The Big Sky

Το 2ο μόλις γουέστερν του Howard Hawks, μετά το ιστορικό Red River. Χαλαρό σενάριο, ασήμαντη πλοκή και προβλεπόμενες εξελίξεις, μόνο και μόνο για να κινηματογραφίσει την άγρια φύση, και τις προσπάθειες των λευκών να τα βγάλουν πέρα σε αφιλόξενα μέρη. Ουσιαστικός πρωταγωνιστής το ίδιο το ποτάμι του Μιζούρι και το πλοίο με το όνομα Μαντάν. Ο Kirk Douglas σε πολύ χαλαρή ερμηνεία, λες και βαριόταν το ρόλο του ή λες και έκανε αγγαρεία. Σπάνια και δυσεύρετη η ταινία The Big Sky, μεγάλη σε διάρκεια την οποία πετσόκοψαν οι παραγωγοί και ελάχιστοι πλέον θυμούνται. Στα ελληνικά αποδόθηκε δύο φορές ως "Η επέλασις των χιλίων κεραυνών" και "Σταυροφόροι της δύσεως".

Το γενικό στόρι: η γνωριμία δύο νεαρών τυχοδιωκτών, θα τους οδηγήσει στο Σεντ Λούις. Θα βρουν το θείο του ενός και μαζί του θα μπαρκάρουν σε πλοί με άλλους έμπορους γούνας. Ανεβαίνουν το ποτάμι του Μιζούρι για να συναντήσουν φυλές Ινδιάνων και να αγοράσουν δέρματα γούνας. Μαζί τους θα έχουν και μία νεαρή ινδιάνα, την οποία θα επιστρέψουν στη φυλή. Αντίπαλοι τους, πέρα από την άγρια φύση, θα είναι και μία μεγάλη εταιρεία γούνας από το Σεντ Λούις που θέλει να κρατήσει το μονοπώλιο και προσπαθεί να τους βγάλει από τη μέση.

His Girl Friday (Ξαναπαντρεύομαι τη γυναίκα μου)

Από τις πιο γνωστές κωμωδίες της κλασικής εποχής του Χόλιγουντ είναι το His Girl Friday. Ο Howard Hawks πήρε το διάσημο θεατρικό "The Front Page", που είχε γυριστεί σε ταινία το 1931 (και ξανά το 1974), άλλαξε τους βασικούς ρόλους και αντί για δύο άνδρες έβαλε ένα προσφάτως χωρισμένο ζευγάρι οπότε όλες οι δημοσιογραφικές κόντρες των πρωταγωνιστών οδηγήθηκαν και σε πιο πιπεράτες κόντρες μεταξύ του πρώην ζευγαριού. Οι ατάκες πέφτουν σαν το χαλάζι, ο ρυθμός του έργου είναι φρενήρης, δεν καταλαβαίνεις πότε ξεκίνησε και πότε τελείωσε το έργο. Οι αντιδράσεις του Γκραντ σε συνδυασμό με τις γκριμάτσες του είναι το κερασάκι στην τούρτα. Και η χημεία, δε, του ζευγαριού είναι από τις καλύτερες που έχουμε δει στη μεγάλη οθόνη. Ίσως η καλύτερη screwball κωμωδία.

Bringing Up Baby (Η γυναίκα με τη λεοπάρδαλη)

Ο ορισμός της screwball κωμωδίας! Με τις ατάκες να πέφτουν κατά ριπάς, τις παρεξηγήσεις να μην έχουν τελειωμό, αρκετούς από τους χαρακτήρες να είναι... γιούχου και το τρελαμένο σενάριο να περιλαμβάνει: έναν παλαιοντολόγο που ψάχνει το τελευταίο κόκκαλο ενός δεινοσαύρου για να ολοκληρώσει το έργο ζωής του, μία αλλοπρόσαλλη, φευγάτη κοπελιά που θα του κάνει τη ζωή πατίνι, ένα σκυλί που θα έχει θάψει το εν λόγω σπάνιο κόκκαλο και μία εξημερωμένη λεοπάρδαλη(!) με το όνομα Baby που θα φέρει τα πάνω-κάτω στη ζωή τους αλλά και στη μικρή κοινότητα όπου διαμένει η πλούσια θεία της κοπελιάς, η οποία σκόπευε να κάνει δωρεά στο μουσείο του παλαιοντολόγου. Ουφ! Αυτά! Απλά το Bringing Up Baby είναι μια από τις καλύτερες κωμικές ταινίες της δεκαετίας του '30, με τη χημεία των Χέπμπορν και Γκραντ να είναι καλύτερη από ποτέ υπό την καθοδήγηση του σκηνοθέτη Howard Hawks σε μία από τις καλύτερες στιγμές του. (τρεις φορές το επίθετο "καλύτερος" σε μία πρόταση)

Υ.Γ.: Παλιότερη ελληνική ονομασία του έργου: «Ο Κάρυ, η Κάθρην και τα πονηρά τους». Θεέ μου!!

