2081

Το σωτήριον έτος 2081 η ανθρωπότητα «κατάφερε» να φέρει την ισότητα στον κόσμο. Με αφηγήτρια την Patricia Clarkson βλέπουμε ότι όλοι οι άνθρωποι είναι πλέον ίσοι σε δύναμη, κανένας πιο όμορφος από τον άλλο, ίσοι σε εγκεφαλική δραστηριότητα, κανένας πιο έξυπνος από τον άλλο. Όλα αυτά με τη βοήθεια της τεχνολογίας, με τη βοήθεια τεχνητών εμφυτευμάτων και μηχανικών βαρυδίων και ενός κυβερνητικού καθεστώτος που ελέγχει τους πάντες και τα πάντα. Μέχρι που κάποια στιγμή, ένας νεαρός θα προσπαθήσει να φέρει την επανάσταση της διαφορετικότητας μπροστά στις τηλεοράσεις όλου του κόσμου, απλά παρουσιάζοντας την ομορφιά του να είσαι ο εαυτός σου. Με την εκπληκτική μουσική σύνθεση του Lee Brooks, εκτελεσμένη από το διάσημο σχήμα Kronos Quartet οδηγούμαστε στο συγκινητικό φινάλε. Και όλα αυτά στην prime-time τηλεοπτική ζώνη.

Αυτή η οργουελική ταινία μικρού μηκούς σκηνοθετήθηκε από τον Chandler Tuttle και ήταν βασισμένη στο διήγημα "Harrison Bergeron" του διάσημου αμερικανού συγγραφέα Kurt Vonnegut, έναν συγγραφέα που ασχολήθηκε αποκλειστικά με μια «περίεργη» και εντελώς προσωπική επιστημονική φαντασία.

Ολόκληρη η ταινία ε δ ώ.

The Crimson Permanent Assurance

Την εποχή που έφτιαχναν οι Monty Python το Νόημα της ζωής, και δύο χρόνια πριν ασχοληθεί με το Brazil, ο Terry Gilliam έφτιαξε αυτό το μικρού μήκους εργάκι. Δεκαέξι παρανοϊκά, σουρρεαλιστικά λεπτά, στα οποία βλέπουμε τους ηλικιωμένους εργάτες μιας πολυεθνικής στο Λονδίνο να... επαναστατούν, να παίρνουν την εταιρεία (κυριολεκτικά) στα χέρια τους και να την πηγαίνουν στις ΗΠΑ, προσπαθώντας να χτυπήσουν τον καπιταλισμό και το σύστημα! Τρελός χαβαλές, που στις ΔΝΤ-εποχές που ζούμε (και στις δύσκολες που θα έρθουν) μπορεί να δώσει ιδέες!

9

Το 2005 κυκλοφόρησε το animation με τον τίτλο 9, το οποίο ήταν υποψήφιο για όσκαρ καλύτερου animation μικρού μήκους. Μπορεί εσείς να ξέρετε την καινούρια εκδοχή του 2009, που αποτελεί το ριμέικ αυτού σε εκδοχή μεγάλου μήκους από τον ίδιο δημιουργό, τον Shane Acker.

Where the Wild Things Are

Όχι η καινούρια ταινία του Spike Jonze, αλλά το ομώνυμο animation του 1973, επίσης βασισμένου στο ομότιτλο εικονογραφημένο παιδικό βιβλίο του Maurice Sendak. Το animation σκηνοθετήθηκε από τον Gene Deitch.

