La isla minima (Το μικρό νησί)

 Ατμοσφαιρική, αργόσυρτη, με πανέμορφες λήψεις, η ταινία που πήρε όλα τα βραβεία στην Ισπανία το 2015 είναι Το μικρό νησί. Αρχές των 80's· η τοποθεσία είναι στη νότια Ισπανία σε φτωχικές, αγροτικές περιοχές στους βάλτους της Guadalquivir· δύο αστυνομικοί της πρωτεύουσας θα καταφτάσουν για να ερευνήσουν την εξαφάνιση δύο κοριτσιών. Η ιστορία θα περιπλέξει την τοπική κοινωνία, θα βγάλει στη φόρα μυστικά του φρανκικού παρελθόντος, θα φέρει σε κόντρα τους δύο αστυνομικούς και μια υποψία για serial-killer θα έρθει στην επιφάνεια.

Ταινία που ανακαλύψαμε μόλις πρόσφατα, και εντυπωσιαστήκαμε. Έτσι όπως πρέπει να είναι ένα σωστό αστυνομικό έργο: με έμφαση στους χαρακτήρες, στην ατμόσφαιρα, στην αγωνία μέσα από την πλοκή της ιστορίας.

The Prophet

Το ένα φέρνει το άλλο, και ψάχνοντας βρίσκεις κάτι καινούριο και ενδιαφέρον. Τι εννοώ; Αναζητώντας πληροφορίες για την εργογραφία του Tomm Moore (επειδή ανακαλύψαμε το Wolfwalkers), πέσαμε πάνω στο τραγούδι του Damien Rice "Hypnosis" και από το βιντεοκλιπ του τραγουδιύ ανακαλύψαμε τον Προφήτη, το animation που είναι βασισμένο στο ομότιτλο, πολυδιαβασμένο έργο του Χαλίλ Γκιμπράν.

Με αφηγητή τον Μουσταφά με την ιδαίτερη φωνή του Λίαμ Νίσον, παρακολουθούμε διάφορα κεφάλαια του βιβλίου (περί Αγάπης, καλού και κακού, περί ελευθερίας, περί γάμου κλπ.) μέσα από διαφορετικούς δημιουργούς κινουμένων σχεδίων για κάθε θέμα/κεφάλαιο, έτσι ώστε τελικά η ταινία είναι μία συρραφή έργων από διαφορετικά ήδη και προσεγγίσεις στο είδος του animation. Το λες, τουλάχιστον, ενδιαφέρον. Ή αλλιώς, ένα ενήλικο animation, μιας και τα περισσότερα θέματα δεν θα μπορέσουν να "αγγίξουν" νεαρές ηλικίες ή παιδιά. Τη γενική προσταγή στο έργο είχε ο Roger Allers (συν-σκηνοθέτης του Lion King).

It Follows (Σε ακολουθεί)

Η πρώτη ταινία του David Robert Mitchell (του οποίου το δεύτερο έργο Under the Silver Lake λατρέψαμε) είναι μία ανεξάρτητη, ατμοσφαιρική ταινία τρόμου, στην οποία το Κακό σε ακολουθεί συνέχεια και το βλέπεις μόνο εσύ, κανένας άλλος. Το It Follows παίζει με τα κλισέ των νεανικών ταινιών τρόμου και της σεξουαλικής πράξης, χρησιμοποιεί ευρυματικά την κυκλική κίνηση της κάμερας (δείτε σχετικό αφιέρωμα από CineFix, με spoilers) και σε κρατάει σε συνεχή αγωνία.

Thumbs up!

The Rover

Μας αρέσουν οι post-apocalyptic ταινίες. Μας αρέσει ο Guy Pearce από την εποχή του Λος Άντζελες εμπιστευτικό και του Μεμέντο. Για αυτό έκατσα να δω αυτή την αυστραλέζικη ταινία με τον τίτλο The Rover. Αλλά δεν μπορείς να ταυτιστείς (έστω και λίγο) με τον πρωταγωνιστή της ταινίας, ή τουλάχιστον να τον καταλάβεις, οπότε δεν μας ενδιαφέρει η περιπλάνηση του και δεν καταλαβαίνουμε ή/και δεν δίνουμε σημασία στις πράξεις του. Κρίμα, επειδή είχα υψηλές απαιτήσεις από τον σκηνοθέτη David Michod, του οποίου η προηγούμενη ταινία Animal Kingdom με είχε ενθουσιάσει.

Mandariinid (Tangerines/Μανταρίνια)

Βρισκόμαστε στις μάχες της Αμπχαζίας αρχές της δεκαετίας του '90. Τα Μανταρίνια παρουσιάζουν δύο τραυματισμένους θανάσιμα εχθρούς (ένα Γεωργιανό και έναν Τσετσένο) που περιθάλπονται μέσα σε ένα σπίτι ενός ουδέτερου ηλικιωμένου που ζει από τη συγκομιδή μανταρινιών. Η ένταση είναι τεταμένη από την αρχή ως το τέλος και η έκρηξη της βίας καραδοκεί ανά πάσα στιγμή. Ο παρολογισμός και το ανούσιο του πολέμου σε μια μικρή ταινία από την Εσθονία (συμπαραγωγή με Γεωργία).

Predestination (Ταξιδιώτης στο χρόνο)

Άλλη μία ταινία με το αγαπημένο θέμα για τον υπογράφοντα: ταξίδι μπρος-πίσω στο χρόνο, με τον πρωταγωνιστή να επηρεάζει το παρελθόν για να αλλάξει το μέλλον. Ή μήπως όμως όλα είναι προκαθορισμένα; Ο Ethan Hawke παίζει μετά από χρόνια σε αξιομνημόνευτο έργο και η Sarah Snook κλέβει την παράσταση. Αναζητήστε το Predestination για να κάψετε τον εγκέφαλό σας και να μείνετε με την απορία ζωγραφισμένη στο πρόσωπό σας για μέρες μετά.