Come and Get It

Η ταινία Come and Get It έχει περισσότερα πράματα να πούμε για το παρασκήνιο παρά για την ίδια την ταινία. Από τους αρχικούς τίτλους αρχής βλέπουμε: δύο σεναριογράφους, δύο κινηματογραφιστές, δύο σκηνοθέτες, αλλά έναν παραγωγό (Samuel Goldwyn). Ο οποίος ήθελε να μεταφέρει το μυθιστόρημα της Edna Ferber (που μας έδωσε επίσης τα Dinner at Eight, Giant, Cimarron) στο πανί. Προσέλαβε τον Howard Hawks (και τους συνεργάτες του) ο οποίος γύρισε το μεγαλύτερο μέρος του έργου χωρίς την επίβλεψή του. Όταν ο Goldwyn είδε τα πρώτα αποτελέσματα (που επικεντρώνονταν περισσότερο στη φιλία των ξυλοκόπων Edward Arnold και Walter Brennan και στο ερωτικό τρίγωνο με την Frances Farmer), απέλυσε το σκηνοθέτη επειδή δεν ήθελε να αλλάξει ρότα. Ο William Wyler δεν ήθελε να αναλάβει έργο κάποιου άλλου και συγκατάνευσε μόνο υπό την απειλή του παραγωγού που του είπε ότι, αν αρνηθεί, δεν θα του δώσει ξανά σοβαρή δουλειά. Και έτσι το έργο ολοκληρώθηκε, μετατοπίζοντας το αρχικό τρίγωνο σε ένα άλλο, χρόνια μετά. Ο Arnold θα αφήσει την αγάπη του για τη Frances για να πάει να παντρευτεί την κόρη του πλούσιου αφεντικού του, έτσι ώστε να φτιάξει την καριέρα που πάντα ονειρευόταν. Τελικά, ο Brennan θα παντρευτεί την Frances και μετά από πολλά χρόνια, και αφού η γυναίκα έχει αφήσει τούτο τον κόσμο, ο Arnold θα επισκεφθεί το φίλο του και θα γνωρίσει την κόρη τους, που θα είναι φτυστή η παλιά του αγαπημένη. Ο γεροντοέρωτας θα τον βαρέσει κατακούτελα και η ιστορία μας έκτοτε θα παρουσιάσει το ερωτικό τρίγωνο μεταξύ του πατέρα, του γιου (Joel McCrea) και της κόρης του Brennan.

Κλασικό εργάκι της δεκαετίας του '30, το οποίο κυλάει ευχάριστα, αλλά έχει ένα μειονέκτημα σε σχέση με το βιβλίο: το «βιασμό» της φύσης που ήθελε να παρουσιάσει η συγγραφέας και δεν αποδόθηκε πολύ καλά. Για παράδειγμα, οι σεκάνς της υλοτομίας ήταν σαν να βλέπαμε ένα πολύ καλό και επιμορφωτικό ντοκιμαντέρ γύρω από αυτό το επάγγελμα και τη διαδρομή του δέντρου από το κόψιμο μέχρι το εργοστάσιο. Λίγο ο γιος McCrea τονίζει τις αλλαγές που πρέπει να γίνουν, ειδικά για τη δεντροφύτευση μετά από κάθε υλοτόμηση και πηγαίνει κόντρα στον σκληροτράχηλο πατέρα που δεν δίνει σημασία. Τέλος, για σινε-ιστορικούς λόγους, να πούμε ότι είναι η ταινία στην οποία ο Walter Brennan πήρε το πρώτο του (από τα 3) όσκαρ β' ανδρικού ρόλου. Όπως, επίσης, το ότι είναι η καλύτερη ταινία για να δείτε ως πρωταγωνιστή τον ευτραφή και πολύ καλό ηθοποιό κύριο Arnold.

Barbary Coast (Πόλις άνευ νόμου)

