The Devil and Miss Jones (Ιδιοτροπίες εκατομμυριούχων)

Μια πιο ρομαντική αντίληψη των πραγμάτων από τους Αμερικανούς του 1941. Τόσο για τον πρωταγωνιστή Charles Coburn, που υποδύεται τον εκατομμυριούχο που αποφασίζει να δουλέψει σε μια από τις εταιρείες του χωρίς να γνωρίζουν ποιος είναι οι υπόλοιποι συνάδελφοι (και βλέπει από πρώτο χέρι πώς έχουν τα πράματα), όσο και για τον νεαρό Robert Cummings, που υποδύεται τον ιδεαλιστή απολυμένο εργαζόμενο που υπερασπίζεται τα δικαιώματα των εργαζομένων και προσπαθεί να φτιάξει σωματείο για τους εργαζομένους. Όλα αυτά (και ολίγον αριστερά) κάποια χρόνια πριν έρθει ο κ. Μακάρθι και αλλάξει τα δεδομένα. Στη μέση της ιστορίας η κυρία Τζόουνς του τίτλου είναι η Jean Arthur, μία από τις πιο διάσημες ηθοποιούς της εποχής της. Σενάριο από τον Norman Krasna σε μία παραγωγή του Frank Ross (που ήταν τότε ο σύζυγος της Arthur). Κωμικές παρεξηγήσεις γύρω από το χώρο εργασίας και εύστοχες πινελιές από τα υπονοούμενα του Coburn, που κέρδισε μία υποψηφιότητα για όσκαρ. Η σκηνοθεσία του The Devil and Miss Jones ανήκει στον έμπειρο Sam Wood, που μας έδωσε ένα καλούτσικο αποτέλεσμα. Λέω καλούτσικο, επειδή νιώθω πως η ιστορία θα μπορούσε να απογειωθεί ακόμα περισσότερο στα χέρια κάποιου άλλου σκηνοθέτη. Ο Coburn και η Arthur συνεργάστηκαν ξανά δύο χρόνια μετά στο καλύτερο The More the Merrier.

Kings Row (Έγκλημα χωρίς τιμωρία)

Η ιστορία δύο φίλων από τα παιδικά τους χρόνια μέχρι την ενηλικίωση και τις σπουδές στη μικρή πόλη με το όνομα Kings Row, τοποθετημένο χρονικά στις αρχές του 20ου αιώνα. Ορφανός ο πρώτος (Robert Cummings), από αριστοκρατική οικογένεια, μελετηρός, που τον προορίζουν για γιατρό. Ο δεύτερος (ο νεαρός Ronald Reagan) ζει από το επίδομα των γονιών, πιο ατίθασος και γυναικοκατακτητής. Ο πρώτος θα κάνει πρετοιμασία για το πανεπιστήμιο σε έναν γιατρό (Claude Rains) που πλέον δεν εργάζεται και έχει εσώκλειστη την κόρη του, μία κόρη με εμφανή ψυχολογικά προβλήματα που όμως θα ερωτευθεί ο πρωταγωνιστής μας. Ο δεύτερος θα συνάψει σχέση με μία παλιά συμμαθήτριά τους, από τις φτωχικές συνοικίες της πόλης, κάτι που φυσικά για την εποχή ήταν αδιανόητο. Αυτή η σχέση θα οδηγήσει στα άκρα μία πρώην ερωμένη του, κόρη ενός άλλου χειρούργου ιατρού. Όλοι αυτοί οι χαρακτήρες θα μπλέξουν αναμεταξύ τους με δραματικές εξελίξεις.

Μεγαλέπηβολη παραγωγή, με αρκετά διάσημα ονόματα στους δεύτερους ρόλους, η οποία όμως καταπλακώνεται από τις ίδιες τις προθέσεις της. Βασίστηκε στο ομώνυμο βιβλίο κάποιου Henry Bellamann. Ήταν υποψήφια για όσκαρ καλλύτερης ταινίας, σκηνοθεσίας (για τον Sam Wood) και ασπρόμαυρης φωτογραφίας (James Wong Howe).