Le bunker de la dernière rafale

Η μικρού μήκους ταινία Le Bunker de la dernière rafale αποτελεί την τρίτη συνεργασία των τρελαμένων γάλλων κινηματογραφιστών Jean-Pierre Jeunet και Marc Caro. Πρόκειται για μια παραγωγή του 1981, ένα φιλμ που εκτυλίσσεται σε ένα μελλοντολογικό περιβάλλον. Ο τίτλος μεταφράζεται ελεύθερα στα ελληνικά ως «το καταφύγιο της τελευταίας έκρηξης». Κάποιοι περίεργοι, σαλεμένοι, στρατιωτικοί τύποι ζούνε σε ένα καταφύγιο και ανακαλύπτουν έναν μετρητή που μετράει ανάποδα. Χωρίς να ξέρουν γιατί γίνεται αυτό και τι πρόκειται να συμβεί, αρχίζουν σιγά-σιγά και σαλεύουν. Η βία θα είναι ο μοναδικός τρόπος έκφρασης. Ο πυρετός της καμπίνας (που είχε περιγράψει ο Stephen King στη Λάμψη) σε όλο του το μεγαλείο σ'αυτήν την περίεργη ταινία, που ξέχασα να πω ότι είναι και βουβή! Η γραφή του σκηνοθετικού διδύμου σε πρωτόλεια μορφή. Βλέπεται μόνο και μόνο επειδή διαρκεί 25 λεπτά.

Never Weaken

Η ταινία Never Weaken που κυκλοφόρησε το 1921 αποτέλεσε την τελευταία μικρού μήκους αυτού του παιδιού με τα γυαλιά. Από κει και έπειτα (και μετά την επιτυχία του Τσάπλιν με το Χαμίνι) ο Harold Lloyd ασχολήθηκε με μεγάλου μήκους παραγωγές.

Εδώ τα πράματα είναι τυπικά. Μία κωμική σεκάνς στην αρχή για να γνωρίσουμε τον πρωταγωνιστή και μετά μία ερωτική παρεξήγηση που θα τον οδηγήσει στο κυρίως θέμα του έργου. Ο Lloyd θα αποφασίσει να δώσει τέλος στη ζωή του αλλά ψάχνοντας να βρει τη σωστή μέθοδο θα καταλήξει στο εργοτάξιο ενός ουρανοξύστη. Ένα θέμα που εκείνη την εποχή ήταν πολύ της μόδας και είχε εγγυημένα αποτελέσματα αγωνίας. Πάντως, μπορούμε να πούμε ότι αυτή η ταινία αποτέλεσε την προεργασία για τη μετέπειτα μεγάλη επιτυχία του Lloyd, το Safety Last.

Δείτε όλη την ταινία σε μέτρια ποιότητα στο βίντεο-γκούγκλι.

Oktapodi

Κυκλοφόρησε το 2007, ήταν υποψήφιο στα φετινά όσκαρ για το βραβείο καρτούν μικρού μήκους και πιστεύω ότι ταιριάζει γάντι, μιας και το καλοκαίρι βρίσκεται στα ντουζένια του!

Μπουκίτσες 2: Destino

Η ταινία Destino περιγράφεται με τη φράση «όταν ο Walt Disney συνάντησε τον Salvador Dali». Κυριολεκτικά! Οι δύο καλλιτέχνες αποφάσισαν το 1945 να συνεργαστούν και να δημιουργήσουν ένα μικρού μήκους καρτούν βασισμένο στα έργα του Νταλί. Η προσπάθειά τους όμως απέφερε μόνο τη συγγραφή του σεναρίου και λιγότερο από ένα λεπτό δουλειάς διότι σταμάτησαν για οικονομικούς λόγους και όλα αυτά μείνανε στο χρονοντούλαπο της λήθης. Αλλά σχεδόν 60 χρόνια μετά, ο ανιψιός του Γουώλτ αποφάσισε να ολοκληρώσει την τότε σεναριακή ιδέα και το 2003 ολοκλήρωσαν το έργο. Τo ταινιάκι των 7 περίπου λεπτών μπορείτε να το δείτε σε διάφορα μουσεία και εκθέσεις και λίγο δύσκολα στο διαδίκτυο! Η υπόθεση; Ε, δε νομίζω ότι έχει και πολύ σημασία. Στο ακόλουθο λινκ, η επίσημη σελίδα της ταινίας.