Θέλοντας να ξεφύγει από τα τυποποιημένα γουέστερν της εποχής του μεσοπολέμου, ο Howard Hawks παρουσίασε το 1935 μια ιστορία από την δυτική ακτή της Αμερικής και συγκεκριμένα της λεγόμενης Barbary Coast, εκεί που βρίσκεται η πόλη άνευ νόμου, δηλαδή το Σαν Φρανσίσκο. Εκεί μαζεύονταν όλοι οι χρυσοθήρες με τα σακούλια γεμάτα χρυσό, περιμένοντας να πάρουν τα πλοία της επιστροφής. Εκεί, ο Edward G. Robinson είναι ο ιδιοκτήτης ενός μεγάλου σαλούν, που εμμέσως πλην σαφώς διοικεί την πόλη και που καταφέρνει με πλάγιους τρόπους να αρπάζει το χρυσό των καημένων ανθρώπων. Το δόλωμα στο μαγαζί του αποτελεί η πανέμορφη Miriam Hopkins, που έφτασε στο Σαν Φρανσίσκο για να παντρευτεί, μόνο για να βρει τον μέλλοντα σύζυγό της νεκρό και αναγκάστηκε να πιάσει εκεί δουλειά, με σκοπό όμως κι αυτή να «πιάσει την καλή». Ο Hawks αναμιγνύει το ουέστερν με το μελόδραμα και μπλέκει με το χαρακτηριστικό του τρόπο πολλά πράματα στην ιστορία μας όπως: την δημιουργία της πρώτης εφημερίδας η οποία θα προσπαθήσει μάταια να πάει κόντρα στο κατεστημένο και τους νομοταγείς πολίτες της πόλης που θα πάρουν τα όπλα για να επιβάλλουν το νόμο και την τάξη. Και στη μέση όλων αυτών θα υπάρξει ο έρωτας ανάμεσα στη Hopkins και το νεαρό Joel McCrea, ενός συγγραφέα-ποιητή χρυσοθήρα, που θα εμφανιστεί στο δεύτερο μισό του έργου και θα κερδίσει την καρδιά της. Αν και αρκετά παλιομοδίτικη και κλασικότροποη, η ταινία ξεχωρίζει από αρκετές άλλες της χρονιάς της. Όπως και σε άλλα έργα του Hawks, ξεχωρίζει η συμμετοχή του καρατερίστα Walter Brennan. Για την ακρίβεια, πρόκειται μάλλον για τον πρώτο ουσιαστικό δευτεραγωνιστικό ρόλο του Brennan μετά από μυριάδες συμμετοχές που είχε ως κομπάρσος μέχρι εκείνη τη στιγμή.

Man’s Favorite Sport? (Ραντεβού στη γαλάζια λίμνη)

Στα γεράματα, ο Howard Hawks είχε ακόμα το ταλέντο να φτιάχνει διασκεδαστικές κωμωδίες. Βάζει τον πρωταγωνιστή του Rock Hudson (που αυτοί οι ρόλοι του πήγαιναν γάντι) να μπλέξει τα μπούτια του με τις γυναίκες και το... ψάρεμα! Μας λέει ότι αυτό είναι το αγαπημένο σπορ των ανδρών. Στο Man's Favorite Sport ο Hudson δουλεύει σε κατάστημα με είδη αλιείας και κατασκήνωσης. Έχει επίσης γράψει το πιο διάσημο βιβλίο με τις καλύτερες συμβουλές για το ψάρεμα. Μόνο που... δεν ξέρει ο ίδιος να ψαρεύει. Και όταν δύο κοπελιές πιέσουν το αφεντικό του και τον πάρουν μαζί τους στη λίμνη Γακαπούκι για τον ετήσιο διαγωνισμό ψαρέματος, η ζωή του θα βρίσκεται ένα βήμα πριν την καταστροφή. Ατέλειωτα μπερδέματα και τραγελαφικές καταστάσεις περιμένουν τον πρωταγωνιστή, έχοντας να αντιμετωπίσει και την τσαχπίνα Paula Prentiss, σε μια απίστευτα παρενοχλητική και κωμική ερμηνεία. Για την ηθοποιό, δεν θυμόμουν ότι την είχα δει και στα Parallax View και Catch-22. Εδώ, σε σημεία, κλέβει την παράσταση. Και μην εκπλαγείτε αν η χημεία και τα μπλεξίματα του ζευγαριού σάς φέρει στο μυαλό το Bringing Up Baby (επίσης του Hawks), αφού ο σκηνοθέτης το έκανε εσκεμμένα.

Twentieth Century (Τραίνο πολυτελείας)

Τα παρασκήνια των μεγάλων θεατρικών παραστάσεων του Μπρόντγουεϊ, τη μεγαλομανία των παραγωγών και τα σταριλίκια των... σταρ-ηθοποιών παρουσιάζει ο Howard Hawks το 1934 στην ταινία Twentieth Century. Η οποία είναι βασισμένη στο θεατρικό "Napoleon of Broadway" του Charles Bruce Millholland. Το όνομα της ταινίας αναφέρεται στο τρένο στο οποίο επιβαίνουν κάποια στιγμή όλοι οι πρωταγωνιστές και γίνεται... της κακομοίρας. Ο μέγας σκηνοθέτης του Μπροντγουέι (αλλά και μέγας τύραννος) John Barrymore ανέδειξε και έκανε σταρ την άσημη Carole Lombard. Αυτή, ύστερα από χρόνια υπομονής, τον παράτησε, έγινε διάσημη ηθοποιός στο Χόλιγουντ και οι αποτυχίες γι'αυτόν έρχονται η μία μετά την άλλη. Όταν συναντηθούν στο τρένο, αυτός θα έχει ανάγκη από πρωταγωνίστρια και θα αναγκαστεί να υποδυθεί τον πρώτο και καλύτερο ρόλο της ζωής του για να την ξανακερδίσει: αυτόν του μετανοημένου σκηνοθέτη που ζητάει πίσω τη μούσα του. Μαζί με κάποιες άλλες παράπλευρες ιστορίες και τους ενδιαφέροντες δεύτερους χαρακτήρες, η ταινία ήταν μία απρόσμενη ανακάλυψη για εμένα. Μία από τις καλύτερες ταινίες της χρονιάς της, μία σπιρτόζικη κωμωδία με κοφτερούς διαλόγους, ένα έργο που αξίζει να ανακαλύψετε.

