την καριέρα που πάντα ονειρευόταν. Τελικά, ο Brennan θα παντρευτεί την Frances και μετά από πολλά χρόνια, και αφού η γυναίκα έχει αφήσει τούτο τον κόσμο, ο Arnold θα επισκεφθεί το φίλο του και θα γνωρίσει την κόρη τους, που θα είναι φτυστή η παλιά του αγαπημένη. Ο γεροντοέρωτας θα τον βαρέσει κατακούτελα και η ιστορία μας έκτοτε θα παρουσιάσει το ερωτικό τρίγωνο μεταξύ του πατέρα, του γιου (Joel McCrea) και της κόρης του Brennan.

Κλασικό εργάκι της δεκαετίας του '30, το οποίο κυλάει ευχάριστα, αλλά έχει ένα μειονέκτημα σε σχέση με το βιβλίο: το «βιασμό» της φύσης που ήθελε να παρουσιάσει η συγγραφέας και δεν αποδόθηκε πολύ καλά. Για παράδειγμα, οι σεκάνς της υλοτομίας ήταν σαν να βλέπαμε ένα πολύ καλό και επιμορφωτικό ντοκιμαντέρ γύρω από αυτό το επάγγελμα και τη διαδρομή του δέντρου από το κόψιμο μέχρι το εργοστάσιο. Λίγο ο γιος McCrea τονίζει τις αλλαγές που πρέπει να γίνουν, ειδικά για τη δεντροφύτευση μετά από κάθε υλοτόμηση και πηγαίνει κόντρα στον σκληροτράχηλο πατέρα που δεν δίνει σημασία. Τέλος, για σινε-ιστορικούς λόγους, να πούμε ότι είναι η ταινία στην οποία ο Walter Brennan πήρε το πρώτο του (από τα 3) όσκαρ β' ανδρικού ρόλου. Όπως, επίσης, το ότι είναι η καλύτερη ταινία για να δείτε ως πρωταγωνιστή τον ευτραφή και πολύ καλό ηθοποιό κύριο Arnold.

Barbary Coast (Πόλις άνευ νόμου)

Θέλοντας να ξεφύγει από τα τυποποιημένα γουέστερν της εποχής του μεσοπολέμου, ο Howard Hawks παρουσίασε το 1935 μια ιστορία από την δυτική ακτή της Αμερικής και συγκεκριμένα της λεγόμενης Barbary Coast, εκεί που βρίσκεται η πόλη άνευ νόμου, δηλαδή το Σαν Φρανσίσκο. Εκεί μαζεύονταν όλοι οι χρυσοθήρες με τα σακούλια γεμάτα χρυσό, περιμένοντας να πάρουν τα πλοία της επιστροφής. Εκεί, ο Edward G. Robinson είναι ο ιδιοκτήτης ενός μεγάλου σαλούν, που εμμέσως πλην σαφώς διοικεί την πόλη και που καταφέρνει με πλάγιους τρόπους να αρπάζει το χρυσό των καημένων ανθρώπων. Το δόλωμα στο μαγαζί του αποτελεί η πανέμορφη Miriam Hopkins, που έφτασε στο Σαν Φρανσίσκο για να παντρευτεί, μόνο για να βρει τον μέλλοντα σύζυγό της νεκρό και αναγκάστηκε να πιάσει εκεί δουλειά, με σκοπό όμως κι αυτή να «πιάσει την καλή». Ο Hawks αναμιγνύει το ουέστερν με το μελόδραμα και μπλέκει με το χαρακτηριστικό του τρόπο πολλά πράματα στην ιστορία μας όπως: την δημιουργία της πρώτης εφημερίδας η οποία θα προσπαθήσει μάταια να πάει κόντρα στο κατεστημένο και τους νομοταγείς πολίτες της πόλης που θα πάρουν τα όπλα για να επιβάλλουν το νόμο και την τάξη. Και στη μέση όλων αυτών θα υπάρξει ο έρωτας ανάμεσα στη Hopkins και το νεαρό Joel McCrea, ενός συγγραφέα-ποιητή χρυσοθήρα, που θα εμφανιστεί στο δεύτερο μισό του έργου και θα κερδίσει την καρδιά της. Αν και αρκετά παλιομοδίτικη και κλασικότροποη, η ταινία ξεχωρίζει από αρκετές άλλες της χρονιάς της. Όπως και σε άλλα έργα του Hawks, ξεχωρίζει η συμμετοχή του καρατερίστα Walter Brennan. Για την ακρίβεια, πρόκειται μάλλον για τον πρώτο ουσιαστικό δευτεραγωνιστικό ρόλο του Brennan μετά από μυριάδες συμμετοχές που είχε ως κομπάρσος μέχρι εκείνη τη στιγμή.

