Ψάχνοντας (δηλαδή βλέποντας) όχι και τόσο γνωστές ταινίες (κυρίως παλιές). Και ευκαιρία να θυμηθούμε (ή να γνωρίσουμε) κάποιες κλασικές!

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Terry Gilliam. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Terry Gilliam. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Κυριακή 10 Μαρτίου 2019

The Man Who Killed Don Quixote

Μετά την αποτυχημένη προσπάθεια να γυρίσει την ταινία του ο Terry Gilliam το 2000 (καταστροφές στα σκηνικά, αρρώστιες, τελικά μηνύσεις) θα μέναμε με την απορία για το πώς θα ήταν η ταινία σχετικά με τις μετα-μοντέρνερ περιπέτειες του Δον Κιχώτη που είχε στο μυαλό του ο κ. Γκίλιαμ. Έλα όμως που η υπομονή του και η θέληση για αυτό το πρότζεκτ ήταν μεγάλη και τελικά κατάφερε σχεδόν 19 χρόνια από την προηγούμενη έναρξη γυρισμάτων να παρουσιάσει στις Κάννες το ολοκληρωμένο The Man Who Killed Don Quixote. Παρόμοιες περιπέτειες χρηματοδότησης είχε και ο Όρσον Γουέλς για πάρα πολλά χρόνια και ποτέ δεν κατάφερε να γυρίσει τη δικιά του ταινία με τον δικό του Κιχώτη.

Με τον Jonathan Pryce να υποδύεται τον Quixote, τον Adam Driver να υποδύεται (μάλλον το alter-ego του Gilliam) έναν σκηνοθέτη που θέλει να φτιάξει μια ταινία για τον Quixote και τελικά μπλέκει σε κάτι σουρεαλιστικές περιπέτειες που θα τον οδηγήσουν στο να καταλάβει τα λάθη του εγωιστικού του χαρακτήρα και να ζητήσει συγχώρεση από αυτούς που πλήγωσε. Η ταινία έχει τα χαρακτηριστικά περίεργα πλάνα του Gilliam (περίεργες γωνίες λήψης, αναμορφικούς φακούς κλπ). Πλατιάζει σε κάποια σημεία αλλά στο σύνολο είναι μία καλή ταινία και το φινάλε του θυμίζει λοιπά έργα του Γκίλιαμ, ίσως σας φέρει στο μυαλό Brazil ή The Fisher King (δύο αγαπημένα έργα).

Πέμπτη 24 Ιουνίου 2010

Jabberwocky (Ο δράκος της συμφοράς)

Μετά τους Ιππότες της Ελεεινής Τραπέζης, ο αμερικανός της παρέας των Monty Pythons αποφάσισε να σκηνοθετήσει ένα παραπλήσιο έργο με πρωταγωνιστή έναν άλλο γνώριμο της παρέας. Ο Terry Gilliam λοιπόν πήρε το αλλοπρόσαλλο ποίημα του Lewis Carroll (ξέρετε, αυτουνού που έγραψε για την Αλίκη, όχι τη Βουγιουκλάκη) και παρουσίασε το Jabberwocky, μια ιστορία του αγγλικού μεσαίωνα, όπου ο ομότιτλος δράκος κατασπαράζει τον κόσμο, ερημώνει την ύπαιθρο και έχει κλείσει τον κόσμο μέσα στο κάστρο του βασιλιά. Ο πρωταγωνιστής μας Michael Palin πάει κι αυτός να βρει την τύχη του στη μεγάλη πόλη και θα μπλέξει σε διάφορες χαζοπεριπέτειες, καταλήγοντας φυσικά στο τέλος να σκοτώσει το δράκο, να κερδίσει την πριγκίπισσα και το μισό βασίλειο. Όλα αυτά σε 100 κινηματογραφικά λεπτά, που δυστυχώς είναι πάρα πολλά. Που δυστυχώς δεν υπάρχει καθόλου η έμπνευση των Pythons. Που το χιούμορ είναι παρωχημένο, υπερβολικό και ανέμπνευστο. Οι κωμικές καταστάσεις της πλοκής δεν βγάζουν γέλιο (ένα μειδίαμα ίσως) και μπορώ να σας πω ότι τελικά σπατάλησα το χρόνο μου. Κοιτάξτε να μην το σπαταλήσετε και σεις άδικα.

Παρασκευή 30 Απριλίου 2010

The Crimson Permanent Assurance

Την εποχή που έφτιαχναν οι Monty Python το Νόημα της ζωής, και δύο χρόνια πριν ασχοληθεί με το Brazil, ο Terry Gilliam έφτιαξε αυτό το μικρού μήκους εργάκι. Δεκαέξι παρανοϊκά, σουρρεαλιστικά λεπτά, στα οποία βλέπουμε τους ηλικιωμένους εργάτες μιας πολυεθνικής στο Λονδίνο να... επαναστατούν, να παίρνουν την εταιρεία (κυριολεκτικά) στα χέρια τους και να την πηγαίνουν στις ΗΠΑ, προσπαθώντας να χτυπήσουν τον καπιταλισμό και το σύστημα! Τρελός χαβαλές, που στις ΔΝΤ-εποχές που ζούμε (και στις δύσκολες που θα έρθουν) μπορεί να δώσει ιδέες!