O. Henry's Full House (Το τελευταίο φύλλο)

Η ταινία παραγωγής 1952 με τον τίτλο O. Henry's Full House είναι μια συλλογή από πέντε μικρού μήκους ταινίες, 20 λεπτών πάνω-κάτω, σκηνοθετημένες από πέντε διαφορετικούς σκηνοθέτες και με διαφορετικούς ηθοποιούς κάθε φορά. Καμία σχέση δεν έχει η μία ιστορία απ' την άλλη. Το μόνο κοινό τους σημείο είναι η καταγωγή τους· όλες ήταν βασισμένες στα διηγήματα του πασίγνωστου (στην Αμερική) συγγραφέα O. Henry. Λίγα χρόνια πριν είχαν κυκλοφορήσει δύο βρετανικές ταινίες βασισμένες στις ιστορίες του Somerset Maugham, η Quartet το 1948 και η Trio το 1950. Έτσι, αποφάσισε η Fox ότι μπορεί να κάνει το ίδιο κι αυτή με αμερικανό συγγραφέα. Αφηγητής μας σε όλες τις ιστορίες είναι ο διάσημος συγγραφέας John Steinbeck, στη μοναδική φορά που εμφανίστηκε μπροστά από κινηματογραφική κάμερα. Η εικόνα παρακάτω είναι από δικιά του σκηνή.

Η πρώτη ιστορία λέγεται "The Cop and the Anthem", σκηνοθετήθηκε από τον Henry Koster και έχει για πρωταγωνιστή έναν εκλεπτυσμένο άστεγο που υποδύεται ο Charles Laughton. Αυτός αποφασίζει να περάσει το χειμώνα στη φυλακή, όπου και τζάμπα κρεβάτι θα έχει και τζάμπα φαΐ. Επιδίδεται σε όλες τις παράνομες πράξεις που μπορεί να κάνει αλλά όλοι του τη χαρίζουν είτε από ευγένεια είτε επειδή δεν θέλουν να μπλέξουν. Στο τέλος θα πάει στη φυλακή επειδή δεν έκανε τίποτα!

Το δεύτερο κομμάτι είναι σκηνοθετημένο από τον Henry Hathaway, λέγεται "The Clarion Call" και θέλει δύο παλιούς φίλους να βρίσκονται αντιμέτωποι με το παρελθόν τους. Ο ένας είναι αστυνομικός και έχει καταλάβει ότι για έναν ανεξιχνίαστο φόνο ευθύνεται ο παλιός του φίλος που υποδύεται ο Richard Widmark. Αυτός δίνει μια απίστευτα τρελαμένη ερμηνεία, όπως αυτές των πρώτων ταινιών του που έγινε γνωστός: το Road House, το Yellow Sky και κυρίως το Kiss of Death. Ο αστυνομικός δε θα μπορεί να συλλάβει το φίλο του εξαιτίας των αρχών του· ο δεύτερος τον είχε ξελασπώσει στο παρελθόν και τώρα του χρωστάει. Αλλά στο τέλος θα βρει τον τρόπο.

Το τρίτο κομμάτι από τον Jean Negulesco έδωσε και τον ελληνικό τίτλο στην ταινία. Λέγεται "The Last Leaf" και είναι το πιο συγκινητικό απ'όλα. Η Anne Baxter χωρίζει με τον αγαπημένο της, τριγυρνάει έξω στο κρύο και στα χιόνια και αρρωσταίνει με πνευμονία. Η θέλησή της για ζωή δεν είναι και η καλύτερη και αυτό επιδεινώνει την κατάστασή της. Πάνω στο πυρετό της, παρατηρεί και μετράει τα φύλλα ενός κισσού έξω στο χιόνι. Όταν θα πέσουν όλα, τότε θα έρθει και η δικιά της ώρα να πεθάνει, μονολογεί. Η αδερφή της δεν ξέρει τι να κάνει για να τη βοηθήσει, αλλά ο ζωγράφος γείτονάς τους θα βρει τον τρόπο.

Η τέταρτη ιστορία είναι η πιο κωμική αλλά επίσης και η πιο αδύναμη απ' όλες. Λέγεται "The Ransom of Red Chief" και σκηνοθετήθηκε από τον Howard Hawks. Σκεφτείτε ότι όταν κυκλοφόρησε η ταινία είχαν αφαιρέσει αυτό το κομμάτι. Το ξαναπρόσθεσαν όταν προβλήθηκε για την τηλεόραση. Δύο καημένοι απατεώνες αποφασίζουν να απαγάγουν ένα μικρό παιδί σε μια πολιτεία του νότου και να ζητήσουν τα λύτρα από τους γονείς του. Μόνο που το παιδί είναι τόσο ατίθασο και άγριο, που στο τέλος αναγκάζονται οι ίδιοι να πληρώσουν τους γονείς του ώστε να το πάρουν πίσω.

