Τι θα έκανες αν συναντούσες μπροστά σου το βασανιστή σου, χωρίς αυτός να σε έχει καταλάβει/θυμηθεί; Στην περίπτωση μας, από Ένα απλό ατύχημα ξεκινάει η ιστορία μας. Ο πρωταγωνιστής μας έχει συνεργείο και εξυπηρετεί το αυτοκίνητο που έπαθε βλάβη από έναν κύριο με την οικογένεια του. Και ακούγοντας τον, και μόνο με την ακοή δηλαδή επειδή είχε πάντα δεμένα μάτια κατά τους βασανισμούς από το Καθεστώς, αντιλαμβάνεται ότι έχει μπροστά του τον βασανιστή του. Και αποφασίζει να πάρει εκδίκηση: να τον απαγάγει και να τον βασανίσει με τη σειρά του. Στην πορεία βρίσκει παλιές και παλιούς συγκρατούμενους που πέρασαν ίδιες καταστάσεις με τον ίδιο βασανιστή και τους ζητάει να τον βοηθήσουν να επιβεβαιώσουν και αυτοί με τη σειρά τους ότι είναι όντως αυτός. Και όλοι μαζί, σε ένα βανάκι, με διαφορετικές απόψεις και προσεγγίσεις στο θέμα της εκδίκησης, ξεκινάνε για να μάθουν την αλήθεια. Είναι όντως αυτός; Και επανέρχομαι στο αρχικό ερώτημα: εσύ (ή ακόμα κι εγώ) στη θέση του, θα έπαιρνες τυφλή εκδίκηση;
Ταινία/δυναμίτης στο μυαλό και στην καρδιά. Ο Jafar Panahi χτυπάει στο ψαχνό του ιρανικού Καθεστώτος και κερδίζει Χρυσό Φοίνικα.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου