Good Luck, Have Fun, Don't Die

Βάζουμε στην κινηματογραφική μας σούπα λίγο sci-fi, ρίχνουμε έναν "σαλεμένο" Sam Rockwell, προσθέτουμε τεχνητή νοημοσύνη και ένα πλήθος αλλοπρόσαλλων χαρακτήρων, με τις δικές τους παλαβές ιστορίες, που αποτελούν και τα κεφάλαια στα οποία είναι χωρισμένο το έργο. Ανακατεύουμε καλά και βγάζουμε... το Good Luck, Have Fun, Don't Die σε σκηνοθεσία του Gore Verbinski, σχεδόν μία δεκαετία από την τελευταία του δουλειά. Και... το αποτέλεσμα; Τελικά, πρόκειται για μια αρκετά διασκεδαστική ταινία, καλοφτιαγμένη ως εκεί που δεν παίρνει, με το πρώτο της μισό να μπορώ να πω ότι είναι και εκπληκτικό, ειδικά το κεφάλαιο του πρώτου ζευγαριού (καθηγητές σχολείου) και τον εθισμό των εφήβων με το κινητό τηλέφωνο. Αλλά, οδεύοντας προς το φινάλε και την τελική κλιμάκωση, κάπου (κάπως) χάνεται η μπάλα: δεν ξέρεις αν όλα είναι στη φαντασία του πρωταγωνιστή, αν είναι όλοι μέρος ενός γενικότερου Α.Ι. πρότζεκτ, αν συμβαίνουν στα αλήθεια ή όχι. Γενικά, είσαι υπ'ατμόν και περιμένεις να δεις την ολοκλήρωση.