Οι χειρότερες ταινίες της χρονιάς (που, δυστυχώς, έκατσα και είδα):
Thir13en Ghosts, Le Pacte des Loups (Η αδελφότητα των λύκων), The Fast and the Furious, Highway (Η περιπλάνηση), Jeepers Creepers, Pearl Harbor, Rush Hour 2, Lara Croft: Tomb Raider.
Οι κάτωθι βλέπονται για να περνά η ώρα, αλλά παρόλο αυτά δεν ξεφεύγουν από τη μετριότητα:
Serendipity (Έρωτας μετ’ εμποδίων) (με John Cusack και Kate Beckinsale), Kate & Leopold, Enemy at the Gates (Εχθρός προ των πυλών), America’s Sweethearts (Το ζευγάρι της χρονιάς), Jay and Silent Bob Strike Back (Επιδρομή στο Χόλιγουντ) (μόνο και μόνο για τον Silent Bob), The Hole, Y tu Mama Tambien (Θέλω και τη μαμά σου) (εμένα δεν μ'άγγιξε, τι να πω), Harry Potter and the Sorcerer’s Stone, The 51st State (Ωραία μέρα να πεθάνεις), The Shipping News (Τα ναυτιλιακά νέα), Along Came a Spider, Me, Myself and Irene, Hearts in Atlantis, Spy Kids, Mean Machine (Βρώμικο ίνδαλμα) (με τον Vinnie Jones στη φυλακή να παίζει μπάλα), Shaolin Soccer (Ατσάλινη κλωτσιά) (έχει γέλιο), Quicksand (Κινούμενη άμμος) (περιπέτεια με τον Michael Keaton και Michael Caine).
Καλές ταινίες, που όμως δεν κάνουν την υπέρβαση:
Frailty (Το σπίτι του τρόμου) (σε σκηνοθεσία Bill Paxton), Storytelling, Rock Star, Buffalo Soldiers (Η συμμορία με τα χακί), Bridget Jones’s Diary, Blow, The Curse of the Jade Scorpion (Η κατάρα του πράσινου σκορπιού), The Tailor of Panama (Ο ράφτης του Παναμά), Lucky Break (Οι κύριοι με τα ριγέ), People I Know, Ocean’s Eleven (Η συμμορία των έντεκα), A.I.: Artificial Intelligence (το ξεχείλωμα μιας έξυπνης ιδέας), Training Day (Ημέρα εκπαίδευσης), The Score, The Weight of Water (Οι μνήμες του νερού), Hannibal, Planet of the Apes, The Majestic, Monsters Inc. (Μπαμπούλας Α.Ε.), Sen to Chihiro no kamikakushi (Ταξίδι στη χώρα των θαυμάτων) (δεν είμαι και πολύ φαν του γιαπωνέζικου anime).
Οι πολύ καλές ταινίες της χρονιάς:
The Caveman’s Valentine (Ο ερημίτης) (Samuel L. Jackson σε ενδιαφέροντα ρόλο), The Man Who Wasn’t There, The Lord of the Rings: Fellowship of the Ring, From Hell (Επισκέπτης από την κόλαση), A Beautiful Mind (Ένας υπέροχος άνθρωπος), The Royal Tenenbaums (Οικογένεια Τενεμπάουμ), Zoolander, The Others, Bandits (Οι λωποδύτες), Heist (Το κόλπο), Monster’s Ball (Ο χορός των τεράτων), Session 9 (θριλεράκι από τον Brad Anderson), Ghost World (Φαντάσματα εφηβείας), Le Pianist (Η δασκάλα του πιάνου), K-PAX (για το ζευγάρι των Spacey και Bridges), Spy Game (Παιχνίδια κατασκόπων), (ο παλιός -Redford- είναι αλλιώς), Le Peuple Migrateur (Ταξιδιάρικα πουλιά), Waking Life, El Espinazo del Diablo (Η ράχη του διαβόλου) (πρώτη γνωριμία με τον Guillermo del Toro), Ali, Abril Despedaçado (Behind the Sun) (αναζητήστε την ταινία του Walter Salles), Gosford Park (Έγκλημα στο Γκόσφορντ Παρκ) (Altman σε κέφια), Baran (Η βροχή), Moulin Rouge, Shrek (παραμύθι για ενήλικες).
Οι καλύτερες ταινίες της χρονιάς του 2001:
→ Le Fabuleux destin d’Amelie Poulain, σε όλους άρεσε, όσο συροπιαστό κι αν ήταν
→ The Pledge (Η υπόσχεση), ο σκηνοθέτης Sean Penn και ο Jack Nicholson δίνουν ρέστα.
→ Sur me Levres (Πάνω στα χείλη μου), για κάτι τέτοια έργα γουστάρουμε τον Vincent Cassel
→ Das Experiment (Το πείραμα), δυναμικό σχόλιο για τα ριάλιτι τύπου big-brother, πολύ καιρό πριν γίνουν μόδα.
→ In The Bedroom (Μυστικά της κρεβατοκάμαρας), οικογενειακά δράματα.
→ No Man’s Land, βαλκανικές κωμικοτραγικές ιστορίες
...και οι δύο αγαπημένες μου, από τη χρονιά του 2001:
→ Mulholland Drive
→ Donnie Darko
Βασισμένο στο βιβλίο «Ρημαγμένος Απρίλης» του Αλβανού Ισμαήλ Κανταρέ (στα ελληνικά από τις εκδόσεις Ροές), ο βραζιλιάνος σκηνοθέτης Walter Salles δημιούργησε το ατμοσφαιρικό Abril Despedaçado (ατυχώς τιτλοφορημένο στα αγγλικά ως Behind the Sun), χωρίς να αλλάξει πολλά, απλά το τοποθέτησε σε κάποια ορεινή περιοχή της Βραζιλίας. Με πανέμορφη κινηματογράφιση, ευφάνταστες λήψεις και πανέμορφη φωτογραφία, παρουσιάζει την ιστορία του νεαρού Rodrigo Santoro (ο Ξέρξης στους 300) που σύμφωνα με τα έθιμα πρέπει να εκδικηθεί το θάνατο του αδερφού του, να συνεχίσει δηλαδή τη βεντέτα. Κάτι που αν το επιτύχει, θα στιγματίσει το δικό του μέλλον, καθώς αυτός θα είναι το επόμενο υποψήφιο θύμα της αντίπαλης οικογένειας. Ανακωχή; Δεν υπάρχει. Έχει περιθώριο 30 μέρες, μέχρι να κιτρινίσει το αίμα από το πουκάμισο του σκοτωμένου. Αλλά μέσα σ'αυτό το μήνα πολλά μπορούν να συμβούν (όπως το να γνωρίσει τον έρωτα) και να σκεφτεί αν θα το σκάσει ατιμώντας το όνομα της οικογένειάς του ή αν θα κάτσει να υποστεί τις συνέπειες.