Μπουκίτσες 1: Foutaises

Κυριολεκτικά η λέξη Foutaises σημαίνει σκουπίδια αλλά στα γαλλικά έχει την έννοια της ψιλοκουβέντας, λόγια του αέρα κλπ. Η μικρού μήκους ταινία του Jean-Pierre Jeunet που κυκλοφόρησε το 1989 με τη χαρακτηριστική φάτσα του Dominique Pinon για αφηγητή και πρωταγωνιστή είναι αυτό που λέει ο αγγλικός της τίτλος: Things I Like, Things I Don't Like. Μάς περιγράφει ο Pinon ποια πράγματα του αρέσουν και ποια τον εξοργίζουν, κάτι που ξαναχρησιμοποίησε, όπως είδαμε όλοι, αργότερα και στην Αμελί. Στο μοντάζ βρίσκουμε τον Marc Caro, δύο χρόνια πριν συν-σκηνοθετήσουν το Delicateesen και γίνουν σινέ-παγκοσμίως γνωστοί.

Δείτε όλη την ταινία των οκτώ λεπτών σε μέτρια ποιότητα: εδώ.

Le Ballon Rouge (Το κόκκινο μπαλόνι)

Ένα μικρό αγόρι βρίσκει δεμένο σ' ένα στύλο, στους δρόμους του Παρισιού του '50, ένα κόκκινο μπαλόνι. Το παίρνει μαζί του κι από εκείνη τη στιγμή κι έπειτα το μπαλόνι ακολουθεί το αγόρι παντού. Κάτι που προκαλεί τον φθόνο των άλλων αγοριών που παίζουν στους δρόμους.

Το Κόκκινο Μπαλόνι είναι μια μαγική ιστορία για τη φιλία ανάμεσα σε ένα μικρό αγόρι και ένα μπαλόνι, με φόντο το Παρίσι της δεκαετίας του '50. Σκηνοθετήθηκε το 1956 από τον Αλμπέρ Λαμορίς. Tην ίδια χρονιά κέρδισε το Χρυσό Φοίνικα στο φεστιβάλ των Καννών (για ταινία μικρού μήκους) και έναν χρόνο αργότερα το βραβείο όσκαρ καλύτερου σεναρίου. Μια ταινία (χωρίς διαλόγους) για την παιδική αθωώτητα. Μια ταινία για το παιχνίδι και τη «μαγεία» που δεν μπορούν να κατανοήσουν οι ενήλικοι. Αλλά επίσης και για το πόσο εγωιστικά και μοχθηρά μπορούν να γίνουν τα παιδιά όταν δεν μπορούν να αποκτήσουν αυτό που θέλουν· πολύ απλά μετά θέλουν να το καταστρέψουν. Εκτός από την αναγνώριση και την εξαιρετική υποδοχή που έτυχε η ταινία από τους κριτικούς, είχε και εξαιρετική εμπορική πορεία όπου κι αν προβλήθηκε. Είναι μια ταινία που έχουν λατρέψει πολλές γενιές παιδιών (και ενηλίκων) σε ολόκληρο τον κόσμο με πρωτοποριακά οπτικά εφέ για την εποχή του.

Δείτε ολόκληρη την ταινία των 33 λεπτών στο video-google!

More

Μια κατηγορία που μας αρέσει πολύ είναι αυτή των καρτούν μικρού μήκους. Μπορείς πλέον (με την τεχνολογία και το youtube) να τις δεις γρήγορα και παντού. Παρακάτω δείτε μία από τις αγαπημένες μας ταινίες, το More του Mark Osborne από τη χρονιά του 1998.

Liberty

Ίσως η πιο διάσημη ταινία του κωμικού ζεύγους των Stan Laurel και Oliver Hardy, τουλάχιστον από τη βωβή περίοδο τους! Η ταινία Liberty του 1929 σκηνοθετήθηκε από τον επαγγελματία Leo McCarey σε μια ακόμη παραγωγή του Hal Roach και μέσα σε 20 λεπτά βλέπουμε τους κωμικούς μας να προσπαθούν να αλλάξουν τα ρούχα της φυλακής με πολιτικά ρούχα, μιας και μόλις το 'σκασαν από κει. Τα λάθος φορεμένα παντελόνια και ένας αστακός θα αποτελέσουν τη βάση για τα κωμικά μπερδέματα που θα τους οδηγήσουν στην κορυφή ενός ουρανοξύστη υπό κατασκευή. Σκηνές ανθολογίας ακολουθούν (ειδικά εκείνη με τη σκάλα), με το δίδυμο να κάνει τις απίστευτες παλαβομάρες. Αποδεικνύεται για άλλη μια φορά ότι ο διάλογος ήταν περιττός για τους συγκεκριμένους ανθρώπους, αφού μόνο με τις κινήσεις και τις γκριμάτσες τους, με τη γλώσσα του σώματος δηλαδή, κατάφερναν να επικοινωνούν με το κοινό περισσότερο και από πετυχημένα. Γκεστ εμφάνιση από τον χαρακτηριστικό φαλακρό με την (ψεύτικη στην πραγματικότητα) μουστάκα Jason Finnlayson και σε ρόλο κομπάρσας η Jean Harlow, λίγο καιρό πριν την κάνει διάσημη ο Howard Hughes.

Άλλη μια κουραστική μέρα στη δουλειά!

Υ.Γ.: Δείτε ολόκληρη την ταινία The Music Box στο youtube!

Safety Last! (Μωρέ κουράγιο)

Επειδή την εποχή του βωβού δεν υπήρχε μόνο ο Τσάπλιν και ο Μπάστερ Κίτον, γνωρίστε τον Harold Lloyd, τον τρίτο ίσως μεγαλύτερο κωμικό της εποχής, ο οποίος είχε μια εντελώς διαφορετική προσέγγιση στο έργο του. Υπάρχουν βεβαίως και δω τα βασισμένα σε ακροβατικά κωμικά στοιχεία, αλλά ο ήρωάς μας δεν βασίζεται αποκλειστικά σ' αυτά. Γυρισμένη το 1923, η ταινία Safety Last είναι η πιο διάσημη σε ολόκληρη τη φιλμογραφία του και αυτό οφείλεται στην σκηνή που κρέμεται από το ρολόι, η οποία πλέον έχει ταυτιστεί με τον ίδιο και ολόκληρο τον βουβό κινηματογράφο, θα λέγαμε. Και ο λόγος που βρίσκεται εκεί είναι φυσικά απλός· ως φτωχός βιοπαλαιστής (που προσπαθεί να πιάσει την καλή με νόμιμους πάντα τρόπους) δέχεται για διαφημιστικούς λόγους να σκαρφαλώσει ολόκληρο το εικοσαόροφο κτίριο στο οποίο δουλεύει. Έτσι θα κερδίσει 200 δολάρια και θα μπορέσει να παντρευτεί την καλή του, η οποία παρεπιμπτόντως τον περνάει για πλούσιο.

Και ας μην αναφερθούμε στο πόσες φορές έχει κοπιαριστεί η σκηνή του ρολογιού· θυμηθείτε μόνο την Επιστροφή στο μέλλον! Μπορείτε πάντως να τη δείτε σε επτά μέρη στο γιου-τιουμπ! Άντε και καλό μήνα.

Tim Burton - Vincent

Χωρίς πολλά λόγια, δείτε παρακάτω μία από τις πρώτες προσπάθειες του Tim Burton που πρωτοπαρουσιάστηκε το 1982. Η μικρού μήκους animation ταινία λέγεται Vincent και αφηγητής είναι ο Vincent Price!