Nueve Reinas (Εννέα βασίλισσες)

Η αργεντίνικη ταινία Nueve reinas είχε προβληθεί στο φεστιβάλ κινηματογράφου Θεσσαλονίκης το Νοέμβριο του 2001, και γνωστός που την είχε δει, μας την είχε προτείνει ανεπιφύλακτα. Την είδαμε όταν βγήκε σε βίντεο (ή DVD?) και πάθαμε την πλάκα μας. Ταινία με κομπίνες όπου τίποτα δεν είναι αυτό που φαίνεται, ο σκηνοθέτης παίζει με το θεατή και η ανατροπή στο τέλος σε στέλνει αδιάβαστο.

Το όλο θέμα της ανατροπής πριν το φινάλε είχε γίνει αρκετά της μόδας εκείνα τα χρόνια, κυρίως λόγω των επιτυχιών αντίστοιχων ταινιών (βλ. Συνήθεις Ύποπτοι, Fight Club και φυσικά το Sixth Sense). Και μ'αυτά και μ'αυτά, κάπως έτσι γνωρίσαμε τον πολύ αγαπητό ηθοποιό Ricardo Darin. Ο σκηνοθέτης Fabian Belinsky έφυγε πρόωρα από τη ζωή το 2006, αλλά προλάβει να μας δώσει άλλο ένα εκπληκτικό (και αγαπημένο για τον υπογράφοντα) έργο, πάλι μαζί με τον Darin, το Η Αύρα.

El Secreto de sus Ojos (Το μυστικό στα μάτια της)

Τελικά, οι καλύτερες ταινίες της χρονιάς ήταν οι μη-αμερικανικές. Η αργεντίνικη ταινία El Secreto de sus Ojos αποτελεί άλλη μια απόδειξη για αυτό. Το όσκαρ καλύτερης ξενόγλωσσης ταινίας δεν αποτέλεσε κριτήριο. Βασικά έτσι μάθαμε για την ύπαρξη της ταινίας και κατά δεύτερο λόγο αύξησε την περιέργειά μας. Μια περιέργεια που αυξήθηκε περισσότερο όταν είδαμε ότι πρωταγωνιστεί ο Ricardo Darín, ο πιο γνωστός αργεντίνος ηθοποιός για τον υπογράφοντα. Έναν ηθοποιό που γνωρίσαμε στις Εννιά Βασίλισσες και καταγουστάραμε στο Η Αύρα. Εδώ ο σκηνοθέτης Juan José Campanella αναμιγνύει πετυχημένα το νεο-νουάρ μυστήριο με τον ανομολόγητο έρωτα, την κρατική διαφθορά με το ανθρώπινο δράμα, τις αναμνήσεις του παρελθόντος με την αλήθεια του παρελθόντος, και με μια ήρεμη σκηνοθετική προσέγγιση φτιάχνει ένα αριστουργηματικό έργο. Επειδή, τελικά, μερικά πράματα είναι πολύ απλά...

El Aura (Η αύρα)

Ο πρωταγωνιστής μας είναι ένας ταριχευτής στο επάγγελμα, ήσυχος και απλός, με απίστευτη φωτογραφική μνήμη και ένα παράξενο χόμπι, να σχεδιάζει στο μυαλό του τις πιο απίστευτες ληστείες εκτελεσμένες στην εντέλεια. Προσπαθώντας να ξεφύγει από τα οικογενειακά του προβλήματα, θα βρεθεί σε ένα ορεινό θέρετρο για κυνήγι. Οι ανατροπές διαδέχονται στη συνέχεια η μία την άλλη· ένα λάθος πάτημα της σκανδάλης θα οδηγήσει τον ήρωά μας εκεί που πάντα ονειρευόταν. Έτσι θα βρει (ή θα βάλει ο ίδιος;) τον εαυτό του μπλεγμένο σε μια αληθινή ληστεία ενός καζίνο. Μόνο που υπάρχει και μικρή, σημαντική λεπτομέρεια που παραλείψαμε να αναφέρουμε: πάσχει από επιληψία και μια κρίση τη λάθος χρονική στιγμή μπορεί να καταστρέψει και τα καλύτερα των σχεδίων.

Ο σκηνοθέτης Fabián Bielinsky που μας έδωσε το 2000 την πολύ επιτυχημένη αργεντίνικη ταινία Εννέα Βασίλισσες, σκηνοθέτησε το 2005 την Αύρα, τη δεύτερη και τελευταία του ταινία, καθώς την επόμενη χρονιά άφησε την τελευταία του πνοή από καρδιακό επεισόδιο, όντας μόλις 47 χρονών. Ο πρωταγωνιστής Ricardo Darín (που πρωταγωνιστούσε και στις Βασίλισσες) δίνει μια μεγάλη ερμηνεία σ' αυτήν την χαμηλών τόνων και ρυθμών ατμοσφαιρική ταινία, μία μοντέρνα film-noir ταινία θα λέγαμε, η οποία δεν επιζητεί φθηνές δικαιολογίες για δράση και πιστολίδια. Περισσότερο παρακολουθεί την εσωτερική πάλη του πρωταγωνιστή μας που βρίσκεται σε ένα καινούριο περιβάλλον και αντιμετωπίζει πρωτόγνωρες για αυτόν καταστάσεις. Τι κρίμα, πάντως, που ο σκηνοθέτης έφυγε νωρίς, γιατί σίγουρα στο μέλλον θα είχαμε να περιμένουμε πολλά περισσότερα απ' αυτόν.