Ο αγαπημένος Park Chan-wook παίρνει την κεντρική σεναριακή ιδέα από το Τσεκούρι του Κώστα Γαβρά (που κι αυτό βασίστηκε στο ομότιτλο μυθιστόρημα του Donald E. Westlake) και μας παραδίδει το φρεσκότατο No Other Choice. Παρουσιάζει την απελπισία του κεντρικού χαρακτήρα που έχει ξεμείνει από δουλειά και σκαρφίζεται κάτι ακραίο για να "εξαλείψει" τους συνυποψήφιους του για την ίδια εργασιακή θέση. Δίνει χρόνο στους δεύτερους χαρακτήρες και κατανοούμε την πλευρά τους. Και το κερασάκι στην τούρτα (κατ' εμέ), η παράλληλη ιστορία με την μικρή κόρη που δεν μιλάει και παίζει τσέλο, αλλά όχι μπροστά στους γονείς της. Γενικά, μπλέκει πάρα πολλά θέματα που αγγίζουν ευαίσθητες χορδές (τη σχέση του ζευγαριού, τη σχέση πατέρα-γιου, παραδοσιακά και αναχρονιστικά θέματα όπως ότι ο άντρας πρέπει να συντηρεί την οικογένεια, τα ψυχολογικά προβλήματα που προκύπτουν από την ανεργία του αντρός και πόσο επηρεάζουν τη δυναμική σε όλη την οικογένεια κλπ.), χρησιμοποιεί πετυχημένα κωμικές πινελιές (μαύρο χιούμορ, φυσικά), χαρακτηριστικό στα έργα του Park. Και αποτελεί στο τέλος μία από τις καλύτερες ταινίες της χρονιάς που πέρασε για τον υπογράφοντα. Ψάχνοντας (δηλαδή βλέποντας) όχι και τόσο γνωστές ταινίες (κυρίως παλιές). Και ευκαιρία να θυμηθούμε (ή να γνωρίσουμε) κάποιες κλασικές!
Παρασκευή 30 Οκτωβρίου 2026
No Other Choice (Καμία άλλη επιλογή)
Ο αγαπημένος Park Chan-wook παίρνει την κεντρική σεναριακή ιδέα από το Τσεκούρι του Κώστα Γαβρά (που κι αυτό βασίστηκε στο ομότιτλο μυθιστόρημα του Donald E. Westlake) και μας παραδίδει το φρεσκότατο No Other Choice. Παρουσιάζει την απελπισία του κεντρικού χαρακτήρα που έχει ξεμείνει από δουλειά και σκαρφίζεται κάτι ακραίο για να "εξαλείψει" τους συνυποψήφιους του για την ίδια εργασιακή θέση. Δίνει χρόνο στους δεύτερους χαρακτήρες και κατανοούμε την πλευρά τους. Και το κερασάκι στην τούρτα (κατ' εμέ), η παράλληλη ιστορία με την μικρή κόρη που δεν μιλάει και παίζει τσέλο, αλλά όχι μπροστά στους γονείς της. Γενικά, μπλέκει πάρα πολλά θέματα που αγγίζουν ευαίσθητες χορδές (τη σχέση του ζευγαριού, τη σχέση πατέρα-γιου, παραδοσιακά και αναχρονιστικά θέματα όπως ότι ο άντρας πρέπει να συντηρεί την οικογένεια, τα ψυχολογικά προβλήματα που προκύπτουν από την ανεργία του αντρός και πόσο επηρεάζουν τη δυναμική σε όλη την οικογένεια κλπ.), χρησιμοποιεί πετυχημένα κωμικές πινελιές (μαύρο χιούμορ, φυσικά), χαρακτηριστικό στα έργα του Park. Και αποτελεί στο τέλος μία από τις καλύτερες ταινίες της χρονιάς που πέρασε για τον υπογράφοντα.
Τάδε έφη
zisis
at
18:18
Labels: 2025, KOR, Park Chan-wook
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου