Books in films: Modesty Blaise στο Pulp Fiction

Ο Βίνσεντ Βέγκα (John Travolta) διαβάζει το κόμικ Modesty Blaise του Peter O'Donnell όταν συναντάει τον Μπουτς (Bruce Willis) για δεύτερη φορά στο Pulp Fiction.

Killing Zoe

Με την επιτυχία του Pulp Fiction, το 1994 το όνομα το Tarantino ήταν πιο hot κι από... καυτερές πιπεριές! Ο μεσιέ Quentin λοιπόν έστειλε τον χαρακτήρα του, τον Ζεντ (μαζί με τον Eric Stolz που τον υποδυόταν) στο Παρίσι να βρει ένα παλιό του φίλο και μαζί με κάτι άλλα ρεμάλια να ληστέψουν μία τράπεζα. Μη νομίσετε όμως ότι θα δείτε την γαλλική απάντηση του Pulp Fiction. Ούτε κατά διάνοια. Φανταστείτε ότι γυρίστηκε εξ'ολοκλήρου στο Λος Άντζελες εκτός από την αρχική και τελική σκηνή με το αμάξι που διασχίζει τους δρόμους του Παρισιού. Η Killing Zoe πρόκειται για μια αρκετά μέτρια ταινία, με πολύ και ανούσιο μπλα-μπλα στο πρώτο μισό και πολύ βία, άσκοπη και αλόγυστη, στο δεύτερο μισό· ούτε καν γραφική δεν χαρακτηρίζεται. Ο φίλος του Ταραντίνο Roger Avary έγραψε το σενάριο και τη σκηνοθέτησε με τον Ζεντ στο μυαλό του και πήρε μερικές γαλλικές φάτσες με τη γλυκιά φατσούλα της Julie Delpy να ξεχωρίζει. Άσχετο, αλλά (όσο φαν του Ταραντίνο κι αν είστε) αξίζει να αναζητήσετε καλύτερα την γουντιαλλενική σκηνοθετική δουλειά της Delpy που κυκλοφόρησε πέρυσι με τίτλο 2 Days in Paris.

Ashes of Time

Η Ashes of Time, παραγωγής 1994, είναι μια ασιατική ταινία πολεμικών ταινιών, που φυσικά δεν είναι άλλη μια κοινή ταινία πολεμικών τεχνών, κι αυτό διότι είναι μια δημιουργία του Wong Kar-Wai, του αγαπημένου σκηνοθέτη της Ερωτικής Επιθυμίας και του 2046. Η ταινία χρειάστηκε δύο χρόνια να γυριστεί με τον Wong να ταλαιπωρεί ηθοποιούς και τεχνικούς. Το αποτέλεσμα είναι φυσικά μια... ταινία του Wong Kar-Wai, ό,τι κι αν σας λέει αυτό. Η έντονη χρήση του voice-over και η μη γραμμική αφήγηση θα δυσκολέψει τη θέασή σας· ίσως στο τέλος να χάσετε τη μπάλα. Κάπου στη μεσαιωνική Κίνα, ένας πληρωμένος δολοφόνος και ο... εργοδότης του ερωτεύονται την ίδια γυναίκα και από κει και πέρα δείτε μόνοι σας την ταινία για να βγάλετε τα όποια συμπεράσματα. Να ξέρετε ότι ίσως χρειαστούν και περισσότερες από μία θεάσεις της για να την κατανοήσετε κάπως. Θα μου πείτε, εδώ βλέπουμε Lynch, στον Wong θα κολλήσουμε! Η ταινία πάντως μπορούμε να πούμε ότι διαθέτει το καλύτερο κινέζικο καστ ηθοποιών. Αν προσθέσουμε και τις εκπληκτικές εικόνες του διευθυντή φωτογραφίας Christopher Doyle, τότε νομίζω ότι η θέασή της είναι (σχεδόν) επιβεβλημένη.