Ξαναβλέποντας: Zero Effect (Το κουτί της πανδώρας)

Ταινία που είχαμε ανακαλύψει στα βιντεοκλαμπ της εποχής και την είχαμε δει ως φοιτητές, πίσω στο μακρινό 1998 (ή μπορεί και το '99), με τον κορυφαίο μεταφρασμένο τίτλο Το κουτί της πανδώρας! O Bill Pullman ένα χρόνο μετά το αγαπημένο Lost Highway του Λιντς, πρωταγωνιστεί στην παρθενική σκηνοθετική δουλειά του Jake Kasdan (του γιου του πιο γνωστού και επίσης σκηνοθέτη Lawrence Kasdan), έχοντας δίπλα του τον Ryan O'Neill και το νεαρό -και όχι τόσο γνωστό τότε- Ben Stiller (λίγους μήνες πριν γίνει μεγάλο όνομα με το Κάτι τρέχει με τη Μαίρη). Ο Pullman υποδύεται τον Ντάριλ Ζίρο, έναν ιδιοφυή και πανέξυπνο ιδιωτικό ντετέκτιβ, που μπορεί και λύνει μυστήρια χωρίς να βγει από το σπίτι του, αλλά έχοντας και έναν εντελώς αντικοινωνικό, παλαβό χαρακτήρα. Έχει για υπάλληλο τον Stiller που τον εκπροσωπεί στους πελάτες και ταυτόχρονα τον "βασανίζει" με τις ιδιορυθμίες του. Μπορεί να σας φέρει στο μυαλό έναν σύγχρονο Σέρλοκ Χολμς (μεταμφιέσεις, μουσικό όργανο), έχοντας την (πολύ νέα τότε) ιντερνετική τεχνολογία με το μέρος του. Στην υπόθεση που θα αναλάβει, για να βρει ποιος εκβιάζει τον Ράιαν Ο'Νιλ, θα αναγκαστεί να βγει από το σπίτι και να μπλέξει με ύποπτη γένους θηλυκού. Η ταινία αναμιγνύει δόσεις κωμωδίας, καταστάσεων νουάρ, μυστηρίου αλλά και δράματος, το οποίο δράμα θα οδηγήσει τους χαρακτήρες να θυμηθούν/ξεθάψουν πάθη και εγκλήματα παρελθοντικών χρόνων. Η παραγωγή όλου του έργου έχει μία αύρα βγαλμένη εντελώς μέσα από τη δεκαετία του '90, και αποτελεί μία ξεχασμένη πλέον, άγνωστη σε πολλούς, αλλά πολύ ωραία ταινία, που παρακολουθείται παρά πάνω από ευχάριστα!