The More the Merrier (Άστεγοι ερωτευμένοι)

Όσοι πιο πολύ, τόσο πιο καλά, μας λέει ο αμερικανικός τίτλος The More the Merrier της ταινίας του George Stevens από το 1943. Κι αυτό επειδή εκείνη την περίοδο (καταμεσής του πολέμου) η Ουάσινγκτον βρίθει από κόσμο, δεν υπάρχει δωμάτιο ούτε για δείγμα, κι ο κόσμος νοικιάζει τα ελεύθερα δωμάτια των σπιτιών του για να βοηθήσει στην κατάσταση. Έτσι η Jean Arthur αποφασίζει να νοικιάσει το μισό της σπίτι, ένα δωμάτιο δηλαδή στον ηλικιωμένο Charles Coburn, κι αυτός μετά να επινοικιάσει το μισό του μισού του στον γοητευτικό νεαρό Joel McCrea. Η συμβίωση αυτού του τριγώνου θα προξενήσει τη βάση των κωμικών καταστάσεων της ταινίας μας αλλά και την αφετηρία της δημιουργίας του απαραίτητου ειδυλλίου μεταξύ των νεαρών, με τον Coburn να τους «παίζει» έτσι ώστε να τους φέρει πιο κοντά. Δεν είναι η ταινία που θα σας αλλάξει τη ζωή, είναι όμως μια ευχάριστη πρόταση για να παρακολουθήσετε μια ρομαντική κωμωδία μιας κάποιας εποχής, με παλιά/διαφορετικά ήθη και έθιμα απ' ό,τι σήμερα, αν δεν είστε φαν δηλαδή των ταινιών της κλασικής εποχής του Χόλιγουντ. Να πούμε επίσης ότι η ταινία προτάθηκε για έξι όσκαρ: καλύτερης ταινίας, σκηνοθεσίας, δύο για το σενάριο (ένα για τους σεναριογράφους και ένα για τους δημιουργούς της πρωτότυπης ιστορίας), α' γυναικείου ρόλου για την Arthur (η μοναδική της υποψηφιότητα) και β' ανδρικού ρόλου για τον Coburn, το οποίο κέρδισε κιόλας.

Cattle Empire (Άνθρωποι με σιδερένια καρδιά)

Η ταινία ξεκινάει με το παρολίγον λιντσάρισμα του πρωταγωνιστή Joel McCrea. Τον σώζει τελευταία στιγμή ο μεγαλοκτήμονας της περιοχής, ο οποίος έμεινε τυφλός εξαιτίας του McCrea. Η ιστορία περιπλέκεται όταν αποφασίζει να τον κάνει αρχηγό της ομάδας που θα οδηγήσει το τελευταίο μεγάλο του κοπάδι για να το πάει για πούλημα. Με τα πολλά δέχεται, όπως δέχεται να ηγηθεί και το κοπάδι του αντιπάλου του τυφλού. Ο πρώτος που θα φτάσει στον προορισμό θα πλουτίσει, ενώ ο δεύτερος θα πάρει ένα μεγάλο τίποτα. Οι καουμπόιδες που θα μισθώσει το τυφλό αφεντικό θα είναι οι κάτοικοι της πόλης που ήθελαν να τον λιντσάρουν και τώρα θα αναγκαστούν να δουλέψουν κάτω από τις διαταγές του. Όλη αυτή η πίεση κάποια στιγμή θα εκτονωθεί με βίαια αποτελέσματα αλλά αυτό θα οδηγήσει στο να λάμψει η αλήθεια και να αποκατασταθεί το όνομα του πρωταγωνιστή.

Από τα καλούτσικα b-movie γουέστερν της εποχής αποτελεί η ταινία Cattle Empire και μία από τις πάμπολλες που γυρνούσε ο Joel McCrea τότε. Στην παρούσα αναμειγνύουμε κλασικά στερεότυπα της άγριας δύσης με λίγο μυστήριο για το παρελθόν του μοναχικού πρωταγωνιστή, ο οποίος φυσικά έχει αξίες και δεν είναι κάποιος ψωροπερήφανος. Ό,τι πρέπει για τους φίλους του είδους.

Ride the High Country

Η δεύτερη ταινία του νεαρού Sam Peckinpah το 1962 είχε τίτλο Ride the High Country (ελληνικός τίτλος: «Το χρυσάφι δε φτάνει για όλους») και φιλοξενούσε στους πρωταγωνιστικούς ρόλους δύο παλαίμαχους σταρ του είδους: τον Joel McCrea και τον Randolph Scott. Όλη η ταινία ξεχωρίζει για τη χημεία των δύο αντρών και για τις ατάκες που ανταλλάσουν. Στον ελεύθερο χρόνο (όταν δεν έχουν να αντιμετωπίσουν καμιά... επικίνδυνη κατάσταση) αναλώνονται σε αναμνήσεις από το ένδοξο παρελθόν, καθώς μόνο αυτό τους έμεινε τώρα που οι αλλαγές στην άγρια δύση είναι ραγδαίες, αυτοί γερασμένοι κάνοντας ό,τι να 'ναι δουλειές για να επιζήσουν. Η ταινία ακολουθεί τα κλασικά μονοπάτια του είδους αλλά η σκηνή της τελικής μονομαχίας με τους δύο γέρους εναντίον τριών νεαρών «θυμίζει» έντονα Peckinpah του κοντινού μέλλοντος, ξέρετε, Άγρια συμμορία κλπ. Check it out...

Dead End (Δρόμος χωρίς διέξοδο)

Άλλη μια ταινία από τον μεγάλο παραγωγό της εποχής, τον Samuel Goldwyn, σε σκηνοθεσία του William Wyler. Το θεατρικό του Sidney Kingsley Dead End μετέφερε σε σενάριο το 1937 η επίσης θεατρική συγγραφέας Lillian Hellman. Η ιστορία μας αναφέρεται σε μια φτωχική γειτονιά στη Νέα Υόρκη, εκεί που τελειώνουν οι μεγάλοι δρόμοι που φτάνουν μέχρι το ποτάμι. Οι πλούσιοι χτίζουν εκεί καινούρια, μεγάλα σπίτια με θέα και εγκαθίστανται στην περιοχή. Η ταξική διαφορά είναι τεράστια. Εμείς παρακολουθούμε τις σχέση ενός άνεργου αρχιτέκτονα με μια πλούσια και παράλληλα με μια φτωχή κοπέλα, τον μικρό αδερφό αυτής που συμμετέχει σε μια συμμορία της περιοχής και κάνουν χουνέρι σε ένα μικρό πλουσιόπαιδο και έναν πασίγνωστο γκάνγκστερ που επέστρεψε σ' αυτό το μέρος που μεγάλωσε και ο ίδιος, ψάχνοντας ανθρώπους από το παρελθόν του. Όλες οι ιστορίες, όπως φαντάζεστε, μπλέκονται μεταξύ τους όσο πλησιάζει το τέλος.
Με χαρακτηριστική άνεση σκηνοθετεί και πηγαινοέρχεται από ιστορία σε ιστορία ο Wyler. Έχει και μερικούς πολύ καλούς ηθοποιούς που ταιριάζουν γάντι στους ρόλους τους όπως ο McCrea ως ο άνεργος αρχιτέκτονας, η Sylvia Sidney με τα «λυπημένα» μάτια ως φτωχική κοπέλα και ο Bogart στο ρόλο (τι άλλο φυσικά;) του σκληρού μαφιόζου, φρέσκος από την επιτυχία της πρηγούμενης χρονιάς Το πετρωμένο δάσος. Σημειώστε την πρώτη κινηματογραφική εμφάνιση της νεαρής τσακαλοπαρέας που πήρε το όνομα The Dead End Kids, η οποία συμμετείχε και στο θεατρικό στο Broadway, και έπειτα έκανε δευτεραγωνιστική καριέρα σε διάφορες ταινίες, όπως στην Κολασμένες ψυχές με τον Cagney. Το πιο ενδιαφέρον όμως κομμάτι της ταινίας ήταν το ότι παρατηρούμε, εβδομήντα δύο χρόνια μετά, κάποια στοιχεία της Αμερική των 30's να μην έχουν αλλάξει καθόλου στην Ελλάδα του 2000. Και τότε οι νέοι αγωνίζονταν, μοχθούσαν και απεργούσαν για να βρουν αξιοπρεπείς δουλειές· και τότε οι αστυνομικοί είχαν τον άχαρο ρόλο να επιβάλουν την τάξη με τους πολίτες να τους περιγελούν· τότε οι νέοι αντιδρούσαν στην αδικία ιδρύοντας συμμορίες ενώ σήμερα αντιδρούν στα ίσα. Αλλά, παρόλο αυτά, δεν υπάρχει καμία πρόδος σ'αυτή τη χώρα;