Αν και οι 3 από τις προηγούμενες τέσσερις ιστορίες είχαν ένα χειμωνιάτικο υπόβαθρο, αυτή είναι η καθαρά χριστουγεννιάτικη ιστορία (και ταιριάζει με την εποχή). Ο Henry King σκηνοθετεί το κομμάτι που λέγεται "The Gift of the Magi" και μας παρουσιάζει ένα φτωχικό, αλλά πολύ ερωτευμένο παντρεμένο ζευγάρι που ονειρεύεται τι δώρα θα πάρει ο ένας στον άλλο. Έχοντας μόνο τα απαραίτητα για τα προς το ζειν, η σύζυγος Jeanne Crain αποφασίζει να κόψει τα πλούσια μαλλιά της και να τα πουλήσει για να πάρει μια ακριβή θήκη για το ρολόι χειρός του συζύγου της. Αυτός όμως (ο νεαρός Farley Granger που γνωρίσαμε στο νουάρ Side Street) αποφασίζει να πουλήσει το ρολόι του για να πάρει κάτι για τη γυναίκα του!

Ball of Fire (Γιαμ-γιαμ)

Οχτώ μεγάλοι σε ηλικία επιστήμονες, διαφορετικού αντικειμένου, έχουν συγκεντρωθεί και ζούνε όλοι μαζί σε μία έπαυλη, προσπαθώντας να γράψουν την Απόλυτη εγκυκλοπαίδεια. Ο νεότερος από αυτούς είναι ο Gary Cooper. Αποφασίζει μια μέρα να βγει έξω και να τριγυρίσει στους δρόμους ώστε να μαζέψει πληροφορίες για το λήμμα «αργκό». Κατά τη διάρκεια της έρευνάς του θα καλεί διάφορα ατομάκια να έρθουν στην έπαυλη για να τον βοηθήσουν. Ένα από αυτά θα είναι η τραγουδίστρια νυχτερινού κέντρου Barbara Stanwyck, που θα του κάνει φοβερή εντύπωση. Αυτή θα του γίνει κολλιτσίδας, μόνο και μόνο για να γλυτώσει από το κυνήγι της αστυνομίας που ψάχνει να την ανακρίνει, καθώς ο γκόμενός της Dana Andrews είναι περιβόητος κακοποιός. Αυτό που ακολουθεί φυσικά είναι μια σπιρτόζικη κωμωδία με την χαρακτηριστική υπογραφή του Howard Hawks. Το σενάριο συνέγραψε ο Billy Wilder την εποχή που δήλωνε μόνο σεναριογράφος. Χμμ, γκανγκστερική κωμωδία αρκετά χρόνια πριν την Monroe και το Μερικοί το προτιμούν καυτό! Συνολικά πάντως, αυτή η κλασική κωμωδία δεν είναι καμία απ'αυτές που θα σας αλλάξουν το σύμπαν, ίσως επειδή της έλειπε κάτι... ένας Cary Grant μήπως; Η Stanwyck πάντως κερδίζει τις εντυπώσεις με την... αέρινη ερμηνεία της γεμάτη πάθος και μπρίο! Και προς τι ο τίτλος Ball of Fire; Θα πρέπει να τη δείτε για να μάθετε. Και να μην ξεχάσω να σας πω τους ελληνικούς τίτλους με τους οποίους βαφτίστηκε η ταινία: ο πρώτος ήταν... Γιαμ-γιαμ (!) και λίγα χρόνια μετά την ξαναβάφτισαν ως Ο καθηγητής και η γυμνή χορεύτρια.

Rio Lobo

Η τελευταία ταινία του Howard Hawks ξεκινάει με μια θεαματική ληστεία ενός τρένου που μεταφέρει μια χρηματαποστολή από αντάρτες της Ομοσπονδίας. Ο αρχηγός του τρένου (Τζον Γουέιν) φυλακίζει τους δύο ηγέτες των εχθρών· οι τρεις τους όμως αργότερα, όταν τελειώσει η διαμάχη, γίνονται φίλοι. Αναζητούν μαζί τους προδότες μέσα στην Ένωση που είναι υπεύθυνοι για μια αλυσίδα ληστειών τρένων, μια αποστολή που μοιραία οδηγείται στο τέλος σε ένα ξέφρενο πιστολίδι.

Το Rio Lobo γυρίστηκε το 1970 και κλείνει την άτυπη τριλογία των ταινιών μετά τον Rio Bravo και το El Dorado. Η γραφή του για εκείνη την εποχή που κυκλοφόρησε φαντάζει αρκετά παλιομοδίτικη, κατακρεουργήθηκε από τους τότε κριτικούς και το κοινό σφύριξε αδιάφορα. Ένα κλασικίζον γουέστερν, μέσα στα χρόνια της αμφισβήτησης, ήταν λίγο δύσκολο να ενθουσιάσει. Αλλά ακόμα και σήμερα συστήνεται μόνο για τους φαν του είδους και τους φαν του John Wayne.