The More the Merrier (Άστεγοι ερωτευμένοι)

Όσοι πιο πολύ, τόσο πιο καλά, μας λέει ο αμερικανικός τίτλος The More the Merrier της ταινίας του George Stevens από το 1943. Κι αυτό επειδή εκείνη την περίοδο (καταμεσής του πολέμου) η Ουάσινγκτον βρίθει από κόσμο, δεν υπάρχει δωμάτιο ούτε για δείγμα, κι ο κόσμος νοικιάζει τα ελεύθερα δωμάτια των σπιτιών του για να βοηθήσει στην κατάσταση. Έτσι η Jean Arthur αποφασίζει να νοικιάσει το μισό της σπίτι, ένα δωμάτιο δηλαδή στον ηλικιωμένο Charles Coburn, κι αυτός μετά να επινοικιάσει το μισό του μισού του στον γοητευτικό νεαρό Joel McCrea. Η συμβίωση αυτού του τριγώνου θα προξενήσει τη βάση των κωμικών καταστάσεων της ταινίας μας αλλά και την αφετηρία της δημιουργίας του απαραίτητου ειδυλλίου μεταξύ των νεαρών, με τον Coburn να τους «παίζει» έτσι ώστε να τους φέρει πιο κοντά. Δεν είναι η ταινία που θα σας αλλάξει τη ζωή, είναι όμως μια ευχάριστη πρόταση για να παρακολουθήσετε μια ρομαντική κωμωδία μιας κάποιας εποχής, με παλιά/διαφορετικά ήθη και έθιμα απ' ό,τι σήμερα, αν δεν είστε φαν δηλαδή των ταινιών της κλασικής εποχής του Χόλιγουντ. Να πούμε επίσης ότι η ταινία προτάθηκε για έξι όσκαρ: καλύτερης ταινίας, σκηνοθεσίας, δύο για το σενάριο (ένα για τους σεναριογράφους και ένα για τους δημιουργούς της πρωτότυπης ιστορίας), α' γυναικείου ρόλου για την Arthur (η μοναδική της υποψηφιότητα) και β' ανδρικού ρόλου για τον Coburn, το οποίο κέρδισε κιόλας.

Heaven Can Wait

Καμία σχέση με το ομότιτλο έργο του Warren Beatty. Πρόκειται για τη μεταφορά του θεατρικού έργου "Birthday" της Leslie Bush-Fekete που ονομάστηκε Heaven Can Wait. Κεντρικό πρόσωπο ο Don Ameche (μπορεί να τον θυμάστε ως έναν από τους παππούδες στο Κοκούν!), που πηγαίνοντας προς τον άλλο κόσμο διηγείται την ιστορία της ζωής του στον επιβλητικό Laird Cregar, τον εκπρόσωπο του κάτω κόσμου, πιστεύοντας ότι εκεί ανήκει. Παρακολουθούμε τη ζωή του ανά δεκαετίες μέσα από κομβικά γεγονότα που συνέβησαν στα διάφορα γενέθλιά του (εξ ου και ο τίτλος του θεατρικού) με θέμα πάντα τα ερωτικά μπλεξίματα και τα οικογενειακά καβγαδάκια. Ρομαντική κομεντί, ελαφρύ δράμα με την πανέμορφη Gene Tierney να αποτελεί τη γυναίκα της ζωής του πρωταγωνιστή, τον ηλικιωμένο Charles Coburn ως τον παππού της οικογένειας και τον σκηνοθέτη Ernst Lubitsch να υπογράφει άλλη μια ωραία ταινία καταμεσής τους πολέμου, για να ξεχάσει ο κόσμος τα βάσανά του, έστω και για λίγη ώρα. Το ίδιο μπορείτε να πράξετε και σεις κάποιο απογευματάκι.