The Palm Beach Story (Πού βρίσκει λεφτά η γυναίκα μου;)

You have no idea what a long-legged woman can do without doing anything.

Η παραπάνω φράση θα μπορούσε να αποτελεί τη σύνοψη της ταινίας The Palm Beach Story (για να μην προσθέσω και την πραγματική ζωή). Ο κατεξοχήν σεναριογράφος και μετέπειτα σκηνοθέτης Preston Sturges μάς έχει απασχολήσει αρκετά τελευταία. Αυτή η ταινία, που ανακαλύψαμε από το 1942 και φέρει την υπογραφή του, έχει για πρωταγωνίστρια την Claudette Colbert, η οποία παρόλο που αγαπάει τον άντρα της (Joel McCrea), τον αφήνει στα «κρύα του λουτρού» επειδή δεν βγάζει λεφτά για να τους συντηρήσει. Τον αφήνει να δουλέψει ήσυχα και μόνος του, ενώ αυτή παίρνει τους δρόμους προς αναζήτηση πλουσίου συζύγου. Ο... παρατημένος με χίλια ζόρια θα την ακολουθήσει και ύστερα από πολλά διασκεδαστικά ευτράπελα θα την βρει στο Palm Beach να κάνει παρέα με έναν από τους πιο πλούσιους αμερικανούς. Υποδυόμενοι τα αδέρφια, θα προσπαθήσουν να βρουν τον τρόπο να ξεμπλέξουν. Κοφτεροί και κυνικοί διάλογοι μέσα από καταστάσεις που ήταν πολύ μπροστά για την εποχή τους. Η γυναίκα να έχει το πάνω χέρι; Όσο και αν ίσχυε στην πραγματικότητα, κανένας άλλος σκηνοθέτης της εποχής δεν το έδειξε με τόσο τολμηρό τρόπο.

Sullivan's Travels

Ο Joel McCrea υποδύεται έναν νεαρό και πολυεπιτυχημένο χολιγουντιανό σκηνοθέτη ταινιών κωμωδίας, ο οποίος θέλει να γυρίσει μια σοβαρή ταινία που θα μιλάει για τους φτωχούς και τους καταφρονημένους όλου του κόσμου. Έχοντας μεγαλώσει όμως υπό «κανονικές» συνθήκες, παίρνει τους δρόμους και ακολουθεί τους άστεγους και άπορους, προσπαθώντας να αποκομίσει εμπειρίες από πρώτο χέρι. Τα ταξίδια του Σάλιβαν όμως (όπως είναι το όνομα του σκηνοθέτη, που έχει πολλά στοιχεία από... Orson Welles) θα έχουν αναπάντεχες κωμικές ανατροπές και θα τον φέρνουν συνεχώς πίσω στο Χόλιγουντ. Μέχρι τη στιγμή που θα βρεθεί χωρίς να το θέλει στη θέση των φτωχών και από μια παρεξήγηση θα οδηγηθεί στα κάτεργα. Λίγο πριν το τέλος η ταινία παίρνει μια πιο δραματική πορεία, αλλά η μαεστρία του σκηνοθέτη Preston Sturges δεν την αφήνει να γίνει μελό. Ούτε μία βαρετή σκηνή δεν υπάρχει σ'αυτήν την υπέροχη, κλασική με τα όλα της, ταινία του 1941. Απίστευτες ατάκες σε ρυθμούς πολυβόλου και μία πανέξυπνη ιστορία που σατυρίζει ολόκληρο το χολιγουντιανό σύστημα και αποτείει φόρο τιμής στους μεγάλους κωμικούς του παρελθόντος. Πάνω από όλα όμως μια ταινία που υμνεί τη δύναμη του κινηματογράφου. Σημειώνουμε ότι η φανταστική ταινία που ήθελε να γυρίσει ο Joel McCrea είχε τον τίτλο... O Brother, Where Art Thou! Έναν τίτλο που... δανείστηκαν 60 χρόνια μετά οι αδελφοί Κοέν.

