Χωρίς κακές ταινίες από το 2005 (μάλλον δεν έκατσα να τις δω), τις παρακάτω απλά τις χαρακτηρίζουμε αδιάφορες:
Fantastic Four, Assault on Precinct 13, War of the Worlds (Ο πόλεμος των κόσμων), Underworld Evolution, Rumor Has It... (Οι φήμες λένε...).
Μέτριες, που τις βλέπεις πάνω στο ζάπινγκ για να περνά η ώρα:
Stay, The Jacket (Η πρώτη φορά που πέθανα), Star Wars: Episode III – Revenge of the Sith, Mr. and Mrs. Smith, The Ring Two, A Lot Like Love, Memoirs of a Geisha (Αναμνήσεις μιας γκέισας), The Exorcism of Emily Rose, The Island (Το νησί), Danny the Dog, Prime (Εγώ, αυτός και η μητέρα του), Harsh Times, Domino, Bewitched (Η μάγισσα), Derailed (Εκτός τροχιάς), Four Brothers, Madagascar (Μαδαγασκάρη).
Καλούτσικα έργα που ξεφεύγουν από τη μετριότητα:
The 40 Year Old Virgin (Παρθένος ετών 40), The Big White, Down in the Valley (Η κοιλάδα του πόθου), A Little Trip to Heaven (Διπλή απάτη), La Tigre e la Neve (Ο τίγρης και το χιόνι) (Μπενίνι με συγκίνηση;), The Weather Man (Έχει ο καιρός γυρίσματα), Jarhead (Σύρριζα), Everything Is Illuminated (Όλα είναι φωτισμένα), The Brothers Grimm, The Interpreter (Η διερμηνέας), Charlie and the Chocolate Factory, Harry Potter and the Goblet of Fire (ο καλύτερος Πότερ μέχρι τώρα, κατά εμέ), Batman Begins, V for Vendetta, Wu Ji (Η υπόσχεση/The promise), Flightplan (Σχέδιο πτήσης), The New World, Transamerica, Sad Movie, Hwal (Το τόξο), Chicken Little (Το κοτοπουλάκι), Jack-Jack Attack.
Οι καλύτερες ταινίες:
Sympathy for lady vengeance (Η εκδίκηση μιας κυρίας), The Hitchhiker’s Guide to the Galaxy, Sin City, Broken Flowers (Τσακισμένα λουλούδια), Dear Wendy, Lord of War (Κυρίαρχος του παιχνιδιού), King Kong, Metal: A Headbanger’s Journey, The King (για τους φανατικούς της μεταλικής μουσικής), Thank You For Smoking, Angel-A (Ο φύλακας-άγγελος), Walk the Line, Caché (Κρυμμένος), Wallace & Gromit in the Curse of the Were-Rabbit, A bittersweet life (Γλυκόπικρη ζωή), Munich (Μόναχο), The Call of Cthulhu, Corpse Bride (Η νεκρή νύφη).
Και οι κορυφαίες της χρονιάς:
→ A History of Violence (Το τέλος της βίας)
→ The Constant Garden (Ο επίμονος κηπουρός)
→ The Three Burials of Melquiades Estrada (Οι τρεις ταφές του Μελκιάδες Εστράδα)
→ Syriana
→ Le Couperet (Το τσεκούρι)
→ Good Night, and Good Luck. (Καληνύχτα και καλή τύχη)
→ Brick (Έγκλημα στο κολέγιο)
→ Brokedown Mountain (Το μυστικό του Brokeback Mountain),
→ El Aura (Η αύρα)
→ Capote
...και όπως πάντα, οι δύο πιο αγαπημένες (αυτήν την εποχή, διότι σε λίγα χρόνια μπορεί να αλλάξουμε άποψη):
→ The Proposition.
→ Match Point
Τσαμέτι = δέκα τρία στα γεωργιανά. Ο 26άχρονος (τότε το 2005) γεωργιανός Gela Babluani που πήγε στη Γαλλία για σπουδές σκηνοθέτησε ένα από τα πιο εντυπωσιακά πρόσφατα ντεμπούτο φιλμ των τελευταίων χρόνων. Ειδικά το κομμάτι μετά το 30ο λεπτό του έργου σου κόβει την ανάσα και δεν ησυχάζεις για τα επόμενα τουλάχιστον σαράντα λεπτά. Πρωταγωνιστής ο μικρότερος αδερφός του, ο Georges Babluani. Το 13 Tzameti μιλάει για τον τζόγο, για την ηδονοβλεπτική λαγνεία του αίματος, αλλά και για την οικονομική κρίση: μέχρι πού μπορεί να φτάσεις κάποιος για να βγάλει εύκολο χρήμα; Ο νεαρός, μεροκαματιάρης πρωταγωνιστής οικειοπείται την ταυτότητα ενός πεθαμένου και χωρίς να το καταλάβει έχει πάρει το μονοπάτι χωρίς επιστροφή. Το έργο συμμετείχε σε διάφορα φεστιβάλ και έφυγε νικητήριο στην κατηγορία World Cinema στο φεστιβάλ του Sundance τον Ιανούαριο του 2006. Το ότι έγινε αμερικανικό ριμέικ το 2010, το αφήνω ασχολίαστο (και πάλι). 