Has Anybody Seen My Gal

Χαριτωμένη, διασκεδαστική, μουσική, εντελώς οικογενειακή ταινία από τον Douglas Sirk το 1952, λίγο πριν αρχίσει να ασχολείται με τα έγχρωμα μελοδράματά του. Ο παλαίμαχος ηθοποιός Charles Coburn υποδύεται έναν εκατομμυριούχο, γκρινιάρη εργένη που συντάσσει τη διαθήκη του και αποφασίζει να αφήσει την περιουσία του στην οικογένεια της μοναδικής του αγαπημένης, η οποία όμως (πριν 40 χρόνια) τον παράτησε επειδή ήταν φτωχός και παντρεύτηκε άλλον που είχε δουλειά και λεφτά. Με την καπατσοσύνη του νοικιάζει δωμάτιο στο σπίτι της οικογένειας, μένει στο δωμάτιο της αγαπημένης του (που έχει πεθάνει προ πολλού), βρίσκει δουλειά στο μαγαζί του γαμπρού, κάνει παρέα με τα εγγόνια και τους δωρίζει κρυφά 100.000 δολάρια για να δει τις αντιδράσεις τους. Μπορούν να διαχειριστούν τόσα πολλά λεφτά ή θα τους επηρεάσει αρνητικά αυτή η κατάληξη; Εντελώς διδακτική η ταινία με προβλεπόμενο σενάριο, η οποία όμως βλέπεται ευχάριστα κάποιο απογευματάκι. Όσον αφορά τον τίτλο Has Anybody Seen My Gal δεν έχει καμία σχέση με το έργο, απλά είναι ο τίτλος ενός από τα τραγούδια που ακούγονται στην ταινία. Για την ακρίβεια μιας διάσημης μελωδίας της δεκαετίας του '20, τη δεκαετία στην οποία τοποθετείται και η δράση της ταινίας μας. Σημειώστε ότι αποτελεί την πρώτη συνεργασία του Rock Hudson με το σκηνοθέτη και ότι συμπρωταγωνίστρια του Hudson και ερωτευμενάκι είναι η Piper Laurie, πιο γνωστή στους νεότερους ως... μητέρα της Κάρι!

Monkey Business

Δεν μιλάμε για την ομώνυμη ταινία των αδελφών Μαρξ. Μιλάμε για την ταινία του 1952 που στα ελληνικά αποδόθηκε ως Ο Βαρνάβας, η Εντβίνα, η μαϊμού και το μπογκομόλετς (!), που ο υπογράφων θεωρεί ότι είναι η καλύτερη κωμωδία του Howard Hawks. Ο Cary Grant υποδύεται τον Βαρνάβα, έναν επιστημόνα που αναζητεί το μπογκομόλετς, δηλαδή το ελιξήριο της νεότητας. Μια... άτακτη όμως μαϊμού-πειραματόζωο θα πειράξει τα δείγματα με αποτέλεσμα ο επιστήμονας και η γυναίκα του, η Ginger Rogers, να πιουν κατά λάθος το ελιξήριο. Τότε όμως είναι που θα αρχίσουν να παλιμπαιδίζουν και να συμπεριφέρονται σαν παιδιά με συνέπεια να βγάλουν στην επιφάνεια τα απωθημένα τους. Με αυτό το τρελό σενάριο ο Howard Hawks επανέρχεται στην screwball κωμωδία, βάζοντας τους πρωταγωνιστές μας να περάσουν από τρελές καταστάσεις μέχρι να καταλήξουν (και πάλι) ο ένας στην αγκαλιά του άλλου. Όλα αυτά σε ένα διασκεδαστικό φιλμ που δεν χρειάζεται βωμολοχίες, χοντράδες, αηδίες και σιχασιές για να είναι αστείο, έτσι όπως ξέρανε να τα φτιάχνουνε πριν χρόνια.