El Dorado (Ελντοράντο)

Eνώ το είδος του γουέστερν είχε περάσει προ πολλού το σημείο κορεσμού, ο Howard Hawks σε μεγάλη πλέον ηλικία επανήλθε στο είδος με ένα άτυπο ριμέικ της μεγάλης του επιτυχίας Rio Bravo. Η ταινία παραγωγής 1966 El Dorado (στην Αμερική κυκλοφόρησε ένα χρόνο μετά) έχει όλα τα στοιχεία ενός τυπικού γουέστερν, αλλά εδώ ειδικότερα μάς στέλνει το μήνυμα με τους δύο γερασμένους πρωταγωνιστές του ότι ήρθε το τέλος μιας ολόκληρης κινηματογραφικής εποχής. Τον μέθυσο σερίφη εδώ υποδύεται (με... περισσή ευκολία) ο Robert Mitchum και τον πιστολέρο που δεν θέλει να εμπλακεί στον επικείμενο «πόλεμο» μεταξύ των αγελαδοτρόφων που θα τον φέρει αντιμέτωπο και με το σερίφη φίλο του, ο John Wayne. Ο νεαρότατος James Caan ενώνεται με την ομάδα των παλαίμαχων-σταρ και μαζί προσπαθούν να βάλουν τάξη στο χάος της Άγριας Δύσης.

Στον αντίποδα των σπαγγέτι γουέστερν του Σέρτζιο Λεόνε και των αντιηρώων της εποχής, ο Hawks επιμένει στις κλασικές φόρμες, στα στερεότυπα και τα πρότυπα των κλασικών ηρώων έτσι όπως μάς τα έδειχνε τόσα χρόνια στη μεγάλη οθόνη. Σίγουρα δεν αποτελεί επιτομή στο είδος της, αλλά η ταινία παρακολουθείται αρκετά ευχάριστα, έχοντας για ατού τους δύο μεγάλους πρωταγωνιστές (που φαίνεται ότι το καταδιασκεδάζουν) και φυσικά το σκηνοθετικό άγγιμα του Hawks, που δεν μπορούσε να κάνει κακή ταινία. Η άτυπη τριλογία με παρόμοιο θέμα θα ολοκληρωνόταν το 1970 με την τελευταία ταινία του σκηνοθέτη, το Rio Lobo.

Only Angels Have Wings

Μόνο οι άγγελοι έχουν φτερά · οι υπόλοιποι παίζουν κορώνα-γράμματα τη ζωή τους για να πιλοτάρουν τα αεροπλάνα της εποχής, σακαράκες δηλαδή, και να μεταφέρουν το ταχυδρομείο πάνω από την οροσειρά των Άνδεων. Μια κοπέλα (Jean Arthur) που θα σταθμεύσει για λίγο εκεί, θα εντυπωσιαστεί από το αφεντικό της ομάδας των πιλότων και θα τον ερωτευτεί. Αυτός όμως δείχνει ότι δεν ενδιαφέρεται για τους έρωτες, και αυτό οφείλεται σε μια δικιά του αποτυχημένη, παλιά ιστορία. Άλλη μια συνεργασία του Howard Hawks με τον Cary Grant σε δραματική -αυτή τη φορά- ταινία! Δε λείπουν φυσικά κάποιες κωμικές στιγμές, αλλά o Hawks με τη σκηνοθετική του μαεστρία μάς παρουσιάζει τον κόσμο αυτών των πιλότων με ακρίβεια, ρεαλισμό και ελάχιστη ρομαντική διάθεση. Αυτό είναι τελικά που κάνει την ταινία να ξεχωρίζει, παρόλο που έχουν περάσει τόσα χρόνια από το 1939. Σημειώστε την εμφάνιση της Rita Hayworth σε μικρό αλλά χαρακτηριστικό ρόλο, λίγα χρόνια πριν γίνει ντίβα.

The Thing From Another World

Το 1951 ο Howard Hawks ανέλαβε την παραγωγή μιας φουτουριστικής ταινίας, της μοναδικής στην καριέρα του. Το αποτέλεσμα ήταν το The Thing From Another World, μία από τις δύο συνολικά ταινίες που παρήγαγε η εταιρεία παραγωγής του Hawks, η Winchester Pictures. Βασισμένη στην ιστορία Who Goes There? του John W. Campbell Jr., η ταινία αφηγείται την ανεύρεση ενός εξωγήινου σκάφους από επιστήμονες στην Ανταρκτική, το οποίο περιέχει... κάτι ζωντανό· ένα ον από άλλο πλανήτη, το οποίο βρίσκεται σε λήθαργο, αλλά όταν ξυπνήσει κανείς δεν θα είναι ασφαλής. Μία από τις καλύτερες ταινίες επιστημονικής φαντασίας της δεκαετίας του '50, με low budget και με άγνωστους ηθοποιούς, αλλά γνήσια κινηματογραφικά thrills! Το μοτίβο της ιστορίας είναι οι άνθρωποι που βρίσκονται εγκλωβισμένοι σε ένα σπίτι και αμύνονται από μία απειλή, κάτι «κακό» (εξωγήινοι, κακοποιοί κλπ). Ένα μοτίβο που επανέλαβε ο Hawks με μεγαλύτερη επιτυχία στο Rio Bravo το 1959.