The Most Dangerous Game

Από το ομώνυμο διηγηματάκι του Richard Connell που διαβάσαμε στις ιστορίες μυστηρίου «Οι μάγοι της ανατριχίλας» (επιλεγμένα από τον Χίτσκοκ και το βρίσκεται στις εκδόσεις Λιβάνη) και αποδόθηκε στα ελληνικά ως Το πιο επικίνδυνο θήραμα προέρχεται η ιστορία της ταινίας The Most Dangerous Game του 1932, την οποία σε γενικές γραμμές θα χαρακτηρίζαμε ως εξωτική περιπέτεια. Βρισκόμαστε εξάλλου στην εποχή του Tarzan και του King Kong. Και πώς να μην είναι εξωτική αφού η παραγωγή της ταινίας έγινε παράλληλα με τα γυρίσματα του King Kong· ο παραγωγός/σκηνοθέτης του Kong, Merian Cooper, αναλαμβάνει εδώ χρέη παραγωγού και αφήνει τη σκηνοθεσία στον έτερο σκηνοθέτη, Ernest Schoedsack. Καθώς ετοιμάζονται τα ειδικά εφέ του Kong και υπάρχει λίγος διαθέσιμος χρόνος, γυρίζεται το Παιχνίδι τη νύχτα. Τώρα αν σας φαίνονται κάποια πράματα ίδια, όπως το ναυάγιο σε άγνωστο νησί, το κυνηγητό στη ζούγκλα, κ.λ.π., δεν έχει και πολύ σημασία. Η ταινία έχει κάποιο ενδιαφέρον αλλά φαντάζει σήμερα αρκετά απλοϊκή· γραφικοί χαρακτήρες, υπερβολικό παίξιμο, ταχύτατη εξέλιξη της ιστορίας για να τελειώσουν όλα σε μία ωρίτσα!

Union Pacific

Επειδή έχουμε να κάνουμε με μια ταινία του Cecil B. DeMille, όπως καταλαβαίνετε, η ταινία Union Pacific θα πρέπει να είναι επικών διαστάσεων. Η διάρκειά της είναι 2 ώρες και 15 λεπτά, έχει μεγάλα και εντυπωσιακά σκηνικά, εντυπωσιακές επίσης καταστροφές και στη μέση της ιστορίας μας μια φιλία και ένα ερωτικό τρίγωνο. Η ταινία εξιστορεί τις προσπάθειες κατασκευής του πρώτου σιδηροδρομικού δικτύου που θα ένωναν την Ανατολή με τη Δύση. Διάφοροι οπορτουνιστές όμως αντιτίθονται σ' αυτή την κατασκευή σαμποτάροντας με διάφορους τρόπους το όλο εγχείρημα. Οι δύο πρωταγωνιστές μας είναι παλιοί φίλοι απ' τον πόλεμο, αντίπαλοι σ' αυτήν την ιστορία και ανταγωνιστές για την καρδιά της Barbara Stanwyck. Αν δεν υπήρχε και η τόσο έντονα γελοία απεικόνιση των «κακών» Ινδιάνων, θα μιλούσαμε για μεγάλη ταινία. Βρισκόμαστε όμως στο 1939...

Παρεπιμπτόντως, η ταινία επρόκειτο να διαγωνιστεί στο πρώτο φεστιβάλ των Καννών εκείνη τη χρονιά, κάτι που δεν έγινε εξαιτίας της εισόδου της Γαλλίας στον πόλεμο και της ακύρωσης του Φεστιβάλ. Το 2002 όμως αποφασίστηκε να διαγωνιστούν οι ταινίες που είχαν προγραμματιστεί για το 1939 και δόθηκε αναδρομικά στην ταινία ο Χρυσός Φοίνικας!