Butcher's Crossing

Γουέστερν εν έτη 2022... Βρισκόμαστε στην covid εποχή και ο σκηνοθέτης Gabe Polsky αναλαμβάνει να μεταφέρει το ομότιτλο μυθιστόρημα του John Edward Williams (θα το βρείτε στα ελληνικά ως Το πέρασμα του μακελάρη). Το Butcher's Crossing δεν είναι μία ταινία για να δεις πιστολίδια, δράση κλπ. αλλά μία εσωτερική, σκοτεινή ταινία για την ανθρώπινη απληστία, και κατά πόσο εύκολα οδηγείται κάποιος από τη μονοτονία και την μονομανία προς την παράνοια. Επίσης, θα μπορούσαμε να πούμε ότι είναι και μία ταινία επιβίωσης με φόντο το φαρ ουέστ (ειδικά κατά το δεύτερο μισό προς το τέλος). Ο ρόλος του κυνηγού βουβαλιών Miller ταιριάζει γάντι στον Nicolas Cage. Ομοίως και ο Fred Hechinger στο ρόλο του νεαρού που αποφασίζει να αφήσει τη ζωή του από την Ανατολή και να γνωρίσει τον κόσμο της άγριας Δύσης και να επενδύσει/σπαταλήσει όλα του τα χρήματα στη δημιουργία της ομάδας κυνηγών βουβαλιών για να πουλήσουν τα δέρματα. Η μικρή ομάδα με τους τέσσερις διαφορετικούς χαρακτήρες θα εγκλωβιστεί στα βουνά και θα αναγκαστεί να βρει τρόπους να επιβιώσει μέσα στον βαρύ χειμώνα, και να περιμένει μήνες να λιώσουν τα χιόνια και να κατέβουν πίσω στον πολιτισμό για να πουλήσουν το εμπόρευμα τους.

Thirteen Lives (Δέκα τρεις ζωές)

Από τις ταινίες που πέρασαν μάλλον απαρατήρητες (και) λόγω εποχής covid, με ελάχιστο promotion. Αλλά για τον υπογράφοντα το Thirteen Lives είναι από τις πιο "δυνατές" ταινίες των τελευταίων χρόνων για το επικίνδυνο γεγονός με το πλημμυρισμένο σπήλαιο που έλαβε χώρα πριν λίγα χρόνια και είδαμε την ιστορία της αποστολής διάσωσης να εξελίσεται μπροστά από τις οθόνες μας, με διαρκή ενημέρωση για τα τεκτενόμενα. Και το ενδιαφέρον εδώ είναι η κάπως σαν ντοκιμενταρίστικη προσέγγιση του Ron Howard στο θέμα αλλά κυρίως οι λεπτομέρειες για τις μεθόδους -που δεν γνωρίζαμε τότε- για το πώς κατάφεραν και απεγκλώβισαν τα 13 παιδιά μέσα από το σπήλαιο. Ταινία με αρκετούς τοπικούς ηθοποιούς αλλά και αληθινούς συμμετέχοντες στα τεκταινόμενα και από το Χόλιγουντ η... "εκπροσώπηση" έγινε με τους Viggo Mortensen, Colin Farrell και Joel Edgerton.

L’innocent (Τα πάνω κάτω)

Από τις ταινίες που μου άρεσαν πάρα πολύ τα τελευταία χρόνια είναι η γαλλική ταινία του νεαρού Louis Garrel L'innocent, που τη σκηνοθετεί και πρωταγωνιστεί. Κωμική αλλά όχι σαχλή, χαλαρή αλλά όχι βαρετή ταινία, που έχει μία πολύ εξαίσια σεκάνς, που -για τον υπογράφων- είναι αυτή που ανεβάζει επίπεδο την ταινία: και αναφέρομαι στο σημείο όπου το πρωταγωνιστικό ζευγάρι (ο Garrel και η χαριτωμένη νεαρή και ανερχόμενη Noémie Merlant) είναι σε μία καντίνα και προσπαθούν να αποσπάσουν την προσοχή από έναν οδηγό φορτηγού. Και για να το κάνουν αυτό ξεκινούν έναν εικονικό καβγά υποδυόμενοι το ζευγάρι, παρόλο που δεν είναι ζευγάρι αλλά μόνο φίλοι(;). Αλλά σε όλο το έργο έχουμε παρακολουθήσει και έχει υπάρξει η υπόνοια ότι ο ένας θέλει την άλλη και το ανάποδο. Οπότε σε εκείνη τη σκηνή άλλα λένε οι πρωταγωνιστές και άλλα εννοούν, και στο τέλος λένε αυτά που θα ήθελαν να έχουν πει αν βρίσκονταν σε άλλες συνθήκες. Τώρα, γιατί στα ελληνικά βαφτίστηκε "τα πάνω κάτω"; Επειδή μπλέκονται όλοι οι χαρακτήρες του έργου σε κωμικές παρεξηγήσεις και με τις επιλογές τους θα φέρουν τα πάνω κάτω στην σχετική ήρεμη και βολική ως τότε ζωή τους. Thumbs up από μένα.