Η ιστορία αυτή γυρίστηκε σε αξιόλογο ριμέικ το 1982 από τον John Carpenter με τον Kurt Russell στον πρωταγωνιστικό ρόλο, αλλά σεις παρακάτω δείτε τη γνήσια ταινία, η οποία ξεκινάει 7 λεπτά και 56 δεύτερα μετά την έναρξη του βίντεο (εξαιτίας ενός βλάκα που πρόσθεσε τα δικά του σχόλια στην αρχή). Το λινκ εδώ.

I Was a Male War Bride (Η νύφη ήταν αρσενική)

Η ταινία του 1949 I Was a Male War Bride σκηνοθετήθηκε από τον Howard Hawks και ήθελε να είναι άλλη μια μεγάλη κωμική επιτυχία του Cary Grant. Δυστυχώς όμως δεν έχει να επιδείξει τίποτα πέρα από κάποιες κωμικές, screwball καταστάσεις που παθαίνει το πρωταγωνιστικό ζευγάρι. Ο Grant υποδύεται έναν Γάλλο αξιωματικό που τα έχει με την Αμερικανίδα Ann Sheridan. Μετά το τέλος το πολέμου, επιζητούν να φύγουν μαζί προς Αμερική. Για το σκοπό αυτό πρέπει να διασχίσουν όλη τη Γαλλική ενδοχώρα με σκοπό να προλάβουν το καράβι. Και μόλις φτάσουν εκεί, μαθαίνουν ότι το συγκεκριμένο πλοίο μεταφέρει μόνο γυναίκες αξιωματικούς! Λίγα αξιοσημείωτα πράγματα είδαμε σ'αυτήν την ταινία, η οποία πλέον διασώζεται μόνο και μόνο για τη μεταμφίσεση του Grant με γυναικεία, στρατιωτικά ρούχα. Και όλα αυτά προς το τέλος της ταινίας.

Sergeant York (Λοχίας Γιορκ)

Ο Λοχίας Γιορκ είναι η ταινία που έδωσε τη μοναδική υποψηφιότητα για όσκαρ σκηνοθεσίας στον Howard Hawks. Στον ομώνυμο ρόλο βρίσκουμε τον Gary Cooper, ο οποίος με αυτήν την ταινία κέρδισε το πρώτο του όσκαρ α' ανδρικού ρόλου. Για την ιστορία, ο Άλβιν Γιορκ ήταν ο πιο παρασημοφορεμένος αμερικανός στρατιώτης του Α' Παγκοσμίου Πολέμου. Η ταινία χωρίζεται ουσιαστικά σε δύο ωριαία (σχεδόν) μέρη. Στο πρώτο γνωρίζουμε τον Γιορκ, ο οποίος είναι ένας αγρότης, ολίγον τι ευαίσθητος στο ποτό και στις φασαρίες. Όλα αυτά αλλάζουν όταν ερωτεύεται μια κοπελίτσα και προσπαθεί να της δείξει ότι είναι εργατικός και φιλότιμος. Με τη βοήθεια και του πάστορα της περιοχής, γίνεται ένας φιλήσυχος και ειρηνιστής άνθρωπος. Στο δεύτερο μέρος πηγαίνει στην Ευρώπη για τον πόλεμο και σε μια επίθεση εναντίον των Γερμανών, καταφέρνει μόνος του να συλλάβει ολόκληρο λόχο, διευκρινίζοντας αργότερα ότι με αυτόν τον τρόπο θα ελαχιστοποιούσε τις ανθρώπινες απώλειες, εκατέρωθεν. Καθότι βρισκόμαστε στα 1941, τα πατριωτικά θέματα μονοπολούσαν τον κινηματογράφο. Παρόλο αυτά, η ταινία είναι αρκετά καλή, χάρη κυρίως στο σκηνοθετικό άγγιγμα του Hawks, που δεν αφήνει την ταινία να του ξεφύγει και να γίνει μια απλή προπαγανδιστική ταινία.

Red River

Μακριά από τις κοινοτυπίες του τύπου «κυνηγάμε να σκοτώσουμε τους κακούς Ινδιάνους», η ταινία του 1948 του πολύ καλού σκηνοθέτη Howard Hawks, Red River, είναι ένα western που έχει μείνει στην κινηματογραφική ιστορία και αποτελεί ένα από τα αγαπημένα του υπογράφοντα.

