Ξαναβλέποντας: Zero Effect (Το κουτί της πανδώρας)

Ταινία που είχαμε ανακαλύψει στα βιντεοκλαμπ της εποχής και την είχαμε δει ως φοιτητές, πίσω στο μακρινό 1998 (ή μπορεί και το '99), με τον κορυφαίο μεταφρασμένο τίτλο Το κουτί της πανδώρας! O Bill Pullman ένα χρόνο μετά το αγαπημένο Lost Highway του Λιντς, πρωταγωνιστεί στην παρθενική σκηνοθετική δουλειά του Jake Kasdan (του γιου του πιο γνωστού και επίσης σκηνοθέτη Lawrence Kasdan), έχοντας δίπλα του τον Ryan O'Neill και το νεαρό -και όχι τόσο γνωστό τότε- Ben Stiller (λίγους μήνες πριν γίνει μεγάλο όνομα με το Κάτι τρέχει με τη Μαίρη). Ο Pullman υποδύεται τον Ντάριλ Ζίρο, έναν ιδιοφυή και πανέξυπνο ιδιωτικό ντετέκτιβ, που μπορεί και λύνει μυστήρια χωρίς να βγει από το σπίτι του, αλλά έχοντας και έναν εντελώς αντικοινωνικό, παλαβό χαρακτήρα. Έχει για υπάλληλο τον Stiller που τον εκπροσωπεί στους πελάτες και ταυτόχρονα τον "βασανίζει" με τις ιδιορυθμίες του. Μπορεί να σας φέρει στο μυαλό έναν σύγχρονο Σέρλοκ Χολμς (μεταμφιέσεις, μουσικό όργανο), έχοντας την (πολύ νέα τότε) ιντερνετική τεχνολογία με το μέρος του. Στην υπόθεση που θα αναλάβει, για να βρει ποιος εκβιάζει τον Ράιαν Ο'Νιλ, θα αναγκαστεί να βγει από το σπίτι και να μπλέξει με ύποπτη γένους θηλυκού. Η ταινία αναμιγνύει δόσεις κωμωδίας, καταστάσεων νουάρ, μυστηρίου αλλά και δράματος, το οποίο δράμα θα οδηγήσει τους χαρακτήρες να θυμηθούν/ξεθάψουν πάθη και εγκλήματα παρελθοντικών χρόνων. Η παραγωγή όλου του έργου έχει μία αύρα βγαλμένη εντελώς μέσα από τη δεκαετία του '90, και αποτελεί μία ξεχασμένη πλέον, άγνωστη σε πολλούς, αλλά πολύ ωραία ταινία, που παρακολουθείται παρά πάνω από ευχάριστα!

Butcher's Crossing

Γουέστερν εν έτη 2022... Βρισκόμαστε στην covid εποχή και ο σκηνοθέτης Gabe Polsky αναλαμβάνει να μεταφέρει το ομότιτλο μυθιστόρημα του John Edward Williams (θα το βρείτε στα ελληνικά ως Το πέρασμα του μακελάρη). Το Butcher's Crossing δεν είναι μία ταινία για να δεις πιστολίδια, δράση κλπ. αλλά μία εσωτερική, σκοτεινή ταινία για την ανθρώπινη απληστία, και κατά πόσο εύκολα οδηγείται κάποιος από τη μονοτονία και την μονομανία προς την παράνοια. Επίσης, θα μπορούσαμε να πούμε ότι είναι και μία ταινία επιβίωσης με φόντο το φαρ ουέστ (ειδικά κατά το δεύτερο μισό προς το τέλος). Ο ρόλος του κυνηγού βουβαλιών Miller ταιριάζει γάντι στον Nicolas Cage. Ομοίως και ο Fred Hechinger στο ρόλο του νεαρού που αποφασίζει να αφήσει τη ζωή του από την Ανατολή και να γνωρίσει τον κόσμο της άγριας Δύσης και να επενδύσει/σπαταλήσει όλα του τα χρήματα στη δημιουργία της ομάδας κυνηγών βουβαλιών για να πουλήσουν τα δέρματα. Η μικρή ομάδα με τεσσάρις διαφορετικούς χαρακτήρες θα εγκλωβιστεί στα βουνά και θα αναγκαστεί να βρει τρόπους να επιβιώσει μέσα στον βαρύ χειμώνα, και να περιμένει μήνες να λιώσουν τα χιόνια και να κατέβουν πίσω στον πολιτισμό για να πουλήσουν το εμπόρευμα τους.

The Host

Μια από τις πιο διάσημες κορεάτικες ταινίες του 21ου αιώνα αποτελεί η ταινία του (παγκοσμίους γνωστού πλέον) σκηνοθέτη Bong Joon Ho. Το The Host είναι ένα monster-movie που συνδυάζει άψογα αγωνία, πετάγματα τρόμου, αηδίας, συγκίνησης αλλά και κωμωδίας! Όλα αυτά με μαεστρική σκηνοθεσία και μοντάζ και τη συμμετοχή του ηθοποιού Song Kang-ho και μόνιμου σχεδόν συνεργάτη του Bong. Πώς μου είχε ξεφύγει και δεν είχα κάτσει να τη δω τόσα χρόνια, δεν ξέρω! Είκοσι χρόνια μετά παραμένει "φρέσκια"!