Πρόκειται για την επικών διαστάσεων ιστορία της μεταφοράς ενός κοπαδιού με γελάδια με αρχηγό τον σκληρό John Wayne και βοηθό τον προστατευόμενό του Montgomery Clift (στον πρώτο του κινηματογραφικό ρόλο, αν και τελικά στις αίθουσες κυκλοφόρησε πρώτα το The Search). Στην πορεία ο Wayne γίνεται όλο και πιο σκληρός και απαιτητικός με τους καουμπόιδές του μέχρι που αυτοί «εξεγείρονται» και τον... διαολοστέλνουν για να μην τον σκοτώσουν. Ο Clift αναλαμβάνει αρχηγός και ο Wayne τους παίρνει στο κατόπι για να πάρει εκδίκηση. Μέσα από την επικίνδυνη διαδρομή οι ήρωες μας θα συναντήσουν μόνο δυσκολίες και θα πρέπει να αντιμετώπισουν την αφιλόξενη φύση, τους καιροσκόπους αντιπάλους τους και τον ίδιο τον εαυτό τους. Πρόκειται καθαρά για μια αντρική ταινία που μας μυεί στην Άγρια Δύση και τους κανόνες της. Ο μοναδικός γυναικείος χαρακτήρας μέσα σ'αυτό το αντρικό σύμπαν θα καταφέρει να βάλει τέλος στην κόντρα των δύο πρωταγωνιστών. Ο γερόλυκος Walter Brennan καταφέρνει να κλέψει την παράσταση με τις κωμικές αλλά ανθρώπινες αντιδράσεις του στα προβλήματα της ιδιαίτερης αυτής καθημερινότητας.

Monkey Business

Δεν μιλάμε για την ομώνυμη ταινία των αδελφών Μαρξ. Μιλάμε για την ταινία του 1952 που στα ελληνικά αποδόθηκε ως Ο Βαρνάβας, η Εντβίνα, η μαϊμού και το μπογκομόλετς (!), που ο υπογράφων θεωρεί ότι είναι η καλύτερη κωμωδία του Howard Hawks. Ο Cary Grant υποδύεται τον Βαρνάβα, έναν επιστημόνα που αναζητεί το μπογκομόλετς, δηλαδή το ελιξήριο της νεότητας. Μια... άτακτη όμως μαϊμού-πειραματόζωο θα πειράξει τα δείγματα με αποτέλεσμα ο επιστήμονας και η γυναίκα του, η Ginger Rogers, να πιουν κατά λάθος το ελιξήριο. Τότε όμως είναι που θα αρχίσουν να παλιμπαιδίζουν και να συμπεριφέρονται σαν παιδιά με συνέπεια να βγάλουν στην επιφάνεια τα απωθημένα τους. Με αυτό το τρελό σενάριο ο Howard Hawks επανέρχεται στην screwball κωμωδία, βάζοντας τους πρωταγωνιστές μας να περάσουν από τρελές καταστάσεις μέχρι να καταλήξουν (και πάλι) ο ένας στην αγκαλιά του άλλου. Όλα αυτά σε ένα διασκεδαστικό φιλμ που δεν χρειάζεται βωμολοχίες, χοντράδες, αηδίες και σιχασιές για να είναι αστείο, έτσι όπως ξέρανε να τα φτιάχνουνε πριν χρόνια.

Scarface (Ο σημαδεμένος)

Όχι η ταινία του Ντε Πάλμα με τον Al Pacino. Μιλάμε για την πρώτη ταινία ο Σημαδεμένος του 1932. Μια εκπληκτική και πολύ σκληρή —για την εποχή της, φυσικά— ταινία. Πρωταγωνιστής εδώ ο Paul Muni στο ρόλο του ιταλο-αμερικανού κακοποιού Tony Camonte, που δεν καταλαβαίνει τίποτα πέρα από βία και όπλα. Μοναδικός στόχος η κορυφή, δηλαδή η εκπλήρωση του αμερικανικού ονείρου, που δεν είναι άλλο από την οικονομική επιτυχία και μόνο. Ο Muni δίνει ρεσιτάλ ερμηνείας, ζώντας το ρόλο του (σκιαγραφώντας τον Αλ Καπόνε;), κάνοντας (δυστυχώς) όλους τους υπόλοιπους ηθοποιούς να φαίνονται καρικατούρες. Ο σκηνοθέτης Howard Hawks αποτυπώνει πολύ καλά τη δίψα του Tony για εξουσία και για χλιδή, δημιουργώντας μια σκληρή, απαισιόδοξη, τολμηρή, μηδενιστική και κατάμαυρη ταινία, επηρεασμένη από την ίδια της την εποχή, αυτή του οικονομικού κραχ.

Εξαιτίας όλων αυτών, όταν επιβλήθηκε ο Κώδικας Χέιζ, το πουριτανικό Χόλιγουντ ανάγκασε τους δημιουργούς να προσθέσουν και έναν υπότιτλο: The shame of the nation, για να μην νομίσει κανείς ότι αγιοποιείται το Κακό και ένα μήνυμα προς την κυβέρνηση που εν ολίγοις ρωτάει: τι κάνετε για όλα αυτά; Έλεος!